Spring naar inhoud


Wekelijks ‘Moderne manieren’ in uw inbox ontvangen? Abonneer u nu op de Nieuwsbrief!

De adviesrubriek ‘Moderne manieren’ gaat over etiquette en verschijnt iedere zaterdag in het dagblad Trouw (bijlage ‘tijd’), maar ook direct op Internet: zie Beatrijs in Trouw. Lees daar haar nieuwste bijdrage. Daarna komen alle problemen op deze website terecht.

Hebt u zelf een vraag over (in)correct gedrag van uzelf of anderen, dan kunt u die insturen via beste@beatrijs.com. U krijgt vrijwel altijd persoonlijk antwoord, en uw vraag kan gebruikt worden voor anonieme publicatie in het dagblad Trouw en op deze website, tenzij u er expliciet bezwaar tegen maakt.

Ook te volgen op Twitter! @BeatrijsRitsema

Artikelen in Etiquette.


Klagende vrienden

Beste Beatrijs,

Ik ben een jonge vrouw en heb een grote groep vriend(inn)en met wie ik het ontzettend gezellig kan hebben. Maar de laatste tijd zitten voor mijn gevoel veel van mijn vrienden niet zo lekker in hun vel. Ik ga dan vaak het gesprek aan en probeer hem of haar adviezen te geven. Maar door alle verhalen raak ik zelf ook in een mindere stemming. Ik voel me ook niet geroepen om altijd de psychiaterrol op me te nemen. Hoe maak ik dit op een respectvolle manier duidelijk aan mijn vrienden?

Vrienden met dipjes

Beste Vrienden met dipjes,

U wil toch geen vriendschap, waarin uitsluitend gegiebeld wordt?

Als het niet zo goed gaat met vrienden (ze hebben problemen of last van somberheid) is het niet de juiste reactie om adviezen te geven. Het is niet uw taak om de rol van psychiater op u te nemen – die er trouwens zelf ook voor waakt om al te sturend op te treden. Aan ongevraagde adviezen hebben de mensen niets. Het meeste daarvan kunnen ze zelf ook wel verzinnen. Ze zitten niet op advies te wachten, ze willen gewoon over het leven klagen. Als iemand ergens over in zit, bestaat de rol van een vriend(in) in de eerste plaats uit luisteren. Niet oordelen, geen (makkelijke) oplossingen bieden, maar simpelweg luisteren, zich proberen te verplaatsen in de ander en begrip tonen. U wil als vriendin toch graag weten hoe het met uw vrienden gaat? U wil toch geen vriendschap, waarin uitsluitend gegiebeld wordt?

Dat wil niet zeggen dat het samenzijn alleen maar moet bestaan uit eenzijdig klagen door de ene partij en willoos luisteren (door u). Op zeker moment is de narigheid wel genoeg besproken en dan moet er iets anders gebeuren. Het gespreksonderwerp moet veranderen, er moet een activiteit plaatsvinden, de klagende persoon moet worden afgeleid van zijn of haar ellende. Nadat u ruim geluisterd hebt, hebt u als vriendin ook de taak om de aandacht van de klager ergens anders op te richten. U kunt op zo’n moment over iets anders beginnen, iets vertellen over wat uzelf bezighoudt, een wat luchtiger onderwerp aansnijden, een muziekje laten horen wat u leuk vindt of voorstellen om wat te gaan doen: naar buiten, een ommetje maken, naar de film of iets anders om de zinnen te verzetten.

Artikelen in Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


Amerikaanse borrel

Beste Beatrijs,

Ik woon in een appartementsgebouw en enkele maanden geleden kreeg ik nieuwe bovenburen, een wat ouder echtpaar. Nu zijn alle leden van onze VVE door hen uitgenodigd voor een borrel over een paar weken, die een ‘Amerikaans’ karakter zal hebben. Iedereen wordt dan geacht iets te eten of te drinken mee te brengen en dat stuit me een beetje tegen de borst. Gezien hun ingrijpende verbouwing hebben ze geen geldgebrek. Zo’n Amerikaanse borrel maak ik in mijn vriendengroep wel vaker mee, maar de nieuwe buren zijn helemaal geen vrienden. De uitnodiging afslaan is een beetje bot, maar het spel meespelen voelt ook niet goed. Kan ik zeggen dat ik graag op de borrel kom, maar niets meeneem?

