Spring naar inhoud


Wekelijks ‘Moderne manieren’ in uw inbox ontvangen? Abonneer u nu op de Nieuwsbrief!

De adviesrubriek ‘Moderne manieren’ gaat over etiquette en verschijnt iedere zaterdag in het dagblad Trouw (bijlage ‘tijd’), maar ook direct op Internet: zie Beatrijs in Trouw. Lees daar haar nieuwste bijdrage. Daarna komen alle problemen op deze website terecht.

Hebt u zelf een vraag over (in)correct gedrag van uzelf of anderen, dan kunt u die insturen via beste@beatrijs.com. U krijgt vrijwel altijd persoonlijk antwoord, en uw vraag kan gebruikt worden voor anonieme publicatie in het dagblad Trouw en op deze website, tenzij u er expliciet bezwaar tegen maakt.

Ook te volgen op Twitter! @BeatrijsRitsema

Artikelen in Etiquette.


Overwint liefde alles?

Beste Beatrijs,

Onze 25-jarige dochter heeft al jaren een knipperlichtrelatie met een man, een moslim van Marokkaanse afkomst, die wij altijd hartelijk hebben ontvangen. Wij zijn zelf niet religieus, maar ons credo was: liefde overwint alles. De laatste jaren woonde onze dochter samen met hem. Haar oude vriendinnen ziet ze inmiddels niet meer. Ze gaat alleen om met een Marokkaans-Nederlandse vriendin en wat kennisjes van het werk. Ze is langzaam veranderd in een preutse, ouderwetse en ongelukkige vrouw. Sinds een paar weken zijn ze tijdelijk uit elkaar. Er was veel ruzie en hij heeft besloten om afstand te nemen om rust te krijgen. Mijn dochter is heel verdrietig, want ze houdt van hem. We vangen haar op naar ons beste kunnen. Mijn dochter doet er alles aan om hem terug te krijgen, ze zegt bereid te zijn hun toekomstige kinderen binnen de islam op te voeden en thuis Arabisch te spreken. Dit baart mij grote zorgen. We hebben onze kinderen opgevoed in vrijheid en met respect voor andersdenkenden, maar we zijn bang dat zij haar ongeluk tegemoet gaat. Wat te doen?

Problematische partnerkeus

Beste Problematische partnerkeus,

Een ellendige situatie, waar u weinig vat op heeft, want uw dochter is ruim volwassen en neemt haar eigen beslissingen, hoe onverstandig ook. Gelukkig is het nog niet van een huwelijk gekomen en is de relatie op dit moment min of meer uit. Een mooie kans voor haar om van hem af te kicken. Het is goed dat u uw dochter steunt en opvangt, maar intussen kunt u best uw mening geven over haar situatie. Leef mee met haar verdriet, maar houd haar voor dat in een goede relatie partners geen offers hoeven te brengen.

In de liefde moeten de dingen vanzelf gaan.

In een goede relatie denken partners in grote lijnen hetzelfde over belangrijke zaken. In een goede relatie heerst vrijwilligheid en hoeft de een niet op de knieën om de ander genadig te stemmen. Een man die van uw dochter verlangt dat zij afstand doet van haar eigen taal en de eventuele kinderen opvoedt in een godsdienst die niet de hare is betoont zich simpelweg niet geschikt als partner, hoe veel ze verder ook van hem houdt. In de liefde moeten de dingen vanzelf gaan. Zodra er opoffering aan te pas komt, is de liefde waardeloos – zeg dat maar tegen uw dochter. Voor de rest kunt u alleen maar hopen dat het slijt. Misschien kunt het afkicken een handje helpen door haar ter afleiding van haar verdriet op uw kosten met singlesvakantie naar een zonnig oord te sturen.

Artikelen in Liefde en relaties.

Gelabeld met , .


Hallo daar!

