Spring naar inhoud


Wekelijks ‘Moderne manieren’ in uw inbox ontvangen? Abonneer u nu op de Nieuwsbrief!

De adviesrubriek ‘Moderne manieren’ gaat over etiquette en verschijnt iedere zaterdag in het dagblad Trouw (bijlage ‘tijd’), maar ook direct op Internet: zie Beatrijs in Trouw. Lees daar haar nieuwste bijdrage. Daarna komen alle problemen op deze website terecht.

Hebt u zelf een vraag over (in)correct gedrag van uzelf of anderen, dan kunt u die insturen via beste@beatrijs.com. U krijgt vrijwel altijd persoonlijk antwoord, en uw vraag kan gebruikt worden voor anonieme publicatie in het dagblad Trouw en op deze website, tenzij u er expliciet bezwaar tegen maakt.

Ook te volgen op Twitter! @BeatrijsRitsema

Artikelen in Etiquette.


Dwingend vegetarische vrienden

Beste Beatrijs,

Mijn man en ik zijn goed bevriend met een stel, waar we regelmatig mee afspreken om te bridgen of te wandelen. We gaan ook wel eens een weekendje naar een Waddeneiland, waar mijn familie een vakantiehuis heeft. Sinds een paar jaar zijn onze vrienden gezond gaan leven: ze zijn gestopt met alcohol en (veelvuldig) sigaren roken en zijn vegetariër geworden. Zelf houden we nog steeds wel van een stukje vlees, een glas wijn en een sigaar, alles met mate en niet dagelijks. Als onze vrienden bij ons komen eten, serveren we natuurlijk een vegetarische maaltijd – op hun verzoek inmiddels ook zonder ‘verkeerde’ koolhydraten, zoals pasta of brood. De sigaar blijft in de doos en we drinken hooguit twee glazen wijn.

Binnenkort gaan we weer met ons vieren naar het eiland. Traditioneel eten we dan een avond buiten de deur. Ze hebben nu vrij dringend gevraagd of wij dan ook een vegetarisch menu nemen, omdat ze misselijk worden van vleesgeur. Ze willen trouwens ook geen vleeswaren meer zien in de koelkast van ons familiehuis. Deze eisen wekken de nodige irritatie. Wat te doen? Ter wille van de vriendschap een vegetarische quiche bestellen of aparte tafeltjes nemen in het restaurant?

Streng in de leer

Beste Streng in de leer,

Uw vrienden gaan te ver. Vanzelfsprekend past u uw eetpatroon aan dat van uw vrienden aan, als u hen thuis uitnodigt of samen een weekend in een huisje zit, maar als u naar een restaurant gaat met z’n allen, mag u bestellen wat u wil van de kaart. Het is echt onzin als uw vrienden zeggen dat ze onpasselijk worden van de geur van vlees, want er zitten in een restaurant andere klanten in de zaal van wie er velen een vlees- of visgerecht besteld hebben. Als ze de etensgeuren van die andere klanten kunnen verdragen, zal het met u ook wel lukken, als u een biefstukje of een gebakken schol op uw bord hebt liggen. Als ze elk vleesmolecuul willen vermijden, moeten ze naar een vegetarisch restaurant, maar die zullen op het Waddeneiland dun gezaaid zijn.

Zeg tegen uw vrienden dat u wil kunnen bestellen waar u zin in hebt in een restaurant en dat u hen al genoeg tegemoet komt met hun andere gezondheidseisen op voedselgebied. Als ze vasthouden aan hun vleesverbod voor u, wordt het misschien tijd om op te houden met de gemeenschappelijke weekendjes weg en u te beperken tot bridgeavonden met bleekselderijknabbels en wandelingen in de natuur.

Artikelen in Eten en drinken, Horeca, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


Religieuze liederen zingen

Beste Beatrijs,

Soms raak ik, man, als ongelovige verzeild in een christelijk gezelschap dat psalmen en andere liederen zingt. Bijvoorbeeld bij een cantatedienst (een reguliere kerkdienst, waar ik voor de mooie muziek kom) of bij een uitvaart. Ik weet niet goed wat ik dan moet doen. Meezingen, al dan niet zachtjes, kan ik technisch wel, ik ben opgegroeid met de liturgische traditie. Het lijkt een kleine moeite en is gezelliger dan nors zwijgend voor je uit staren. Anderzijds heb ik helemaal niets met de gelovige teksten. Het voelt onoprecht om deze dan toch mee te zingen, alsof ik niet trouw ben aan mijzelf. Wat raadt u mij aan?

