Spring naar inhoud


Wekelijks ‘Moderne manieren’ in uw inbox ontvangen? Abonneer u nu op de Nieuwsbrief!

De adviesrubriek ‘Moderne manieren’ gaat over etiquette en verschijnt iedere zaterdag in het dagblad Trouw (bijlage ‘tijd’), maar ook direct op Internet: zie Beatrijs in Trouw. Lees daar haar nieuwste bijdrage. Daarna komen alle problemen op deze website terecht.

Hebt u zelf een vraag over (in)correct gedrag van uzelf of anderen, dan kunt u die insturen via beste@beatrijs.com. U krijgt vrijwel altijd persoonlijk antwoord, en uw vraag kan gebruikt worden voor anonieme publicatie in het dagblad Trouw en op deze website, tenzij u er expliciet bezwaar tegen maakt.

Ook te volgen op Twitter! @BeatrijsRitsema

Artikelen in Etiquette.


Lijden onder jaloezie

Beste Beatrijs,

Sinds de middelbare school heb ik (man, 25 jaar) een goede vriend, maar de laatste tijd heb ik enorm last van jaloersheid op hem. Ik heb hier vooral last van, als hij nieuwe kleding heeft, nieuwe telefoon heeft gekocht, begint over verhuizen naar een andere stad, begin van een relatie, kopen van een nieuwe auto enzovoort. Steeds weer krijg ik een gevoel dat ik niet bij kan blijven, dat we elkaar uit het oog gaan verliezen en dat hij mij laat vallen, omdat ik niet mee ga in zijn veranderingen. Ik vind het lastig om het goed uit te leggen, maar ik hoop toch dat u mij kunt adviseren hoe hiermee om te gaan en mij te vertellen waar dit uit voortkomt.

Omgaan met jaloezie

Beste Omgaan met jaloezie,

Vrienden vergelijk zichzelf altijd met elkaar. Je meet je eigen successen nu eenmaal af aan mensen uit je directe omgeving en niet aan onbekenden. Het kan inderdaad lastig zijn, als een vriend ineens veel meer succes heeft. Je hoort dan blij te zijn voor hem, maar gevoelens van afgunst (waarom heb ík dat geluk niet?) horen er een beetje bij. Dat heeft iedereen. Het is ook goed om te erkennen dat u jaloezie ervaart.

U hebt er meer last van dan normaal, als ik het goed begrijp. U noemt een aantal dingen, die uw vriend heeft of misschien krijgt, waar u jaloers op bent. Veel van die dingen zijn materieel (nieuwe kleding, telefoon, auto). Andere dingen hebben met maatschappelijk en persoonlijk succes te maken (nieuw huis, nieuwe relatie). Kennelijk voelt u zich in alles falen vergeleken bij uw vriend. U hebt te weinig geld om dat soort spullen te kopen, om over een huis maar te zwijgen, en een relatie hebt u ook al niet.

Wilt u een nieuwe telefoon? Spaar ervoor!

Tegelijk zijn de dingen die uw vriend heeft niet echt buitensporig te noemen. Iedereen koopt voortdurend allerlei materiële spullen en bijna iedereen streeft naar een geliefde. Ik raad u aan om voor uzelf uw eigen prioriteiten in het leven te bepalen en wat meer actie te ondernemen om uw doelen na te streven. Geheel los van wat uw vriend allemaal heeft of krijgt. Wilt u meer geld? Probeer dan promotie te maken op uw werk, een extra opleiding of cursussen te volgen om een betere baan te krijgen. Wilt u een nieuwe telefoon of nieuwe schoenen? Spaar ervoor! Wilt u een geliefde? Ga aan de slag en versier iemand.

