Spring naar inhoud


Kip, ik heb je!

Eigenlijk vond ik dat schandaal rond Jack de Vries groteske onzin. De man had een buitenechtelijke affaire. Nou en? Alsof de meute die hem aan stukken scheurde nooit eens een onverkwikkelijk akkefietje aan de hand heeft gehad. We hebben een jaar of veertig geleden ontrouw, slippertjes, scheve schaatsen en huwelijksbedrog geschrapt uit het Wetboek van strafrecht, zodat mensen konden scheiden zonder een beroep te hoeven doen op de zogenaamde Grote Leugen. Of een huwelijk nu mislukt door algehele verzuring van de betrekkingen of door buiten-de-deur-seks doet uiteindelijk niet ter zake. In een beschaafde maatschappij staan er geen wettelijke sancties op seks tussen wederzijds instemmende volwassenen.
Het is heel eigenaardig dat een staatssecretaris zich geen liefdesaffaire kan permitteren, terwijl in het hele land op alle kantoren dit soort dingen van hoog tot laag voortdurend aan de hand is. Volgens de regels op Defensie had hij z’n relatie bekend moeten maken op de werkplek. Ja, dûh! Alsof geheime, getrouwde minnaars te biecht zouden gaan bij de medezeggenschapsraad. Dan kun je net zo goed meteen een persconferentie geven. Dat De Vries van het CDA is pakte voor hem extra nadelig uit. Zoals bekend verkondigen die lui de bekrompen leer van ‘het gezin als hoeksteen van de maatschappij’ en dit spruitjesgeluid moet een schuinsmarcherende CDA-politicus bekopen met de schandpaal en ontslag. Volgens deze maatstaf zou de privacy van seculiere politici op het gebied van buitenechtelijke verhoudingen wél worden gerespecteerd, omdat zij het volk geen vrome praatjes over het gezin voorhouden. Een rare redenering, want hoe kinderen groeien nu eenmaal altijd op in gezinnen, hetzij in ouderwets ongebroken gezinnen, hetzij met één ouder (al dan niet gescheiden of co-ouderend), hetzij in samengestelde stiefgezinnen, hetzij met lesbische of homo-ouders. Je kunt moeilijk het weeshuis tot hoeksteen van de maatschappij bestempelen. Hoe die gezinnen precies tot stand zijn gekomen valt buiten het bestek van de wet. Sterker nog, geen enkele gezinsvorm mag als zodanig worden gediscrimineerd of ergens van worden uitgesloten – ook niet volgens de opvattingen het CDA. Een overspelige CDA-politicus gedraagt zich bijgevolg niet moreel verwerpelijker dan een overspelige PvdA’er of SP’er.
Enfin, geen enkele politicus blijft natuurlijk gevrijwaard van bemoeienis met het privéleven, want elke nieuwsgierigheid kan te allen tijde worden gerechtvaardigd met een beroep op de voorbeeldfunctie. Politici zijn allang niet meer zomaar mensen met een missie of met hart voor de publieke zaak, die afgerekend worden op hun politieke daden. Ze moeten de burgers ook in hun manier van leven tot voorbeeld strekken. Ze moeten integer zijn en onberispelijk, niet alleen in legaal opzicht, maar als mensch. En als ze afwijken van een of ander zelfgebreid moreel of gezond-leven-ideaal, worden ze meedogenloos ontmaskerd als hypocriete egoïsten en zakkenvullers. De roddeluitgave ‘Binnenhof’, een co-productie van HP/De Tijd en Weekend, neemt een duik in het privéleven van politici en wat blijkt? Het zijn net gewone mensen, die eten en auto rijden, in huizen wonen en boodschappen doen, alcohol drinken en (tsss) roken. Omdat de knipselmap met oudbakken roddels niet voldoende sensationeel materiaal opleverde, werd de inhoud van een paar vuilniszakken zorgvuldig uitgesorteerd en geëxposeerd, alsof we hier te maken hebben met de bewijsstukken voor een lustmoord. Kan het nog abjecter?
Dit alles dient geen enkel journalistiek doel, behalve het inspelen op de nieuwsgierigheid van een cynisch en blasé publiek dat op een infantiele manier gefixeerd is op het persoonlijke en het emotionele. Natuurlijk wil de cynische burger stiekeme foto’s zien van de kinderen van Femke Halsema, natuurlijk wil hij weten wat de overwaarde van de huizen van politici bedraagt om daarna ‘kip ik heb je!’ te kunnen roepen. Politici staan zelf ook te trappelen om mee te doen aan een stompzinnig quizje en twitteren er lustig op los over hun privébesognes. Ook voeren ze hun gezinsleden mee op voor de camera, als dat zo uitkomt. Alles voor de stemmenwinst, nietwaar.
Het kan zijn dat het politici alleen maar om zichzelf gaat (ik geloof het niet). Het kan zijn dat een uitgave als Binnenhof bakken met geld binnensleept. Volgens hoofdredacteur Jan Dijkgraaf is voor het commerciële doel alles geoorloofd, totdat de rechter ingrijpt. Maar het is een vunzige vorm van journalistiek die de beschaving ondermijnt.

Artikelen in Column.


2 Responses

Blijf op de hoogte, abonneer je op de RSS feed voor reacties op dit artikel.

  1. Esther schrijft

    Dag Beatrijs,

    Je hebt helemaal gelijk dat ontrouw in alle lagen van ons land voorkomt. Waarom ik het toch niet met je eens ben, is het volgende. Wat Jack de Vries in zijn vrije tijd doet, moet hij weten, maar iemand die een publiek figuur is, kan zich nu eenmaal niet alles permitteren, zonder dat het publiek daarop reageert. Een man die er een minnares op nahoudt, zijn vrouw heeft bedrogen en vervolgens zijn gezin in de steek laat, is op dit moment geen ideale spindoctor voor het CDA. Los van wat zijn vrouw hier zelf voor aandeel in heeft gehad, want dat weten we niet. Zijn geloofwaardigheid en integriteit wordt door deze affaire in twijfel getrokken en eerlijk gezegd vind ik de reactie van het publiek en de politiek heel gezond. Dat neemt niet weg dat geen mens heilig is en dat we iemand niet door het slijk hoeven te halen. Maar iemand nu dominee, bakker of politicus is, je draagt altijd de gevolgen van wat je doet. Daar moeten we niet vreemd van opkijken.

  2. M.F.T.Luteijn-Versteeg schrijft

    Geachte mevrouw Ritsema,
    U noemt mensen die er een andere mening op na houden, bekrompen. Wie is hier nou bekromen, iemand die er een bepaalde mening op na houdt, of iemand die meent, daar een diskwalificatie aan geeft? ‘Schijnt and’ren, wat u krom schijnt recht, heet niemand daadlijk dom of slecht (Staring). Dat geldt voor heel veel Nederlanders, vooral voor mensen die zich progressief noemen. Overigens begint men hoe langer hoe meer oog te hebben voor de kwalijke gevolgen, allereerst voor de kinderen, maar ook voor de maatschappij.



Sommige HTML is toegestaan