Spring naar inhoud


Onlangs verschenen: ‘Moderne etiquette’

Onlangs verscheen het nieuwe boek Moderne etiquette, een bloemlezing uit de interessantste kwesties uit deze rubriek van de afgelopen tien jaar. Ieder hoofdstuk wordt ingeleid door een essay.

Na haar succesvolle Het grote etiquetteboek is er alweer zoveel veranderd in de maatschappij dat het tijd wordt voor een nieuwe uitgave, met nieuwe vragen en dilemma’s. Wat is tegenwoordig raadzaam in de sociale omgang? Beatrijs Ritsema geeft al jaren in haar veelgelezen Trouw-rubriek ‘Moderne manieren’ kundig antwoord op vragen van lezers die het spoor bijster zijn geraakt in de chaos van hedendaagse omgangsvormen. Die vragen zijn soms hilarisch, maar bieden ook herkenning, omdat iedereen wel eens met netelige situaties te maken krijgt, waarin niet duidelijk is hoe het verder moet. Van smartphone-gebruik tot irritante gesprekspartners, van co-ouderschap tot wanhoop in de liefde, Beatrijs’ adviezen bieden altijd uitkomst. In Moderne etiquette zijn de meest klemmende vragen nu bijeengebracht. Een naslagwerk en cadeau voor jong en oud.

U kunt het boek voor €24,99 bestellen bij uw favoriete boekhandel of bij Athenaeum, AKO, Bruna of bol.com.

U bent van harte uitgenodigd om de online presentatie van Moderne etiquette te bekijken op YouTube. Bekijk de presentatie via deze link (https://youtu.be/8PqiZY9pioA).
Of hieronder:

Moderne etiquette in de media:

Artikelen in Boeken.


Wekelijks ‘Moderne manieren’ in uw inbox ontvangen? Abonneer u nu op de Nieuwsbrief!

De adviesrubriek ‘Moderne manieren’ gaat over etiquette en verschijnt iedere zaterdag in het dagblad Trouw (bijlage ‘tijd’), maar ook direct op Internet: zie Beatrijs in Trouw. Lees daar haar nieuwste bijdrage. Daarna komen alle problemen op deze website terecht.

Hebt u zelf een vraag over (in)correct gedrag van uzelf of anderen, dan kunt u die insturen via beste@beatrijs.com. U krijgt vrijwel altijd persoonlijk antwoord, en uw vraag kan gebruikt worden voor anonieme publicatie in het dagblad Trouw en op deze website, tenzij u er expliciet bezwaar tegen maakt.

Ook te volgen op Twitter! @BeatrijsRitsema

Artikelen in Etiquette.


Verschillende vakantieopvattingen

Beste Beatrijs,

Mijn man (60) en ik (58) gaan graag op vakantie, alleen wordt het verschil tussen ons in wat we leuk vinden tijdens vakanties groter. Mijn man wil elke dag, soms twee keer per dag, een sportieve activiteit doen en ik niet. Ik houd niet van sport. Ik ga vaak wel mee fietsen met mijn elektrische fiets, maar in wandelen heb ik al minder zin, ook omdat mijn man veel sneller gaat dan ik. Hij verwijt mij dat ik een slechte conditie heb en te dik ben. Ik ga langzamerhand opzien tegen de vakantie en de daarbij behorende ruzies. Hoe pakken wij ons verschil aan?

Vakantiebezigheden

Beste Vakantiebezigheden,

U hoeft geen conditietraining te krijgen van uw man om van uw overgewicht af te komen.

Als u en uw man verschillend denken over hoe een leuke vakantie eruit ziet, zult u samen compromissen moeten sluiten. Het is in ieder geval niet goed als de een zijn wensen dwingend oplegt aan de ander. Uw man is sportief aangelegd en u niet. Samen een fietstochtje maken, terwijl hij op een gewone en u op een elektrische fiets rijdt, is alvast een prima oplossing. Maar dan niet ook nog ’s middags een wandeltocht maken, als u vindt dat u zich al genoeg hebt ingespannen. Dan bent u aan de beurt om een voorkeur uit te spreken. Als u bijvoorbeeld een oud kasteel of een dierentuin wil bekijken, kan uw man op zijn beurt u ter wille zijn en met u mee gaan. Op vakantie doen mensen waar ze plezier in hebben. U hoeft geen conditietraining te krijgen van uw man om van uw overgewicht af te komen.

