Spring naar inhoud


Een maand logeren

Beste Beatrijs,

Mijn schoonmoeder heeft nooit bij ons in de buurt gewoond en sinds een jaar is zij terug naar haar geboorteland. Wanneer zij op bezoek komt, blijft ze dus logeren. Helaas heeft mijn schoonmoeder geen prettig karakter: zij is niet geïnteresseerd in anderen, geeft ongevraagd haar ongezouten mening en heeft voortdurend kritiek. Op onze gezinsleden, op haar eigen kennissen, op onze vrienden. Daarnaast vraagt ze veel aandacht.

Toen zij nog in Nederland woonde, konden logeerpartijen beperkt blijven tot een paar dagen. Nu heeft zij aangekondigd drie maanden naar Nederland te komen en bij elk van haar drie kinderen een maand te logeren. Het is in haar cultuur ongebruikelijk om in een hotel te verblijven. Een paar dagen in haar nabijheid is voor mij al een enorme opgave. Mijn man erkent dat zij niet gemakkelijk is in de omgang, maar wil haar niet weigeren. Als ik voet bij stuk houd krijg ik problemen met mijn man. Maar vier weken op mijn tenen lopen en bekritiseerd worden in mijn eigen huis zie ik ook niet zitten. Wat raadt u mij aan?

Logeerellende

Beste Logeerellende,

Slik het. U krijgt zowel ruzie met uw man als met uw schoonmoeder, wanneer u een veto uitspreekt over het logeren. Een maand is inderdaad erg lang, dus bewaak uw grenzen zo goed en zo kwaad als het kan. Misschien moet u werken of hebt u vaste vrijetijdsactiviteiten. Geef daar absolute voorrang aan. Haar aanwezigheid kunt u verder draaglijker maken door de toevoeging van meer mensen. Nodig regelmatig buren, vrienden, familie uit voor het eten of om thee te drinken. Een groter gezelschap kan een irritant persoon beter opvangen dan een klein groepje. Een kwestie van verdunning.

Er zijn twee manieren om met ongevraagde kritiek om te springen. De ene is om dingen van u af te laten glijden dan wel u erboven te plaatsen. U reageert er niet op, u zegt ‘Ja, ja’, u denkt bij uzelf: ‘Laat maar zitten, ze weet niet beter’. De andere manier is om ertegen in te gaan. Niet op inhoudelijk niveau (want dan verzeilt u een discussie en dat wil u niet), maar op emotioneel niveau. U zegt dan rustig tegen haar: ‘Schoonmama, dat vind ik niet leuk om te horen.’ Of: ‘Dat is niet aardig van u.’ Herhaal dit zo nodig zonder in de verdediging of op uw beurt in de aanval te gaan.

Als u geen thuiswonende kinderen (meer) hebt, kunt u ook een ontsnapping plannen door tijdens die logeermaand zelf een week of wat weg te gaan, bijvoorbeeld met een vriendin een weekje vakantie. In uw afwezigheid kan uw schoonmoeder het dan samen uitzoeken met uw man. Dat vindt ze vast fantastisch.

Artikelen in Schoonfamilie.

Gelabeld met .


Verplicht vrijwillig

Beste Beatrijs,

Als ouders van sportende kinderen vervullen we met liefde allerlei taken voor de club: kindertransport van en naar wedstrijden, het veld uitzetten, fruit meebrengen voor het hele team, langs de lijn aanmoedigen, geblesseerde/ boze/ verdrietige kinderen opvangen, bardiensten draaien. Er is echter één activiteit die mijn man en ik domweg niet zien zitten: het fluiten bij wedstrijden. Tot nu toe hebben andere ouders dit gedaan, maar de vraag aan ons blijft terugkomen. Binnenkort kan het fluiten alleen nog maar met een scheidsrechterdiploma, we zouden dus zelfs een cursus moeten volgen. Ik ervaar vanuit verschillende kanten steeds meer druk, ik krijg er buikpijn van. We willen heus ons steentje bijdragen, maar hoe kunnen wij deze ene vraag stellig doch vriendelijk pareren?

