Spring naar inhoud


Zwemmen met kalknagels

Beste Beatrijs,

Een paar maanden geleden zijn wij voor het eerst ouders geworden. Het lijkt mij fantastisch om met onze zoon te gaan zwemmen. Dat kan nu niet, maar zodra de zwembaden weer open gaan zou ik me graag opgeven voor babyzwemmen. Zowel mijn vriend als ik hebben een vervelend probleem: kalknagels. We hebben al veel middeltjes van de drogist geprobeerd, zonder resultaat. Volgens onze huisarts is de enige manier om er van af te komen het gebruik van medicijnen. Die gaan helaas niet samen met bepaalde andere medicijnen, waardoor wij ze niet kunnen gebruiken. Waarschijnlijk komen we dus niet van die kwaal af. Kalknagels zijn erg besmettelijk, dus het is niet erg netjes om hiermee naar een zwembad te gaan.

Ik ben er verdrietig van dat we niet met onze zoon kunnen gaan zwemmen. Dat heel veel andere mensen wel met hun kalknagels en voetschimmels door het zwembad banjeren maakt het extra zuur. We hebben ze immers zelf waarschijnlijk ook daar opgelopen. Maar ja, als iedereen zo redeneert, blijven we elkaar natuurlijk besmetten. Wat vindt u: moeten we het leuke vooruitzicht om met onze zoon te zwemmen opgeven of toch maar naar het zwembad gaan – met kalknagels en al?

Nooit meer zwemmen?

Beste Nooit meer zwemmen,

Kalknagels komen veel voor. Naar schatting vijf à tien procent van de bevolking heeft er in meerdere of mindere mate mee te maken. Ouderen veel meer dan jongeren. Het is weliswaar een besmettelijke aandoening, maar genetische aanleg speelt ook een rol: sommige mensen zijn er vatbaarder voor dan anderen. U hebt er al met de huisarts over gesproken en de remedie is niet eenvoudig. Je moet er eindeloos medicijnen voor slikken, wat heel vervelend is. Het is een heel hardnekkig euvel en er definitief vanaf komen lukt zelden.

Omdat het zo’n veel voorkomende kwaal is, kunt u volgens mij best gaan babyzwemmen of gewoon zwemmen in een zwembad. Het is wel heel streng in de leer als mensen met kalknagels nooit naar een zwembad zouden kunnen of in de zomer geen slippers zouden mogen dragen. In een zwembad bevinden zich personen met allerlei huis-, tuin- en keukenaandoeningen die bij de menselijke soort horen. Sommigen lijden aan acne, anderen hebben zwemmers- of een ander soort eczeem, wratten, een koortslip of gordelroos, etterende schaafwonden, waarvan de pleisters zijn afgeweekt, doorlekkende tampons en dan mag je nog hopen dat de beleefdheid wordt opgebracht om niet in het water te plassen. Een zwembad is een poel van zichtbare en onzichtbare rotzooi, waarin kalknagels niet detoneren. Dus ga gewoon lekker zwemmen.

Artikelen in Het publieke domein, Zwangerschap en baby's.

Gelabeld met .


Buitenechtelijk verliefd

Beste Beatrijs,

Ik (weduwnaar, 82) ben goed bevriend met een vrouw (76). Haar echtgenoot is dementerend en woont sinds een jaar in een verpleeghuis. Ik vind haar ondertussen zo aardig dat ik verliefd ben geworden. Ik denk dat mijn vriendin ook wel extra gevoelens voor mij heeft. Ik zit hier vreselijk mee in mijn maag, omdat zo’n relatie eigenlijk onjuist en niet netjes is. Wat een drama vind ik dit. We zouden onze vriendschap misschien moeten beëindigen, maar ik krijg dat niet voor elkaar. Zij zou dat ook vreselijk vinden. Wat nu?

Stiekem verliefd

Beste Stiekem verliefd,

Verklaar uw gevoelens tegenover uw vriendin. Vertel haar dat u verliefd bent geworden en vraag haar wat haar gevoelens zijn. Zij is getrouwd, maar haar man heeft dementie en woont in een zorginstelling. Wat voor privéleven zijn vrouw erop nahoudt zal hem ontgaan en hij zal er in ieder geval geen last van hebben. Iemand met een aan dementie lijdende partner in een instelling heeft doorgaans de functie van aanspreekpunt en heeft een morele verplichting om de partner niet in de steek te laten, dat wil zeggen hem of haar te blijven bezoeken en ervoor te zorgen dat zijn of haar leven zo aangenaam mogelijk blijft. Maar emotionele en fysieke trouw, zoals echtgenoten elkaar beloofd hebben, is niet meer relevant in deze situatie. Er zijn wel meer mensen in een soortgelijke situatie (partner in een gesloten zorginstelling) die een betekenisvolle relatie onderhouden met iemand anders, al was het maar om de eenzaamheid tegen te gaan. Niemand wordt geschaad met zo’n buitenechtelijke relatie. U hoeft de vriendschap met uw vriendin niet te beëindigen, integendeel, u kunt de relatie prima intensiever maken, mits uw vriendin daar ook voor voelt natuurlijk.

