Spring naar inhoud


Geen schoenen op mijn dure vloerkleed

Beste Beatrijs,

Mijn vriend nodigt regelmatig vrienden uit. Wij hebben onlangs geïnvesteerd in een duur vloerkleed. Het leek ons goed om bezoek te vragen de schoenen uit te trekken bij de voordeur. Deels omdat we dat hygiënischer vinden en deels vanwege het kleed. In de praktijk durft mijn vriend dit echter niet te vragen aan zijn bezoek. Hij is bang dat hij de mensen een gevoel geeft dat ze niet welkom zijn. Het gevolg is dat iedereen met zijn schoenen over ons dure kleed heen loopt. Kennelijk denkt het bezoek daar zelf niet bij na. Wat kan ik het beste doen? Berusten in het feit dat het in onze cultuur normaal is om met schoenen over mooie vloerkleden te lopen, of toch bij mijn vriend erop aandringen dat hij wel zijn vrienden vraagt om hun schoenen uit te doen? Of moet ik het zelf vragen? Wat is hier de etiquette in?

Schoenen uit!

Beste Schoenen uit,

Het is in de Nederlandse cultuur niet gebruikelijk om bezoekers (tenzij kinderen) te vragen hun schoenen uit te doen. Dit in tegenstelling tot Scandinavische, veel oosterse en mediterrane culturen. Als u dit aan uw bezoekers vraagt, zullen ze dan ook vreemd opkijken. Veel mensen zullen hier moeite mee hebben, omdat ze zich zonder hun schoenen onvolledig gekleed voelen. Ze vinden dat hun schoenen deel uitmaken van hun outfit. Zonder schoenen hebben mensen last van koude voeten of ze vinden het vervelend om op sokken of panty’s te lopen. Soms schamen ze zich voor hun zweetvoeten, die je zonder beschermend omhulsel nu eenmaal sterker ruikt.

In Scandinavische landen verwisselen mensen bij het betreden van iemands huis hun vaak met sneeuw of modder besmeurd buitenschoeisel voor zelf meegebrachte schone binnenschoenen of sloffen. In Nederland worden klompen en rubber laarzen ook uitgetrokken, maar verder is het doorgaans voldoende om bij binnenkomst goed de schoenen te vegen op de deurmat. Ik raad u af om nietsvermoedende bezoekers te vragen om hun schoenen uit te trekken. Het maakt een ongastvrije indruk, omdat de bewoners meer waarde lijken te hechten aan de staat van hun vloerkleed dan aan het comfort van de bezoekers. Wat u wel kunt doen is van tevoren vragen aan uw bezoekers of ze eigen slofjes willen meebrengen, omdat u uw huis graag schoenvrij wilt houden. Voor onverwacht bezoek kunt u desnoods zelf slofjes in verschillende maten op voorraad houden die ze kunnen dragen in plaats van hun straatschoenen. Bezoekers zullen wel voldoen aan uw verzoek, al zal het niet van harte gaan. Mensen zijn gehecht aan hun eigen schoenen.

Artikelen in Visite.

Gelabeld met , .


Nooit meer drie zoenen

Beste Beatrijs,

Sinds de coronatoestand bevalt het me prima dat ik geen gênante begroetingssituaties meer heb: onduidelijkheid over twee of drie zoenen, begin je met de linker of rechterwang, mensen die je dan net iets te lang vasthouden of even naar zich toetrekken. Bijkomend voordeel: ik ben al langer dan een jaar niet meer verkouden geweest. Wat mij betreft houd ik die lichamelijke afstand bij begroetingen in stand, ook als straks iedereen is gevaccineerd. Hoe maak ik op een beleefde manier duidelijk dat een knikje, een zwaai of een hand op het hart voor mij ook in de toekomst volstaat?

