Spring naar inhoud


Wekelijks ‘Moderne manieren’ in uw inbox ontvangen? Abonneer u nu op de Nieuwsbrief!

De adviesrubriek ‘Moderne manieren’ gaat over etiquette en verschijnt iedere zaterdag in het dagblad Trouw (bijlage ‘tijd’), maar ook direct op Internet: zie Beatrijs in Trouw. Lees daar haar nieuwste bijdrage. Daarna komen alle problemen op deze website terecht.

Hebt u zelf een vraag over (in)correct gedrag van uzelf of anderen, dan kunt u die insturen via beste@beatrijs.com. U krijgt vrijwel altijd persoonlijk antwoord, en uw vraag kan gebruikt worden voor anonieme publicatie in het dagblad Trouw en op deze website, tenzij u er expliciet bezwaar tegen maakt.

Ook te volgen op Twitter! @BeatrijsRitsema

Artikelen in Etiquette.


Opzien tegen trouwen

Beste Beatrijs,

Mijn vriendin en ik zijn eind twintig hebben drie jaar een relatie. We houden veel van elkaar, maar zij koestert heel erg de droom om romantisch te trouwen. Ik had de behoefte om vooral níet te trouwen. Met de gedachte dat zij zich heeft opgeofferd om haar vertrouwde huis achter te laten en bij mij in te wonen heb ik me ook opgeofferd en uiteindelijk ingestemd met haar wens. Zonder trouwen was de relatie gesneuveld. Toch voelt het voor mij als aanstaande bruidegom niet als onze dag, maar als haar dag, een cadeau voor haar om haar droom werkelijkheid te laten worden. Een gevoel van enthousiasme om zelf van de dag te gaan genieten heb ik niet. Ik ben bang dat dit op de dag zelf aan mij af te zien zal zijn. Hoe kan ik dit uitleggen zonder de romantische gevoelens te schaden?

Trouwdag als droomdag

Beste Trouwdag als droomdag,

U hebt geen probleem met de verbintenis zelf, alleen met het vooruitzicht van de trouwdag en wat daarbij komt kijken. U zou liever samenwonen zonder formaliteiten en u hebt het gevoel dat u zich opoffert voor de wens van uw vriendin. Persoonlijk denk ik dat qua levensbeslissing trouwen beter is dan samenwonen, omdat trouwen een duidelijk statement is. Twee mensen die tot een huwelijk besluiten spreken in het openbaar de intentie uit om hun leven te delen, en de hieruit voortvloeiende consequenties (kinderen, geld, erfenissen, pensioenen, bezittingen) worden via de huwelijkse voorwaarden geregeld. Wie alleen maar samenwoont moet financiële zaken en afspraken omtrent kinderen uiteindelijk toch juridisch regelen via een samenwooncontract of een geregistreerd partnerschap. Een gang naar de gemeente is dan noodzakelijk om precies dezelfde dingen te regelen, als waarin een huwelijk voorziet. Er zit in uw geval geen voordeel aan samenwonen boven trouwen.

U ziet op tegen de trouwdag zelf, die door uw vriendin gekaapt wordt om romantisch op te tuigen. Tja, sommige vrouwen zijn geobsedeerd door dromen over witte jurken met sluiers en slepen, paardenkoetsen, glamourfoto’s, ‘de dag van je leven’ en andere in wezen niet ter zake doende details. Bij verschil in opvattingen is het toch belangrijk om met uw vriendin goed te bespreken hoe die trouwdag eruit moet zien, omdat het niet alleen háár dag is, maar net zo goed die van u. U moet het samen eens worden over de grote lijnen. Sommige dingen moet u haar gewoon gunnen. Als zij die jurk heel belangrijk vindt, kan zij daar met haar moeder of vriendinnen helemaal op losgaan – daar hoeft u zich niet mee te bemoeien.

Beschouw uw trouwdag gewoon als een gezellige bijeenkomst.