Beste Beatrijs,

Wellicht wat ouderwets, maar ik mis tegenwoordig dat mensen elkaar begroeten met ‘Goedemorgen/ goedemiddag/ goedenavond’. Iedereen brult ‘Hallo!’ met zo’n dikke ‘l’. Altijd begroet ik mijn buurman met ‘Dag Jan’ (met voornaam erbij dus) en altijd antwoordt hij met ‘Hallo’. Afschuwelijk! Wilt u daar niet eens aandacht aan besteden of doe ik niet meer mee omdat ik in 1932 ben geboren?

Hallo zeggen

Beste Hallo zeggen,

Ik begrijp dat u het spijtig vindt dat de standaard begroeting ‘Goedendag, -morgen, -middag, -avond’ op z’n retour is en vervangen door ‘Hallo’ of ‘Hoi’, maar zo gaat dat in het spraakgebruik. Taal is onderhevig aan modes en verandert constant. Sommige nieuwspraak verdwijnt weer net zo snel als die opkwam, andere beklijft. De kreet ‘Nog een fijne dag!’ is druk bezig ‘Tot ziens’ te verdringen. Het is er allemaal een stuk informeler op geworden, niet alleen in omgangsvormen, maar ook in taalgebruik en uitspraak. Mensen praten in deze tijd anders dan vijftig jaar geleden. U hoeft alleen maar naar tv-fragmenten uit die tijd te kijken om enorme verschillen te constateren. De trend van informalisering lijkt voorlopig onomkeerbaar. Toch zal ook de tegenwoordige manier van praten, mogelijk zelfs het door u gewraakte ‘Hallo’, over vijftig jaar volkomen gedateerd klinken. Dan zijn er weer nieuwe fratsen verzonnen. Misschien kan dat een troost voor u betekenen.

Artikelen in Aanspreken en begroeten.


Vragen om toespraken

Beste Beatrijs,

Binnenkort word ik vijftig, een kroonjaar. Ik wil deze verjaardag graag vieren met een dinertje in huiselijke kring: mijn man en zoon plus acht vriend(inn)en van wie sommigen een stel. Ik zou het erg leuk vinden als er tijdens dit etentje een paar persoonlijke speeches zouden worden gehouden. Niet zozeer over mij, maar over vriendschap, ouder worden, de toekomst of wat dan ook. Daarmee zou de avond een bijzonder karakter krijgen. Bovendien levert zoiets wellicht onderlinge gespreksstof op die het gebruikelijke gekeuvel onder mensen die elkaar niet allemaal goed kennen overstijgt. Ik denk niet dat mijn vrienden spontaan op dit idee komen, maar kan ik een (uiteraard vrijblijvend) verzoek om een kort toespraakje op de uitnodiging zetten of is dat een gekke vraag, zoals mijn gezinsleden menen?

Graag speeches

Beste Graag speeches,
Bij kroonjaarvieringen is het niet ongebruikelijk dat iemand het woord neemt om even stil te staan bij de bereikte mijlpaal. Maar een directe suggestie in die richting op de uitnodiging zelf kan belastend zijn, ook omdat uw verzoek niet helemaal duidelijk is. Meestal houdt iemand bij zo’n gelegenheid een toespraakje houdt over de jarige zelf. Maar dat wilt u dus niet. Of niet per se. Maar mag het wel?

U zou willen dat iemand (of zelfs alle gasten?) het woord voert over vriendschap of ouder worden of de toekomst of wat ze dan ook maar willen. Dat is een vage opdracht. Daar moeten mensen flink over nadenken, willen ze daar iets aardigs van maken. Het lijkt een beetje op werk. Je wordt uitgenodigd voor een etentje en dan moet je van tevoren huiswerk maken om een referaat te houden.