U hoeft ook niet voortdurend alles samen te doen. Als uw man graag sportief bezig is, kan hij in zijn eentje gaan windsurfen of racefietsen, terwijl u aan het zwembad hangt of in de schaduw sudoku’s doet. Als de interessesferen van u en uw man elkaar heel erg ontlopen en er maar weinig is wat u samen leuk vindt om te doen, valt te overwegen om een groepsreis te doen met verschillende activiteiten, waaruit deelnemers kunnen kiezen. Vooropgesteld dat groepsreizen weer tot de mogelijkheden horen tenminste. Ook kunt u met een bevriend stel of met familie een gemeenschappelijke vakantie afspreken op een camping of in een coronabestendig huisje met genoeg ruimte om anderhalve meter afstand te houden. De sportievelingen kunnen dan samen iets actiefs doen, terwijl de rustzoekers elkaar gezelschap houden.

Artikelen in Reizen.

Gelabeld met .


Met de buren meedoen

Beste Beatrijs,

Wij hebben een nieuwbouwhuis gekocht. Dit wordt over een paar maanden opgeleverd. Nu blijkt dat er al meer dan een jaar geleden een whatsappgroep is begonnen met de leden van ons bouwblok. We zijn pas recent toegevoegd en kwamen tot de ontdekking dat er al een deal is gesloten met een aannemer voor schuttingen voor het hele blok. Een collectieve aanschaf maakt de zaak goedkoper. Wij vinden de geplande schutting lelijk en we hoeven niet zo nodig een uniform geheel met het hele blok. We zoeken liever zelf iets uit, maar we willen niet meteen dwars gaan liggen in de burengroep. En juist onze directe buren zijn aanjager van dit plan. Hoe kunnen we dit het beste aanpakken?

Lelijke schutting

Beste Lelijke schutting,

U kunt natuurlijk vriendelijk weigeren om mee te doen. U bent niet gekend in de plannen, u hebt niet kunnen meebeslissen, u bent niet verplicht om te doen wat de anderen doen. U mag te allen tijde uw eigen schutting kiezen. Aan de andere kant: waarom zou u die moeite nemen en onenigheid riskeren met de buren voor wie de kosten mogelijk weer stijgen, als u niet meedoet? Stel dat u dit huis in gebouwde staat gekocht had en de schutting stond er al. Zou u die dan onmiddellijk vervangen door iets wat wel aan uw esthetische standaard voldoet? Zo belangrijk lijkt een schutting nu ook weer niet. U kunt ook besluiten om er mooie klimplanten en snelgroeiende bosschages tegenaan te zetten, zodat u binnen de kortste keren die hele schutting niet meer ziet.

Artikelen in Buren.

Gelabeld met .


Met welke term duid ik mijn vriend(in) aan?

Beste Beatrijs,

Mijn nieuwe geliefde (man, 70) en ik (vrouw, 67) hebben sinds een paar maanden een bestendige relatie. Wij zijn nu in de fase gekomen waarin we kennis maken met elkaars familie, vrienden, kennissen en buren. In de praktijk gaat dit vaak als volgt: ‘Dag Jan, mag ik je voorstellen aan mijn nieuwe … eh … vriend(in)?’ En dan volgt hier mijn naam of de naam van mijn nieuwe vriend. We vinden het allebei lastig om in zo’n situatie een goed woord te vinden voor deze nieuwe relatie. De omschrijving vriend(in), partner, geliefde: geen van deze termen bevalt ons. Hebt u een suggestie?