Artikelen in Liefde en relaties, Vreemdgaan, Ziekte.

Gelabeld met , .


Regelhandhaving

Beste Beatrijs,

Ik vraag me af hoe ik in deze coronatijd iemand erop zou kunnen attenderen dat deze persoon in het openbaar vervoer zijn of haar mondmasker niet of niet goed draagt? Hoe kan ik als student van twintig dit het beste aanpakken?

Onbekenden corrigeren

Beste Onbekenden corrigeren,

Het is in deze licht ontvlambare tijden niet raadzaam om onbekenden aan te spreken, die zich niet aan de regels houden. Misschien zijn de mondkapjes per ongeluk afgezakt, maar het is ook heel goed mogelijk dat overtreders de regels welbewust aan hun laars lappen. Er lopen genoeg provocateurs rond. Of u nu regelovertredingen waarneemt in het openbaar vervoer, in de supermarkt of bij een koffie-afgiftepunt in een winkelstraat – u kunt het beter laten zitten, tenzij u persoonlijk in het nauw wordt gebracht, omdat mensen te dicht bij u komen. Het probleem met het corrigeren van onbekenden is dat er heel snel ruzie komt. Hoe groter uw gelijk, hoe zwaarder u op uw falie krijgt. U hebt er weinig mee te winnen. Waarom zou u de strijd aangaan?

Artikelen in Corona, Reizen.

Gelabeld met , .


Andermans post openen

Beste Beatrijs,

Af en toe heb ik nog contact met een vriendje van de middelbare school. We zijn nu zestigers. Zijn vrouw en familie weten van mijn bestaan. Met zijn verjaardag een tijdje geleden stuurde ik een kaart in een envelop. Ik had een paar regels geschreven over mezelf en dat ik hoopte dat het goed ging met hem en zijn familie. Later vertelde hij dat een van zijn kleinkinderen de post had geopend en aan het verjaardagsgezelschap had voorgelezen. Iedereen had schik en maakte gekkigheid over mij als vroeger vriendinnetje. Ik zei dat ik dit ongepast vond en dat ik geen kaart meer stuur. Hij vond dat onbegrijpelijk, want voor hem en zijn familie is dat heel gewoon. Ben ik een ouwe zeur met ouderwetse ideeën of is het terecht dat je post van een ander niet opent?

Briefgeheim

Beste Briefgeheim,

Het is absoluut ongepast om andermans post open te maken en plenair voor te lezen. Uw vriend zal wel nooit van z’n leven een liefdesbrief of andersoortige post met intieme inhoud hebben gekregen. Anders valt niet te verklaren dat hij het normaal vindt dat familieleden zijn post openen en voorlezen tot algemene hilariteit. Uw verjaardagskaart had ongetwijfeld geen zware, emotionele lading, maar hij was wel persoonlijk voor uw vriend bedoeld. Na opening en lezing staat het de geadresseerde vrij om de inhoud aan anderen te laten lezen. Desnoods kan hij de boodschap zelf voorlezen aan zijn entourage, maar dat is dan een eigen beslissing, geen vanzelfsprekendheid op voorhand. U hebt de enig juiste reactie gegeven door te zeggen dat u hem geen verjaardagkaartjes meer zult sturen.

Artikelen in Post, Verjaardag.

Gelabeld met .


Spraakwaterval

Beste Beatrijs,

Ik verwijt mijn partner dat hij bij bezoek (thuis of elders) steeds het woord voert en nauwelijks pauzes inlast, waardoor zowel de bezoeker als ik nauwelijks aan het woord komt. Zelf ben ik nogal secundair reagerend en heb altijd even tijd nodig om te reageren op wat een ander zegt. Mijn vraag is: wat kan ik in gezelschap van een gast tegen mijn partner zeggen om hem er op te attenderen dat hij weer de automatische praatpiloot aan heeft staan. Iets in de trant van ‘Laat me nu toch ook even aan het woord?’ maar misschien zijn er betere en effectieve zinnen mogelijk. Dit is een steeds terugkerende ergernis, hoewel ik hem al vele malen, waar geen bezoek bij is, heb duidelijk gemaakt dat hij te veel aan het woord is.