Er is niets mis met uw idee om de avond wat meer cachet te geven, maar u kunt beter niet het hele gezelschap huiswerk opgeven. Kunt u er niet op vertrouwen dat iemand zelf bedenkt dat hij/zij even wat wil zeggen? Verder kunt u uw man instrueren om een en ander in de gewenste richting te sturen. Er zal allicht tussen de genodigden en uw man overleg plaatsvinden over een cadeau. Hij kan dan degenen die daar geschikt voor lijken de suggestie aan de hand doen dat u, de jarige, het erg zou waarderen als er een woordje wordt gesproken. Maar dan wordt het wel een persoonlijk toespraakje over u met herinneringen en anekdotes. Een speech over ouder worden dan wel vriendschap in het algemeen zit er niet in, vrees ik. Meestal ontstaan dergelijke gesprekken spontaan. U kunt natuurlijk ook zelf een korte speech voorbereiden, waarin u een voorzet geeft voor de onderwerpen die u graag besproken zou zien aan tafel.

Artikelen in Verjaardag.

Gelabeld met , .


Verslaafd aan de smartphone

Beste Beatrijs,

Het lijkt wel of mijn vriendin meer van haar smartphone houdt dan van mij. ’s Avonds op de bank, in de auto of samen op reis heeft ze vooral aandacht voor het schermpje, waarop een onophoudelijke stroom foto’s en filmpjes voorbij rolt, vaak met geluid. Als ik haar wat vraag, hoort ze vaak niet wat ik zeg. Zelfs wanneer we in bed liggen wordt ze in beslag genomen door Facebook, Instagram en Snapchat. Ook op bezoek bij vrienden of bij mijn ouders sluit ze zich vaak zichtbaar af van het gesprek.

Ik heb geprobeerd me in haar fascinatie te verdiepen. Ze zegt dat de trends op sociale media haar boeien en dat ze graag op de hoogte blijft van mensen die zij volgt. Ik vind dat onze relatie lijdt onder haar smartphone. Als ik dat ter sprake breng, reageert ze defensief en gepikeerd, alsof ik haar wil beroven van een pleziertje. Ze trekt parallellen met hobby’s van mij die zij op haar beurt niet interessant vindt. Maar die hobby’s leiden mij niet af tijdens een gesprek en houden ons niet wakker in bed. Ik zou graag zien dat ze haar smartphonegebruik terug schroeft wanneer ze met anderen is. Ik vind het een leeg en zinloos tijdverdrijf, bovendien onfatsoenlijk in gezelschap. Mijzelf betrap ik op een passief-agressieve houding: soms ga ik in haar gedrag mee in de ijdele hoop haar een spiegel voor te houden. Zo zitten we samen op de bank, elk in onze eigen wereld. Het maakt me radeloos.

Lijden onder de smartphone

Beste Lijden onder de smartphone,

Met de smartphone verdwijnt het hier en nu uit beeld.

Uw vriendin vertoont mateloos gedrag. Zij kan er niet mee ophouden, ook niet nadat u uw ongenoegen hebt uitgesproken. Intensief smartphonegebruik in gezelschap is sowieso irritant, omdat het onbeleefd is om je af te sluiten voor personen die in levenden lijve aanwezig zijn. In een samenwoonrelatie zijn mensen vrijer om individuele dingetjes te doen (tenslotte hoef je niet de hele tijd goede gesprekken te voeren), maar er zit toch ook een limiet aan. Wie standaard in bed of op reis of aan tafel de aandacht gericht houdt op de smartphone plaatst zich buiten het hier en nu. Het beeld dat u schetst van twee mensen op de bank, ieder in hun eigen wereld, is buitengewoon deprimerend. Ook al omdat de inhoud van wat er wordt bekeken, geinige filmpjes, likes en fluttige nieuwtjes op social media, weinig om het lijf heeft. En toch zal uw vriendin de lokroep van het smartphone-piepje nooit weerstaan, ook al zit ze midden in een gesprek met u.

Begrijpelijk wordt u hier helemaal gek van. Ik vrees ook dat het niet op te lossen valt. Uw vriendin zit vastgelijmd aan haar smartphone en uw bedenkingen laten haar onverschillig. U hebt hobby’s waar zij geen belangstelling voor heeft. U en uw vriendin passen niet bij elkaar. Misschien is die smartphone van haar meer een symptoom dan het eigenlijke probleem. Uw vriendin verveelt zich dusdanig in uw gezelschap dat ze altijd naar haar smartphone grijpt.