Verder raad ik u aan om de trouwdag gewoon als een gezellige bijeenkomst te beschouwen. U hebt misschien wel eens een feestje gegeven voor uw verjaardag? Een trouwdag is ook zoiets, hooguit met wat meer mensen dan er in uw huiskamer passen. U gaat naar het stadhuis (duurt een kwartiertje) en vervolgens is het feest. Doet er niet toe of dit een receptie of een diner of een swingend feest is of alle drie na elkaar. Er komen allemaal aardige mensen, u krijgt cadeaus, er zijn hapjes en drankjes. Waarom zou dat geen leuke dag zijn?

Bespreek het met uw vriendin en kom tot overeenstemming over hoe de dag eruit moet zien. Maak bezwaar als uw vriendin haar zinnen heeft gezet op dingen waar u echt niet voor voelt: rare dresscodes, extravagante locaties, duur amusement. Leg uw vriendin uit dat u meer van een informele stijl houdt dan van ingewikkelde toestanden. Noch het een, noch het ander heeft trouwens iets met romantiek te maken. De ware romantiek zit erin dat een stel het eens wordt over hoe een en ander aangepakt moet worden.

Artikelen in Bruiloft.


Veiligheid of avontuur?

Beste Beatrijs,

Binnenkort hebben we met het bestuur van onze studentenvereniging een diner. Partners zijn ook uitgenodigd, maar die kennen verder niemand van het gezelschap. Als secretaris breek ik me het hoofd over de tafelschikking: partners veilig naast elkaar? Of zo door elkaar mogelijk, zoals bij bevriende stellen gebruikelijk? En valt een onverhoopt minder geslaagde plaatsing eventueel goed te maken door het gezelschap voor te stellen te changeren tussen de gangen?

Wel of niet naast elkaar?

Beste Wel of niet naast elkaar,

Een tafelschikking is onder alle omstandigheden zo gemixt mogelijk. Dit om de levendigheid van de conversatie te bevorderen. Alleen contactschuwe mensen willen bij een diner per se naast hun partner zitten en die mogen best uit hun schulp worden gehaald in een welwillende omgeving. De bedoeling van een etentje is dat je ook eens met iemand anders komt te spreken dan je vaste partner, naast wie je al elke dag zit. Zo leren genodigden ook andere mensen kennen. Plaats dus partners uit elkaar en bied daarnaast aanwezigen de gelegenheid om naar eigen inzicht van plaats te veranderen na het hoofdgerecht.

Artikelen in Eten en drinken, Scholen en verenigingen, Traditionele etiquette.

Gelabeld met .


Last van luistervink

Beste Beatrijs,

Elke vrijdag ontmoeten een goede vriend en ik (vijftigers) elkaar om 9 uur ’s ochtends in een koffiebar in de buurt. We eten een broodje en nemen het leven door. De laatste tijd valt het ons op dat steeds dezelfde man zich posteert aan een naburig tafeltje. Hij drinkt koffie en leest een boek, maar het is onze stellige indruk dat hij daar vooral zit om te luistervinken. Niet zelden gaan onze gesprekken over actuele kwesties en mensen in de media en dat vindt hij misschien interessant. Wij geven niet graag onze vaste stek op. Hoewel we niet honderd procent zeker zijn dat hij erop uit is om ons af te luisteren, voelen wij ons belemmerd in ons gesprek. Wat te doen?

Afgeluisterd

Beste Afgeluisterd,

In een horecagelegenheid mogen klanten zitten waar ze willen en naar believen hun oren open zetten. Als u het gevoel hebt dat u niet vrijuit kunt spreken, lijkt het handig om naar een andere koffietent te verkassen of op een andere vaste dag af te spreken.

Artikelen in Horeca.

Gelabeld met .


Uithuizigheid

Beste Beatrijs,

Sinds mijn man een jaar geleden met pensioen is gegaan, hebben we steeds onenigheid over het feit dat ik nog wel eens weg ben. Zijn grote hobby was motorrijden, maar helaas lukt dat niet meer. Zelf zing ik bij twee koren en in de winter is het met diverse optredens extra druk. In de zomer vermaakt hij zich wel beter, maar toch is hij vaak humeurig als ik naar een koorrepetitie ga of naar een koffieafspraak met een vriendin. Die terugkerende strubbelingen vind ik heel vervelend. Toen ik vroeg of hij soms wilde dat ik ophield met zingen, ontkende hij dat en zei dat we onze eigen gang maar moesten gaan, maar dat we dan uit elkaar zullen groeien. Ik zei dat we daarvoor niet getrouwd zijn en dat we ons best moeten doen om het samen fijn te houden. Hoe kunnen we hier uitkomen?

