De adviesrubriek ‘Moderne manieren’ gaat over etiquette en verschijnt iedere zaterdag in het dagblad Trouw (bijlage ‘deweekendGids’), maar ook direct op Internet: zie Beatrijs in Trouw. Lees daar haar nieuwste bijdrage. Daarna komen alle problemen op deze website terecht.
Hebt u zelf een vraag over (in)correct gedrag van uzelf of anderen, dan kunt u die insturen via beste@beatrijs.com. U wordt vrijwel altijd persoonlijk beantwoord, en uw vraag kan (met antwoord) gebruikt worden voor anonieme publicatie in het dagblad Trouw en later op deze website, tenzij u er expliciet bezwaar tegen maakt.
Geplaatst in Festiviteiten.
Comments Off
Te veel en verkeerde cadeautjes
Beste Beatrijs,
Mijn dochter van acht maanden heeft sinds haar geboorte al veel cadeaus gekregen. Laatst telde ik haar knuffels en dat zijn er meer dan twintig! Telkens als familie op bezoek komt nemen ze cadeautjes mee. Ik heb het niet zo op plastic en batterijspeelgoed, al wil ik ook niet te rigide zijn. Bij haar verjaardag krijgt ze vast weer een heleboel cadeaus die ik liever buiten de deur wil houden. Mag ik op voorhand aansturen op bijvoorbeeld houten of stoffen speelgoed voor mijn kind?
Te veel en verkeerde cadeautjes
Beste Te veel en verkeerde cadeautjes,
Het is waar dat mensen vaak cadeautjes meenemen zonder dat de gelegenheid erom vraagt. Ze hebben het gevoel te kort te schieten als ze dat niet doen. Met een kleine attentie voor de gastvrouw/heer in geval van een etentje is niets mis, maar familie en goede vrienden moeten elkaar ook kunnen bezoeken zonder dat daar strijk en zet cadeautjes aan te pas komen. Kinderen gaan denken dat dat zo hoort en dat is niet zo. Het is natuurlijk goedbedoeld en veel kost het niet, maar het draagt bij tot een gevoel van nodeloze overvloed waar ouders wel eens wanhopig van worden. Te veel speelgoed om zich heen werkt voor kinderen ook verlammend.
Suggereer uw familie om cadeautjes achterwege te laten bij gewoon bezoek door het jaar heen, omdat dat echt niet nodig is en uw dochter nu al te veel spullen heeft. Vraag of ze hun hartelijke gaven willen beperken tot bijzondere gelegenheden (verjaardag). Geef de familie verder geen instructies voor wat voor soort speelgoed ze moeten geven. Daarmee maakt u cadeautjes belangrijker dan ze zijn. Laat de mensen naar eigen inzicht iets uitkiezen, waar ze zelf plezier in hebben. Uw eigen voorkeuren kunt u zelf aanschaffen. Uw dochter speelt toch met wat ze leuk vindt. Dat kan net zo goed plastic als van hout of stof zijn. Houd de hoeveelheid speelgoed overzichtelijk. Berg wat overtollig is weg in een kast. Dat kan later nog eens tevoorschijn worden gehaald en alsnog dienst doen. Als u op dit moment al vindt dat er te veel van alles is, raad ik u aan om het naar de kringloop te brengen.
Geplaatst in Cadeaus.
Moeite met tutoyeren
Beste Beatrijs,
Mijn ouders hebben mij altijd geleerd om tegen alle volwassenen ‘u’ te zeggen, behalve tegen henzelf. Inmiddels ben ik 20 en (gelukkig) spreek ik nog steeds iedereen die ik niet ken en of die ouder is dan ik met ‘u’ aan. Ik kom echter steeds vaker mensen tegen die mij vertellen dat ik hen met ‘je’ moet aanspreken. Ik heb daar heel veel moeite mee. Wat moet ik doen? Toch maar proberen te tutoyeren of vasthouden aan ‘u’, zoals ik ben opgevoed?