Zoiets valt niet vol te houden. U hebt al tegen haar gezegd dat haar gedrag u stoort. Het heeft niet geholpen, want ze gaat er gewoon mee door. Trek de consequentie en beschouw deze relatie als mislukt. Ga op zoek naar een andere vrouw met wie u meer gemeenschappelijk hebt en die zich niet voortdurend verveelt in uw gezelschap.

Artikelen in Liefde en relaties, Telefoon.

Gelabeld met , .


Opa is een slechte chauffeur

Beste Beatrijs,

Mijn schoonvader houdt zich vaak niet aan de snelheidslimieten, draagt nooit een autogordel en zit regelmatig met meerdere biertjes op achter het stuur. Dat vind ik al erg genoeg, omdat hij zichzelf en andere weggebruikers in gevaar brengt, maar nog belangrijker vind ik het risico voor mijn eigen gezinsleden. Ik heb net een dochter gekregen, haar grootvader is opgetogen en wil de komende jaren allerlei dingen met haar ondernemen. Ik vind het geen fijn idee om mijn dochter, en in mindere mate mezelf, aan zijn zorg toe te vertrouwen. Moeten mijn man en ik hierover een gesprek aangaan met hem? En hoe pakken we dat dan aan?

Gevaarlijk rijden

Beste Gevaarlijk rijden,

Laat uw man hierover een gesprek met zijn vader voeren. Als schoondochter staat u toch wat verder weg. Uw man kan tegen zijn vader zeggen dat hij niet te vertrouwen is als chauffeur wegens gevaarlijke rijstijl en dat hij zich bovendien schuldig maakt aan het misdrijf van rijden met alcohol op. Waarschijnlijk zal uw schoonvader zich niets aantrekken van de aanmerkingen. Als hij zijn hele leven al zo rijdt, houdt hij daar natuurlijk niet mee op na een gesprekje. Een waarschuwing zal weinig indruk maken. Wat u in ieder geval kunt doen is met uw man afspreken dat uw kind nooit en te nimmer bij opa in de auto zal plaatsnemen. Van dat voornemen kan uw man zijn vader ook op de hoogte stellen: ‘Je rijstijl is je eigen keus, maar wij hebben besloten om onze dochter nooit met jou in de auto te laten rijden, omdat we je niet vertrouwen achter het stuur.’

Artikelen in Grootouders en kleinkinderen, Reizen.

Gelabeld met .


Reageren op een overlijden

Beste Beatrijs,

Van de week kreeg ik de dochter van een cliënte, met wie ik meer dan 25 jaar een zakelijke relatie had, aan de telefoon: haar moeder was overleden. Nadat ik had gezegd dat ik wel afscheid zou willen nemen, kreeg ik door haar reactie de indruk dat mijn aanwezigheid op de begrafenisplechtigheid toch niet op prijs werd gesteld. Omdat ik de dag daarop wel een rouwkaart kreeg bij de post, wil ik wel een condoleancekaart sturen. Ik zou mijn reactie heel sober willen houden. Is een kaart met mijn naam er op genoeg of moet ik daar toch nog iets persoonlijks aan toe voegen?

Onzeker over uitvaartbezoek

Beste Onzeker over uitvaartbezoek,

Als u een rouwkaart hebt gekregen, bent u daarmee vanzelf uitgenodigd voor de begrafenisplechtigheid, tenminste als er tijd en plaats van samenkomst in worden vermeld. Uw indruk dat uw aanwezigheid niet op prijs wordt gesteld berust waarschijnlijk op een misverstand. Misschien was de dochter aangeslagen of te bedroefd om zich via de telefoon uitnodigend op te stellen. Als de nabestaanden geen prijs stelden op uw aanwezigheid, had u geen kaart gekregen. Het staat u dus vrij om erheen te gaan. Als u niet wil gaan, omdat u toch geen tijd hebt of u niet geroepen voelt, schrijft u een condoleancekaart of –briefje met een paar persoonlijke regels. Een voorgedrukte kaart met alleen uw naam als afzender erop is te niksig voor iemand die u 25 jaar gekend hebt.

