Spring naar inhoud


Mijn kind krijgt te veel snoep

Beste Beatrijs,

Mijn dochter (zes jaar) heeft een vriendinnetje met wie ze graag speelt. De ouders van het meisje hanteren een hele andere – veel vrijere – opvoeding. Dit vind ik geen probleem. Wel heb ik moeite met hun snoepbeleid. Snoep is daar in huis aan de orde van de dag: tegen trek, als beloning, voor de gezelligheid en als zoethouder. Per keer in grote hoeveelheden. Hele magnums, zakken gummibeertjes, schuimpjes, chips, spekjes, lollies enzovoort. Ik heb de moeder verteld dat wij ons kind maar spaarzaam snoep geven (waarop ze liet doorschemeren dat zeer ouderwets te vinden), maar dat weerhoudt haar niet om ook mijn dochter veel te geven wanneer ze daar speelt. Mijn dochter vindt dat uiteraard wel best.

Ik wil me niet bemoeien met andermans keuzes in het algemeen, maar ik wil liever niet dat mijn dochter zich daar altijd volpropt met loze koolhydraten. Mijn man heeft om die reden zelfs liever niet dat onze dochter daar nog komt. Dat wil ik de meisjes niet aandoen. Hoe kan ik de ouders vragen of de snoeptoevoer ingeperkt kan worden als mijn dochter bij hen thuis is?

Ruimhartig snoepbeleid

Beste Ruimhartig snoepbeleid,

Dit is heel lastig. Als u de ouders vraagt om hun snoepregime aan te passen, wanneer uw kind bij hen over de vloer is, bekritiseert u in dezelfde adem hun manier van opvoeden. Dergelijke ongewenste bemoeienis geeft ongenoegen. Als dat gezin een routine van veel snoep heeft, zullen ze daar niet omwille van uw dochtertje mee ophouden. En uw dochtertje overslaan, terwijl de rest van het gezin zich te buiten gaat kan ook niet. Het is altijd moeilijk andere ouders aan te spreken op andere (of een gebrek aan) regels in hun opvoeding. De hoeveelheid tijd die kinderen achter schermen doorbrengen is een bekend voorbeeld. Sommige ouders zijn daar heel strikt in, andere laten het aan de kinderen zelf over. De strengere ouders kunnen hun eigen regels niet doortrekken naar andere gezinnen en zullen moeten accepteren dat hun kind buiten het gezin met andere manieren van leven in aanraking komt.

Ook over het vele snoep kunt u denken: ‘Laat maar gaan’. Zolang uw dochter daar niet dagelijks kind aan huis is, kan af en toe een flinke hoeveelheid snoep achterover slaan nu ook weer niet zo veel kwaad. U kunt de snoepconsumptie van uw kind een beetje beteugelen door haar vriendinnetje vaker bij u thuis te laten spelen dan andersom. Ook kunt u prima tegen uw kind zeggen dat ze zelf een beetje rustig aan moet doen met het snoep, want … nu ja, u heeft de redenen zelf wel paraat. Vertrouw er verder op dat de manier van leven, zoals een kind die thuis meemaakt, altijd een veel grotere invloed heeft dan hoe het er in andere gezinnen aan toe gaat.

Artikelen in Kinderopvoeding, Visite.

Gelabeld met , .


Afleggertjes cadeau

Beste Beatrijs,

Ligt het aan mij dat ik niet zo heel blij ben met het jaarlijkse cadeautje van mijn schoonzus? Zij is lid van een leesclub en geeft mij met mijn verjaardag strijk en zet een van de boeken die ze voor die club heeft gelezen. Onlangs hoorde ik dat ook andere familieleden eenzelfde verjaarscadeautje van mijn schoonzus ontvangen (de club leest meer dan een boek per jaar). Soms geeft ze als variatie kleding of schoenen die ze weinig gedragen heeft. Noch mijn schoonzus, noch de ontvangers van deze goede gaven hebben trouwens financiële problemen. Ik lig hier beslist niet wakker van, maar ben benieuwd naar uw mening.