Terwijl u actief bezig bent om uw doelen na te streven, zult u vast af en toe een bescheiden succesje boeken. Er zijn trouwens genoeg niet-materiële interesses om u op toe te leggen. Al doende zult u minder tijd hebben om uzelf te kwellen met jaloerse rotgevoelens omdat uw vriend toevallig een nieuwe telefoon heeft gekocht of zoiets. Als u zelf uw lotsverbetering ter hand neemt, verdwijnt die jaloezie naar de achtergrond en komt er ook weer ruimte in uw hoofd om gezellige dingen te doen met uw vriend.

Artikelen in Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


Een trans steunen

Beste Beatrijs,

Een vriendin van mij (21 jaar) is er afgelopen zomer voor uitgekomen dat ze zich eigenlijk man voelt. Ze is ook gestart met een transitietraject. Dit wordt een lange, moeilijke weg. Natuurlijk vind ik dat het in deze moderne tijd geen probleem zou moeten zijn om van geslacht te wisselen als je ‘per ongeluk in de verkeerde rij hebt gestaan’, maar hoe kan ik haar het beste steunen? Ze praat er graag en veel over met mensen en soms ben ik een beetje bang dat ze het gebruikt om de aandacht op zichzelf te vestigen.

Zij wordt hij

Beste Zij wordt hij,

Zorg er om te beginnen voor dat u deze persoon aanspreekt met de juiste voornaam. Blijf niet hangen in de oude naam, als er een nieuwe is gekozen. Let vooral goed op de persoonlijke voornaamwoorden: gebruik geen ‘zij’ als u weet dat er prijs wordt gesteld op ‘hij’. Behandel haar/hem verder zoals u andere vrienden ook zou behandelen. Luisteren, steunen, meedenken, enfin de hele empathische mikmak, maar trap op de rem als zij/hij niet van ophouden weet. Wijs erop dat er nog meer aan de hand is in de wereld en dat u het ook wel eens ergens anders over wil hebben, bijvoorbeeld over iets wat u zelf hebt meegemaakt of gewoon over iets onbenulligs. Waarschuw dat het gesprek niet altijd over haar/zijn particuliere sores moet gaan, omdat andere mensen dan gaan denken dat zij/hij egoïstisch bezig is.

Artikelen in Vrienden en kennissen.

Gelabeld met , .


Aanmerkingen op uiterlijk

Beste Beatrijs,

In het gebouw waar ik mijn opleiding volg is een studieruimte met banken en daar hang ik soms onderuitgezakt op, als ik de vorige avond te diep in het glaasje heb gekeken. Mijn medestudenten vinden het dan nodig om kritische opmerkingen te maken over mijn vermoeide houding: mijn half liggende pose op de bank. Ik voel me dan al beroerd genoeg en zit niet te wachten op kritiek op hoe ik eruit zie. U hebt eerder weleens geschreven dat mensen geen negatief commentaar zouden moeten geven op andermans uiterlijk. Toen ik mijn medestudenten dit punt voorhield, vonden ze dat onzin. Daarom mijn vraag: mag je wél negatieve opmerkingen maken over iemands houding?

Kritiek op vermoeidheid

Beste Kritiek op vermoeidheid,

Inderdaad, mensen horen zich niet negatief uit te laten over andermans uiterlijk. Anderzijds hebben mensen ook de verplichting om niet op een vervelende manier de aandacht op zich te vestigen. Aan sommige uiterlijkheden valt niets te doen. Wallen onder je ogen, bleekheid, een veld van puistjes, een afwijkende lichaamsbouw zijn voorbeelden van uiterlijkheden die de drager niet onder controle heeft. Maar lichaamshouding heb je wel in de hand. U hoeft niet op een lijdende manier onderuitgezakt op de bank te hangen. Daarmee lokt u commentaar uit. Het heeft er alle schijn van dat u graag wil dat mensen u zielig vinden (‘Ach jee, wat is er met jou in de hand? Zal ik een vochtig washandje op je voorhoofd leggen?’), terwijl u natuurlijk best rechtop kunt zitten en doen alsof u alert bent. Met het etaleren van vermoeidheid ergert u uw omgeving. Terecht drijven andere studenten daar de spot mee.

Als u zich te brak voelt om het onderwijs te volgen, moet u met uw kater thuis in bed blijven liggen. Maar als u zich krachtig genoeg voelt om mee te doen, moet u zich verder niet aanstellen. ’s Avonds een stoere kerel/ flinke meid, ’s ochtends ook een stoere kerel/ flinke meid.

Artikelen in Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


Mannen in het beklaagdenbankje

Stel dat er ineens sprake is van een lichting disfunctionerende stoomstrijkijzers die onder de handen van gebruikers ontploffen. Veel reacties zijn mogelijk, maar het lijkt niet erg zinnig om zo’n angstaanjagend incident aan te grijpen om een fundamentele discussie te voeren over de gevaren van elektrische apparaten in het algemeen.

Toch deed de teneur van divers links-feministisch commentaar op de massa-aanrandingen in Keulen en nog een paar andere steden mij hier sterk aan denken. De pro-vluchtelingen overtuiging komt in botsing met de veroordeling van het seksueel geweld dat heeft plaatsgevonden. De twee sentimenten zijn lastig verenigbaar, dus moet er een herformulering worden toegepast om ze toch allebei overeind te houden. Dat kan door het ene element (ontspoorde moslims) kleiner en het andere element (mannen) groter te maken in de vergelijking: wat er in Keulen gebeurde is niets bijzonders, westerse mannen zonder moslimachtergrond gaan zich ook voortdurend te buiten aan seksuele intimidatie van vrouwen zonder dat daar een haan naar kraait. Met andere woorden, wie op de golven van de hype een beschuldigende vinger uitsteekt naar vrouwvijandige kenmerken van de islam speelt de xenofobe, racistische, anti-vluchtelingen beweging in de kaart, terwijl het echte probleem ligt bij ‘mannen in het algemeen’.

De opwinding over Keulen is geen selectieve perceptie.

De bekende statistieken werden uitgeserveerd onder anderen door Renée Römkens in Trouw: een op de drie vrouwen heeft te maken gehad met seksueel geweld, vrouwen hebben sowieso meer te vrezen van (ex)partners, familie en bekenden dan van engerds die uit de bosjes tevoorschijn springen, vrouwen in openbare ruimtes en op straat worden ook door westerse mannen belaagd en geïntimideerd. Kortom de opwinding over Keulen is alleen maar selectieve perceptie.

De man als boosdoener is niet zonder grond van waarheid. In haar boek The War Against Women (1994) gaf Marilyn French een even uitputtend als deprimerend overzicht van mannelijk geweld tegen vrouwen door de eeuwen heen in alle mogelijke culturen. Lezing daarvan doet je beseffen in wat een ongelooflijke en waardevolle enclave vrouwen de afgelopen halve eeuw in het westen zich bevinden. Vergeleken bij alles wat zich eerder in de geschiedenis en elders op de wereld voordeed en voordoet leven vrouwen hier en nu in een oase van vrijheid en veiligheid. Waarin natuurlijk dingen mis gaan. Er gaan altijd dingen mis. Vrouwen worden verkracht, aangerand, te na gekomen of soms alleen maar nagefloten. Maar het maatschappelijke uitgangspunt is in orde. Vrouwen hebben gelijke rechten en dezelfde vrijheden als mannen. Dat ze een groter risico lopen op seksueel slachtofferschap dan mannen ligt niet aan tendentieuze wetten of een geborneerde cultuur, maar aan het natuurgegeven dat ze fysiek zwakker zijn. Daarom moet de overheid principieel vasthouden aan het recht van een vrouw om te gaan en staan waar en wanneer ze wil, terwijl ouders met gezond verstand hun dochter op het hart zullen drukken om ’s nachts altijd in een groepje te fietsen.

Römkens (in een interview met Margriet Oostveen in de Volkskrant) hoopt de seksueel vijandige man-vrouw-confrontaties tegen te gaan door het ‘instemmingscriterium’ in te voeren in het strafrecht. Dit houdt in dat in verkrachtingszaken het slachtoffer niet hoeft te bewijzen dat er sprake was van dwang, maar dat de verdachte moet bewijzen dat er sprake was van instemming. De bewijslast wordt omgekeerd! In plaats van aantonen dat er transgressie van de maatschappelijke orde heeft plaatsgevonden, moet er materiaal worden verzameld dat onweerlegbaar laat zien dat alles oké en normaal ging. Een onmogelijke opgave voor elke vermeende verkrachter en een absolute vrijbrief voor de vrouw van Potifar (met haar valse beschuldiging van Jozef als verkrachter).

In Keulen werd de maatschappelijke orde aangetast voor honderden slachtoffers. Dat is veel relevanter dan een strafrechtelijke tournure aanbrengen in ‘he said, she said’-zaken.

Artikelen in Column.


Eenzaam ondanks vriend

Beste Beatrijs,

Ik ben een vrouw van 68, volwassen kinderen, geen kleinkinderen. Vier jaar geleden ben ik gescheiden en sindsdien zeer eenzaam. Eigenlijk mis ik mijn ex nog steeds. Een paar maanden geleden heb ik een nieuwe vriend gevonden die heel graag met mij verder wil in een latrelatie, maar ik voel me eigenlijk niet op mijn gemak bij hem. Geen goed gevoel. Hoewel ik denk dat deze relatie niets kan worden, ben ik toch bang het uit te maken uit angst opnieuw eenzaam te zullen worden. Op mijn leeftijd vind je niet gemakkelijk weer iemand anders. Is het dom door te gaan met een relatie die niet goed voelt en is het egoïstisch iemand aan het lijntje te houden uit angst voor eenzaamheid? Iets is beter dan niets, toch?

Bang voor eenzaamheid

Beste Bang voor eenzaamheid,

Als u zich niet op uw gemak voelt bij uw nieuwe vriend, moet u de relatie verbreken. Het heeft geen enkele zin om een relatie aan te houden zuiver uit angst voor eenzaamheid. Daarmee misleidt u zowel uw vriend als uzelf. Als u tegen afspraken opziet, omdat u eigenlijk helemaal geen zin hebt in die man, kunt u beter in uw eentje thuis zitten. Het is beter om eenzaamheid onder ogen te zien dan net te doen alsof u niet eenzaam bent in een relatie met een man die u diep in uw hart liever ziet gaan dan komen.

Maak het uit en erken uw eenzaamheid. Bedenk verder dat het heel onwaarschijnlijk is dat u op uw leeftijd nog een man zult tegenkomen om uw hele hebben en houden mee te delen. U hebt er een lang huwelijk op zitten en de kans is klein dat u een nieuwe levenspartner vindt om datzelfde vertrouwde gevoel mee te hebben. Meer dan een latrelatie zit er doorgaans niet in, want veel mensen van om en nabij de zeventig die nieuwe relaties aangaan deinzen terug voor nieuwe huwelijken, samenwonen en het veranderen van gevestigde routines. Uw huidige vriend betoont zich geïnteresseerd in de functie van latvriend, maar u hebt geen goed gevoel bij hem, dus hij komt niet in aanmerking voor de vacature.

U maakt meer kans op liefde, als u er niet expliciet naar op zoek gaat.

U kunt beter zelf de eenzaamheidsbestrijding ter hand nemen en dat hoeft niet via de weg van de liefde. Veel senioren leiden gevulde, niet-eenzame levens met behulp van hobby’s, vrijwilligerswerk, al dan niet via de kerk, clubjes om naar theater of musea te gaan, bridgen, wandelen, groepsreisjes, van die dingen. Een kwestie van hun tijd vol plannen met sociale activiteiten, waar ze gelijkgestemden tegenkomen met wie ze het gezellig hebben. Na de afspraken gaan ze dan voldaan naar hun eigen huis, waar ze geen probleem hebben om alleen te zitten, omdat er genoeg sociaals in hun leven aan de hand is. Sommige oudere vrouwen zweren bij deze aanpak omdat ze dan niet meer met een man naar bed hoeven, voor wie ze ook nog moeten koken en wassen. Dat hoeft voor u niet te gelden, maar u maakt meer kans op liefde, als u er niet expliciet naar op zoek gaat.

Concentreer u om te beginnen op de ontwikkeling van vriendschappen in de vrijetijdssfeer, ga vrijwilligerswerk doen, ga uw huis uit. Misschien komt u al doende nog een leuke man tegen die het tot latvriend light of zelfs meer zou kunnen schoppen, maar als dat niet gebeurt, hoeft het geen ramp te zijn, omdat u zelf in staat bent om uw eigen eenzaamheid te bestrijden.

Artikelen in Liefde en relaties.

Gelabeld met , .


Omgangsvormen in de sauna

Beste Beatrijs,

Sinds kort ben ik (vrouw, 50-plus) lid van een sportclub waarin zich ook een sauna bevindt voor gemengd gebruik. De dresscode is duidelijk: men is naakt, eventueel met handdoek om op te zitten. Vaak ben ik er met mijn vriend, maar soms ook in mijn eentje. Iedereen doet z’n best om niet al te opvallend te gluren naar de andere aanwezigen. Maar wat als je een bekende (m/v) tegenkomt? Bijvoorbeeld een collega, of een bekende van de hockeyclub van mijn kind. Moet ik mijn vriend voorstellen aan de bekende? Bij een toevallige ontmoeting op straat zou ik dit wel doen, maar als je allemaal in je blootje zit voelt het toch wat gênant.

Bekenden in de sauna

Beste Bekenden in de sauna,

Het hangt ervan af of de sauna die u frequenteert een sociaal of een individueel karakter heeft. Dat verschilt van sauna tot sauna. Als de code is dat er gezwegen wordt (dat iedereen daar voor zichzelf zit zoals in de wachtkamer van de huisarts), volstaat het om bekenden met een knikje te begroeten. U hoeft uw vriend dan niet aan toevallig aanwezige bekenden voor te stellen en u doet er verder het zwijgen toe. Als de code in uw sauna wel een sociaal karakter heeft – wanneer het lijkt op een café, waar mensen met bekenden, soms ook met onbekenden, zitten te praten, dan stelt u uw vriend wél voor en voert eventueel een gesprekje.

Artikelen in Aanspreken en begroeten.

Gelabeld met , .


Hoe privé is een wc?

Beste Beatrijs,

Ik geef bij mij thuis een Oost-Europese jongeman Nederlandse les tegen betaling. Inmiddels is hij drie keer geweest en elke keer kondigt hij halverwege de les aan dat hij naar de wc moet en vervolgens gaat hij uitgebreid staan urineren in mijn privétoilet. De laatste keer heb ik gevraagd of hij dat thuis kan doen. Zijn antwoord was dat hij veel thee had gedronken. Wat kan ik de volgende keer doen als hij hier is? Ik ben niet zo assertief. Moet ik de wc-deur van te voren op slot draaien of is er een betere oplossing? De les duurt een uur. Hij woont op vijf minuten fietsen bij mij vandaan en heeft geen gezondheidsprobleem.

Andermans wc gebruiken

Beste Andermans wc gebruiken,

U ontvangt iemand thuis. Of dat verblijf nu gezelligheidsdoeleinden heeft of een zakelijk karakter, u kunt een gast niet de toegang tot uw wc ontzeggen. Gebruik maken van de toiletfaciliteiten is inbegrepen in huisbezoek. U hebt een keer bezwaar gemaakt tegen de vrijmoedigheid die uw leerling zich permitteerde door hem te vragen om in zijn eigen huis naar de wc te gaan. Voor iemand die zich niet assertief noemt was dat een behoorlijk assertieve (en ongastvrije) actie . Meer kunt u niet doen. En nu maar hopen dat de leerling uw aanmaning ter harte neemt. Als hij ondanks uw tegenzin weer aanstalten maakt om uw wc te betreden, is er overigens geen manier om hem tegen te houden. Niet alleen uit oogpunt van medemenselijkheid, maar u wilt toch ook geen ongelukjes op uw kamerbreed tapijt?

Artikelen in Visite.

Gelabeld met .


Seksueel geweld is een oorlogshandeling

Na de aanrandingen in Keulen gaat de discussie vooral over de vraag in hoeverre de culturele achtergrond van de daders benoemd mag worden als oorzaak en wat de consequenties hiervan zijn voor het vluchtelingenbeleid. Zolang de identiteit van de daders niet is vastgesteld, is het schandelijk en racistisch om vluchtelingen als groep te criminaliseren, vindt het linkse kamp, terwijl de anti-vluchtelingenlobby in de geweldsuitbarsting alleen maar zijn eigen gelijk bevestigd ziet: ‘Zie je wel, onze vrouwen lopen gevaar.’

Die benoeming, ‘jonge mannen met een Noord-Afrikaans of Arabisch uiterlijk’, is geografisch gezien heel breed (heel Noord-Afrika plus het Midden-Oosten) en tegelijk heel specifiek: iedereen weet dat er ‘moslimimmigranten’ mee wordt bedoeld. Aanvankelijk werd ontkend dat het om vluchtelingen uit de recente golf ging. Maar later bleek dat er wel degelijk Syrische asielzoekers bij betrokken waren. Dat mensen die de afgelopen maanden zijn verwelkomd met bloemen, tweedehands kleren en de Duitse versie van bed, bad en brood het in hun hoofd haalden om bij wijze van vertier op straat vrouwen te belagen maakt het extra pijnlijk.

Maar ongetwijfeld deden er ook andere groepen immigranten mee: ongebonden mannen die al eerder zijn gekomen en afgewezen werden voor de vluchtelingenstatus of mensen zonder verblijfsvergunning met alleen criminele bedoelingen of tweede-generatie-immigranten die buiten de maatschappij zijn gevallen, althans niet genoeg geïntegreerd voor een normaal bestaan. Geen geldige papieren, discriminatie, geen uitzicht op lotsverbetering, geen zin of geen mogelijkheden om weg of terug te gaan – voor sommigen is het enige wat dan nog overblijft de criminaliteit.

Al dat verrukkelijke vrouwenvlees zomaar onder handbereik…

In Keulen was al langer sprake van bendes die zich bezig hielden met zakkenrollen en berovingen. Het betasten van vrouwen is enerzijds een middel (de prooi wordt afgeleid, zodat de dader snel zijn slag kan slaan), anderzijds is het heel voorstelbaar dat het al doende een doel op zichzelf wordt. Seksuele intimidatie geeft bevrediging en een instant machtsgevoel. Verkrachting is een typische oorlogshandeling. In alle oorlogen waar strijders op een of andere manier met een burgerbevolking te maken hebben wordt verkracht, en dat op een tamelijk aselectieve manier: van de jongste meisjes tot en met de oudste vrouwen. Het is misschien niet zo vreemd dat die gemarginaliseerde jonge mannen zichzelf beschouwen als overlevend in een situatie van oorlog met onder handbereik al dat verrukkelijke vrouwenvlees dat willig en verdorven genoeg is om zich aan iedereen veil te geven, behalve aan die maatschappelijk gemarginaliseerde moslims zelf. Alleen al om die onvergeeflijke nuffigheid en zelfingenomenheid zou je ze wel een lesje willen leren en als je toch bezig bent, is een portemonnee met inhoud mooi meegenomen.