Artikelen in Dood en begrafenis.

Gelabeld met .


Ergernis over troep

Beste Beatrijs,

Sinds mijn zoon gescheiden is, komt het nogal eens voor dat ik een dagje op de kinderen pas. Dat doe ik graag voor hem, ik ben dol op de kleinkinderen. Maar het is in zijn huis zo groezelig! Het is natuurlijk zijn leven. Als hij er zelf geen last van heeft, wie ben ik dan om er wat van te zeggen? Toch loop ik mij de hele oppasdag te ergeren aan de troep. Vieze koelkast, besteklades vol kruimels, plakkende vloeren en deurknoppen. Ik weet dat zijn generatie anders denkt over het huishouden, maar bij mijn andere kinderen is het lang zo erg niet. Kan ik hem vertellen dat ik hier moeite mee heb? Kan ik hem aanbieden om eens in het weekend samen met hem zijn huis door te werken of ga ik dan buiten mijn boekje?

Zoon maakt niet schoon

Beste Zoon maakt niet schoon,

Ik denk niet dat uw zoon er speciaal voor kiest om in een varkensstal te wonen omdat dit zijn lievelingsmanier van leven is. Ik denk dat hij geen prioriteit aan het huishouden geeft, omdat hij een gescheiden man is die er geen kaas van heeft gegeten. Wellicht treurt hij over de teloorgang van zijn huwelijk of heeft hij te veel andere problemen aan z’n hoofd om te beseffen hoe smerig het bij hem thuis is. Misschien deed z’n vrouw het vroeger wel allemaal! Uw zoon zal denken: ‘Dat komt later nog wel, ik heb nu even geen tijd en geen zin.’

Hoe dit ook zij, u komt daar regelmatig over de vloer om hem bij te staan met de kinderen, natuurlijk kunt u hier iets van zeggen! U hoeft uw observaties alleen maar op te sommen: vieze koelkast (gevaarlijk in verband met bedorven voedsel), alles kleeft, overal stof en rotzooi, ongetwijfeld nooit verschoonde lakens. Het is voor niemand goed om in een rotzooi te leven. Alleen al voor zijn kinderen zou het huis schoongemaakt en opgeruimd moeten worden. Stel uw zoon voor om er een dagje samen tegenaan te gaan om grond in de zaak te krijgen. Als u gemotiveerd bent om tijdens uw oppasdagen het huishouden een beetje bij te houden, kunt u dat ook voorstellen. Daar zal hij vast heel blij mee zijn. Natuurlijk is hij zelf de eerst verantwoordelijke voor een schoon huis, maar iets in de toon van uw schrijven zegt mij dat hij na uw gezamenlijke inspanning de zaak onmiddellijk weer zal laten versloffen. Geef hem de suggestie om een wekelijkse schoonmaker in dienst te nemen.

Artikelen in Ouders en volwassen kinderen.

Gelabeld met , .


Waarom geen alcohol?

Beste Beatrijs,

Recentelijk ben ik (studente) begonnen met het gebruik van een antidepressivum. Het middel combineert slecht met alcohol, dus daar moet ik voorlopig van afzien. Wekelijks zijn er activiteiten en borrels bij mijn vereniging, waar ik graag aan meedoe. Het is de gewoonte om rondjes te geven en als iemand ‘Biertje?’ aan mij vraagt, sla ik dit af of ik zeg: ‘Ja, alcoholvrij graag’. Die keus is niet vanzelfsprekend binnen de studentencultuur en regelmatig wordt er uit goedbedoelde interesse gevraagd om uitleg. Ik wil niet bijdragen aan het taboe op psychische problemen en ben open geweest tegenover mijn vrienden die weten waarom ik niet drink. Desondanks heb ik geen behoefte om mijn conditie in een groep vage kennissen te bespreken. Ik wil niet vervallen in onwaarheden, hoe kan ik het beste reageren?

