Spring naar inhoud


Het liefdesleven van een zoon

Beste Beatrijs,

Wij hebben een gezin met vijf kinderen. Onze oudste zoon van twintig heeft sinds kort een vriendin. Het stel logeert het liefst zo vaak mogelijk bij elkaar. Wij willen hier graag afspraken over maken. Is één tot twee nachten per week een redelijk voorstel?

Een inwonend stelletje

Beste Een inwonend stelletje,

Een zoon van twintig is volwassen. Hij mag stemmen, autorijden, de wereld over reizen en het leger in. Het is lastig om een volwassene beperkingen op te leggen over de frequentie, waarmee hij en zijn liefje samen slapen. U vindt een à twee keer per week het bed delen een redelijke frequentie. Wat zijn uw bezwaren tegen de huidige gang van zaken? Vindt u hem te jong om vaker dan twee keer per week samen te slapen? Vindt u dat uw zoon de verkeerde prioriteiten aanhoudt? Ergert het u dat de vriendin altijd in uw huis de nacht doorbrengt, waardoor u op kosten wordt gejaagd qua energieverbruik en maaltijden? Hebt u last van verlies van privacy, doordat er zo vaak een vreemde bij u in huis zit die u ’s ochtends tegenkomt in de badkamer? Zou het schelen wanneer het stel vaker de nacht in haar ouderlijk huis doorbrengt? U kunt dit soort dingen bespreken met uw zoon.

Wat het ook is, waar u moeite mee hebt – uw zoon zou het huis uit moeten en op kamers gaan wonen. Ik weet dat het duur is en moeilijk om aan woonruimte te komen, maar hij heeft er wel de leeftijd voor om zelfstandig zonder ouderlijk toezicht zijn eigen leven te leiden.

Artikelen in Liefde en relaties, Ouders en volwassen kinderen.

Gelabeld met , .


Tegengestelde coronaopvattingen

Beste Beatrijs,

Mijn man en ik (dertigers met één peuter) zijn al jaren bevriend met een ander stel dat in dezelfde stad woont met twee kleine kinderen. Het was altijd gezellig, totdat ze stelling hebben genomen tegen corona-vaccinaties. Mijn man heeft zelf corona gehad en is na ruim een jaar is nog niet volledig hersteld (long covid). Ik ben heel erg voor vaccineren en het raakt me enorm dat dit stel zo anti is. Geen wappies overigens, ze geloven in een gezonde weerstand en dat hun lichaam het zelf op kan lossen. We hadden een traditie om Tweede Kerstdag met elkaar door te brengen, maar ik zie hier nu zwaar tegenop.

Moet ik het bespreekbaar maken? We hebben er al eerder over gesproken en ik ben bang dat we er niet uitkomen. Moet ik me erover heen zetten en niet zeuren? Moet ik het de tijd geven? Enerzijds ben ik bang voor besmetting, anderzijds ben ik boos dat ze geen verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen gezondheid en die van anderen. Vanuit mijn boosheid wil ik het liefste de vriendschap beëindigen. Ziet u nog een andere uitweg?

Wankelende vriendschap

Beste Wankelende vriendschap,

Het is heel lastig als vrienden tegengesteld denken over fundamentele zaken. Corona werkt in dit opzicht echt verscheurend, omdat het niet alleen om ideologie gaat (wat is een goede manier van gezond blijven?) maar ook om praktische zaken, zoals sociaal contact.

Het is heel voorstelbaar dat u in dit stadium van de pandemie niet met deze vrienden wil omgaan, omdat het domweg te gevaarlijk is, zeker als uw man nog steeds aan long covid lijdt. Het lijkt dan ook raadzaam om niet met hen af te spreken, ook niet op Tweede Kerstdag. Bel hen op en zeg dat het deze keer helaas niet door kan gaan. Proberen de meningsverschillen uit te praten heeft geen zin. Dat leidt alleen maar tot ruzie. De vriendschap beëindigen is erg radicaal. Dat kan altijd nog. Wat u te doen staat is tijdelijk afstand nemen. U kunt prima uitleggen dat u en uw gezin voorlopig niet in hun fysieke nabijheid willen verkeren. Wie weet trekken ze later nog bij met hun opvattingen. Zolang de pandemie nog voortduurt, zullen uw vrienden het zonder u moeten doen. Als de ellende voorbij is (en op een gegeven moment komt er een eind aan), kunt u altijd nog zien wat er van de vriendschap over is gebleven.