Potluck bijeenkomst

Beste Potluck bijeenkomst,

Ga gewoon naar die borrel toe en neem een flesje wijn mee (hoeft niet duur te zijn) of een kant-en-klare supermarktquiche, als u geen zin hebt om ervoor in de keuken te staan. De nieuwkomers willen op hun manier kennis maken met hun buren en wat maakt het uit dat zij een bijdrage in natura vragen (hapjes, drankjes)? Het is op zichzelf best sympathiek dat zij zichzelf introduceren door hun huis open te stellen voor de buren. Medebewoners kunnen kletsen met bekenden en kennis maken met onbekenden in een ontspannen sfeer, waarbij iedereen iets bijdraagt aan de versnaperingen. Niets mis met zo’n opzet en een flesje wijn zal u de kop niet kosten toch?

Artikelen in Buren, Eten en drinken.

Gelabeld met .


Kleding met scheuren

Beste Beatrijs,

Mijn dochter van 16 draagt graag broeken waarvan de broekspijpen zijn opengescheurd bij de knieën en waarin kunstmatig aangebrachte slijtplekken zitten. Hier heb ik grote moeite mee. Ik vind het de plicht van ouders om ervoor te zorgen dat kinderen er een beetje verzorgd bijlopen en niet in gescheurde vodden. Mijn dochter en mijn vrouw vinden dat dergelijke kleding mode is en overal naartoe gedragen kan worden. Mij vinden ze ouderwets.

In mijn jonge jaren was er niet veel geld en ik moest mijn kleding dragen tot die daadwerkelijk versleten was. Pas dan kreeg ik iets nieuws. Nu werken mijn vrouw en ik hard voor ons gezin en mijn dochter kan gewoon in goede kleding rondlopen, maar daar haalt ze haar neus voor op. Hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn dochter er niet uitziet alsof ze door haar ouders wordt verwaarloosd?

Gescheurde vodden

Beste Gescheurde vodden,

Ik raad u aan om u niet te bemoeien met de kledingkeuzes van uw dochter. Ze is zestien jaar en de tijd dat ouders konden bepalen wat ze aantrekt ligt ruim achter haar. Die mode van gescheurde broeken is inderdaad vreselijk, maar het is mode en meisjes van zestien willen er graag bij horen. Maak er geen ruzie over (dat verliest u toch) en laat het gaan. Die mode gaat wel weer voorbij. Zo ging het ook met de hanenkam en de hondenhalsband. Wees blij dat uw dochter geen tatoeages wil.

U hoeft de kledingvoorkeur van uw dochter niet toe te juichen. U kunt best zeggen dat deze mode u niet kan bekoren. Bij een bijzondere gelegenheid (stel dat het uw verjaardag is en u gaat met het gezin uit eten of er is een bruiloft in de familie) kunt u best aan uw dochter vragen of ze alsjeblieft voor deze keer gewone, dat wil zeggen niet-gescheurde kleding aan wil trekken, omdat u dat heel fijn zou vinden. Met een beetje geluk is ze dan bereid om u een plezier te doen. Maar in het dagelijkse leven kunt u haar niet dwingen, dus laat het zitten.

Artikelen in Tieners.

Gelabeld met .


Surprise party wordt duur

Beste Beatrijs,

Binnenkort zijn onze ouders veertig jaar getrouwd. Twee van de drie kinderen organiseren als verrassing een feest. Onze ouders weten dat er iets georganiseerd wordt, maar niet wat. Ze hebben wel voorzichtig laten weten iets kleins te willen. Toch willen mijn twee zussen het grote feest doorzetten. Omdat ik niet achter het concept sta, heb ik besloten niet mee te werken aan het organiseren hiervan. Gelukkig werd deze mededeling in gemoede ontvangen.

Nu vroegen ze of ik alsnog mee wilde doen. Betoogd werd dat de kosten mee zouden vallen, aangezien het plan is om op de uitnodiging een envelop te plaatsen. Mijn zussen willen het geld dat de gasten geven aan het einde van het feest innemen en gebruiken als tegemoetkoming in de kosten van het feest. Dit lijkt mij unfair zowel voor mijn ouders als voor de gasten, die immers een bedrag hebben gekozen om aan mijn ouders te schenken, en wellicht op enige termijn ook verwachten te horen wat ze met het geld gedaan hebben. Klopt mijn inschatting? Zo ja, hoe kan ik het hele plan tegenhouden?