Moeite met ‘je’
Beste Moeite met ‘je’,
Welkom in de wereld der volwassenen! Uw kinderjaren liggen achter u en dat brengt veranderingen met zich mee. Onder volwassenen die elkaar wat langer kennen, hetzij privé, hetzij in werkverband, hoort tutoyeren erbij. Dat is nu eenmaal de norm in deze tijd. Als mensen u vragen om hen te tutoyeren, probeer dan gewoon maar gehoor te geven aan dat verzoek. In het begin zal dat lastig zijn, maar naarmate u deze mensen vaker spreekt, raakt u er vanzelf aan gewend. Het is net als met schaatsen, autorijden of Franse conversatie: hoe meer u de sport beoefent, hoe makkelijker het u zal afgaan.
Geplaatst in Aanspreken en begroeten.
Uitgebreid vrijgezellenfeest
Beste Beatrijs,
Een goede vriend van mij gaat binnenkort trouwen en hij heeft mij als ceremoniemeester gevraagd. Nu zitten we met een dilemma. Vanwege familieomstandigheden wil het bruidspaar de trouwerij in kleine kring vieren met maximaal dertig gasten. De reden hiervoor is de vader van de bruid, die aan het dementeren is en bij grote groepen mensen teveel van zijn apropos raakt. Het bruidspaar heeft daarom een keuze moeten maken uit de grote vriendenkring. De vraag is nu of we een vrijgezellenfeest kunnen organiseren, waar ook mensen komen die niet voor de bruiloft zijn uitgenodigd. Het gaat dan om vrienden die wat meer op afstand staan van de bruidegom, maar die hij wel graag op zijn vrijgezellenfeest zou willen zien. Natuurlijk zal mijn vriend zelf een keus moeten maken en ik sta achter elke beslissing, maar kan dit volgens de etiquette?
Uitgebreid vrijgezellenfeest
Beste Uitgebreid vrijgezellenfeest,
Normaal gesproken wordt er een uitgebreide gastenlijst opgesteld voor een bruiloft en blijft deelname aan een vrijgezellenfeest gereserveerd voor een handvol intimi. Maar uw vriend wil het andersom aanpakken. Hij moet daarbij wel bedenken dat de kosten van een vrijgezellenfeest traditioneel voor rekening van de vrienden komen, terwijl de bruidegom wordt gefêteerd. In de opzet die u schetst zouden allerlei vrienden worden uitgenodigd voor een vrijgezellenfeest (waar ze zelf voor moeten betalen?), maar is het echte feest voor een aantal van hen niet weggelegd. Het verschil tussen eerste- en tweederangsvrienden komt op die manier wel in erg schril daglicht te staan. Te vrezen valt dat de vrienden-op-afstand zullen bedanken voor de eer van zo’n inferieure invitatie.
Etiquettegewijs lijkt dit me geen goed plan. Uw vriend kan beter het hele onderdeel vrijgezellenfeest schrappen van het programma. Dan is hij meteen af van het vervelende gedoe dat alleen mannelijke vrienden mogen meedoen aan de gezelligheid. Als tegemoetkoming aan de conditie van schoonvader is het ook mogelijk om de festiviteiten in twee aparte gedeeltes onder te brengen. Eerst een kleine intieme viering: een feestelijke lunch (eventueel diner) voor strikt de naaste familie zonder vrienden. Vervolgens aansluitend of later op de avond een receptie danwel feest voor een groter gezelschap van vrienden en familie. Schoonpapa of zijn begeleider kan na het etentje in kleine kring kiezen of hij blijft of naar huis gaat, en de rest is welkom op een feestelijke bijeenkomst die niemand buitensluit, niet in het teken van een diner staat en dus ook niet verschrikkelijk duur hoeft te zijn.
Geplaatst in Bruiloft.
Passieve vader
Beste Beatrijs,
Mijn vader heeft na het overlijden van mijn moeder een nieuwe vriendin gekregen met wie hij inmiddels tien jaar samenwoont. Deze vrouw heeft zelf ook kinderen en kleinkinderen en al hun aandacht gaat daar naar uit. Ze hebben veel contact met haar familie en zijn vaste oppas voor haar kleinkinderen. Wij, mijn zus en ik en mijn kinderen, komen naar ons gevoel bij onze vader op de tweede plaats. We willen graag wat meer aandacht van hem en hebben dat ook wel eens besproken onder andere bij een etentje met ons drieën. Hij voelt zich dan snel aangevallen en kan niet echt op onze gevoelens ingaan. Uiteindelijk verandert er niets in zijn gedrag.