Na het pensioen

Beste Na het pensioen,

Stellen die een vol leven leiden met eigen activiteiten groeien niet uit elkaar. Integendeel, ze zijn lekker bezig en als ze thuis komen hebben ze elkaar ’s avonds bij het eten of op de bank iets te vertellen. Het huis uitgaan om individueel iets leuks of zinnigs te doen brengt zuurstof in een relatie. Een huwelijk wint daarmee aan levendigheid. Dit in tegenstelling tot een echtpaar dat 24/7 bovenop elkaar zit en al gauw zonder gespreksstof zit.

Het siert uw man niet om te mokken als u activiteiten onderneemt waar u plezier aan beleeft. Hij zou zich voor zijn vertier niet afhankelijk van u moeten maken. Hij zal iets moeten bedenken hoe hij zijn verveling kan tegengaan. Een bridgecursus is een goede eerste stap. Als hij het onder de knie heeft, kan hij lid worden van een bridgeclub. Behalve cursussen volgen op alle mogelijke gebieden valt te denken aan:

– een hond nemen om drie à vier keer per dag uitlaten. Een hond geeft lichaamsbeweging en de eigenaar komt andere hondenbezitters tegen om een praatje mee te maken
– iets in de sfeer van lesgeven of consultancy in het verlengde van zijn werk
– oppassen op kleinkinderen indien aanwezig
– vrijwilligerswerk: bij sportclubs voor de jeugd, natuur- en milieuorganisaties, bij de kerk, anderstaligen Nederlands leren, chauffeursdiensten voor ouderen
– bij een (sport)club gaan: wandelen, fietsen, politieke partijen, boeken, film.

Er is genoeg te verzinnen voor uw man om decennia lang iets omhanden te hebben. Bespreek dit met hem en dring erop aan dat hij ervoor zorgt om elke dag iets in zijn agenda te hebben staan. Hij zal reuze opknappen van meer structuur in het dagelijks leven. En plan zelf een leuk reisje voor u beiden ter wille van de echtelijke saamhorigheid.

Artikelen in Liefde en relaties.

Gelabeld met .


Kinderen blijven erbij

Beste Beatrijs,

Wij waren uitgenodigd bij vrienden thuis voor een etentje. Hun pubers zaten er vanaf de borrel tot laat bij. Het was best gezellig, al die verhalen van de kinderen, maar wij kwamen voor onze vrienden. Toen onze kinderen jonger waren, aten ze soms even mee als we gasten hadden (vaker niet overigens) en verdampten al snel na het toetje. Wat is de norm?

Te gezellige kinderen

Beste Te gezellige kinderen,

Gebruikelijk is dat thuiswonende kinderen zich na een gemeenschappelijke maaltijd met gasten van hun ouders terugtrekken om iets voor zichzelf te gaan doen. Doorgaans hebben kinderen geen zin om de hele avond aanwezig te zijn bij in hun ogen saaie volwassenen-gesprekken en zoeken ze elders in huis vertier. Maar toen u bij uw vrienden was uitgenodigd, bleven hun kinderen erbij zitten en voerden zelfs het hoogste woord. Dit komt zelden voor, maar als gast kunt u moeilijk de kinderen vragen of ‘ze geen huiswerk of zoiets te doen hebben?’ De enigen die de kinderen kunnen suggereren om wat anders te gaan doen zijn de ouders en die vonden het kennelijk wel best.

Artikelen in Visite, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


Lakse lener

Beste Beatrijs,

Mijn stiefzoon woont bij ons in de buurt en leent af en toe iets van ons, zoals brood of gereedschap, maar hij brengt het niet terug of verwacht dat als wij het nodig hebben wij het wel op zullen halen. Mijn echtgenote noemt dit slof (nalatig) gedrag en tracht het hiermee goed te praten. Ik heb gezegd dat ik liever niets uitleen juist vanwege die nalatigheid, maar weigeren is in de praktijk moeilijk. Het laatste brood uit de diepvries heb ik hem maar gegeven om van het vervelende gedoe af te zijn. Het is niet zo dat hij arm is, maar het zet onze relatie wel onder druk. Zelf leen ik niet van een ander. In mijn ouderlijk milieu golden andere normen en waarden en daarom irriteert dit gedrag mij mateloos. Hoe kan ik hier het best mee omgaan?