Artikelen in Corona, Visite, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


Vegetarisch kerstdiner

Beste Beatrijs,

Binnen mijn schoonfamilie is het gebruikelijk om afwisselend het complete kerstdiner te verzorgen. Dus het ene jaar maken mijn schoonouders het diner, het volgende jaar mijn schoonzus en dit jaar zijn wij aan de beurt. Nu eten en koken wij de laatste paar jaar volledig vegetarisch. Mijn schoonouders zeiden onlangs dat ze het kerstdiner hadden besproken met mijn schoonzus en ‘dat de familie niet zo van dat vegetarische houdt.’ Wij hebben dit geïnterpreteerd als verzoek om liever geen vegetarisch kerstdiner te serveren. Mijn man en ik weten niet wat te doen. Als we een kerstdiner zonder vlees maken, zal ons dat niet in dank worden afgenomen en zal het de stemming met kerst zeker beïnvloeden. Aan de andere kant willen we ook bij onze eigen overtuiging blijven. Wat vindt u?

Carnivore schoonfamilie

Beste Carnivore schoonfamilie,

Leg het impliciete verzoek naast u neer en serveer een uitgelezen vegetarisch kerstdiner. U bent tenslotte de gastvrouw/-heer, dus u bepaalt het menu. U bent geen restaurant, waar gasten van de kaart kunnen bestellen. Als u vanwege uw overtuiging geen vlees wil eten, klaarmaken of serveren is dat uw goed recht. Stel de familie gerust dat u vanzelfsprekend alle moeite zult doen om hun een buitengewoon smakelijk kerstdiner voor te zetten. U hebt langzamerhand ruime ervaring met vegetarisch koken, dus u zult er heus wel in slagen om iets te maken, wat gretig aftrek zal vinden.

Het is overigens niet erg voorkomend van uw schoonouders om kritiek te geven op het eten dat u van plan bent te serveren. Ook al zijn ze dol op vlees, ze kunnen natuurlijk elke andere dag van het jaar vlees eten zoveel als ze willen. Het moet voor hen mogelijk zijn om een dag zonder vlees te doen, zeker wanneer degene die kookt z’n best heeft gedaan voor een bijzondere maaltijd.

Artikelen in Eten en drinken, Feestdagen, Ouders en volwassen kinderen.

Gelabeld met .


Afgepakte vriendin

Beste Beatrijs,

Ik ben een meisje van elf en heb twee beste vriendinnen. De ene heet Nienke en de andere Coralie (niet hun echte namen). We speelden altijd met z’n drieën, maar Nienke had in groep 7 een andere vriendin gevonden. Coralie en ik vonden die andere stom, omdat ze heel bazig was en altijd wou bepalen wat we gingen doen. Bovendien pakte ze Nienke van ons af en we konden nooit meer met z’n drieën spelen, want dan moest het met z’n vieren. Het werd zo erg in groep acht dat we bijna elke week ruzie hebben en steeds een gesprekje met de juf moeten hebben. Ik wil Nienke niet kwijt en ik kan niet doen alsof ik die vierde aardig en leuk vind. Wat moet ik nu doen?

Meidengedoe

Beste Meidengedoe,

Dit soort dingen gebeurt de hele tijd in meisjesvriendschappen op die leeftijd (en op oudere leeftijd trouwens ook). Een meisje ontdekt iemand anders om bevriend mee te zijn en laat haar eerdere vriendin(nen) in de steek. Of ze wil alleen nog maar bevriend zijn met haar eerdere vriendinnen, als de nieuwe vriendin ook mag meedoen. Maar als jullie het nieuwe meisje niet leuk vinden, is het niet gezellig. Hier is niets aan te doen. Iedereen mag bevriend zijn met wie ze wil en niemand hoeft bevriend te zijn met iemand die ze niet wil.