Meezingen als ongelovige?

Beste Meezingen als ongelovige,

Als er door de aanwezigen gezongen wordt in een kerk, hetzij bij een cantatedienst, hetzij bij een hoogmis of een uitvaart, mag iedereen meezingen, ongeacht zijn of haar religieuze overtuiging. Sommige mensen zingen niet mee, omdat ze het niet kunnen of niet willen, maar het mag altijd. Als u graag wil meezingen, zing dan vooral mee. Als u er niets voor voelt, dan doet u het niet. U hoeft de liedteksten niet te onderschrijven om mee te zingen. Trouw zijn aan jezelf of oprecht zijn heeft niets te maken met zingen. Religieuze liederen worden ook door niet-religieuze mensen gezongen uit esthetische motieven. Als u niet wil meezingen, hoeft u trouwens niet op een norse manier te zwijgen. U kunt ook neutraal vriendelijk voor u uit kijken.

Artikelen in Kerk.

Gelabeld met .


Telefoon aan het ontbijt

Beste Beatrijs,

Voor de geboorte van ons kind hadden we een abonnement op de papieren krant die we bij het ontbijt lazen. Omdat we er zo weinig aan toe kwamen, zijn we overgestapt op de zaterdagkrant en doordeweeks een digitaal abonnement. Nu zitten we ’s morgens aan tafel en scrolt mijn man op zijn telefoon door het nieuws. In de praktijk ben ik dan vaak (niet altijd) degene die ons kind voert en is mijn man in zijn telefoon verzonken. Volgens hem is er geen verschil tussen nieuws in de krant lezen of op je telefoon. Ik wil als stelregel graag dat we geen telefoons gebruiken aan tafel. Op zaterdag komt de krant er wel bij, maar dat vind ik toch anders: we lezen elkaar columns voor, delen de krant, en hebben meer tijd, waardoor er voor iedereen – kind inbegrepen – genoeg aandacht is. Wat vindt u: wel of geen nieuws op je telefoon lezen bij het ontbijt?

Digitaal nieuws

Beste Digitaal nieuws,

De regel ‘geen telefoons aan tafel’ is een goed uitgangspunt. Tegelijk is het ontbijt niet zo vreselijk belangrijk. Mensen lezen graag een beetje nieuws bij het ontbijt. Zo groot is het verschil nu ook weer niet tussen een papieren krant opslaan of het nieuws op een tablet of telefoon lezen. Als uw man iets interessants tegenkomt, kan hij dit toch nog steeds aan u melden of even iets voorlezen? Het ontbijt is doorgaans niet de gelegenheid, waarbij mensen een coherent tafelgesprek houden, zoals bij het avondeten gebeurt. Het ontbijt doordeweeks is altijd al enigszins jachtig en onrustig, omdat iedereen daarna naar zijn werk (school, crèche) moet. Laat uw man gewoon even een duik in het nieuws nemen. Als hij de volgende keer de kleine eten geeft, kunt u zelf ook even een digitale blik op de wereld slaan.

Artikelen in Liefde en relaties, Telefoon.

Gelabeld met .


Hoe kan ik een man afhouden?

Beste Beatrijs,

Elke ochtend ga ik (vrouw, eind twintig) voor mijn werk met de bus naar het station en zo ook een man die bij mij in de buurt woont. Hij is getrouwd en heeft de leeftijd van mijn vader. Het contact is gezellig in de zin dat we altijd even een kort praatje maken en dezelfde trein nemen, waarna ik er bij de volgende halte uitga. In het begin was dit ongedwongen, maar een paar maanden geleden vroeg hij om mijn telefoonnummer. Ik zocht er niets achter en gaf dit. Hij stuurt af en toe een app-berichtje over treinstoringen of een grappig filmpje. Dit hoeft van mij niet, maar goed, hij heeft mijn nummer (ik was niet assertief genoeg om nee te zeggen). Inmiddels voelt het contact minder neutraal. Vandaag weer een appje met een foto van een kopje koffie en de suggestie samen eens koffie te drinken. Ik voel hier niet voor en vraag me af hoe ik dit duidelijk kan maken zonder dat het contact ongemakkelijk wordt. Wellicht bedoelt hij het niet verkeerd.