Geen fluiters

Beste Geen fluiters,

Als u niet als scheidsrechter wil optreden bij wedstrijden, hoeft dat niet! Kindersport is onmogelijk zonder de vrijwillige inzet van ouders en zo te zien doet u uw best. U hoeft zichzelf ook weer niet te pijnigen. Er zijn vast ouders te vinden met enige animo om voor scheidsrechter te spelen. Dwang is niet de goede manier om mensen ergens enthousiast voor te krijgen en als vrijwilliger moet je toch een beetje aardigheid hebben in wat je doet. Als iemand u onder druk zet, kunt u gewoon vriendelijk nee zeggen: ‘Mijn man en ik kunnen niet fluiten en we willen het ook niet leren. We willen desnoods extra chaufferen of bardiensten overnemen van iemand die in onze plaats als scheidsrechter kan optreden. Maar we gaan niet fluiten, geen denken aan.’

Artikelen in Scholen en verenigingen.

Gelabeld met .


Het belang van hygiëne

Beste Beatrijs,

Ik (man, 45 jaar) krijg van mijn zus kritiek op de staat van mijn huis. Volgens haar is het ongezond om in een ‘niet schone’ woonomgeving te verblijven met stof op de grond, vette deurknoppen, broodkruimels en dergelijke. Ik breng hier tegen in dat ik nooit ziek ben en geen gezondheidsklachten heb. Wel zorg ik voor voldoende ventilatie en heb ik een buitenberoep. Volgens mij wordt het belang van hygiëne nogal overschat. Wat vindt u?

Onhygiënisch wonen

Beste Onhygiënisch wonen,

U hebt gelijk dat een smerige omgeving meestal niet direct de gezondheid schaadt. Al heeft het aanleggen van riolering in de 19de eeuw wel degelijk sterk bijgedragen aan een betere volksgezondheid. Punt is dat een smerige woonomgeving walging oproept bij omstanders. Walging koesteren mensen voor uiteenlopende zaken: bedorven, stinkend voedsel, menselijke afscheidingsproducten, lijkvocht, kots enzovoort. Voedselresten en kleverige oppervlakken roepen bij mensen ook walging op. Om een voorbeeld te geven: vindt u het geen probleem om aan een terrastafeltje te gaan zitten, waarop volop kruimels liggen en kleverige kringen van de glazen van de voorgangers? Ziek wordt u er niet van, maar moet het daarom maar vies blijven? Ander feit: er wordt te veel water verspild aan onnodig wassen. Vindt u het een goed idee als hotels gebruikte lakens laten liggen voor de volgende gast onder het motto ‘ze zijn maar één keer beslapen, ze zijn niet echt vies’? Ook hiervan zult u niet ziek worden, maar het is toch een onprettig idee.

Het verlangen naar een schone (hygiënische) omgeving moet niet ontaarden in smetvrees, maar de walging voor viezigheid is de mens aangeboren en dient een evolutionair doel: het vermijden van ziektekiemen. Houd in gedachten dat mensen meer walging ervaren voor andermans broodkruimels dan voor die van henzelf, dus doe uw zus een plezier en maak de boel even aan kant, voordat uw zuster langs komt.

Artikelen in Visite.

Gelabeld met , .


Hoe benoem ik een irritatie?

Beste Beatrijs,

Al ruim dertig jaar heb ik een goede vriendin. We gaan regelmatig samen naar musea en concerten. Zij is door de jaren heen steeds meer met zichzelf bezig. Zowel haar geestelijk als lichamelijk ongemak wordt breeduit besproken. Hier gaat veel tijd mee heen en pas veel later is er oog voor een ander. Als er eindelijk aandacht is voor mij, hebben we wel echt goede gesprekken. Toen mijn ernstig zieke vader in het ziekenhuis lag en ons geplande dagje uit niet door kon gaan, had ze het uitgebreid over haar teleurstelling, maar nauwelijks over mijn zieke vader. Nu is mijn vader overleden en heeft ze alleen een kort mailtje gestuurd. Eigenlijk ben ik daar heel boos over en ik heb me voorgenomen om dit tegen haar te zeggen. Hoewel mijn ergernis door de jaren heen steeds groter is geworden, heb ik dit nooit laten blijken, maar nu wil ik het wel doen. Hoe leid ik dit in goede banen?

Verzwegen irritatie

Beste Verzwegen irritatie,

Het is zelden een goed idee om geaccumuleerde ergernis in een evaluerend gesprek te ventileren. Gesprekspartner is zich vaak van geen kwaad bewust en wordt boos vanwege het onverwachte verwijt en de beschuldiging van egoïsme. Zeker wanneer u termen gebruikt als: ‘door de jaren heen’, ‘al heel lang’ en ‘steeds meer’ of wanneer u begint over ‘de druppel’ en ‘de emmer’, zal uw vriendin zich aangevallen voelen. Haar reactie wordt dan: ‘Dat wist ik helemaal niet! Waarom heb je daar nooit eerder iets over gezegd?’ waarmee u alsnog in de verdediging terecht komt.

Concrete druk uitoefenen in de gewenste richting werkt subtieler dan het ongewenste gedrag benoemen. Wanneer u het gevoel hebt dat u te weinig aandacht krijgt, kunt u het gesprek een andere wending geven en die aandacht ter plekke opeisen. U gaat op dat moment niet in op wat uw vriendin aan het vertellen is, maar u brengt iets anders ter sprake, namelijk uw eigen bekommernis. Ongeveer als volgt: ‘Ja, ja, heel vervelend voor je, maar waar ik zelf mee zit…’ of ‘Wat ik nog over mijn vader wou vertellen…’, ‘Wat mij op het ogenblik dwars zit…’, ‘Wat ik graag aan je kwijt wil…’ Als u op een directe manier haar aandacht opeist, zal ze daar ongetwijfeld in meegaan. Ze is toch een goede vriendin van u? U moet haar alleen wat minder gelegenheid geven om eindeloos over zichzelf uit te weiden.

Artikelen in Vrienden en kennissen.

Gelabeld met , .


Uitnodiging beleefd afslaan

Beste Beatrijs,

Een paar maanden geleden zijn wij uitgenodigd voor een weekend weg met een aantal verre familieleden. Met de familie hebben wij eigenlijk alleen contact bij huwelijken en begrafenissen. Een weekend zoals dit is niets voor ons, omdat wij erg weinig vrije tijd hebben en geen behoefte aan meer contact. Wij hadden voor dat weekend andere verplichtingen en hebben daarom af kunnen zeggen. Ik vraag me af wat ik had kunnen zeggen in het geval van geen andere plannen. Ik vrees dat er vaker van die familiereünies gepland zullen worden en dan lijkt het geen goed idee (en niet netjes) om een smoes te verzinnen.

Hoe komen we eronder uit?

Beste Hoe komen we eronder uit,

De verklaring ‘We hebben geen tijd’ of ‘We hebben andere dingen te doen’ kunt u prima de volgende keer weer gebruiken om af te zeggen. En daarna weer. Zoals iedereen weet: geen tijd is geen prioriteit. Als mensen zeggen dat ze ergens geen tijd voor hebben, bedoelen ze dat ze het niet zo belangrijk vinden. Als ze het wel belangrijk vonden, zouden ze hun agenda leeg maken en door roeien en ruiten gaan om hun opwachting te kunnen maken. ‘Geen tijd’ is codetaal voor ‘Ik heb geen zin’. Het klinkt altijd heel confronterend om op een uitnodiging te reageren met ‘we hebben er geen zin in’. ‘Geen tijd’ klinkt vriendelijker, maar het betekent hetzelfde. Ga dus rustig door met ‘geen tijd’ of ‘andere verplichtingen’ als verklaring te noemen voor uw afzegging. Na een keer of vier, vijf zult u niet meer worden uitgenodigd.

Artikelen in Familie.

Gelabeld met , .


Liever computerseks dan gewone seks

Beste Beatrijs,

Mijn vriend en ik kennen elkaar een jaar en wonen sinds drie maanden samen. Alles ging goed, totdat ik toevallig zag dat hij op verschillende escort- en datingsites zit. Hij bezwoer me dat hij met niemand contact had gelegd en ik geloofde hem en heb hem gevraagd om die accounts af te sluiten. Toen ik van de week op zijn laptop wou surfen, zag ik dat die datingsites er nog waren en ook dat hij porno kijkt, telkens als ik laat werk. Maar als ik seks wil, is hij moe. Ik heb gevraagd waarom hij dat deed en gezegd dat we beter uit elkaar kunnen gaan, als hij geen seks meer met me wil. Hij bezwoer me dat hij van me houdt. Hij wil een nieuwe start en heeft beloofd geen porno meer te kijken. Hij heeft mij al zijn wachtwoorden gegeven en ik mag hem altijd controleren. Toch blijft dit moeilijk voor mij.

Onaangename verrassing

Beste Onaangename verrassing,

Dit ziet er niet goed uit. Misschien dat uw vriend nu dan echt de escort- en datingsites zal verwijderen, omdat hij u toestemming heeft gegeven om zijn surfgedrag te controleren. Maar blijkbaar is hij daar al die tijd stiekem mee bezig geweest sinds u een relatie hebt, wat het recente verleden behoorlijk bezoedelt. Ernstiger nog is zijn pornoconsumptie in combinatie met ‘geen zin in seks met zijn levende vriendin’. Het is heel moeilijk om van een pornogewoonte af te komen, als die eenmaal is opgebouwd. Het is dubieus of hij zich aan zijn woord zal houden. Pornosurfen is te makkelijk en te verleidelijk. Als uw vriend nu al, terwijl de relatie nog maar zo kort duurt, liever soloseks voor de computer heeft dan echte seks met zijn vriendin van vlees en bloed, voorspelt dat weinig goeds voor de toekomst. Hij kan wel van u houden, maar de seks zal voor u neerkomen op sjorren aan een dood paard. Daar moet u maar net zin in hebben.

Artikelen in Liefde en relaties.

Gelabeld met .


Onenigheid over achtergrondmuziek

Beste Beatrijs,

Een vriend van mij neemt het slecht op dat ik mijn afkeur uitspreek over zijn muziekkeus, als ik bij hem op bezoek ben. Het gaat om jazz of militaire marsmuziek of een snel wisselende shuffle van diverse muziek. Jazz is nog tot daar aan toe. Maar het is me een gruwel om, al is het maar voor even, naar marsmuziek te moeten luisteren. Ook muziek in shuffle-vorm vind ik erg vervelend. Ik word er naar van, als het zo snel en willekeurig wisselt. Ik heb een tamelijk brede smaak, van Vivaldi tot ABBA en van Gregoriaans tot Stockhausen, dus het punt is niet dat ik niets leuk zou vinden. Maar zo’n chaotische shuffle gaat van de hak op de tak, terwijl ik liever even in een bepaalde sfeer vertoef.  Ik heb zelf de gewoonte gasten naar hun muziekvoorkeur te vragen. En als ze zeggen ‘maakt niet uit’, informeer ik meestal later of het oké is. Ik vind dit wel zo gastvrij. Mijn vriend vindt dat ik me een slechte gast betoon als ik eisen stel aan zijn muziek. Wat vindt u?

Wie bepaalt de muziek?

Beste Wie bepaalt de muziek,

Doorgaan met muziek draaien die een luisteraar tegenstaat is een etiquettaire doodzonde.

U hebt zeker gelijk dat een gastheer of -vrouw zich iets gelegen moet laten liggen aan de muziekvoorkeuren van een gast. Dat wil zeggen: hij hoeft niet te informeren naar verzoeknummers, hij kan gewoon iets opzetten, maar als de gast te kennen geeft dat hij de gekozen muziek vreselijk vindt, moet de gastheer dit onmiddellijk afzetten en vragen waar dan globaal de voorkeur ligt. Doorgaan met muziek draaien die een luisteraar tegenstaat is een etiquettaire doodzonde. In de Irak-oorlog werden Irakese krijgsgevangen door de Amerikanen gemarteld met dagenlang Sesamstraat-muziek op keihard volume. Een gastgever mag een gast geen muziek opdringen die hij niet wil horen. Dat is net zoiets als een bezoeker die om een biertje vraagt omdat hij geen liefhebber is van bisschopswijn, te dwingen om eerst de ongevraagd ingeschonken bisschopswijn op te drinken.

Dus ja, een gastheer/-vrouw doet er goed aan even bij de gasten te checken of ze geen bezwaar hebben tegen een specifiek muziekgenre. Veel mensen zijn bijvoorbeeld niet verschrikkelijk dol op marsmuziek, tenzij ze naar een optocht met fanfare kijken. Uw bezwaar tegen een muziekshuffle lijkt mij heel redelijk. Verschillende muzieksoorten en -stijlen kunnen om uiteenlopende redenen worden gewaardeerd, maar ze brengen een bepaalde sfeer met zich mee en van Beethoven naar disco naar gospel naar gamelan binnen een kwartier lijkt mij ook niet te harden. Hoe dit ook zij, ook al was u de enige op de wereld die niet van muziek uit de grabbelton houdt, dan nog hoort een gastheer daar rekening mee te houden. Het is zo makkelijk om voor een tijdje één artiest of één ensemble of één genre op te zetten.

Artikelen in Visite, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met , .


Klagen over cadeautje

Beste Beatrijs,

Van de week stuurde een bekende, voor wie ik wel eens betaalde klusjes doe, mij een foto van de bloemen die ik hem voor zijn verjaardag had gegeven. De tulpen hadden duidelijk hun beste tijd gehad en hij appte: ‘Al na vier dagen! Je moet ze terugbrengen en je geld terugvragen!’ Moet ik dat echt gaan doen? Ik koop altijd bij hetzelfde stalletje bloemen van prima kwaliteit. Ik wil mijn kennis niet boos maken, omdat ik die klusjes niet in gevaar wil brengen.

Vroegtijdig verlept

Beste Vroegtijdig verlept,

Deze mededeling kunt u gevoeglijk negeren. Een reactie is niet nodig. Het is bespottelijk om te reclameren over een tegenvallend bosje bloemen en tamelijk honds om de goede gever op te dragen zijn geld terug te vragen. Het gaat hier niet over een boek dat een misdruk blijkt en eenvoudig en vanzelfsprekend geruild kan worden. Het gaat over tulpen die eerder zijn verpieterd dan gebruikelijk – ongetwijfeld omdat er in het betreffende huis te warm gestookt wordt. Wie de thermostaat op 25 graden heeft staan moet niet raar opkijken, als de bloemen snel het loodje leggen. In een onverwarmde slaapkamer houden tulpen het wel tien dagen uit.

Artikelen in Cadeaus, Zakelijke relaties.

Gelabeld met , .


Een vreemde bij de housewarming

Beste Beatrijs,

Enige tijd geleden gaven wij een housewarming party, omdat we recent verhuisd zijn. Genodigden waren familieleden en goede vrienden. Onze schoonzus liet weten te komen met haar nieuwe vriend (sinds zes weken). Zij vroeg niet of wij hier bezwaar tegen hadden, zij stelde ons voor een voldongen feit. Op de avond zelf gaf hij ons nog wel een hand, maar van enige verdere introductie was geen sprake. De avond was gezellig druk en wij, gastheer en gastvrouw, hadden de handen vol. Niet echt de ideale gelegenheid om kennis te maken met een nieuw familielid. Wij voelen ons achteraf heel onprettig bij deze gang van zaken. Wij hadden liever gezien dat schoonzus ons een keer had uitgenodigd voor een persoonlijke kennismaking met haar nieuwe vriend.

Een onbekende introducé

Beste Een onbekende introducé,

Persoonlijk zou ik niet zo’n probleem hebben, als een familielid een nieuwe liefde meeneemt naar een niet super intieme gelegenheid als een housewarming party. U schrijft dat het een gezellig druk feest was met familieleden en vrienden. Dan kan één onbekende, nieuwe vlam van een familielid toch geen kwaad? U had geen kans om hem goed te leren kennen, want u had uw handen vol als gastvrouw/heer op uw feestje. Maar goed, dat komt dan later nog wel eens.

Kennis maken met een nieuwe geliefde op het niveau van schoonfamilie is sowieso niet erg belangrijk. Het gaat hier niet over een dochter die haar nieuwe vriend aan haar ouders komt voorstellen. Uw oordeel als schoonzus/ zwager over een nieuwe liefde van uw schoonzus doet niet ter zake en u kunt hem alleen maar vriendelijk verwelkomen. Het voordeel van een informele kennismaking en even vluchtig een handje schudden op een feestje met veel andere aanwezigen is juist de vrijblijvendheid. Nadere kennismaking komt later vanzelf wel, als de vlam tenminste een blijvertje is. En als hij niet blijft, heeft u hem niet leren kennen – ook geen ramp.

Artikelen in Schoonfamilie, Visite.

Gelabeld met .