Niet terug naar het fysieke

Beste Niet terug naar het fysieke,

Consider yourself kissed

Het zal nog niet meevallen om de corona-afstand strikt te blijven volhouden bij begroetingen, als de maatregelen eenmaal zijn afgeschaft. Om kennis te maken met onbekenden en om zakelijke afspraken te bezegelen zal de handdruk als gebaar van welwillendheid ongetwijfeld een comeback maken. Verder zijn er misschien toch intimi die u best een begroetingszoen wil geven, als het weer kan? Dat u van het drie keer zoenen wil afkomen is begrijpelijk. Er zullen vast veel meer mensen zijn die de coronaperiode willen aangrijpen om definitief met deze omslachtige routine te breken. Tegen degenen die u niet wil aanraken kunt u zeggen: ‘Ik ben opgehouden met zoenen. De coronaregels zijn me goed bevallen en ik zet ze voort, als je het niet erg vindt.’ Een handige zegswijze om een gezelschap te begroeten: ‘Consider yourself kissed.’ Tegen de enkele dierbare die u wel dichtbij wil laten komen zegt u: ‘Ik geef nog maar één zoen.’ Hopelijk wordt één begroetings- dan wel afscheidszoen de nieuwe standaard.

Artikelen in Aanspreken en begroeten, Corona.

Gelabeld met .


Ruzie met publiek

Beste Beatrijs,

Mijn schoonouders zijn Italiaans en ik spendeer met plezier regelmatig met mijn vriend vakantiedagen bij hen thuis. Inmiddels spreek ik Italiaans, wat een groot voordeel is, behalve als de ouders van mijn vriend beginnen te kibbelen. Zij doen dat op z’n Italiaans, op luid volume en met handgebaren die doen vermoeden dat ze elkaar elk moment naar de keel kunnen vliegen, hoewel de onderwerpen triviaal zijn: ‘Ik mag nooit kiezen wat we eten, jij zeurt altijd over mijn dit of dat, jij neemt me nooit mee op een uitje.’ Ik voel me ongemakkelijk bij deze ruzies en vind het moeilijk om me een houding te geven. Soms zwijg ik, soms roep ik iets in de trant van ‘Pace, pace’, soms moet ik mijn lachen inhouden. Wat is een elegante manier om hiermee om te gaan?

Kibbelend echtpaar

Beste Kibbelend echtpaar,

Het is heel vervelend als een stel gaat zitten bekvechten in gezelschap. Misschien zijn ze niet anders gewend en stelt het weinig voor, maar alsnog voelen omstanders zich gegeneerd. Het ruziënde stel is de oorzaak van het ongemak. Dat betekent dat de rest van de aanwezigen geen blaam treft en dat ze ook geen pogingen hoeven te ondernemen om de harmonie te herstellen. Blijkbaar voelt uw vriend, de zoon des huizes, zich niet geroepen om als vredestichter op te treden en als schoondochter kunt u zich er beter helemaal buiten houden. Negeren is het enige wat u kunt doen. Nog beter: verwijder uzelf van de brandhaard, ga ergens anders iets voor uzelf doen en laat ze hun conflictjes uitvechten zonder u als publiek.

Artikelen in Schoonfamilie, Taalgebruik.

Gelabeld met .


Een al te intieme vriendschap

Beste Beatrijs,

Mijn vriend en ik hebben ruim twee jaar een relatie. We wonen niet samen, maar brengen veel vrije tijd samen door. Hij heeft een beste vriendin, om wie ik weinig geef. Ik kan koffie met haar drinken en dat is het wel zo’n beetje. Ze was gewend om bij mijn vriend te blijven slapen na een avondje bezoek (ze woont paar straten verder). Ze ligt dan bij hem in bed, wanneer ze geen zin hebben het logeerbed op te maken. Toen ik daar bezwaar tegen maakte, vond mijn vriend dat onzin, want ‘er gebeurt toch niets en zo deden ze dat al jaren.’ Hij beschuldigde mij van jaloezie, toen ik zei dat ik niet begreep waarom ze niet in haar eigen huis kon slapen. Uiteindelijk heeft hij onder protest een eind aan deze routine gemaakt, wat de vriendin mij heel kwalijk heeft genomen.