Biertje?

Beste Biertje,

U hoeft nooit antwoord te geven op indringende waaromvragen. Andere mensen hebben er niets mee te maken waarom u geen alcohol drinkt. De mededeling ‘Voor mij graag een alcoholvrij biertje’ is voldoende informatie voor omstanders. Vragen om nadere explicatie is onbeschoft, omdat hiermee kritiek wordt geïmpliceerd, maar niemand hoeft zich te verantwoorden voor alcoholabstinentie. Alcohol hoort niet de norm te zijn. Er zijn tal van goede redenen om geen alcohol te drinken. U hoeft uw specifieke reden niet in de groep te gooien. Als iemand aan u vraagt waarom u niet meedoet met de algehele bierconsumptie, zegt u: ‘Omdat ik er geen zin in heb!’

Artikelen in Horeca, Taalgebruik.

Gelabeld met , .


Moet ik ontrouw onthullen?

Beste Beatrijs,

Een goede vriendin van mij is een geheime relatie begonnen met ‘Wouter’, een gemeenschappelijke vriend van ons. Wouter is al 20 jaar getrouwd met ‘Fien’ die ik ook redelijk goed ken. Fien weet nergens van. Wouter z’n broer en schoonzus weten ook van zijn geheime relatie, maar doen er, net als ik, tegenover Fien het zwijgen toe. Ik vind het heel ongemakkelijk. Als dit stel uit elkaar gaat, kies ik natuurlijk voor mijn vriendin en bijgevolg voor Wouter, maar ik vraag me af of ik in deze fase nog iets verplicht ben aan Fien die ik ook regelmatig zie. En moet Wouters broer niet iets doen voor de vrouw die al zo lang onderdeel is van hun familie, ook al is zij aangetrouwd? Hoe moet Fien zich straks voelen als ze te weten komt dat allerlei mensen wisten wat er aan de hand was?

Een onverkwikkelijk geheim

Beste Een onverkwikkelijk geheim,

Als zo veel bekenden af weten van een geheime relatie behalve de vrouw die bedrogen wordt, moet iemand haar inlichten. Door het zwijgen om haar heen wordt zij in de geïsoleerde positie van roddelobject gebracht, terwijl zij als direct belanghebbende recht heeft op de waarheid. De rol van slecht-nieuws-brenger is niet aantrekkelijk, maar het is nog vervelender om in een stilzwijgend complot te zitten tegenover een slachtoffer van bedrog, dus iemand moet het zwijgen verbreken. Probleem is dat de boodschapper van slecht nieuws (het maakt niet uit of u dat bent of de broer) zich de woede van betrokkenen op de hals kan halen.

Grote kans dat zowel de bedrogene als de bedrieger het onthullen van dit geheim als ongewenste bemoeizucht zullen beschouwen. Het is daarom verreweg het beste als Fiens eigen echtgenoot de benodigde moed opvat om haar te vertellen waar hij mee bezig is. Ten slotte is hij de hoofdverantwoordelijke in dit overspeldrama. Wouter is een vriend van u, dus u kunt hem zeggen waar het op staat. Dring er bij hem op aan dat hij zijn vrouw vertelt wat er aan de hand is en zeg erbij dat, als hij dat niet op heel korte termijn doet, u haar zelf op de hoogte zult stellen, omdat u de zalige onwetendheid waarin Fien verkeert niet langer kunt aanzien. Door Wouter mede te delen wat u van plan bent, steekt u hem geen mes in z’n rug. U attendeert hem op de taak om zijn vrouw te informeren met hopelijk als bijeffect dat u het niet hoeft te doen.

Artikelen in Vreemdgaan.

Gelabeld met .