Onstuitbare vriend

Beste Onstuitbare vriend,

U hebt het er al vaak over gehad met uw partner zonder veel effect, dus dat voorspelt weinig goeds voor de toekomst. Van belang in dit verband: is hij het met u eens dat hij in gezelschap te veel en te lang het woord voert of vindt hij uw kritiek onzin? Alleen als hijzelf ook vindt dat hij te veel praat, is er een (kleine) kans op zelfverbetering. U zou misschien een codewoord met hem kunnen afspreken, bijvoorbeeld ‘Ogenblikje’ of ‘Wacht even’ of desnoods een woord dat nergens op slaat: ‘Sanseveria!’ of ‘Catacombe!’ dat voor hem als sein werkt om onmiddellijk te stoppen met praten, zodat anderen in het gezelschap aan de beurt kunnen komen. Een afspraak voor een codewoord werkt alleen wanneer uw partner gemotiveerd is om zijn woordenvloed te temperen.

Artikelen in Liefde en relaties, Taalgebruik.

Gelabeld met .


Storende taalfouten

Beste Beatrijs,

Omdat ik in mijn beroep veel met taal bezig ben, vallen taalfouten op een website mij ook altijd op. Soms is zo’n site van vrienden of kennissen. Wat te doen? Als ik er niks over zeg, doe ik hun naar mijn gevoel tekort, want taalfouten op een site geven toch de indruk dat het niet zo’n professioneel bedrijf is. Of moet ik die fouten wél benoemen, waarmee ik de betweter uithang? Ik wil niemand kwetsen, maar vind het wel een kwestie.

Fouten verbeteren?

Beste Fouten verbeteren,

Als het om een website van vrienden of kennissen gaat, kunt u zeker iets zeggen over taal- of spelfouten. Dan zegt u: ‘Het viel me op dat er een paar taalfouten staan op je website. Het maakt mij verder niet uit, maar zoiets maakt geen professionele indruk. Ik wil er met plezier even naar kijken en je een lijstje correcties geven.’ Waarschijnlijk zijn ze blij met het aanbod.

Artikelen in Taalgebruik, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


Huis stinkt naar dieren

Beste Beatrijs,

Een goede vriendin is verhuisd naar de andere kant van het land. Zo woont nu landelijk met haar partner, hond en meerdere katten. Vorig jaar ging ik daar logeren. Haar persoonlijke verzorging en die van de dieren is goed. Die van haar huis minder. De woning stinkt naar dieren. Ook op het logeerbed vond ik kattenharen. Ik wou dat ik meteen had verteld hoe onplezierig ik dit vond. Ze dringt nu aan dat ik weer een weekendje kom logeren. In verband met de avondklok kan een bezoek nauwelijks zonder logeren. Ik zou dit best willen, maar niet in een vies huis. Hoe vertel ik dit zonder haar te kwetsen?

Huiverig om te logeren

Beste Huiverig om te logeren,

Als iemand veel huisdieren heeft, is het onvermijdelijk dat het huis naar dieren gaat ruiken (stinken). Sommige mensen kunnen daar beter tegen dan anderen. Als u zich mentaal instelt op de geur van dieren in haar huis, is het misschien overkomelijk? Het heeft in ieder geval weinig zin om u daarover te beklagen bij uw vriendin, want die huisdieren zitten daar nu eenmaal met hun bijkomende geuroverlast. Tegen kattenharen kunt u wel wat doen: inspecteer bij het betreden van de logeerkamer de staat van het bed (eventueel ook de stoel in de huiskamer waar u op gaat zitten) en vraag, als u ongerechtigheden aantreft, of u de stofzuiger even mag gebruiken. Als dit vooruitzicht u tegenstaat, kunt u beter afzien van logeren en pas een bezoek afspreken, wanneer de avondklok weer is opgeheven. Dan kunt u een dagje op en neer.

Artikelen in Corona, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met , , .


Aandachtsjunk

Beste Beatrijs,

Mijn man en ik (dertigers) wonen niet bij onze families in de buurt. Alleen mijn schoonmoeder is een half jaar geleden verhuisd en woont nu in onze stad. Zij en ik zijn echte tegenpolen. Ik ben introvert, nuchter en rustig, terwijl zij het liefst de hele tijd in het middelpunt staat. Zij heeft veel aandacht nodig en als het even niet over haar gaat, vraagt ze rechtstreeks om complimenten. Door de coronamaatregelen werken we allemaal thuis en ziet ze ook kans om vaker op de koffie te komen.