Een ander punt van ongenoegen is dat de vriendin regelmatig langskomt om de zonnebank te gebruiken en uitgebreid in bad te gaan, want ‘dat doet ze ook al jaren.’ Toen ik laatst bleef thuiswerken in het huis van mijn vriend, stond ze ineens in de kamer: ze kwam zonnen en in bad (benen scheren, nagels lakken enzovoort). Ik ben toen vertrokken. Mijn vriend is superlief voor me, maar dit voelt ergens niet goed. Doe ik nu moeilijk?

Een lastige driehoek

Beste Een lastige driehoek,

De beste vriendin van uw geliefde was gewend om in zijn bed te blijven slapen, weliswaar zonder hanky panky, maar toch. Ze heeft een sleutel van zijn huis en verschaft zich bij afwezigheid van haar vriend toegang om gebruik te maken van de voorzieningen. Dit is voor een goede vriendschap een extreem intieme omgang. Eigenlijk bevindt u zich in een ménage à trois, waarbij u eerste rechten heeft op een plaats in het bed van uw geliefde, maar als het aan hem en zijn beste vriendin ligt, neemt de vriendin die plaats in beslag, als u eens een nachtje in uw eigen huis doorbrengt.

Het komt erop neer dat zijn beste vriendin alle sociaal-emotionele en gezelligheidsbehoeften van uw geliefde vervult, behalve seks. Pas dan komt u in beeld. Uw geliefde is zo vertrouwd met zijn beste vriendin dat alles wat hem toebehoort naar believen door haar gebruikt mag worden. Elk bezwaar wat u tegen deze gang van zaken inbrengt komt op het conto van jaloezie terecht. In deze haremachtige situatie is niet eens duidelijk of u Vrouw 1 of Vrouw 2 bent. Het lijkt dubieus dat u erin kunt slagen om de vriendin van haar ereplaats te verdrijven. Zelfs als het u zou lukken, krijgt u ongetwijfeld te maken met verongelijkte gevoelens van uw geliefde die zal vinden dat hij zich voor u opgeofferd heeft. Met zo’n Pyrrhusoverwinning schiet u niet op. Houd de relatie voor gezien. De bovenste beste vriendschap van deze twee biedt geen plaats voor u.

Artikelen in Liefde en relaties, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


Loslippige echtgenoot

Beste Beatrijs,

Mijn man zit op een koor van ongeveer vijftig personen. Omdat het koor stil ligt vanwege corona en om toch contact te houden, is sinds kort ingesteld dat iemand om de beurt iets over zichzelf schrijft via de groepsmail. Ik ben de laatste twee jaar veel ziek geweest: heupbreuk, CVA, depressie, kanker. Toen mijn man aan de beurt was, heeft hij over deze dingen geschreven in zijn bericht. Ik vind dat hij dit eerst met mij had moeten overleggen. Ik vind het niet fijn dat Jan en alleman dit over mij weet. Mijn man zei: ‘Ik was er ook bij betrokken en wou laten weten hoe dat voor mij was.’ Wat vindt u hiervan?

Te veel informatie

Beste Te veel informatie,

Het is inderdaad niet fijngevoelig van uw man om uw vele recente aandoeningen in de groep te gooien. Daarmee heeft hij uw privacy geschonden. U zult er geen behoefte aan hebben dat vijftig mensen die u niet of nauwelijks kent op de hoogte gebracht worden van uw medische dossier. Het is waar dat uw ziektes ook op uw man hun weerslag gehad zullen hebben en daar had hij ook best een regeltje over kunnen schrijven, maar hij had niet in details hoeven te treden. Hij had het in het algemeen over ‘gezondheidsproblemen van mijn vrouw’ kunnen hebben, waar hij ook mee geworsteld heeft.

Artikelen in Corona, Internet en e-mail, Liefde en relaties, Scholen en verenigingen, Ziekte.


Meebetalen aan autoschade?