Ik blijf het initiatief nemen om contact met hem te houden. Hij is tenslotte mijn vader en ik wil achteraf niet – zoals bij mijn moeder die jong overleden is – het gevoel hebben van ‘had ik maar…’ Maar het kwetst me en maakt me verdrietig dat het eigenlijk alleen van mijn kant komt en dat hij amper interesse heeft voor mij en mijn kinderen. Volgens mijn zus moet ik het achter me laten en verder gaan met mijn leven. Hij verandert toch niet, zegt ze, en we hebben er moeite genoeg voor gedaan. Heeft ze gelijk en moet ik het maar opgeven?
Geen aandacht van vader
Beste Geen aandacht van vader,
Uw vader is een man van de oude stempel: iemand die weinig ervaring heeft opgebouwd met het onderhouden van sociale contacten, omdat dat altijd door de vrouwen in zijn omgeving werd geregeld. Als kind had hij zijn moeder, later zorgde uw moeder daarvoor, en na haar dood vond hij weer iemand anders. Hij is niet anders gewend dan dat de vrouwen de kaartjes schreven, opbelden, de cadeautjes kochten en de afspraken maakten. Nu heeft zijn huidige vriendin allemaal eigen kinderen en kleinkinderen, aan wie ze haar handen vol heeft, dus die doet geen moeite voor de contacten met haar stieffamilie. En uw vader hobbelt achter z’n vrouw aan, zoals hij dat al z’n hele leven heeft gedaan. Ik denk dat uw vader wel degelijk van u, uw zus en de kleinkinderen houdt, maar het zit niet in hem om daar vorm aan te geven en bijvoorbeeld eens uit zichzelf te bellen. Dat er weinig van hem uitgaat betekent niet dat u hem dan maar moet laten vallen. Vat zijn passiviteit en gebrek aan expressiviteit niet persoonlijk op, maar accepteer dit als een zwakte die nu eenmaal bij uw vader hoort. Een houten klaas zal nooit een zwierige polka ten beste geven. De taak om de relatie overeind te houden en de bijbehorende initiatieven te nemen valt toe aan u en uw zus en aan niemand anders. Geen ideale opzet, maar beter dan niets.
Blijf hem dus opbellen. Maak met enige regelmaat een afspraak om langs te gaan of nodig hem bij u thuis uit. Niet alleen uw eigen relatie met uw vader staat hier op het spel, het is ook belangrijk voor uw kinderen om af en toe hun opa (al dan niet met stiefoma) te zien.
Geplaatst in Ouders en volwassen kinderen.
Jurken graag
Beste Beatrijs,
Voor ons 25-jarig huwelijksfeest willen we graag dat de dames in een cocktailjurk of lange avondjurk verschijnen en de heren in een donker pak. Welke kledingcode moeten we dan op de uitnodiging vermelden?
Op chic graag
Beste Op chic graag,
Uw wens is een ingewikkelde mengeling van ‘avondkleding’ voor dames en ‘tenue de ville’ voor heren. Dat kan niet. U wil dat de dames voor uw feestje een jurk aantrekken. Kort of lang maakt u niet uit. Als het maar een jurk is. Een elegant ensemble met een broek of een fraai mantelpakje vindt u kennelijk niet goed genoeg. Waarom eigenlijk niet? Er zijn genoeg vijftig-plus dames die het liever gedekt houden omdat ze het idee hebben dat ze voor gek lopen in een blote avondjurk, hetzij kort of lang. Gebruik de kledingcode ‘feestelijk’ op uw uitnodiging. Dat moet de spijkerbroeken en de gympies buiten de deur houden, maar geeft dames die geen zin hebben in blote kleren de ruimte om iets moois aan te trekken, wat niet direct onder avondkleding valt. Ook heren zullen dan gesoigneerd verschijnen.
Geplaatst in Traditionele etiquette.
Alcohol in de trein
Beste Beatrijs,
Roken in de trein is – gelukkig – verleden tijd. Maar hoe zit het met alcohol? Een paar dagen geleden zat ik rond half zes ’s avonds in de trein. De passagier naast me klapt zijn tafeltje uit, zet een kartonnen beker neer en schenkt een klein flesje witte wijn in. Een doordringende alcoholgeur stijgt op en ik waan me in een kroeg. Al eerder werd ik in de trein geconfronteerd met reizigers die blikjes bier drinken, soms zelfs al in de vroege ochtend. Hoe staat de etiquette tegenover alcohol consumeren in het openbaar (waar de trein naar mijn idee onder valt)?