Eerst zagen we haar eens per maand of zes weken (wat wij prima vinden), nu komt ze zeker twee keer per week langs en komt binnen met: ‘Hallo hallo, wat vind je van m’n nieuwe jurk?’ of ‘Zie je niet dat ik ben afgevallen?’ Dit irriteert mij mateloos en ik zie steeds meer tegen haar bezoekjes op. Gisteren had ik het er met mijn man over dat haar gehengel naar complimentjes me niet bevalt. Tot mijn verbazing (hij is namelijk een behoorlijk mama’s kindje) was mijn man het met me eens! Ik zie er tegenop om dit met mijn schoonmoeder te bespreken. Ze kan erg emotioneel en theatraal reageren. Hoe kan ik haar netjes vertellen dat ze niet naar complimenten moet vissen?

Schoonmoeder eist aandacht

Beste Schoonmoeder eist aandacht,

Ik denk dat uw probleem meer ligt bij de vele bezoekjes (en nog wel onaangekondigd!) van uw schoonmoeder dan bij wat ze zegt. U vindt het vervelend dat ze naar complimenten vist, maar dat is haar stijl – ze weet niets beters te verzinnen om contact te leggen. Stel dat uw schoonmoeder een klagerig type was en voortdurend pijntjes of kleine frustraties wilde bespreken. Dat zou u vast ook heel vervelend vinden. Ik bedoel: het gaat minder om wat ze precies zegt dan om het feit dat ze de deur bij u plat loopt. Geef uw schoonmoeder geen kritiek op de inhoud van haar woorden. Zoals u zelf al schrijft: ze is een theatrale, emotionele persoonlijkheid en mensen met een dergelijk karakter zijn niet in staat om daar verandering in aan te brengen. Zo zit zij in elkaar. Wat u wel kunt doen is een rem zetten op haar bezoekjes. Dat zijn er zonder meer te veel, zeker in deze lockdown tijd, waarin mensen zorgvuldig moeten plannen wie zij als (enige) bezoeker kunnen ontvangen.

Zeg tegen uw schoonmoeder (beter gezegd: laat uw man dat doen) dat zij absoluut van tevoren moet bellen, als ze langs wil komen. U wil niet meer dat zij spontaan voor de deur staat. Niet alleen vanwege corona, ook omdat u aan het werk bent. Als zij belt of ze langs kan komen, is het een kwestie van ontmoedigen en een latere afspraak maken: ‘Het komt vandaag niet uit, zullen we volgend weekend afspreken?’ Of: ‘Ik bel wel wanneer we wat meer tijd hebben’. Concentreer u op het verminderen van de bezoekfrequentie en leg u neer bij haar (van zichzelf vervulde) manier van praten.

Artikelen in Corona, Schoonfamilie, Visite.

Gelabeld met , .


Oma schenkt stiekem

Beste Beatrijs,

Samen met mijn broer ben ik gemachtigd voor de bankrekening van mijn moeder. Ze is op haar 84ste overigens nog goed bij. Toen ik laatst een keer online de rekening bekeek, zag ik dat twee neefjes, twintigers, elke maand 100 euro krijgen van hun oma. De andere zes kleinkinderen, tieners, krijgen niets. Dit gebeurt in het geheim – over andere schenkingen en extraatjes zijn transparante afspraken gemaakt. Ik twijfel of ik mijn moeder ernaar moet vragen. De ouders van de neefjes zijn niet onbemiddeld en ondersteunen hun kinderen financieel ruim.

Onderhandse schenkingen

Beste Onderhandse schenkingen,

Uw moeder is geestelijk prima in orde, dus ik raad u aan om dit met haar te bespreken. U kunt dit in de vragende vorm doen: ‘Ik zag dat je elke maand 100 euro overmaakt naar X en Y. Ik vroeg me af waarom eigenlijk’. En dan laat u het haar uitleggen. In de loop van het gesprek kan de onrechtvaardigheid ten opzichte van de andere kleinkinderen aan de orde komen. Misschien heeft uw moeder een regel om dit voor elk kleinkind vanaf 18 jaar te doen en dan komen de anderen nog aan de beurt. Enfin, er kunnen goede redenen zijn – bespreek het gewoon.

Artikelen in Grootouders en kleinkinderen.

Gelabeld met .