Nieuwe partner

Beste Nieuwe partner,

Er hoeft geen functie genoemd te worden als u uw nieuwe vriend (of uw vriend u) voorstelt aan anderen. Stel, u wil uw vriend laten kennismaken met iemand van uw naasten. Dan zegt u: ‘Willemijn, dit is Karel’ en u herhaalt het in omgekeerde volgorde: ‘Karel, dit is mijn zuster Willemijn.’ U zult met uw sociale kring wel al besproken hebben dat u een nieuwe relatie hebt, dus ze weten bij een kennismaking precies wie ze voor zich hebben. Er hoeft geen functie bij, want dat is vanzelf al duidelijk. Hetzelfde geldt voor uw vriend. Als hij u wil voorstellen aan iemand, kan hij zeggen: ‘Robert, dit is nu Victoria’ (implicerend dat hij al eerder uw bestaan heeft besproken) ‘Victoria, dit is mijn vriend Robert’. Vervolgens zegt de ander: ‘O, leuk je te ontmoeten, ik heb al veel over je gehoord!’ of zoiets.

Als u uw nieuwe vriend wil voorstellen aan iemand die niet weet dat u een nieuwe relatie hebt, kunt u hem beter wel als zodanig introduceren: ‘Dit is mijn vriend Karel.’ Het bezwaar tegen de woorden ‘vriend(in), partner, geliefde’ deel ik trouwens niet. Waarom zou u elkaar níet met een van die woorden willen aanduiden?

Artikelen in Liefde en relaties.

Gelabeld met .


Buitenlands huwelijk

Beste Beatrijs,

Binnenkort gaat mijn broer trouwen in het buitenland – op zo’n anderhalf uur vliegen. Ondanks de corona willen ze dit gewoon door laten gaan, want ‘de overheid staat dit toe’. Mijn vriend en ik maken ons hier erg bezorgd over, omdat het onmogelijk is bij die reis drukke plekken, zoals luchthavens, te vermijden en afstand te houden. De bedoeling is dat we met twee andere huishoudens in een huurbusje naar de locatie rijden en dan zouden we mondkapjes op moeten doen. We zijn ons in gedachten al in allerlei bochten aan het wringen, maar ik vind de hele onderneming een onprettig vooruitzicht. We staan onder druk van de familie dat we het bruidspaar geen verdriet moeten doen, want het moet de mooiste dag van hun leven worden. Is het not done als naaste familie om af te zeggen?

Bang om te reizen

Beste Bang om te reizen,

Niemand kan u verplichten om een vliegreis te ondernemen, waar u niet voor voelt. Het is in het normale leven al behoorlijk ongastvrij om een huwelijk in het buitenland te organiseren, en in deze coronatijd is het helemaal een mijl op zeven. Ik veronderstel dat de bruid afkomstig is uit dat buitenland, wat natuurlijk een goede reden is dat het huwelijk daar plaatsvindt. Toch hoeft u er niet heen, als u opziet tegen vliegen en reizen.

Los van het reizen is de bruiloft zelf ook problematisch. Misschien zijn de regels in dit specifieke buitenland soepeler en hoort een traditionele bruiloft met alles erop en eraan tot de mogelijkheden: honderd of meer gasten, muziek, zang en dans. De vraag is of u zich prettig zult voelen in die omstandigheden. Als er wel beperkende regels van kracht zijn voor de grootte van het gezelschap en voor anderhalve meter afstand tussen spaarzame aanwezigen, is het een tamelijk bloedeloze bijeenkomst die ver af staat van de gebruikelijke feestelijkheid van een bruiloft. Bovendien bent u ook in een klein gezelschap van deels onbekenden op anderhalve meter nog steeds niet van uw angst af. Leg uw broer uit wat uw probleem is en zeg met spijt af. Stuur het bruidspaar een leuke videoboodschap en een mooi cadeau en vraag om een zoomverbinding voor het jawoord.

Artikelen in Broers en zussen, Bruiloft, Corona, Reizen.

Gelabeld met .