Een moeizaam feestje

Beste Een moeizaam feestje,

Een surprise party is zelden een goed idee. Veel mensen vinden het helemaal niet leuk om overvallen te worden met een groot feest zonder dat ze zich mentaal daarop hebben kunnen voorbereiden. In dit geval hebben uw ouders die een huwelijksjubileum te vieren hebben gezegd dat ze iets kleins willen. Waarom wordt er dan iets groots georganiseerd? Waarom wordt hun wens niet gerespecteerd?

Het ene probleem leidt rechtstreeks tot het volgende. Nu er iets groots wordt georganiseerd, deinzen uw zussen terug voor de kosten. Ze verzinnen als oplossing dat genodigden zelf een en ander bekostigen. Hiertoe brengen ze het door de etiquette gewraakte envelopje in stelling. Maar gasten horen niet én een cadeau én een bijdrage in de feestkosten te geven. De enige manier om dat op te lossen is door het expliciet op de uitnodiging te vermelden: ‘Een cadeau is niet nodig. In plaats daarvan vragen we om een financiële bijdrage voor hapjes en drankjes op het feest zelf.’ Probleem daarvan is dat uw ouders, behalve dat ze helemaal geen groot feest wíllen, zich waarschijnlijk zullen schamen dat al die mensen die komen opdagen ook geacht worden er zelf voor te betalen. Kortom: een slecht idee.

Als de kinderen de ouders willen verrassen, zou het beter zijn om met hun drieën iets kleins (een etentje of een excursie of zoiets) te organiseren met alleen naaste familie en een minimaal aantal goede vrienden van de ouders. Zoiets kunnen drie volwassen kinderen makkelijk betalen, de ouders zullen aangenaam verrast zijn en er komt geen gedoe met envelopjes aan te pas. Als de ouders iets groots hadden gewild, hadden ze dat wel gezegd (en betaald) en desnoods de organisatie ervan gedelegeerd aan de kinderen. Praat met uw zussen en gooi uw gewicht in de schaal om ze alsnog over te halen tot iets kleins, waar uw ouders hun voorkeur voor hebben uitgesproken.

Artikelen in Huwelijksjubileum.

Gelabeld met .


Niet-gevaccineerde kinderen weigeren

Beste Beatrijs,

Mijn broer en schoonzus hebben besloten om hun kinderen (nu vier en vijf jaar oud) niet te vaccineren, omdat inentingen niet natuurlijk zijn, vreemd DNA zouden bevatten (?) en de kans op autisme zouden kunnen verhogen. Persoonlijk vind ik dat een onverantwoorde keuze, waarmee ze niet alleen hun eigen kinderen, maar ook die van anderen in gevaar brengen. Kan ik hun kinderen weigeren op een feestje binnenkort, waar ook vrienden van ons zullen komen met een baby? Of moet ik die vrienden waarschuwen?

Novaxxers op feestje

Beste Novaxxers op feestje,

Wie zijn kinderen niet mee laat doen aan het algemene vaccinatieprogramma stelt niet alleen zijn eigen kinderen bloot aan het risico om akelige ziektes op te lopen, maar ook andermans kinderen. Doorgaans zijn andere kinderen wel gevaccineerd en zullen niet in gevaar komen, maar baby’s en jonge peuters hebben nog niet het hele vaccinatieprogramma doorlopen, dus voor hen vormen ongevaccineerde kinderen wel degelijk een gevaar. Om te laten zien dat u hier niet lichtvaardig over denkt raad ik u aan om tegen uw broer en schoonzus te zeggen dat hun kinderen helaas niet welkom kunnen zijn op uw feestje, waar ook een baby aanwezig zal zijn.

Artikelen in Visite, Ziekte, Zwangerschap en baby's.

Gelabeld met , .


Eenzijdig kussen

Beste Beatrijs,

Steeds vaker kom ik vrouwen tegen (echt, mannen doen dit nooit!) die bij het begroeten hun wang voorhouden en niet terug kussen. Dus ben ik degene die kust en zij bieden alleen hun wang aan. Ik voel mij dan een soort slaafje. Kan ik hier wat van zeggen?

Ze kussen me niet terug!