Geleende spullen

Beste Geleende spullen,

Een brood uitlenen? Ik denk dat u dat beter kunt beschouwen als een gift. Blijkbaar vergeet uw stiefzoon naar de bakker te gaan en ontdekt hij ’s avonds laat dat hij geen brood in huis heeft. U kunt de volgende keer tegen hem zeggen dat hij de dag erna ook een half uur eerder kan opstaan om naar de bakker te gaan. Als u er niet onderuit komt om hem een brood mee te geven (uw echtgenote vindt het waarschijnlijk zielig voor hem om nee te zeggen), verwacht het dan niet meer terug. Zie het als een fooi van 2,50 euro, dan kunt u het uit uw hoofd zetten.

Gereedschap vergeten terug te geven is vervelender. Geef uw stiefzoon alleen uw boor mee onder voorwaarde dat hij hem twee dagen later terugbrengt. Vertel hem dat u er genoeg van hebt dat hij nooit iets uit zichzelf terugbrengt en dat u geen zin in hebt om achter uw eigen spullen heen te zitten. De rol van schuldeiser ligt u niet. Houd hem voor dat u, als hij genoemd stuk gereedschap niet binnen twee dagen uit zichzelf naar u terugbrengt, voortaan nee zult zeggen tegen elk volgend leenverzoek.

Artikelen in Stieffamilie.

Gelabeld met .


Ongevraagde introducé

Beste Beatrijs,

Voor mijn verjaardag had ik via de familieapp een uitnodiging aan mijn schoonfamilie gestuurd. Iedereen had toegezegd. Vier dagen voor het feest stuurde mijn schoonzus een berichtje aan de gehele familie: ‘Hey, ik neem mijn nieuwe vriendje graag mee om aan jullie voor te stellen’. In eerste instantie dacht ik er niks bij en antwoordde dat hij welkom was. Vervolgens stuurde mijn schoonzus via de familieapp nog een berichtje erachter aan: ‘Hij eet trouwens geen vlees’ met een smiley. Ineens vond ik de berichten van mijn schoonzus toch onbeleefd. Het ging om mijn verjaardagsfeest. Waarom vroeg ze niet aan mij of ze haar vriendje mee mocht brengen in plaats van dit in de groep te gooien? En is het wel netjes om dieeteisen te stellen namens iemand die ik helemaal niet heb uitgenodigd? Mijn schoonzus heeft wel vaker de neiging om over anderen heen te walsen. De verjaardag is inmiddels geweest, maar het zit me nog steeds niet lekker. Zal ik haar alsnog hierop aanspreken?

Een extra gast

Beste Een extra gast,

Het hangt er een beetje van af wat voor soort feest het was. Een gezeten drie-gangen-diner voor een beperkt aantal genodigden of een informeel feest met schalen met hapjes, waar iedereen zichzelf bedient? In geval van een etentje waar gasten aan tafel zitten, had uw schoonzus haar nieuwe vriendje niet zomaar mee kunnen brengen, althans niet zonder van tevoren toestemming te vragen aan u (de feestjesgever en jarige). Dan had u best nee kunnen zeggen, want een onbekende introducé doorkruist de opzet van een kleinschalig verjaardagsetentje.

Als het een gewoon feest (staande borrel) was voor familie en vrienden, waar iedereen zich door elkaar begeeft, is het doorgaans prima als een gast een nieuwe (voor de anderen onbekende) geliefde meebrengt. Uw schoonzus had het wel aan u persoonlijk moeten vragen, maar er is in die situatie geen reden om bezwaar te maken, omdat één gast meer of minder niet uitmaakt. Dat hij geen vlees eet is bij zo’n informeel feest onbelangrijk, omdat er altijd wel gerechten op tafel staan die geen vlees bevatten. Daar had u geen extra moeite voor hoeven te doen, bedoel ik. Het is nu al achter de rug en de kwestie lijkt niet belangrijk genoeg om op terug te komen bij uw schoonzus. Maar als zij een volgende keer over uw grenzen gaat, is het raadzaam om meteen op de rem te trappen en niet pas achteraf te protesteren.