Zij vergeet altijd mijn verjaardag

Beste Beatrijs,

Ruim twintig jaar, sinds onze studietijd, heb ik een goede vriendin. We hebben heel veel gedeeld, zijn op avontuurlijke vakanties geweest, kennen elkaars liefdes- en familieperikelen. Omdat we niet meer in dezelfde stad wonen, zien we elkaar minder vaak dan vroeger. Maar de band is en blijft. Wat me dwars zit: de laatste paar jaar vergeet zij mijn verjaardag. Ik zit niet op Facebook en vier mijn verjaardag meestal niet, dus geen reminders. Ik wil dit heel graag niet te zwaar opnemen, maar toch zit het me dwars. Misschien omdat ik zelf wel nauwgezet ben met andermans verjaardagen. Vorig jaar ben ik er zelf (weken later) over begonnen. Dat luchtte op, mijn vriendin zei sorry, maar dit jaar gebeurde het opnieuw. Kan ik er maar beter overheen stappen of het toch nogmaals met haar bespreken?

Vergeten verjaardag

Beste Vergeten verjaardag,

Als dit punt het enige is wat u dwars zit in deze vriendschap, raad ik u aan het te laten zitten. Als uw vriendin verder aardig, betrokken, attent, luisterend en fijn om mee om te gaan is, dan hecht zij blijkbaar minder aan verjaardagen dan u. Het is niet zo belangrijk voor haar, ze denkt er niet aan, ze heeft geen verjaardagskalender op de wc hangen, enfin, het zegt haar niet zo veel. Dat betekent dat haar onachtzaamheid geen symptoom van desinteresse is, maar dat verjaardagen voor haar geen signaalfunctie hebben. Laat het van u afglijden. Er zijn erger dingen dan een bepaalde datum vergeten. Als u haar attentie wil op uw verjaardag, kunt u volgend jaar van tevoren vragen of ze zin heeft op die dag een stuk taart bij u te komen eten of iets anders leuks te doen.

Artikelen in Verjaardag, Vrienden en kennissen.


Stiekem broodjes meenemen

Beste Beatrijs,

Mijn vrouw en ik maken graag meerdaagse wandeltochten door landelijk Nederland en overnachten dan in een hotel langs de route. Nu de coronamaatregelen versoepeld zijn, gaan we binnenkort weer op pad. Die hotels liggen meestal buiten de bebouwde kom en het ontbijt (zo’n 15 euro) is inbegrepen bij de totaalprijs. Nu wil het geval dat ik qua ontbijt voldoende heb aan een kop koffie, terwijl ik pas om een uur of tien behoefte krijg om wat te eten. In de ontbijtzaal wordt aangegeven dat er geen etenswaar mag worden meegenomen. Als gasten iets voor de lunch willen meenemen, kost dat 3,50 € per belegd broodje. Als ik dus twee broodjes zou willen meenemen voor later, komen mijn ontbijtkosten op 22 euro. Ik vind het in dit geval terecht om als niemand kijkt twee broodjes in mijn rugzak te laten verdwijnen. Mijn vrouw vindt dat dat niet kan en is bang dat ik betrapt word. Wat is redelijk?

Illegale broodjes

Beste Illegale broodjes,

U kunt beter niet stiekem broodjes meenemen van een ontbijtbuffet. Hotels willen dat niet om voor de hand liggende redenen: mensen stoppen zich eerst vol met een uitgebreid ontbijt en nemen bij het verlaten van de ontbijtzaal nog wat voorraden mee voor later op de dag. Bespreek het gewoon met het management. Zeg dat u ’s ochtends alleen koffie drinkt en dat u uw ontbijt pas om tien uur wil eten, als u aan het wandelen bent. Vraag of u twee broodjes mee mag nemen, namelijk uw ontbijt, waar u 15 euro voor betaald hebt. Als u en uw vrouw ook nog een lunch willen meenemen, dan rekent u die etenswaren apart af. Als u dit in alle openheid van tevoren bespreekt, zal men u vast ter wille zijn. Zo niet, neemt u alvast een hap uit uw broodje. Tegen het meenemen van aangeknaagd voedsel zal men geen bezwaar maken.