Beste Ze kussen me niet terug,

Steeds meer mensen hebben genoeg van de drie-keer-kussen routine en vervangen die door twee of één kus. Ook de hug of brasa (omhelzing) is in opkomst. De trend is in ieder geval naar minder kussen per begroeting. Sommige mensen vinden een of twee kussen nog steeds te veel en vervangen zonder vooraankondiging de begroetingskus door de vluchtige wangaanraking. Bij deze begroeting wordt er helemaal niet meer gekust, maar raken alleen de wangen elkaar even aan. Het kan inderdaad vervelend zijn om degene te zijn die nog wel kust, terwijl de ander daar kennelijk de brui aan heeft gegeven. Die laatste persoon matigt zich een beetje de rol van vorst aan, die genadig zijn hand uitsteekt, zodat de onderdaan de ring mag kussen. Om de wederkerigheid te bewaken kunt u zich voornemen om in voorkomende gevallen zelf ook geen kus meer uit te delen en u te beperken tot de wangaanraking. Dat is in zoverre lastig dat u moet onthouden wie van uw vriendinnen de drietrapskus hanteert, wie er twee of één kus geeft en wie de wang-wang-beroering praktiseert. De hug/ brasa toepassen is simpeler, omdat het kussen achterwege kan blijven, al zijn er ook mensen die niet gesteld zijn op massief bovenlichaamcontact. Ongemakkelijke momenten zullen zich blijven voordoen.

Artikelen in Aanspreken en begroeten.

Gelabeld met .


Te veel zorgtaken

Beste Beatrijs,

Vijf jaar geleden heeft de vrouw met wie ik 25 jaar samen was onze relatie beëindigd en is vertrokken. Wij hadden op dat moment een gezin met drie kinderen van middelbare-schoolleeftijd. Er volgde een periode van pijn, boosheid en verdriet voor mij en de kinderen. Na het vertrek van mijn vrouw kwamen alle zorgtaken op mij neer. Ineens was ik naast vader ook moeder, studieadviseur, kok, wasvrouw, schoonmaker. Het was een zware tijd die we gelukkig goed zijn doorgekomen. Inmiddels zijn alle kinderen het huis uit en studeren ze elders, maar in de wekenlange zomer- en wintervakanties zitten ze thuis (bij mij). Het contact met hun moeder houdt niet over en de zorg berust nog steeds geheel bij mij. Dit leidt tot spanningen tussen mij en de kinderen. Als ik tegen mijn ex zeg dat ik het zwaar vind om als enige voor de kinderen te moeten zorgen, is haar antwoord: ‘Je zou eens moeten weten hoe zwaar het voor mij is!’ Moet ik maar blij zijn met de aanwezigheid van de kinderen of is het terecht dat ik er genoeg van heb om tot in lengte van dagen als enige de ouderrol te moeten vervullen?

Overbelaste vader

Beste Overbelaste vader,

Ellendig natuurlijk, een relatie die op de klippen loopt na zoveel jaren! Zowel voor u en de kinderen als waarschijnlijk toch ook voor uw ex, in aanmerking genomen dat zij weinig contact heeft met de kinderen. U hebt te veel zorgtaken, een probleem dat u aan uw ex wijt: u doet alles, zij doet niks.

U hebt dat zorgtakenprobleem niet met uw ex, maar met uw kinderen.

Ik wil u uitnodigen om er anders tegenaan te kijken: u hebt dat zorgtakenprobleem niet met uw ex, maar met uw kinderen. Het is nu vijf jaar later. Uw kinderen studeren inmiddels elders en zijn het huis uit. Alleen in de vakanties zitten ze bij u. Waarom bent u dan de enige die het huishouden bestiert? Uw kinderen zijn volwassen en zorgen door het jaar heen voor zichzelf. Dat kunnen ze ook best tijdens de vakanties doen. Een kwestie van opporren en taken verdelen. Beschouw uzelf plus nageslacht niet meer als een gezinnetje van alleenstaande vader en drie onmondige kinderen, maar als een incidentele woongemeenschap van vier volwassenen die samen verantwoordelijkheid dragen voor boodschappen, koken, wassen, stofzuigen, schoonmaken enzovoort. Zoals bekend vallen kinderen onmiddellijk in de kinderrol terug, zodra ze hun ouderlijk huis betreden, maar daar hoeft u niet in mee te gaan. Houd een toespraakje, waarin u aankondigt dat het voortaan anders gaat, maak een rooster en deel iedereen in.