Gebruikte cadeautjes

Beste Gebruikte cadeautjes,

Afleggertjes zijn slappe hap qua verjaardagscadeau. Dat weet uw schoonzus best, maar ze is te lui of te gierig om moeite te doen voor een echt cadeautje. Het interesseert haar niet. Dit gebrek aan inzet is de moeite niet waard om tegen in het geweer te komen. Een ontvanger hoort nu eenmaal dankbaarheid te tonen. Hooguit kunt u bij het uitpakken uitroepen: ‘Ha! Alweer een boek van je onvolprezen boekenclub! Precies waar ik naar snakte!’ Misschien zet de ironie haar aan het denken. Voel u niet verplicht om ‘Oh en Ah!’ te roepen voor tweedehands kleding of schoenen. Het vooruitzicht van een extra tripje naar de container van het Leger des Heils is te neerdrukkend voor zelfs maar gefingeerd enthousiasme.

Artikelen in Cadeaus, Verjaardag.


Jasetiquette

Beste Beatrijs,

Als ik vertrek bij mijn (oudere) vriend of we hebben in een restaurant gegeten, helpt hij mij altijd heel hoffelijk in mijn jas. Omgekeerd, als hij bij mij is, wil ik als gastvrouw hem in zijn jas helpen. Maar hij vindt dat onnodig, zelfs onwenselijk. Wat zijn de regels hiervoor? Mannen helpen vrouwen wél en vrouwen mannen niet in de jas?

Attent met jassen

Beste Attent met jassen,

Dat hele gebruik van vrouwen in jassen helpen is op z’n retour. Alleen oudere mannen doen dat nog. Het is iets uit vervlogen tijden, toen heren voortdurend kleine galante dingen voor dames deden, zoals autodeuren openmaken, vuurtjes geven, koffers dragen, stoelen aanschuiven, spinnen wegwerken, te pas en te onpas laten voorgaan. Het ritueel van een dame in een jas helpen heeft als minpunt dat een vrouw er niet echt mee gebaat is. Ze zit in den blinde te tasten naar de armsgaten, het gedoe duurt langer, het is veel simpeler om het zelf te doen.

Traditioneel deden heren het voor dames en niet andersom, omdat vrouwen doorgaans kleiner zijn dan mannen, waardoor een man diep door de knieën moet om een door een vrouw aangereikte jas te kunnen aantrekken. Ik raad u aan om in ieder geval op te houden met uw vriend in zijn jas te helpen. U maakt het alleen maar lastiger voor hem. Als u het zelf eigenlijk ook ongemakkelijk vindt om in uw jas te worden geholpen, kunt u tegen uw vriend zeggen: ‘Heel attent van je, maar weet je, ik doe het liever zelf, laten we hiermee ophouden.’

Artikelen in Traditionele etiquette.

Gelabeld met .


Te vrijmoedig

Beste Beatrijs,

Onze dochter (17) heeft sinds kort een vriend (16). Hij komt geregeld langs, ook in het weekend. Wanneer mijn moeder (79) dan op bezoek is, zegt hij steevast tegen haar: ‘Hallo, hoe gaat het met u?’ Waarop zij dan ‘Goed, hoor, met jou?’ antwoordt. Mijn moeder vindt dit vervelend. Ze vindt het niet nodig en zelfs ongepast dat hij stelselmatig op deze manier naar haar informeert. Het komt, moet ik zeggen, ook wel wat wijsneuzerig over. Aan de andere kant zou je kunnen stellen dat hij zich beleefd en geïnteresseerd gedraagt. Mijn moeder vindt dat ‘Dag mevrouw’ volstaat en dat er dan vanuit haar eventueel een vraag kan volgen, bijvoorbeeld over zijn school of andere zaken. Ik heb haar gezegd dat ze er gerust iets van kan zeggen of dat ik dat, eventueel via mijn dochter, kan doen. Daar voelt zij dan weer niet voor, ze wil er zeker geen punt van maken. Hoe kijkt u hiernaar?

Ken je plek

Beste Ken je plek,

Wat heb jij daar mee te maken, snotaap?

Uw moeder vindt de begroeting door het vriendje te familiair. Door naar haar welzijn te informeren plaatst hij zich als het ware op hetzelfde niveau, alsof hij en zij in een egalitaire verhouding staan, waarin persoonlijke nieuwtjes worden uitgewisseld. Vergelijk de directeur van een bedrijf die door een stagiair in de lift begroet wordt met ‘Hallo, hoe gaat het met u?’ De directeur denkt dan bij zichzelf: ‘Wat heb jij daar mee te maken, snotaap?’ Volgens dezelfde eisen van respect en terughoudendheid werden kinderen in vroeger tijden niet geacht op eigen initiatief het woord tot een oudere te richten. Ze moesten beleefd afwachten tot hen een vraag werd gesteld. Terwijl de vriend van uw dochter dit natuurlijk helemaal niet brutaal bedoelt. Voor hem is het louter een beleefdheidsformule, zoals Amerikanen ook tegen willekeurig wie ze ontmoeten zeggen ‘Hello, how are you?’

Uw moeder wil de jongen niet corrigeren. Terecht, want een correctie is pijnlijker dan de overtreding zelf. Hetzelfde geldt als u als vrouw des huizes de jongen zou terechtwijzen. Zelfs uw dochter kan de kwestie eigenlijk niet met haar vriend bespreken en hem aansporen om het bij een begroeting te laten, want het delicate ongenoegen van de grootmoeder valt niet goed uit te leggen in deze tijd waarin iedereen zich vrij voelt om tot iedereen het woord te richten. Grootmoeders ongenoegen is daarmee te onbeduidend voor serieuze aanstoot. Naarmate het vriendje vaker over de vloer komt, raakt uw moeder vanzelf gewend aan zijn begroetingsformule die ze niet letterlijk hoeft te nemen en waar ze al helemaal niet op in hoeft te gaan.

Artikelen in Aanspreken en begroeten, Grootouders en kleinkinderen, Visite.

Gelabeld met , .


Liever geen viertal-afspraken

Beste Beatrijs,

Sinds mijn vriendinnen en ik gesetteld zijn, willen ze continu met de partners erbij afspreken. Ik krijg regelmatig een voorstel voor etentjes met z’n vieren, weekendjes weg met z’n vieren, dagjes op pad met z’n vieren en als ik zelf voorstel om iets leuks te doen wordt er automatisch van uitgegaan dat de mannen ook meegaan. Nu heb ik een hele leuke man, geliefd ook bij mijn vriendinnen en hun partners, maar die zit daar helemaal niet op te wachten. Hij gaat graag mee naar feestjes, maar hij vindt viertal-afspraken vaak geforceerde ontmoetingen en hij heeft zijn eigen vrienden. Ik ben het wel met hem eens en spreek mijn vriendinnen ook liever zonder partners. Ik verzin nu vaak smoezen, maar dat voelt ook niet fijn. Hoe kaart ik dit aan zonder op tenen te trappen?

Niet altijd als stel

Beste Niet altijd als stel,

Bespreek het wel met uw vriendinnen! De houding van uw man is tamelijk gebruikelijk. Hoe gaat dat? Mensen trouwen op latere leeftijd dan vroeger, ze hebben zelf al een vriendenkring opgebouwd en er vindt altijd wel enige integratie plaats ‘mijn vriend(inn)en zijn jouw vriend(inn)en’, maar een complete uitwisseling is het zelden. Uw man vindt uw vriendenkring prima op feestjes en grotere bijeenkomsten en heeft geen behoefte om de contacten te intensiveren met aparte avondjes, want dat kost te veel tijd en hij heeft zelf al zijn eigen vrienden. Zelf wilt u trouwens ook liever een-op-een contact met uw vriendinnen dan altijd stellenavondjes. Niets mis met deze voorkeur die u rustig aan uw vriendinnen zou moeten kunnen uitleggen.

Artikelen in Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


Iedereen in de cc

Beste Beatrijs,

Op mijn werk worden er regelmatig mails van mij of van anderen, die aan een of twee collega’s zijn gericht, doorgestuurd naar de hele afdeling (vijftig man). Laatst had ik een vraag over een onderwerp dat mij en twee andere collega’s aangaat. Enkele dagen later zag ik dat de conversatie tussen ons drieën, ter informatie naar iedereen was gestuurd. Ik vind dit niet zo prettig. Niet dat er iets in staat dat collega’s niet mogen weten, maar als ik een mail naar iedereen schrijf, formuleer ik het anders, meer wel overwogen, dan een tussendoortje naar twee collega’s. Is deze gang van zaken normaal in het bedrijfsleven of is het ongepast om hele conversaties door te sturen?

Doorgestuurde e-mails

Beste Doorgestuurde e-mails,

E-mails op eigen initiatief doorsturen naar collega’s is een ongepaste manier van doen. Niet alleen omdat de oorspronkelijke schrijver de mail niet voor de hele afdeling heeft bedoeld, maar ook omdat deze gewoonte om iedereen in de cc zetten bijdraagt tot een e-mail overload. Werknemers krijgen op die manier dagelijks tientallen extra mails voor hun kiezen die niet speciaal voor hen bedoeld zijn, die ook niet relevant voor hen zijn, maar waar ze toch naar moeten kijken, omdat er misschien iets belangrijks in staat. Hier worden mensen gek van. Te veel e-mails is een van de factoren die tot burn-out leiden. Ik raad u aan om deze gewoonte van klakkeloos e-mails doorsturen en rondzenden aan de orde te stellen bij het werkoverleg of zo’n soort vergadering en, eventueel via uw chef, uw collega’s te verzoeken om hiermee op te houden.

Artikelen in Collega's, Internet en e-mail.

Gelabeld met .


Geen aanspraak

Beste Beatrijs,

Ik, Nederlandse vrouw, ben getrouwd met een Turkse man. Als we naar zijn familie gaan wordt er altijd Turks gepraat, terwijl ze ook Nederlands kunnen. De Turkse cultuur is voor hen erg belangrijk en heel veel tradities worden doorgedrukt, zoals een hoofddoek dragen. Voor de lieve vrede ga ik daar vaak in mee, want ik hou erg veel van mijn man. Door deze hoofddoek voel ik me belemmerd om nog Nederlandse contacten te maken. Ik ben bang dat ze me vergelijken met de moslims in het nieuws en denken dat ik iets fundamentalistisch’ aanhang. Ik hoopte nieuwe contacten te krijgen met zijn familie. Ik doe mijn best als ze komen om alles zo veel mogelijk volgens de Turkse traditie te doen. Ik sta al een halve week van te voren mijn huis te poetsen en eten voor te bereiden. Als er dan vervolgens alleen Turks wordt gesproken, voel ik me best alleen. Ik heb het er met mijn man over gehad dat ik me buitengesloten voel, als ook hij Turks gaat praten met de visite. Maar hij zegt dat dit normaal is. Wat kan ik doen? Turks gaan leren om een beetje respect te krijgen? Ik krijg het gevoel mezelf kwijt te raken.

Alleen Turks

Beste Alleen Turks,

Heel vervelend voor u, als iedereen om u heen Turks spreekt, zelfs bij u thuis! Aan de andere kant is het ondoenlijk om van een hele familie te vragen of ze ter wille van u Nederlands willen spreken, als Turks hun moedertaal is en ze met z’n allen bij elkaar zitten. Iemand met een Friese schoonfamilie heeft hetzelfde probleem. Alle Friezen kunnen Nederlands spreken, maar als ze met familie onder elkaar zijn, spreken ze automatisch Fries, omdat het raar en onnatuurlijk aanvoelt om met familieleden een andere taal te spreken. Hier is weinig aan te doen. U kunt natuurlijk beginnen met Turks leren, maar dat is een lange weg en het zal jaren duren, voordat u gesprekken ook maar een beetje kunt volgen of zelf iets verstaanbaars kunt uitbrengen. Misschien dat u tevreden kunt zijn met een-op-een contacten? In een persoonlijk gesprek met uw mans moeder of een zus, zullen ze wel Nederlands met u spreken, neem ik aan.

Uw gebrek aan contacten is een ander probleem. U schrijft dat u een hoofddoek draagt, omdat u zo veel van uw man houdt. Liefde voor uw man lijkt me een verkeerde reden. Zelfs als u moslim bent geworden om met uw man te kunnen trouwen, hoeft u nog geen hoofddoek te dragen, als u daar niet voor voelt. U moet alleen een hoofddoek dragen, als u zelf vindt dat die dracht bij u past. Niet omdat uw man of zijn familie dat zo graag wil.

Als u eigenlijk niets hebt met die hoofddoek, raad ik u aan om hem niet meer te dragen buiten het zicht van uw mans familie. Dus niet naar uw werk en niet bij uw Nederlandse familie of kennissen. Zonder hoofddoek zult u makkelijker aanspraak krijgen met Nederlandse vrouwen en misschien vriendinnen vinden. Te midden van uw Turkse schoonfamilie bent u grotendeels tot eenzaamheid veroordeeld. Niemand kan het u kwalijk nemen als u in het overige deel van uw leven die hoofddoek afwerpt.

Artikelen in Schoonfamilie.

Gelabeld met , , .


Om een boodschap gestuurd

Beste Beatrijs,

Als mijn vriendin jarig is, nodigt zij mij uit op een bepaalde datum om een kopje koffie bij haar te komen drinken om het te vieren en noemt ze in dezelfde adem wat ze graag van mij zou willen krijgen als cadeau (altijd iets duurs). Ik vind dit vervelend. Zij weet dat ik niet krap bij kas zit, dus dat argument kan ik niet naar voren brengen. Wat kan ik doen?

Mijn hebberige vriendin

Beste Mijn hebberige vriendin,

Een telefonische uitnodiging gepaard laten gaan met de vraag om een specifiek cadeau is inderdaad een inhalige en dwingende manier van doen. Maar u hoeft de opdracht van uw vriendin niet braaf uit te voeren. Haar wens is niet meer dan een suggestie die u naast u neer kunt leggen. U kunt ervoor kiezen om een ander cadeautje te kopen: iets wat u zelf verzonnen hebt en wat minder duur is. U kunt zich ook onttrekken aan de hele verjaardag en de uitnodiging vriendelijk afslaan. Een derde mogelijkheid is om eerlijk tegen uw vriendin te zeggen dat u het niet leuk vindt om een opdracht te krijgen om een bepaalde boodschap voor haar te doen, omdat ze uw vrijheid daarmee beknot. Misschien ziet ze dan haar dwaalweg in.

Artikelen in Cadeaus, Vrienden en kennissen.


Mag ik een cadeau veranderen?

Beste Beatrijs,

Ik doe vrijwilligerswerk met vluchtelingen en één van hen, een heel aardige Somalische, gaf mij een jurk cadeau. Het is een enorm gewaad dat ik nooit aan zou trekken. Ik zie er wel een leuk bloesje in, maar dan moet de helft eraf én ik zou de hals willen veranderen. Kortom, van de oorspronkelijke jurk is dan niet veel meer over. Ik zit nu in een dilemma: kan ik een cadeau compleet veranderen? Als ik de jurk vermaak, blijft-ie tenminste niet ongedragen in de kast hangen en ik kan erop letten dat ik het bloesje nooit draag in haar bijzijn, maar ik heb daar toch een slecht gevoel over. Wat vindt u?

Verkeerde jurk

Beste Verkeerde jurk,

Met cadeaus mag u altijd doen wat u wil. Ook met een cadeau dat u gekregen hebt van een Somalische vluchtelinge. Vermaak de jurk gewoon tot een bloesje dat naar uw smaak is. U kunt het bloesje dragen wanneer u wil, ook in haar bijzijn. Als de vrouw aan u vraagt of dat bloesje eerder die jurk was, zegt u dat u er inderdaad iets anders van hebt gemaakt, omdat de jurk in de oorspronkelijke vorm niet bij u paste. Het bloesje wel, u bent er blij mee en u bedankt haar alsnog.

Artikelen in Cadeaus.