Geen wijn in de trein!
Beste Geen wijn in de trein,
Bleef het idee van de picknick vroeger beperkt tot een grazige weide op een zonnige dag, tegenwoordig wordt de openbare ruimte geschikt geacht voor elke denkbare consumptie. Winkeliers proberen de eters en de drinkers buiten de deur te houden, maar verder staat het mensen vrij om voedingswaren tot zich te nemen op een bankje in het park, op het strand, lopend op straat, wachtend op het openbaar vervoer, en dus ook in de trein. Sinds het afschaffen van de restauratiewagon eten en drinken treinreizigers op hun zitplaats. Daar is niets op tegen. Sommige mensen zijn uren onderweg. Wat er precies wordt geconsumeerd kan de etiquette niets schelen. Of iemand nu koffie, cola, bier of wijn uit een kartonnen beker zit te drinken valt onder persoonlijke keuzes, waar anderen geen invloed op hebben. U neemt aanstoot aan andermans alcohol. Andere mensen ergeren zich als medepassagiers een zak friet (vette walm), een appel (vervelend gekraak), een broodje hardgekookt ei (stank), een boterham met pindakaas (meer stank) of een warme kip-kerrie-schotel (nog meer stank) tot zich nemen in de trein. Allemaal windmolengevechten. Als u zich stoort aan bier- of wijndrinkers, moet u vluchten en een coupé verderop gaan zitten.
Geplaatst in Het publieke domein, Reizen.
Cadeau doorgeven
Beste Beatrijs,
Van een dierbare vriendin kreeg ik een schattig glazen vaasje met (kunst)sneeuwklokjes – niet van echt te onderscheiden. Ik was er oprecht blij mee. Daags daarna gingen mijn vriend en ik onverwacht op bezoek bij de ouders van mijn vriend. Te laat om een bloemetje te kopen. In een impuls nam ik het vaasje met sneeuwklokjes mee. Schoonmoeder blij verrast en het vaasje kreeg prompt een plaats op de kast.
Mijn vriendin miste bij een volgend bezoekje het vaasje. Gezien onze hechte relatie heb ik eerlijk verteld wat ik gedaan had. Ik kreeg behoorlijk op mijn kop: ‘Het is niet aardig dat je iets weggeeft wat ik met zorg voor je heb uitgekozen.’ Ik moest het van haar terugvragen. Bij een volgend bezoek aan het bejaarde echtpaar heb ik dat gedaan met het schaamrood op mijn kaken. Natuurlijk teruggekregen. Toch heb ik hier een naar gevoel aan overgehouden. Wat had ik moeten doen? Het vaasje niet terugvragen vanuit het idee ‘eens gegeven blijft gegeven’? Had ik eerder tegen mijn vriendin moeten liegen dat het vaasje kapot gevallen was? (zoals schoonmoeder suggereerde). Had ik werkelijk niet zo dom (lees: onaardig) moeten zijn om het weg te geven?
Gesol met een cadeau
Beste Gesol met een cadeau,
Uw relaas vormt een opeenstapeling van stommiteiten en sociale uitglijers. Om te beginnen uw beslissing om het vaasje door te geven aan uw schoonmoeder. Als u spontaan op bezoek gaat bij (schoon)familie of goede vrienden bestaat er geen verplichting om iets mee te nemen. U kunt volstaan met een zonnig humeur. Als u desondanks de onweerstaanbare aandrang voelt om alsnog een aardigheidje mee te nemen omdat u geheel ten onrechte meent dat dat van u wordt verwacht, dan is er vast wel een benzinepomp open, waar u een veldboeket of een doosje flikken kunt krijgen. Of misschien had u nog een fles wijn in de kast staan die u had kunnen meenemen. Door te kiezen voor het doorgeven van een pas gekregen en kennelijk nogal bijzonder cadeautje benadeelde u zichzelf, sprong u onzorgvuldig om met de gevoelens van een goede vriendin en overdreef u uw rol als attente gast.