Artikelen in Schoonfamilie, Verjaardag.

Gelabeld met .


Uiteenlopende wensen

Beste Beatrijs,

Anderhalf jaar geleden ben ik verhuisd. Een studievriendin uit mijn oude woonplaats stuurt me regelmatig berichten en wil vaker afspreken dan ik. Ik heb weinig tijd, omdat ik een redelijk intensieve baan heb en inmiddels ook een zoontje van een jaar. Ik probeer het contact wat te laten verwateren, maar ze blijft actief pogingen doen en pikt de hints niet op. Ze spreekt me er soms terloops op aan dat ik minder vaak kan dan zij zou willen. Ik voel me hier best schuldig over. Ik ben er niet op uit om het contact volledig af te kappen, maar er lijkt geen middenweg te zijn. Wat is een handige aanpak?

Vriendin wil meer

Beste Vriendin wil meer,

Vertel uw vriendin in alle openheid hoe u er tegenover staat. De volgende keer dat u haar ziet of aan de telefoon spreekt, zegt u dat u weet dat zij vaker contact wil, maar dat u daar tot uw spijt op dit moment geen tijd voor hebt. U leidt geen studentenleven meer, u woont verder weg, u hebt een jong kind en een baan, u kunt de vriendschap niet op de oude voet voortzetten. Zeg haar dat u haar als vriendin niet kwijt wil, maar dat u in deze fase van uw leven niet vaker met haar kunt afspreken dan … (vul zelf in) een keer per maand/ eens per twee maanden/ twee à drie keer per jaar. Als u concreet een door u verlangde frequentie noemt, weet uw vriendin waar ze aan toe is en zal ze dat best begrijpen.

Artikelen in Vrienden en kennissen.

Gelabeld met , .


Een strikte huisregel

Beste Beatrijs,

Onlangs trof ik (man) op bezoek bij een alleenstaande dame op het toilet een sticker aan met een aanmaning voor gasten om zittend te plassen. Nu is dat niet mijn toilettechniek, ik plas zoals mijn moeder me heeft geleerd: staand. Mijn moeder leerde me ook om het toilet onberispelijk achter te laten. Daar controleerde ze geregeld op en bij de kleinste overtreding werd ik ter verantwoording geroepen. Ik durf te stellen dat ik nooit een bezoedeld toilet achterlaat. Wat vindt u: kunnen huisregels zo ver gaan dat gasten wordt voorgeschreven welke plastechniek zij dienen te gebruiken in het kleinste kamertje? Of is het genoeg als ik de intentie van de regel ter harte neem en het toilet pico bello achterlaat? Het dilemma was voor mij op dat moment zo groot dat ik het toilet onverrichter zake heb verlaten.

Zittend plassen

Beste Zittend plassen,

Beter in de geest van de wet geplast dan helemaal niet geplast.

Als mensen zo ver gaan dat ze stickers op hun wc hangen met dit soort aanmaningen, zijn ze kennelijk doodsbang voor gespetter. Dan lijkt het raadzaam, in ieder geval voor de categorie onbekommerde plassers, om de voorschriften maar te volgen. Zo’n opoffering is het nu ook weer niet om bij wijze van uitzondering een ongebruikelijke plastechniek toe te passen. Maar goed, als het plaatsnemen op de wc u zo tegen staat dat u op dat moment liever afziet van het ledigen van uw blaas, kunt u het karweitje beter op uw eigen manier klaren, gevolgd door het minutieus wegwerken van eventuele ongerechtigheden, zoals u dat toch al gewend bent. Beter in de geest van de wet geplast dan helemaal niet geplast. De dame bij wie u te gast was mag dan controledwang vertonen, het lijkt onwaarschijnlijk dat zij ertoe overgaat om navraag te doen wat u precies hebt uitgevoerd op haar wc.

Artikelen in Visite.

Gelabeld met .