Laat Nienke gewoon doen waar ze zin in heeft. Zelf heb je altijd Coralie nog, dus het is niet zo dat je alleen over blijft. Maak geen ruzie meer met Nienke en ook niet met haar nieuwe vriendin. Soms gaan vriendschappen voorbij. Dat is jammer, maar neem het Nienke niet kwalijk dat ze iemand anders ook leuk of misschien zelfs leuker vindt. Je kunt ook altijd nog eens proberen om met z’n vieren te spelen. Soms valt iemand die je eerst stinkvervelend vond na een tijdje best mee.

Artikelen in Scholen en verenigingen, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


Ze willen een Kerstman

Beste Beatrijs,

Van huis uit ben ik gewend om Sinterklaas met cadeautjes te vieren, terwijl Kerstmis in de eerste plaats in het teken van de geboorte van Jezus stond. In mijn schoonfamilie geven ze elkaar sinds jaar en dag cadeaus met Kerst, waarbij duidelijk is wie wat heeft gekocht. Hier doe ik zonder probleem aan mee: het gaat vooral om een gezellig samenzijn. Nu willen mijn zwager en schoonzus dit jaar Kerst vieren volgens het concept van de Kerstman. Dat lijkt hen leuk voor hun jonge kinderen. De onze hebben drie weken daarvoor al cadeaus gekregen van Sinterklaas. Wij worden geacht te doen alsof die cadeaus opnieuw van een mythische figuur komen. Hier heb ik grote moeite mee. Ik wil tegenover mijn kinderen niet doen alsof er een Kerstman bestaat. Die hele Kerstman staat me tegen. Hoe ga ik hiermee om zonder dat ik de kerstsfeer om zeep help?

Een afschrikwekkend kerstconcept

Beste Een afschrikwekkend kerstconcept,

Twee cadeaus uitdelende figuren is te veel. Het is een beetje belachelijk om een Kerstman op te voeren, als Sinterklaas net is langs geweest. Er nog van afgezien dat twee keer een berg cadeaus voor kinderen decadente uitsloverij is. Doe er gewoon niet aan mee! U kunt uitleggen dat uw kinderen met Sinterklaas al hun cadeaus hebben gekregen en dat u er niet voor voelt om drie weken later op herhaling te gaan. Vraag of uw zwager en schoonzuster de Kerstman-maskerade in hun eigen huiselijke sfeer willen opvoeren en niet in het grotere familieverband. Breek een lans voor een kerstviering zonder cadeaus (niet voor de kinderen en ook niet voor de volwassenen). Cadeaus voegen niets toe aan Kerstmis – ze trekken het feest alleen in de consumptieve, materiële sfeer, terwijl daar helemaal geen noodzaak voor is. Het is zonder cadeaus ook al een mooi familiefeest. Iedereen heeft genoeg spullen en het is voor de planeet ook beter om het wat rustiger aan te doen.

Kerstmis is zonder cadeaus ook al een mooi familiefeest.

Bespreek het met uw man. Hij moet het natuurlijk wel met u eens zijn. Stel voor om de kerstviering bij uw schoonfamilie dit jaar over te slaan, als ze inderdaad een Kerstman willen introduceren. Als ze hier van afzien, kunt u doorgaan met de onderhandelingen en proberen de gewone cadeaus ook van tafel te krijgen of althans tot een financieel minimum te beperken.

Artikelen in Cadeaus, Feestdagen.

Gelabeld met .


Praten over baby’s

Beste Beatrijs,

Als frisse vader vind ik het leuk om het over mijn dochter te hebben. Het valt me op dat sommige mensen daarop reageren door over hun huisdier te praten. Hoewel ik goed begrijp dat niet iedereen gezegend is met het krijgen van een kind, en dat een huisdier in hun beleving het dichtst bij komt, vind ik het toch ongepast. Het verloop van een zwangerschap, een heftige bevalling en vervolgens de slapeloze nachten zijn niet vergelijkbaar met het kopen en houden van een hond of kat. Ik vind dat een belediging voor mijn vrouw en dochter. Eigenlijk wil ik daar iets van zeggen. Wat is dan gepast?