Beste Beatrijs,

Onlangs ging ik bij een vriendin in een andere stad op bezoek. Toen het ’s avonds hard regende, bood ze aan mij naar het station te rijden. In het donker raakte zij een muurtje, waardoor haar auto een flinke deuk opliep. Nu wil ze dat ik de helft van de schade betaal, omdat ze ‘voor mij reed’. Ik weigerde dat, omdat ik vind dat zij voor de auto verantwoordelijk is. Daarop reageerde ze boos. Ben ik medeverantwoordelijk in deze situatie?

Mea culpa?

Beste Mea culpa,

Nee, uw vriendin mag de schade aan haar auto niet op u als passagier verhalen. Het is heel simpel: als een auto schade oploopt door toedoen van de bestuurder is de bestuurder verantwoordelijk en niet eventuele passagiers. Dat uw vriendin u een lift gaf heeft er niets mee te maken. Dat zou een mooie boel worden. Stel dat uw vriendin u niet had weggebracht, maar u was komen ophalen en op weg naar het station een paaltje had geraakt. Als ‘voor iemand rijden’ ook maar enig gewicht in de schaal zou leggen, zou dat betekenen dat u ook moest meebetalen, terwijl u zich niet eens in die auto bevond. Noch virtuele, noch echte passagiers dragen verantwoordelijkheid voor autoschade als gevolg van een fout van de bestuurder.

Artikelen in Vrienden en kennissen.

Gelabeld met , .


Hoe Moederdag in te vullen?

Beste Beatrijs,

Ik heb een jong gezin met mijn vrouw en twee kinderen (baby en kleuter). Als zoon ben ik gewend om op Moederdag mijn moeder in het zonnetje te zetten. Erg veel tijd spendeer ik niet één op één aan haar, daarom waardeert ze het altijd als ik haar op die dag ergens naartoe meeneem. Ik wil haar niet slechts met een bloemetje afschepen. Omdat mijn vrouw ook moeder is, wil ze op Moederdag natuurlijk ook graag in het zonnetje worden gezet. Aangezien onze oudste nog te jong is om dat alleen te regelen, was ik van plan om daarbij te helpen (ontbijt op bed). Dan zou ik later op de dag tijd kunnen spenderen aan mijn eigen moeder. Mijn vrouw is echter van mening dat Moederdag geldt voor ‘actieve’ moeders, en verwacht daarom dat ik deze dag voor en met ons eigen gezin doorbreng. Ik begrijp haar wens, maar ik twijfel er toch over. Wat zou uw advies zijn?

Tussen twee moeders

Beste Tussen twee moeders,

Er zijn geen inactieve moeders. Wie eenmaal moeder is geworden blijft dat tot haar laatste snik. Er is dan ook geen reden dat moeders met jonge kinderen meer eerbetuigingen verdienen dan moeders met oude kinderen. Moederdag is ook weer niet zo belangrijk dat de hele dag noodzakelijk in het teken staat van moederbewieroking. Het is alleen maar een (deels commercieel ingegeven) traditie om even stil te staan bij de waarde van moeders. Met het bekende ontbijt op bed, een tekening of knutselwerkje van de kinderen of een bosje bloemen wordt een moeder van jonge kinderen voldoende in het zonnetje gezet. De rest van de dag onderscheidt zich niet van andere zondagen.

Moeders van volwassen kinderen krijgen met Moederdag een telefoontje of een bloemetje en soms gaat een kind ook even langs, al dan niet met het eigen gezin. Als u in uw eentje iets wil doen met uw moeder, is dat natuurlijk prima. Als uw vrouw bezwaar maakt, kunt u haar tegemoet komen en voorstellen dat zij en de kinderen meegaan op het uitje met uw moeder. Zo heeft iedereen iets omhanden op die dag. Een andere keer kunt u apart met uw moeder afspreken. Dat hoeft niet speciaal op Moederdag.

Artikelen in Feestdagen, Ouders en volwassen kinderen, Traditionele etiquette.

Gelabeld met .