Geen zin in koffie

Beste Geen zin in koffie,

Deze man hoeft geen bijbedoelingen te hebben met zijn contactpogingen, maar u hebt er geen behoefte aan, dus dat moet in deze situatie het uitgangspunt zijn. Het was inderdaad beter geweest om hem uw telefoonnummer niet te geven, toen hij erom vroeg (u had kunnen zeggen: ‘Nee, sorry, ik geef mijn nummer alleen aan goede bekenden’), maar goed, het is gebeurd.

Om te beginnen raad ik u aan om nooit (meer) te reageren op appjes die hij stuurt, maar alles straal te negeren. Wanneer hij in de bus of trein zijn koffiedrinkvoorstel nog eens ter sprake brengt, zegt u vriendelijk: ‘Nee, bedankt, ik heb al genoeg sociale contacten.’ Dat antwoord moet afdoende zijn om hem zijn contactpogingen te laten staken. Verder geef ik u in overweging om eens een paar keer een eerdere bus/ trein naar uw werk te nemen. Dan kunt u hem ontlopen. Persoonlijk lijkt het mij tamelijk vervelend om elke dag verplicht met dezelfde persoon praatjes te moeten maken in de reistijd naar het werk. Of de persoon in kwestie nu een collega, een goede bekende of een verder onbekende buurtgenoot (m/v) is maakt niet uit. De meeste mensen die dagelijks hetzelfde ritje in het openbaar vervoer naar hun werk maken hebben liever rust aan hun kop dan sociaal te moeten doen.

Artikelen in Aanspreken en begroeten, Reizen.

Gelabeld met .


Een onverwachte tikkie

Beste Beatrijs,

Een vriend vierde onlangs zijn verjaardag en nodigde zijn vijf beste vrienden uit. In plaats van dit thuis te vieren had hij een plekje in een bar gereserveerd om cava te drinken met een paar hapjes. Er waren cadeautjes voor de jarige en het was een heel gezellige avond. De volgende dag appte hij mij om mij te bedanken voor mijn aanwezigheid en stuurde ook een tikkie mee van 25 euro. Ik vond dit raar, want hij had mij toch uitgenodigd? Ik heb vooralsnog niets ervan gezegd en betaald. Kan ik hem hierop aanspreken? Of is dit heel normaal?

Verjaardagstikkie

Beste Verjaardagstikkie,

Nee, het is zeker niet normaal om mensen uit te nodigen voor een verjaardagsviering en hun vervolgens een rekening te sturen. Dit kan alleen wanneer van tevoren is meegedeeld dat drankjes voor eigen kosten zijn. Studenten met weinig geld pakken het wel eens zo aan. Dan zeggen ze: ‘Ik vier mijn verjaardag in dit of dat café, ik betaal voor iedereen twee drankjes en de rest is voor eigen rekening’. Wat u hebt meegemaakt is niet zoals het hoort. Er zat inderdaad weinig anders op dan maar te betalen, zoals u ook gedaan hebt, maar u kunt prima terloops tegen uw vriend zeggen, als u hem weer spreekt, dat u het fijn had gevonden als hij van tevoren had meegedeeld dat de consumpties voor eigen rekening zouden zijn. Niemand vindt het leuk om na afloop van een bijeenkomst waar een uitnodiging aan vooraf is gegaan ineens een rekening gepresenteerd te krijgen.

Artikelen in Verjaardag, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


Een gevaarlijke vraag

Beste Beatrijs,

Ik (vrouw van 83) kom regelmatig in een bepaalde winkel in het winkelcentrum bij mij in de buurt. Ik brei graag babykleertjes en geef die weg, als ik weet dat iemand een baby verwacht. Toen ik laatst weer in de winkel was, droeg een van de winkelbedienden, een vrouw van een jaar of dertig, een hele wijde tuniek en spontaan vroeg ik haar of ze zwanger was. En daar kreeg ik toch de wind van voren! Stel dat de persoon niet zwanger kon worden, dat zou toch afschuwelijk zijn! Zulke brutale vragen mocht ik nooit stellen! Ik was helemaal verbluft en heb mijn excuses aangeboden, maar ik ga echt niet meer naar die winkel. Wat vindt u, ben ik echt zo over de schreef gegaan? Zelf heb ik jaren in een winkel gestaan, maar ik had een klant nooit zo mogen afbekken.

Komt er een kleine?

Beste Komt er een kleine,

De vraag of iemand misschien zwanger is geldt inderdaad als incorrect. Niet alleen omdat het een te intieme vraag is, maar ook omdat sommige vrouwen problemen hebben om zwanger te worden en de vraag dan een open zenuw raakt. Daarnaast hebben sommige vrouwen last van overgewicht – het is extra pijnlijk als iemand dikte voor zwangerschap aanziet. Behalve wanneer een vrouw duidelijk door barensweeën wordt overvallen, is het raadzaam om ver weg te blijven van de vraag naar zwangerschap. Ook het lollig informeren naar zwangerschap, wat vriendinnen wel eens doen wanneer een vrouw een glaasje water bestelt in plaats van wijn, dient achterwege te blijven. Dit neemt allemaal niet weg dat de manier waarop de winkelbediende u afblafte buitengewoon grof en ongepast was. Daar ging ze veel te ver mee. Winkelpersoneel hoort geen klanten de mantel uit te vegen, en al helemaal geen oudere dame die per ongeluk een gevaarlijke vraag stelt.

Artikelen in Aanspreken en begroeten, Zakelijke relaties, Zwangerschap en baby's.

Gelabeld met .


Slordige oppasgrootouders

Beste Beatrijs,

Sinds de geboorte van mijn dochter passen mijn ouders één dag in de week op in ons huis. Het was hun initiatief, ze doen dit met veel liefde en aandacht en ik ben er blij mee. Het scheelt in de opvangkosten en opa en oma kunnen hun kleinkind vaak zien, zonder dat dit steeds in het weekend moet. ’s Avonds eten we samen en daarna gaan zij naar huis. Mijn man heeft moeite met het feit dat zijn schoonouders wekelijks het huis overnemen. Hij is zuinig op ons interieur, maar mijn ouders hebben daar minder oog voor. Gevolg: putjes in muren, onjuist gebruik van spullen die daardoor snel slijten of kapot gaan, deuren die open staan, verwarming erg hoog.

Ik vind hun slordigheid niet zo erg en vind het fijn dat ze zich thuis voelen bij ons, maar mijn man ergert zich. Ik vind het moeilijk om kritiek te leveren, omdat mijn ouders ons helpen. Bovendien gaat het om kleine dingen waarvan ze zich nauwelijks bewust zijn. Mijn man zou het liefst de opvangafspraak opzeggen, maar zij zullen daar pijnlijk door worden getroffen. Wat raadt u aan?

Loyaliteitsconflict

Beste Loyaliteitsconflict,

Dat uw man moeite heeft met de wekelijkse aanwezigheid van de grootouders in hun rol van kinderoppas is niet zo raar. Schoonouders staan altijd op grotere afstand dan eigen ouders. Veel werkende ouders met jonge kinderen hebben zo’n oppasregeling met grootouders. Dit heeft veel voordelen: een hechte band tussen grootouders en kleinkind, minder crèchekosten en veel aandacht voor het kleinkind.

Jonge kinderen brengen altijd grotere slijtage en een zekere mate van destructie met zich mee.

Praat er nog eens over met uw man. Wil hij dit allemaal opgeven om de huisraad pico bello te houden? Nu is uw kind nog klein, maar uw man kan erop rekenen, als uw kind groter wordt en er misschien nog een tweede komt, dat er nog meer kapot zal gaan in huis. Jonge kinderen brengen altijd grotere slijtage en een zekere mate van destructie met zich mee. Misschien kan dat vooruitzicht hem helpen om wat laconieker met de slordigheid van zijn schoonouders om te gaan. Uw man vindt dat de grootouders de thermostaat te hoog zetten. Ook dit lijkt geen halszaak. Oudere mensen hebben het eerder koud dan jongere. Ze mogen zich comfortabel voelen in uw huis. Het zou erg miezerig zijn om van hen te eisen dat ze zitten te koukleumen om u een paar tientjes op de energierekening te besparen. Dat weegt niet op tegen uw besparingen op een extra crèchedag.

Ik vermoed dat uw man niet zozeer een probleem heeft met wat uw ouders concreet verkeerd doen, maar dat hij het vervelend vindt om elke week zijn schoonouders tegen te komen en met hen te moeten eten. Bespreek dit gevoelspunt met uw man en erken dat dat lastig voor hem kan zijn. Vraag hem om zijn irritatie toch te verbijten, omdat de oppasafspraak u op dit moment te goed uitkomt om op te zeggen. De huidige constructie is tijdelijk. Als uw kind naar school gaat, moet de opvang weer anders geregeld worden en wie weet is dat een goed moment om het grootouderlijk oppassen af te bouwen.

Artikelen in Grootouders en kleinkinderen, Schoonfamilie.

Gelabeld met .


Agenda beheren voor ex

Beste Beatrijs,

Mijn ex-man en ik zijn gescheiden en we hebben twee puberzonen. Onze relatie is nogal moeizaam. Vroeger regelde ik altijd afspraken op school, ziekenhuis enzovoort. Nu eigenlijk nog steeds. Dat vind ik niet erg, maar wat mij wel dwarszit is dat mijn ex nogal eens afspraken vergeet, waardoor ik vrijwel altijd alleen bij besprekingen op school of dokter zit. Hij verwacht van mij dat ik hem een dag van tevoren aan de afspraak herinner. Dat bevalt me niet. Een volwassen man moet toch zelf afspraken in een agenda kunnen zetten en zich daaraan houden?

Geen secretaresse

Beste Geen secretaresse,

Nee, u hoeft uw ex-man niet te helpen herinneren aan afspraken op school of in het ziekenhuis die met uw kinderen te maken hebben. Dat is zijn eigen verantwoordelijkheid. Nu is het bij niet-gescheiden stellen ook vaak zo dat maar een van de ouders naar dat soort afspraken gaat. Bij tien-minuten-gesprekken op school of routineuze afspraken met artsen is de aanwezigheid van één ouder doorgaans genoeg. De ouder die erbij was brengt na afloop de andere ouder op de hoogte. Dat kunt u als gescheiden moeder natuurlijk ook doen. Dus, nee, u hoeft uw man niet extra in te seinen voor een naderende afspraak. Hij kan zijn eigen agenda beheren. Doe het alleen, wanneer het een heel belangrijke afspraak is, waarbij u zelf vindt dat uw ex niet mag ontbreken.

Artikelen in Exen.

Gelabeld met .


Botox als cadeau?

Beste Beatrijs,

Voor de verjaardag van mijn dochter heb ik gespaard om haar een mooie ring te geven. Die wens had ze eerder geuit. Toen ik het erover had, bleek dat ze van gedachten was veranderd en nu liever een botox-behandeling wil. Ik schrok hiervan en wil mijn zuur gespaarde geld niet uitgeven aan zoiets. Ik had gezegd dat ze zelf een keuze mocht maken voor een cadeau, maar dat ze met botox zou komen had ik niet verwacht. Onze relatie is wankel, wat nu te doen?

Cadeaudwang

Beste Cadeaudwang,

De relatie met uw dochter is niet heel solide. Dan moet u voorzichtig te werk gaan. Kunt u een gesprek met haar voeren waarin u rustig uitlegt dat u haar het liefst iets van blijvende waarde zou geven? Een cadeau moet vanzelfsprekend naar de smaak van de ontvanger zijn, maar het is voor u als gever niet leuk om iets te moeten geven, waar u niet achter staat. Een mooie ring is over dertig jaar nog mooi, terwijl het effect van een botox-behandeling na een jaar weg is en steeds opnieuw moet gebeuren. Zeg tegen uw dochter dat het u zo fijn lijkt om samen met haar een mooie ring uit te zoeken. Hopelijk keert ze dan weer terug naar haar oorspronkelijke wens.

Artikelen in Cadeaus, Ouders en volwassen kinderen.

Gelabeld met .