Jonge vader

Beste Jonge vader,

Begrijpelijk bent u vol van uw pasgeboren dochter en uw verse vaderschap. Toch is het beter om rekening te houden met degene die u voor u hebt. Natuurlijk – als u net vader bent geworden, krijgt u van iedereen felicitaties en praat u ruim over uw kindje met uw familie en vrienden. Ook later kunt u dat nog steeds doen. Maar om uzelf te beschermen raad ik u af om het onderwerp ‘pasgeboren baby’ lukraak met iedereen aan te snijden. Als u een heel verhaal houdt over de strubbelingen van het verse vaderschap, moet dat maar net in goede aarde vallen bij uw gespreksgenoot. Iemand zonder kinderen zal zich niet altijd aangesproken voelen door uw uitweidingen en begint dan om toch iets bij te dragen aan het gesprek misschien over een huisdier. Dat is niet erg passend (u vindt het zelfs een belediging voor uw vrouw en kind), maar die gespreksgenoot heeft niets beters om een beetje bij u aan te sluiten.

De meeste mensen zonder persoonlijke ervaring met baby’s vinden andermans verhalen over bevallingen, luieruitslag en doorwaakte nachten totaal oninteressant. Kijk dus een beetje uit met wie u uw recente vaderschap bespreekt. U kent vast mensen in uw omgeving, die wel affiniteit met het onderwerp hebben. Voer met hen uw shop talk.

Artikelen in Zwangerschap en baby's.

Gelabeld met .


Briefjes ophangen

Beste Beatrijs,

Wij hebben een moderne wc met een bril en deksel die vanzelf sluiten. Een zogenaamde soft close wc-bril. Door een ingebouwd systeem valt de wc-bril na het doorspoelen langzaam naar beneden en hoor je geen harde knal. Ideaal! Veel bezoekers zijn hier niet mee bekend en duwen de bril/deksel zelf naar beneden (met kracht), waardoor het mechanisme kapot gaat. We hebben inmiddels de bril met deksel al een keer vervangen. Ik heb daarna een briefje opgehangen boven de wc met de opmerking dat het een ‘zelfsluitende wc-bril/deksel’ is en ‘a.u.b. niet duwen’.

Mijn man zegt dat ik dat niet kan maken en heeft het briefje verwijderd. Hij meent dat onze bezoekers zich dan dom voelen. Maar ik heb geen zin om mensen voortdurend te waarschuwen dat ze ervan af moeten blijven en ik heb ook geen zin in schade, als iemand het mechanisme weer kapot maakt. Heeft mijn man gelijk dat je geen briefjes moet ophangen?

Schriftelijke aanwijzingen

Beste Schriftelijke aanwijzingen,

Uw man heeft ongelijk. Hang vooral een briefje met gebruiksaanwijzing op! Natuurlijk kunt u dat doen. Dat vinden bezoekers helemaal niet erg. En als ze het wel vervelend vinden, hebben ze pech. Het is vervelender voor u om voortdurend uw wc-bril te moeten vervangen, omdat bezoekers het ding forceren. Formuleer uw boodschap kort en beleefd. Wat u schreef leek me prima. Ik zou er alleen een hele zin van maken – dat klinkt net iets minder blafferig. Dus: ‘Deze wc-bril plus deksel sluit zichzelf automatisch. Duw de combinatie alsjeblieft niet eigenhandig naar beneden, want dan gaat het mechanisme kapot.’

Artikelen in Taalgebruik, Visite.

Gelabeld met .


Chagrijnige patiënt

Beste Beatrijs,

Bij mijn echtgenoot, het type hoog opgeleid en in enige mate narcistisch, is tien jaar geleden een levensbedreigende aandoening geconstateerd. Ontwikkelingen in de medische wetenschap hebben ervoor gezorgd dat hij er nog is. Helaas is hij in zijn jeugd niet opgevoed met praten over je gevoelens. Door de ingrijpende bijwerkingen van de kuren en de overige medicijnen voelt hij zich voortdurend moe en naar. Dit reageert hij af op mij, zijn meest naaste. Ik ben wel tegen een stootje bestand, maar de frequentie waarmee hij me onaangenaam bejegent maakt dat ik er erg onder lijd. Praten met anderen doet hij niet en wil hij niet. Als derden iets van dit gedrag meekrijgen, reageren ze met: ‘Respectloos, misschien moet je wat minder voor hem doen!’ Wat vindt u?