Huishoudelijke zorgtaken kunnen prima worden verdeeld tussen ouders en volwassen kinderen (dat had u in hun tienerjaren ook kunnen doen). Andere ouderlijke taken, zoals voor studieadviseur en klankbord spelen, emotionele steun bieden bij levenshobbels, horen bij uw rol als vader en zullen er altijd bij horen, zolang u leeft. Het is sneu voor uw ex, en voor uw kinderen trouwens ook, dat hun moeder kennelijk nauwelijks meer deelneemt aan het leven van uw kinderen, maar dat u die dichtbije rol nog wel vervult lijkt me iets om u over te verheugen.

Artikelen in Exen, Ouders en volwassen kinderen.

Gelabeld met , , .


Een ongepaste tik

Beste Beatrijs,

Hoewel de normen vervagen, blijf ik erbij dat elkaar in het openbaar aanraken anders is dan in de intimiteit als je met z’n tweeën bent. Toen we laatst op een feestje bij vrienden waren, gaf mijn nieuwe partner mij bij het passeren een tik op mijn bil. Anderen zagen dit ook. Ik vind dit ongepast en heb hem er ook over aangesproken, maar hij vond het flauw dat ik me hieraan stoorde. Ik vind dit intimiderend en bezitterig gedrag of ben ik te snel aangebrand?

Op mijn bil getikt

Beste Op mijn bil getikt,

Mannen die hun vrouw of vriendin in het openbaar een tik op de billen geven laten onaangenaam, seksistisch gedrag zien. Ze geven een signaal aan de buitenwereld dat neerkomt op ‘Ik mag hieraan zitten en jullie niet!’ Een vrouw is geen eigendom, waar mannen een klets op mogen uitdelen, zoals dat wel gebeurt met auto’s en motoren. Ook als uw vriend zegt dat hij alleen maar goede (liefkozende) bedoelingen heeft, mag het nog steeds niet. Wat stellen zich in privéomstandigheden met elkaar permitteren is een ander punt (al zijn er genoeg vrouwen die er ook in hun eigen huiskamer geen prijs stellen om onverhoeds een tik op hun billen te krijgen), maar in het openbaar is het geen manier van doen. Als uw vriend dit niet begrijpt, vraag hem dan of hij ervan wil afzien louter en alleen omdat u hier een hekel aan hebt. Dat zou voor hem reden genoeg moeten zijn om dit gedrag voortaan na te laten.

Artikelen in Liefde en relaties.

Gelabeld met .


Als iemand geen pannenkoek wil

Beste Beatrijs,

Voor de verjaardag van mij of mijn vrouw hebben wij de traditie om met onze kinderen, hun partners en vijf kleinkinderen (tussen drie en acht jaar oud) pannenkoeken te gaan eten. Dat vinden de kleinkinderen leuk, zo niet sommige volwassenen. Een aantal kiest een ander – meestal duurder – gerecht. Soms zegt het betreffende (schoon)kind bij wijze van tegemoetkoming dat hij/zij de extra kosten wel zal betalen. Maar als we even met z’n allen een patatje gaan halen is het ook niet de bedoeling dat we op de nasi- en gehaktballentoer gaan. Zie ik het fout als ik stel dat wij ons allemaal aan de uitnodiging, namelijk pannenkoeken eten, zouden moeten kunnen houden? En hoe los je zoiets dan koninklijk op?

Ze bestellen iets anders

Beste Ze bestellen iets anders,

De koninklijke weg is natuurlijk dat mensen die in een restaurant worden uitgenodigd mogen kiezen van de kaart wat ze willen. Oké, het is een pannenkoekenrestaurant, maar dat zijn goedkope etablissementen, dus de andere gerechten die worden aangeboden kunnen nooit veel duurder zijn dan de duurste pannenkoek met alles erop en eraan. Hetzelfde geldt trouwens voor nasi- en gehaktballen. Als iemand in het gezelschap toevallig geen zin in friet heeft, maar wel in een nasischijf of een gehaktbal, hoeft dat toch geen probleem te zijn? Ik raad u aan om uw familieleden vrije keus uit het kaartaanbod te geven. Als u thuis aan uw familie pannenkoeken serveert, is het menu pannenkoeken, maar in een restaurant mogen mensen eten waar ze op dat moment zin in hebben.

Artikelen in Familie, Horeca.

Gelabeld met .