Artikelen in Eten en drinken, Horeca.

Gelabeld met .


Te dichtbij

Beste Beatrijs,

Ik probeer me zo goed mogelijk te houden aan de coronaregels die we met elkaar afgesproken hebben om gezond te blijven. Thuisblijven hoeft niet, want als je rekening houdt met elkaar moet het volgens mij wel goed gaan. Nu is het me de afgelopen tijd al twee keer overkomen dat ik tegen mensen die te dicht bij me kwamen op een rustige manier zei dat ze te dichtbij kwamen. In beide gevallen kreeg ik het antwoord: ‘Ik ben echt niet ziek!’ De eerste keer was ik zo overdonderd dat ik niets kon zeggen. De tweede keer mompelde ik iets van ‘En dat wil ik ook graag zo houden’. Hoe maak ik mensen vriendelijk duidelijk dat ze verkeerd bezig zijn en bij mij uit de buurt moeten blijven?

Geen gepaste afstand

Beste Geen gepaste afstand,

Mensen hebben de neiging om die anderhalve-meter-regel te vergeten, omdat het tamelijk onnatuurlijk is om met een imaginaire onschendbaarheidszone om je heen rond te lopen. Vooral als het druk is buiten, wordt die grens voortdurend geschonden. Natuurlijk hebt u gelijk om u wel aan de regels te willen houden en natuurlijk is het goed om mensen er – rustig – op te attenderen dat ze de grenzen overschrijden. In het ideale geval antwoordt een regelovertreder vervolgens: ‘O, sorry, u hebt gelijk, ik dacht er even niet aan.’ De reactie ‘Ik ben niet ziek’ is buiten de orde en laat alleen zien hoe bliksemsnel mensen zich op hun teentjes getrapt voelen en gaan tegensputteren bij de lichtste correctie. Blijf vooral kalm onder een gepikeerde uitval. Er is niets mis met uitwijken en het zwijgen ertoe doen. U hoeft de interactie niet te winnen. Eventueel zegt u vriendelijk iets in de trant van ‘Gelukkig maar. Toch houd ik me voor alle zekerheid liever aan de regels.’ Ook een mooi antwoord op ‘Ik ben echt niet ziek’ is ‘Maar ík misschien wel!’

Artikelen in Corona, Het publieke domein.

Gelabeld met .


Meegebracht lekkers serveren

Beste Beatrijs,

Als ik mensen heb gevraagd om koffie te komen drinken, gebeurt het steeds vaker dat ze iets lekkers meebrengen. Op zichzelf een leuk gebaar natuurlijk. Maar meestal heb ik zelf ook moeite gedaan bijvoorbeeld door een taart te bakken of een lekkernij bij de bakker te kopen. Bezoekers gaan er blijkbaar van uit dat ik niks in huis heb gehaald en ik serveer dan maar het meegebrachte, zodat mijn eigen taart blijft staan. Is het eigenlijk niet een belediging voor de gastvrouw om iets lekkers mee te nemen? Wat zegt de etiquette hierover?

Eigen taart eerst

Beste Eigen taart eerst,

Voor een koffieafspraak is het niet nodig om iets lekkers mee te brengen, tenzij dat afgesproken is. Een gast mag ervan uitgaan dat een gastvrouw/-heer zelf iets eetbaars bij de koffie serveert. Een attentie meenemen voor een gastgever is gebruikelijk, wanneer iemand voor het eten is uitgenodigd – niet voor een simpel kopje koffie. Daar kom je gewoon met lege handen aan. Er bestaat overigens geen verplichting om door gasten meegebrachte etens- of drinkwaren onmiddellijk ter consumptie in te zetten. Als iemand toch met gevulde koeken of moorkoppen aan komt zetten voor een koffieafspraak, zegt u: ‘Heel aardig van je, maar ik heb zelf een taart gebakken (of iets gekocht).’ Vervolgens serveert u wat u zelf van plan was en u legt het cadeau-lekkers weg voor later.

Artikelen in Cadeaus, Eten en drinken, Visite.