De volgende fout die werd gemaakt is dat uw vriendin ging informeren waar dat vaasje eigenlijk was gebleven. Gevers horen zich niet bezig te houden met wat ontvangers met hun cadeaus doen en uw vriendin had u al helemaal niet onder druk mogen zetten om het ding terug te vragen. En vervolgens had u niet braaf moeten doen wat zij u opdroeg. Uiteindelijk mogen mensen met een cadeau doen wat ze willen en als ze zo dom zijn om het kapot te laten vallen of weg te geven, dan komt dat voor hun eigen verantwoordelijkheid. Het is pijnlijk en ongepast om een cadeau terug te vragen. Gelukkig vatte uw schoonmoeder het sportief op en nam net zo makkelijk weer afscheid van het kleinood. Niet te veel waarde hechten aan de materie is de snelste manier om een eind te maken aan dit soort onverkwikkelijkheden.
Geplaatst in Cadeaus.
Benzinekosten
Beste Beatrijs,
Toen ik (vrouw van 60) onlangs een medisch onderzoek moest laten doen in verband met mogelijke borstkanker, vroeg ik mijn ex-latpartner die nog steeds een goede vriend is, of hij mij wilde vergezellen bij mijn afspraak in het ziekenhuis. Hij zegde toe en dat waardeerde ik zeer, want het betekende voor hem een autorit van twee uur heen ’s morgens vroeg. Na afloop gingen we koffie drinken en lunchen – vanzelfsprekend op mijn kosten. Ik was verbaasd toen hij mij vroeg om brandstofvergoeding voor de rit. Wij zijn geen van beiden armlastig. Ik vond zijn vraag niet chic, maar heb er wel aan voldaan. Is dit nu een normale gang van zaken?
Hulp met prijskaartje
Beste Hulp met prijskaartje,
De vraag van uw vriend ‘Mag ik even afrekenen?’ nadat hij u had bijgestaan met uw ziekenhuismisère is niet alleen ‘niet chic’, maar ronduit bot en harteloos te noemen. Vrienden brengen elkaar geen voorrijkosten in rekening. Behulpzaamheid hoort niet gepaard te gaan met een vraag om financiële compensatie. Mogelijk is de rol van ‘ex’ ten opzichte van u pregnanter aanwezig in zijn belevingswereld dan de rol van ‘vriend’. Hoe dan ook, dit incident lijkt mij voldoende aanleiding om deze vriend nooit meer om wat voor gunst of dienst dan ook te vragen en hem voortaan op alle fronten als ex te beschouwen.
Geplaatst in Vrienden en kennissen, Ziekte.
Feedback geven?
Beste Beatrijs,
Onlangs had ik een afspraak met een man, die ik via een datingsite heb leren kennen. We maakten een wandeling door de stad. Het viel me op dat hij steeds zijn handen in zijn zakken hield en zijn neus luidruchtig ophaalde zonder een zakdoek te gebruiken. En zijn gebit was onverzorgd. Ik heb een opmerking over de handen in de zakken gemaakt, waarop hij antwoordde dat hij nooit handschoenen droeg. Hij begreep mijn hint niet dat ik het uitermate onbeleefd vind voor een volwassene. Ik heb geen behoefte aan verdere ontmoetingen. Moet ik hem een toelichting geven? Misschien heeft hij daar nog iets aan voor de toekomst.
Wegwezen en wel hierom
Beste Wegwezen en wel hierom,
Bij internetdaten gaat het vooral om efficiëntheid. Daters zoeken iemand op wie ze vallen, en als de heftig begeerde ‘klik’ of ‘vonk’ uitblijft bij de eerste ontmoeting, verdwijnt onmiddellijk de noodzaak om nog langer tijd en energie te investeren. U hoeft deze man geen tekst en uitleg te verschaffen over uw gebrek aan enthousiasme. U had een eenmalige ontmoeting die teleurstellend uitpakte. Dit is geen situatie die om beschavingsarbeid vraagt. Het is uw verantwoordelijkheid niet om hem aan de vrouw te helpen. Bovendien staat niet vast dat uw afkeer door alle vrouwen wordt gedeeld. Wellicht lopen er vrouwen rond die minder zwaar tillen aan zijn voorkomen en stijl. U kunt volstaan met een beleefde afwijzing: ‘Het spijt me, ik zie geen toekomst voor ons samen.’
Geplaatst in Liefde en relaties.
Recente reacties