Lastige patiënt in huis

Beste Lastige patiënt in huis,

Het kan heel moeilijk zijn om te leven met een patiënt, zeker wanneer die kribbig of chagrijnig is. Ik weet niet of ‘praten over zijn gevoelens’ een aangewezen remedie is. Het is natuurlijk wel duidelijk waar zijn gevoelens van onvrede vandaan komen: uw man is ernstig ziek en dat deprimeert hem. Even duidelijk is dat u enige vorm van respijt nodig hebt. Uw man wentelt al zijn ongenoegen op u af en dat vormt voor u een extra psychische belasting. Om te beginnen raad ik u aan om heel duidelijk en structureel tijd voor uzelf te claimen (bijvoorbeeld twee middagen/ avonden per week) om de deur uit te gaan en met iemand uit uw sociale kring iets leuks te doen. Zonder uw man er bij dus.

Voer een gesprek met uw man, waarin het niet gaat over zijn gevoelens, maar over die van u.

Los daarvan kan het ook helpen om eens een rustig gesprek met uw man te voeren op een moment dat hij relatief goedgehumeurd is, waarin het niet gaat over zijn gevoelens, maar over die van u. U kunt hem uitleggen dat u lijdt onder zijn houding (geef voorbeelden), dat u met liefde al het nodige voor hem doet, maar dat u geen zin hebt om van hem steeds de wind van voren te krijgen.

Oriënteer u ook op vrijwilligers in uw stad of regio die bereid zijn om regelmatig (bijvoorbeeld wekelijks) langs te gaan bij zieke mensen voor een praatje en een kop thee of een wandeling. Of vraag een vriend van uw man of hij daartoe bereid is. Of zoek iemand die het voor geld wil doen. Uw man zal het er vast niet mee eens zijn, maar als u iemand hebt gevonden, stuur die persoon dan toch maar op hem af en maak u zelf voor een overzichtelijke tijd uit de voeten. Als uw man zich verzet en zegt dat hij dit niet wil, zeg dan dat u het niet voor hem, maar voor uzelf hebt geregeld. Misschien krijgt uw man bij nader inzien toch aardigheid in contact met anderen, al is het maar ter afleiding. Doe dus niet alles alleen, maar organiseer hulptroepen.

Artikelen in Liefde en huwelijk, Ziekte.

Gelabeld met .


Moet ik sorry zeggen?

Beste Beatrijs,

Als ik met iets bezig ben in huis heeft mijn vriend de irritante neiging om achter mijn rug langs even snel iets te pakken of weg te zetten. In elk geval doet hij iets waar ik niet op bedacht ben. Soms gaat dat dan mis. Zo ook vandaag: ik haalde de wasmachine leeg, zette al doende een stap naar achter en stond vervolgens op zijn teen, omdat hij ongemerkt even snel wat spullen aan het pakken was. Mijn vriend vond vervolgens dat ik sorry moest zeggen. Een ‘sociale sorry’ noemde hij dat. Ik vind dat onzin. Ik heb helemaal niet in de gaten dat hij er staat en schrik er zelf van. Moet ik sorry zeggen als zoiets gebeurt, ook al kan ik er niks aan doen?

Geen schuld, toch sorry?

Beste Geen schuld, toch sorry,

Bij dit soort onbedoelde botsingen is de Britse methode de beste reactie: beide betrokkenen zeggen sorry. Bijvoorbeeld als iemand de deur van een op het oog vrije wc probeert open te rukken, terwijl er iemand op zit. Dit sorry is geen persoonlijke schuldbekentenis, maar een gevocaliseerde erkenning dat ‘er even iets is misgegaan in het sociale verkeer – doet er niet toe waardoor precies.’ Leer uzelf en uw vriend aan dat het in deze situaties (iemand bevindt zich op een plaats waar de ander niemand verwacht) het beste werkt als er aan twee kanten tegelijk sorry wordt gezegd.

Artikelen in Traditionele etiquette.

Gelabeld met .