Een uitbrander van mijn man

Beste Beatrijs,

Laatst hadden mijn man en ik een goede vriend te eten. Ik had mijn best gedaan met de maaltijd. De twee mannen konden het goed vinden met elkaar, gingen aan tafel zitten en zetten hun geanimeerd gesprek voort zonder mij erbij te betrekken. De soep begon koud te worden en sowieso begon ik gefrustreerd te raken. Ik zei: ‘Hallo jongens, we gaan eten en mag ik ook mee praten?’ Na afloop maakte mijn man mij de zwaarste verwijten. Hij zei dat het als gastvrouw ongepast is om aandacht voor jezelf te eisen, het is een dienende rol en hij schaamde zich over mijn manier van doen. Wow, nooit geweten. Is dat echt een voorbeeld van lomp gedrag?

Deed ik het fout?

Beste Deed ik het fout,

Een gastvrouw mag altijd zeggen: ‘Nu gaan we aan tafel, mensen!’ of ‘Het eten is klaar, laten we beginnen!’ en daarmee het lopende gesprek onderbreken. Het andere wat u zei: ‘Mag ik ook meepraten?’ is een minder gelukkige uiting. Daarmee oefent u op een passief-agressieve manier kritiek uit op waar uw man en zijn vriend mee bezig waren: een geanimeerd gesprek voeren. Ook al vindt u het vervelend dat u niet bij het gesprek betrokken wordt, het is niet goed om te klagen dat u er niet aan te pas komt, want dan voelen de anderen zich terechtgewezen. Het is beter om een ogenblik af te wachten, waarop u ook iets kunt zeggen en dan uzelf onbekommerd in het gesprek te storten. Andere sprekers onderbreken is niet erg. Dat mag in een vriendengesprek.

Dit alles heeft niets te maken met de rol van gastvrouw, zoals uw man meent. Een gastvrouw is in zo verre dienend dat ze het eten op tafel zet (dat kan trouwens net zo goed een taak van een gastheer zijn), maar in het gesprek aan tafel met de gasten heeft een gastvrouw evenveel recht op inbreng als de andere aanwezigen en hoeft ze zichzelf zeker niet te beperken tot een luisterende rol.

Artikelen in Liefde en relaties, Visite.

Gelabeld met , , .


Vriend zit overal aan

Beste Beatrijs,

Ik heb een vriend die het niet kan laten om van alles aan te raken en vast te pakken als hij bij mij op bezoek is. Dit kan in principe alles zijn: magneetjes aan een koelkast (die hij dan verschuift), maar ook papieren op tafel, kaarten, fotolijstjes, kandelaars, de afstandsbediening – er is niets wat hij als off limits beschouwt. Hij vraagt ook niet ‘Mag ik dit even bekijken?’ hij doet het gewoon de hele tijd. Als ik zeg dat ik niet wil dat hij zomaar aan bepaalde dingen zit, reageert hij dat ik hem dan maar niet uit moet nodigen. Mijn aanmaningen hebben geen effect, hij gaat er ijskoud mee door, alsof het zijn prioriteit is om alles te betasten en het niet uitmaakt of ik dat wel of niet fijn vind. Hoe kan ik hier het beste op reageren?

Tactiele vriend

Beste Tactiele vriend,

U hebt al met uw vriend besproken dat u het vervelend vindt dat hij overal aanzit in uw huis. Hierop reageerde hij dat u hem dan maar niet meer moest uitnodigen. Dat is nogal een botte reactie. Meestal doen mensen hun best om hun vrienden ter wille te zijn, als die een simpel verzoek doen. Maar hij ging bij het volgende bezoek gewoon door met zijn voor u irritante gedrag: alles oppakken en aanraken. Ik vrees dat u uitgepraat bent. Als uw vriend botweg weigert om het u naar de zin te maken en doorgaat met u tegen de haren in te strijken, waarom zou u hem dan inderdaad nog uitnodigen? Neem hem op zijn woord en spreek in het vervolg alleen nog maar bij hem thuis of buiten de deur af.

Artikelen in Visite, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .