Spring naar inhoud


Wekelijks ‘Moderne manieren’ in uw inbox ontvangen? Abonneer u nu op de Nieuwsbrief!

De adviesrubriek ‘Moderne manieren’ gaat over etiquette en verschijnt iedere zaterdag in het dagblad Trouw (bijlage ‘tijd’), maar ook direct op Internet: zie Beatrijs in Trouw. Lees daar haar nieuwste bijdrage. Daarna komen alle problemen op deze website terecht.

Hebt u zelf een vraag over (in)correct gedrag van uzelf of anderen, dan kunt u die insturen via beste@beatrijs.com. U krijgt vrijwel altijd persoonlijk antwoord, en uw vraag kan gebruikt worden voor anonieme publicatie in het dagblad Trouw en op deze website, tenzij u er expliciet bezwaar tegen maakt.

Ook te volgen op Twitter! @BeatrijsRitsema

Artikelen in Etiquette.


Een ex zwart maken

Beste Beatrijs,

Een vriendin is twee jaar na de geboorte van haar kind beland in een vechtscheiding. Zij beschouwt haar ex alleen nog maar als een akelige, zelfs gevaarlijke man en een andere kijk op hem duldt ze niet. Nu heb ik ook geen behoefte meer haar op andere gedachten te brengen (die ik overigens wel heb), maar ik maak mij zorgen om het kind, dat inmiddels acht jaar is en in angst voor zijn vader wordt opgevoed. Een vader die hij niet ziet, omdat de moeder een omgangsregeling tegenhoudt. Naar mijn idee heeft het kind ook recht om te horen over de positieve kanten van zijn vader. Het punt is dat zijn moeder mij en andere vrienden verbiedt om met haar kind over de situatie en over haar ex te spreken. Haar argument is dat het hem zou bezwaren en verwarren. Ik vind dit verbod absurd en het liefst zou ik me er niets van willen aantrekken. Enerzijds vind ik dat er zorg voor het kind nodig is, anderzijds wil ik de vriendschap ook niet op het spel zetten. Wat zou uw advies zijn?

Moet ik me ermee bemoeien?

Beste Moet ik me ermee bemoeien,

Het is geen goed idee voor u als buitenstaander om tegen de wil van uw vriendin met haar zoontje over zijn vader te spreken. Wanneer u het op zich neemt om de aardige kanten van de vader nader te belichten, ondermijnt u uw vriendin in haar rol als moeder. Geen enkele moeder zal dat accepteren. Het is niet uw taak om de desinformatie die uw vriendin over haar kind uitstort te corrigeren. Daarmee brengt u hem alleen maar extra in onzekerheid, terwijl hij het al moeilijk genoeg zal hebben. Bovendien weet u zelf niet wat er precies aan de hand is, wat waarheid en leugen is.

Natuurlijk zou het kind zo snel mogelijk een omgangsregeling met zijn vader moeten krijgen. Maar ja, de exen zitten in een vechtscheiding, de moeder saboteert en beschuldigt haar ex van ik weet niet wat allemaal. Dit is een afschuwelijk wespennest, dat de deskundigen (hulpverleners, advocaten, mediators, kinderbescherming, rechter) maar moeten uitzoeken.

Intussen kunt u uw vriendin wel tegengas geven. Blijf de boodschap herhalen dat het schadelijk is voor kinderen als de ene ouder de andere zwart maakt. Houd haar voor dat het in het belang van haar kind zou zijn, als er een vorm van verzoening zou plaatsvinden tussen haar en haar ex en moedig haar aan stappen in die richting te zetten. Misschien haalt het wat uit. Als de haatcampagne van uw vriendin tegen haar ex u te dol wordt en u kunt er niet meer tegen, zal de vriendschap uitdoven, want het is moeilijk bevriend te blijven met iemand die niet meer voor rede vatbaar is.

Artikelen in Huwelijk en scheiding, Kinderopvoeding, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met , .


Mijn vrienden willen me koppelen

Beste Beatrijs,

Als 24-jarige studente ben ik één van de weinigen binnen mijn vriendenkring die geen relatie hebben. Om mij aan de man te helpen, word ik regelmatig (ongevraagd) gekoppeld door mijn vrienden. Hoewel de koppelacties ongetwijfeld goed bedoeld zijn, ben ik de bemoeienis met mijn liefdesleven behoorlijk zat. Mijn levenspartner zoek ik liever zelf, daar heb ik geen hulp bij nodig. Telkens neem ik mij voor de stroom van koppelpogingen te beëindigen, maar ik zwicht voor de sociale druk die mijn vrienden uitoefenen. Hoe kan ik hen beleefd laten weten dat ik niet gekoppeld wil worden?

Ik wil niet aan de man

Beste Ik wil niet aan de man,

Het hangt ervan af hoe uw vrienden die koppelpogingen in het vat gieten. Als ze zeggen: ‘Ik heb een studiegenoot die me heel geschikt voor jou lijkt, hier is zijn telefoonnummer, maak maar een afspraak’ of ‘Ik heb een interessante neef, ik heb hem jouw nummer gegeven en het lijkt me leuk als jullie op blind date gaan’, kunt u hun vriendelijk vertellen dat u niet in nood verkeert en dat u niet gered hoeft te worden. In dezelfde adem kunt u uw vrienden dringend verzoeken om uw contactgegevens niet meer aan derden te geven.

Als ze het subtieler aanpakken door u bijvoorbeeld voor een etentje met vrienden uit te nodigen, waar dan ook een onbekende man aan tafel blijkt te zitten van wie u vermoedt dat uw vrienden hem als veelbelovend relatiemateriaal beschouwen, lijkt me dat niet iets om tegen te protesteren. Er is niets mis mee om vrijblijvend nieuwe mensen te leren kennen en onbetwistbaar leveren vrienden/familieleden van vrienden de beste geliefden op.

Artikelen in Liefde en relaties, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met , .


Ongelijke geldschenkingen

Beste Beatrijs,

Sinds een jaar of tien schenk ik mijn twee dochters het jaarlijkse belastingvrije bedrag van ruim 5000 euro. Met mijn jongste dochter is minimaal contact als gevolg van allerlei gestoord en liefdeloos gedrag. De laatste tijd word ik volledig door haar genegeerd. Zo langzamerhand vraag ik me af of ik hiermee door moet gaan en overweeg ik mijn schenkingen aan haar te staken. Met mijn andere dochter en kleinzoon is er uitstekend contact. Mijn vriend vindt ‘gelijke monniken, gelijke kappen’, maar ik krijg er steeds meer moeite mee. Een eenregelige bedankmail is zo het enige contact per jaar. Wat vindt u?

Weggegooid geld

Beste Weggegooid geld,

U kunt uw dochters beter gelijk blijven begiftigen dan voor de ene de kraan dicht draaien. Die geldschenkingen (met de warme hand) zijn behalve een cadeau ook een vorm van erfenisafhandeling. Stel dat u ophoudt met geld geven aan uw vervreemde dochter, dan zou zij in theorie na uw overlijden de gemiste schenkingen alsnog kunnen opeisen bij de afhandeling van uw erfenis. Of ze daarin slaagt staat niet vast, maar te verwachten valt wel dat zo’n situatie frictie en ellende tussen uw dochters zal geven. Dat zult u toch niet willen?

Afgezien daarvan is het natuurlijk veel belangrijker dat er een verzoening plaats vindt tussen u en uw dochter. Is er niet een manier te vinden om het contact enigszins te herstellen? Al was het maar dat u elkaar een paar keer per jaar kunt zien zonder dat het op ruzie uitloopt. Misschien is er iemand in de familie die als bemiddelaar kan optreden. Uw andere dochter? Een vertrouwd familielid? Als het contact maar een klein beetje hersteld kan worden, zou het geldschenkingsprobleem niet meer aan de orde zijn. Doe moeite voor uw dochter, probeer het in orde te maken met haar!

Artikelen in Ouders en volwassen kinderen.

Gelabeld met , .


Een decolleté complimenteren

Beste Beatrijs,

Onlangs nam een leidinggevende in het verzorgingstehuis waar mijn vader (92) verblijft me even apart om te bespreken dat vader zich soms te veel vrijheden permitteert in de omgang met vrouwen. Als voorbeeld werd genoemd dat hij te lang in het decolleté van een personeelslid gekeken zou hebben. Mijn vader is in zijn laatste jaren heel open, teder en zacht. In het contact met zijn geliefden uit hij dat fysiek door het vasthouden van je hand en het strelen van je gezicht. Het komt me dan ook overtrokken voor dat zo’n liefdevol iemand als ontremd beschouwd wordt. Toen ik dit met mijn vrouw besprak, kwamen we erop uit dat vrouwen in onze cultuur meer of minder nadrukkelijk hun vrouwelijkheid kunnen etaleren middels het decolleté, maar dat mannen daar alleen tersluiks een blik op kunnen slaan. Is het gepast om een vrouw een compliment te maken over haar decolleté? Hoe luidt de etiquette hiervoor?

De codes van het decolleté

Beste De codes van het decolleté,

Het is een willekeurige man die getroffen wordt door de schoonheid van een decolleté niet toegestaan om de betreffende vrouw daar complimenten over te maken. Elke opmerking tegen een vrouw over haar borsten (wat zijn ze mooi! wat zijn ze groot! zijn ze echt?) wordt als grensoverschrijdend beschouwd. Door sommigen zelfs als seksuele intimidatie. De code is: het zwijgen ertoe doen. Openlijk staren geldt als not done. Dat de blikken van omstanders afdwalen naar geëtaleerde borsten is overigens onvermijdelijk. Zowel de blikken van mannen als die van vrouwen. Een decolleté heeft een sterke signaalfunctie en werkt als magneet voor de ogen. Daarom wordt deze dracht in toenemende mate niet geschikt geacht voor de werkvloer. In hun vrije tijd, op straat, op feestjes, in het uitgaansleven kunnen vrouwen aantrekken en uittrekken wat ze willen. In serieuze omstandigheden (alles wat met werk en school te maken heeft, dus ook in verzorgingshuizen) kunnen vrouwen beter geen decolleté dragen, omdat dat afleidt van wat er op de agenda staat, namelijk werk. Het valt uw vader op geen enkele manier kwalijk te nemen dat hij zich te buiten gaat aan eye candy van het zorgpersoneel. Als verzorgenden daar problemen mee hebben, moeten zij zich zakelijker kleden.

Artikelen in Taalgebruik.

Gelabeld met , .


Voorbereidingen voor een uitvaart

Beste Beatrijs,

Mijn ouders zijn ver in de tachtig en laatst spraken we erover hoe ze hun uitvaart geregeld willen zien. Van beider families is niet veel overgebleven. Er zijn nog wel de nodige neven en nichten, maar met hen hebben mijn ouders weinig tot geen contact meer. Zij stellen dan ook geen prijs op hun aanwezigheid bij hun afscheid. Ik stelde voor hen alleen een kennisgeving van het overlijden te sturen zonder informatie over de uitvaart.

Mijn ouders beschikken niet meer over hun adressen, maar die kunnen wel worden achterhaald. Die moeite willen zij echter, gezien de (veronderstelde) desinteresse van de neven en nichten, niet nemen. Ik vind dat niet juist, omdat het hier een formaliteit betreft, die je correct moet afhandelen. Mijn ouders en mijn zus vinden dat je juist je gevoel moet laten spreken en dat je zelf moet bepalen wie er bericht krijgt en wie niet. Wat schrijft in dit geval de etiquette voor?

Naar wie moet de rouwkaart?

Beste Naar wie moet de rouwkaart,

Formeel gesproken zijn het de nabestaanden die de regie voeren over een uitvaart en niet de overledene. Wel doen zij natuurlijk hun best om de plechtigheid in de geest van de overledene te organiseren. Nabestaanden zullen geen mensen uitnodigen met wie hun dierbare op voet van oorlog stond. Maar voor de rest is het gebruikelijk om iedereen uit te nodigen die enige band met de overledene had. Ook als die band van tientallen jaren her stamt. Een uitvaart is niet het moment om met de natte vinger onderscheid te maken tussen mensen met interesse en mensen van wie wordt vermoed dat ze geen interesse hebben. Alle vrienden, kennissen, familieleden horen in principe welkom te zijn om afscheid te nemen en als verre familieleden of oude kennissen niet geïnteresseerd zijn, kunnen ze zelf beslissen om weg te blijven. Die beslissing moet niet voor hen worden genomen.

De situatie dat sommigen wel uitgenodigd zijn en anderen niet (terwijl die wel hadden willen komen) moet vermeden worden. Als er van oude contacten geen adressen bekend zijn, hoeft u trouwens niet van tevoren, als er nog niemand dood is, speciale moeite te doen om die te achterhalen. Wanneer het moment daar is, kunt u een rouwadvertentie in de krant plaatsen met tijd en plaats van samenkomst. Als de familieleden van wie u nog wel een adres hebt, een rouwkaart krijgen, spreekt de combinatie rouwkaart-krantadvertentie zich vanzelf rond in de familie.

Artikelen in Dood en begrafenis.

Gelabeld met , , .


Te veel appjes

Beste Beatrijs,

WhatsApp heeft een functie voor het maken van groepen, waardoor je met meerdere gebruikers tegelijk een gesprek kunt voeren. Heel handig voor een vriendinnengroep, voor mijn naaste familie, en een paar andere afgepaste groepjes. De laatste tijd word ik steeds meer overspoeld met irrelevante appjes. In mijn straat-appgroep wensen sommige buren elkaar dagelijks per app goedemorgen, ondanks de duidelijke afspraken die zijn gemaakt om alleen relevante informatie met elkaar te delen. Een schoonfamilie-appgroep levert bij elke familiebijeenkomst weer tientallen berichtjes op over de files op de weg. Me afmelden voor de groep voelt onbeleefd. Bovendien staat er bij tijd en wijle informatie in die ook voor mij van belang is. Hoe kom ik onder deze stortvloed aan appberichten uit zonder onbeleefd te zijn en zonder belangrijke informatie te missen?

Te veel ruis

Beste Te veel ruis,

Om te beginnen kunt u in WhatsApp per chat-gesprek (zowel voor een individu als voor een groep) bepalen om het geluid aan of uit te zetten. Zo hebt u in ieder geval geen last van binnenkomende storende piepjes en kunt u er later in sneltreinvaart doorheen. Als u niet genoeg hebt aan die optie, bijvoorbeeld omdat 90 % van de rondgestuurde appjes in een bepaalde groep voor u niet van belang is, kunt u gerust de app-groep verlaten. Zo’n relatief grote buurtgroep lijkt daarvoor in aanmerking te komen. U hoeft zich daarvoor niet te verontschuldigen. Als u zich stilletjes terugtrekt, zullen de meeste groepsleden het niet eens in de gaten hebben. Bij groepen waar u niet uit wil, omdat er af en toe iets relevants in wordt vermeld, zit er niets anders op dan ongewenste onzinberichten negeren. U kunt proberen uw groepsgenoten op te voeden dat ze moeten ophouden met het verspreiden van irrelevante mededelingen, maar te vrezen valt dat het u niet zal lukken, omdat veel mensen ervan overtuigd zijn dat alles wat zij uitzenden vanzelfsprekend de moeite van het lezen waard is. Het gemak waarmee een persoon die niets beters te doen heeft en zich verveelt een hele groep tegelijk kan bestoken nodigt uit tot het produceren van spam. Wie de informatieve goudklompjes eruit wil vissen moet door de spam heen ploegen. Het is niet anders.

Artikelen in Telefoon.

Gelabeld met .


Met twee gezinnen op vakantie

Beste Beatrijs,

Ons gezin gaat binnenkort op vakantie met een ander gezin. Onze en hun kinderen (leeftijd tussen acht en twaalf) kunnen het goed met elkaar vinden. We zitten in een eigen appartement. Maar eigenlijk hebben mijn man en ik spijt van deze vakantieplannen. Het is mij de laatste tijd opgevallen dat hun twee kinderen erg overheersend en brutaal zijn. De ouders stellen weinig grenzen en lachen zelfs mee met hun onwenselijk gedrag. De kinderen schreeuwen door de volwassenen heen, wachten niet op hun beurt, eten alles op zonder eerst te delen, bemoeien zich met onze regels voor onze eigen kinderen (toestemming vragen voor iets, bedtijd). Ik heb tot nu toe mijn mond gehouden, maar ik zoek een manier om dit met hun ouders te bespreken. Of zijn mijn man en ik vrij om andermans kinderen te corrigeren? Ik vrees ruzies en een verpeste sfeer als we op vakantie zijn.

Kinderen intomen

Beste Kinderen intomen,

De vakantie is al geboekt, dus u kunt niet meer terug. Maak u niet te veel zorgen van tevoren. Gezinnen verschillen altijd van elkaar in hun manier van opvoeden en meestal valt er prima een compromis te vinden bij gemeenschappelijke tijdsbesteding. Aan sommige van uw regels kunt u in de vakantie wellicht wat minder strikt de hand houden. Overleg van tevoren met de andere ouders over zaken die u echt belangrijk vindt. Werp uzelf aan tafel op als de vrouw met de opscheplepel, wanneer het op eten verdelen aankomt. Corrigeren en regels stellen doet u op een algemene manier, alsof u de hele groep van kinderen tegelijk aanspreekt: ‘Kinderen, even wachten tot iedereen wat heeft.’ Geef niet toe als de andere kinderen protesteren tegen de basisregels. Zeg vriendelijk: ‘Zo doen wij dat hier’ en kap de discussie af. Voor de rest moet u het maar een beetje op z’n beloop laten. Een beetje chaos hoort erbij met een groepje kinderen in vakantiestemming. Corrigeer de andere kinderen niet persoonlijk als ze zich misdragen, want daar kunnen ouders slecht tegen. Vertrouw erop dat hun ouders zullen ingrijpen als het te dol wordt.

U hoeft niet voortdurend alles samen met het andere gezin te doen. Sommige activiteiten zijn gemeenschappelijk, andere dingen doet u apart, bijvoorbeeld u met uw eigen gezin vrolijk maken over de gewoontes bij de anderen. Het zal best lukken. Het geeft al heel veel rust dat elk gezin over een eigen appartement beschikt.

Artikelen in Kinderopvoeding, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met , .


Een ongewenste intimiteit

Beste Beatrijs,

Onlangs ging ik, vrouw van 26, na afloop van het werk iets drinken met collega’s. Terwijl ik met hen in een kringetje stond, kwam er een onbekende man van middelbare leeftijd naar mij toe. Hij was het type man die het duidelijk erg gezellig had met zijn zakenvriendjes en erg met zichzelf ingenomen was. Hij reikte achter me, stopte het labeltje dat uit mijn shirt stak naar binnen en zei lacherig: ‘Sorry maar dit kan echt niet’. Daarop liep hij terug naar zijn vriendengroep die hem verwelkomde met glunderende blikken en schouderklopjes. Ik voelde me enorm ongemakkelijk. Behalve dat ik een paar keer met een pissige blik zijn kant op keek, heb ik niks meer kunnen zeggen. Is er iets wat je kan doen of is dit gewoon gezellig gedrag en moet ik niet zo moeilijk doen?

Handen thuis!

Beste Handen thuis,

In het publieke domein horen mensen van elkaar af te blijven, zeker een onbekende man van een onbekende vrouw. Het gebaar ‘kledinglabeltje naar binnen vouwen’ is een flirterige actie, net zoiets als een pluisje weghalen van iemands schouder of een andere ongerechtigheid van iemand kleding. Bekenden en mensen die elkaar versieren kunnen dit doen, maar uit het niets opduiken om in iemands persoonlijke zone te treden is een rare actie. Het lijkt erop dat de dader op een uitdaging van zijn vrienden is ingegaan in de trant van ‘Durft-ie wel of durft-ie niet?’ De misstap is te gering om stennis over te schoppen, terwijl elke verbale reactie van uw kant leidt tot een gesprek, waar u niet van gediend bent. Een ijzige blik in de richting van de overtreder en hem en de rest van zijn gezelschap verder negeren is een effectieve afhandeling – precies zoals u hebt gedaan.

Artikelen in Aanspreken en begroeten, Horeca.

Gelabeld met , , , .


Op stand wonen

Beste Beatrijs,

Ik, jongeman twintiger, heb twee jaar terug na het overlijden van een van mijn ouders een substantiële erfenis ontvangen, waarvoor ik een appartement in de stad heb gekocht. De meeste van mijn leeftijdgenoten huren kamers of studio’s en sommigen zijn na hun studie teruggegaan naar hun ouders, omdat koopwoningen in de stad onbetaalbaar zijn zelfs voor tweeverdieners. Ik heb altijd geleerd dat men niet over geld praat. Als mijn woonsituatie ter sprake komt met kennissen of collega’s, houd ik in het midden of het een huur- of een koophuis is, maar als het me rechtstreeks wordt gevraagd, zeg ik het wel, want erover liegen gaat me te ver. Vaak reageren mensen hier minder prettig op. ‘Fijn voor je,’ zegt iemand dan sarcastisch. Ik denk dan: niet zo fijn, want ik had liever nog beide ouders, maar goed, dat weet niet iedereen. Hoe kan ik hierop reageren? Sommige vrienden gaan er ook van uit dat ik betaal als we samen iets gaan eten.

Huis wekt jaloezie

Beste Huis wekt jaloezie,

Trekt u zich er niets van aan! Jaloezie kunt u maar het beste van u af laten glijden. Het is ongepast om iemand in zijn gezicht laatdunkend commentaar te geven over zijn vermeende rijkdom. Het zijn uw gespreksgenoten die een faux pas begaan door hun kleingeestigheid te ventileren, u treft geen blaam. Overal waar schaarste heerst lopen onvermijdelijk geluksvogels rond. Wie dat niet kan verkroppen schiet zichzelf in de voet.

U hoeft geen tekst en uitleg te geven over hoe u aan uw huis komt, maar als het toch ter sprake komt, kunt u gerust zeggen dat uw ouders u een handje hebben geholpen. Dat komt wel vaker voor. Duizenden van uw leeftijdgenoten krijgen in deze tijden hulp van hun rijke (babyboom)ouders, die een huis voor hun geregeld hebben. Als de ouders nog leven, huren de kinderen de woonruimte tegen een zacht prijsje. Als de ouders overleden zijn, hebben de kinderen het geërfd of hebben ze de erfenis eraan besteed. Uw situatie is verre van uniek en niets om u voor te schamen. Als uw vrienden ervan uitgaan dat u de restaurants wel voor hen zult betalen, corrigeert u hun misvatting: ‘Ik heb het geluk dat ik in een fijn koopappartement woon, maar dat betekent niet dat ik er over de hele linie warmpjes bijzit. Laten we de rekening gewoon delen.’

Artikelen in Taalgebruik, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met , , , .