Vrouwenbepoteling, zoals zich in Keulen grootschalig voordeed, ligt in het verlengde van onaangename gedrag, waar jonge vrouwen in alle Europese grootstedelijke, multiculturele wijken regelmatig mee te maken hebben: sissen, intimideren, zogenaamd avances maken en bij een afwijzende reactie het slachtoffer uitschelden voor vuile, vieze hoer. Het zijn verbale oorlogshandelingen die voortkomen uit haat en afgunst. Er valt niet veel tegen te doen, want dat incidentele verbale intimidatiegedrag is net niet zwaar genoeg om ermee naar de politie te lopen.

Intussen sukkelt het debat over wel of niet benoemen voort. Vorige week las ik in de Volkskrant over een net verschenen proefschrift van een psycholoog, Thijs Bouman heet-ie, die een aanbeveling deed voor de media om wat minder vaak het adjectief ‘islamitisch’ te gebruiken in combinatie met ‘geweld’. Daar wordt het publiek maar zenuwachtig van. Kennelijk zou hij het nieuws liever wat amorfer gebracht willen zien. Tja, ik ben een vrouw, dat zal wel verklaren waarom ik het niet heb op ontheemde, gemarginaliseerde, jonge mannelijke moslims, en dat ik dat ook graag benoem en denk dat je er daar beter niet teveel van kunt hebben rondlopen.

Artikelen in Column.


Een vijandige ex

Beste Beatrijs,

Al tien jaar woon ik samen met mijn tweede man. Wij zijn allebei eerder gescheiden, mijn en zijn kinderen zijn inmiddels ruim volwassen. Het contact tussen mijn man en zijn ex verloopt nog steeds heel moeizaam. Sinds een jaar kunnen ze samen op verjaardagen van de (klein)kinderen zijn. Zijn jongste dochter gaat over twee maanden trouwen en heeft ons allebei uitgenodigd met de kanttekening dat als ik meekom, haar moeder niet op de bruiloft zal zijn. Het wordt een groot feest met veel genodigden. De eerste reactie van mijn man was: ‘Als we niet samen kunnen komen, ga ik ook niet.’ Maar ik vind dat hij als vader natuurlijk niet kan ontbreken. Zijn ex is nog steeds niet over de scheiding heen en iedere keer kiezen haar kinderen voor haar. Wat moet ik hiermee aan? Me neerleggen bij deze uitsluiting en afwachten?

Ex intimideert

Beste Ex intimideert,

Voor sommige mensen markeert een echtscheiding niet zozeer het eind van een huwelijk, als wel het begin van een nieuwe golf vijandelijkheden. Sommige echtscheidingen lijken, hoe ver ze ook over de datum heen zijn, het oorspronkelijke huwelijk in giftigheid te overtreffen. De ex-vrouw van uw man zou haar kinderen niet als pionnen in haar persoonlijke oorlog moeten inzetten. Tien jaar na een scheiding zouden exen (met hun nieuwe relaties) elkaars aanblik moeten kunnen verdragen bij mijlpalen in de familie zonder dat iemand een appelflauwte krijgt.

De kinderen zouden tegen hun moeder moeten zeggen: ‘Hou op met het koesteren van je wrok en accepteer de nieuwe situatie.’ Kennelijk durft zijn dochter dat niet, omdat ze bang is dat haar moeder dan niet naar haar huwelijk komt. De kinderen laten zich intimideren. Daar is weinig aan te doen. Het heeft geen zin als uw man roept dat hij uit loyaliteit met u dan ook maar niet gaat. Hij kan niet wegblijven bij het huwelijk van zijn eigen dochter. De prijs daarvoor is dat u thuis blijft. Heel zuur natuurlijk, maar zolang die kinderen het juk van hun moeder niet af durven te schudden, zal het moeilijk blijven. U en uw man hebben daar geen invloed op. De kinderen moeten zo ver komen dat ze tegen hun moeder zeggen: ‘Het is mooi geweest, wij bepalen onze eigen gastenlijst, en als die je niet bevalt, kun je altijd kiezen om zelf thuis te blijven.’ Voor u is het afwachten geblazen en misschien komt dat moment wel nooit.

Artikelen in Exen.

Gelabeld met .