Spring naar inhoud


Opdringerige appjes

Beste Beatrijs,

Enige tijd geleden leerde ik iemand kennen die net als ik van wandelen houdt en we besloten om een keer samen te gaan. We maakten een mooie duinwandeling en het was best gezellig. De dag daarop appte de persoon in kwestie dat het een leuke wandeling was geweest. Later betoonde zij zich geïrriteerd dat ik niet op dat appje had gereageerd. Ze wil sowieso vaker appen, om een band op te bouwen. Ik houd echter niet van appen en gebruik het vooral voor korte, zakelijke berichtjes (hoe laat spreken we af?). Sommige mensen sturen heel veel appjes en menen dan recht te hebben op reactie. Ik word hier onrustig van en voel me onder druk gezet. Hoe onbeleefd is het om niet of pas na een paar dagen op appjes te reageren, vooral als er geen concrete vraag of dringende mededeling in geformuleerd wordt?

Opgejaagd door appjes

Beste Opgejaagd door appjes,

Veel mensen houden zich intensief bezig met WhatsApp. Ze beantwoorden alles binnen tien seconden en vervolgens worden er in luttel tijdsbestek een paar (vaak humoristische) berichtjes heen en weer gestuurd. Het is een vorm van contact onderhouden. Maar er zijn genoeg anderen die dit niet doen en weinig acht slaan op binnen pingende berichtjes. Schep duidelijkheid in uw omgeving over hoe u tegenover app-verkeer staat. U bent niet verplicht om meteen te reageren. Zeg tegen de mensen die klagen dat u niet of te laat reageert dat u zo iemand bent die niet de hele tijd zijn telefoon in de gaten houdt. Er kunnen uren voorbij gaan dat u er niet op let. Zeg ook tegen hen dat u zelden reageert op appjes, tenzij er iets dringends aan de hand is, wat antwoord vereist. Zeg ten slotte dat u zelf eigenlijk alleen maar appjes stuurt voor korte, zakelijke mededelingen en niet als manier om een band op te bouwen. Mensen die u dringend nodig hebben kunnen u beter bellen dan appen, omdat u de telefoon wel opneemt.

Artikelen in Telefoon, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


Twee soorten gasten

Beste Beatrijs,

Ik word dit jaar 50 en wil dit graag groots vieren. Er zijn ongeveer honderd mensen die ik wil uitnodigen. Het lijkt me leuk om het feest op een zondagmiddag vanaf 15 uur te houden en een pizzabakker te vragen om ter plekke pizza’s voor de gasten te bakken. Na het eten wil ik het feest voortzetten met muziek en hapjes. Ik wil ongeveer de helft van mijn lijst (goede vrienden en familie) uitnodigen voor het hele feest en de andere helft (de iets minder dichtbije vrienden en werkrelaties) pas na het eten, vanaf 19 uur. Kan dat? Hoe moet ik dat formuleren in de uitnodiging? Ik wil voorkomen dat mensen zich tweederangs feestgangers voelen, als ze aankomen op een feest dat al in volle gang is en waar de etensresten net worden opgeruimd.

Alleen de tweede helft

Beste Alleen de tweede helft,

Uitgesloten. U kunt geen feest organiseren, waarbij de helft van de gasten pas welkom is, wanneer de andere helft al gegeten heeft. Dat is buitengewoon ongastvrij. Wie om 19 uur op een feest binnenkomt verwacht dat hij iets te eten krijgt. Die mensen zullen vreemd opkijken, wanneer blijkt dat allerlei andere gasten het eten al ruim en breed achter de kiezen hebben en dat er voor hen – de nieuwkomers – alleen wat borrelhapjes zijn. Een feest wordt gehouden voor een verzameling mensen die allemaal hetzelfde krijgen en het is uiterst onaangenaam om een onderscheid te maken tussen eerste- en tweederangs gasten. Het zou me niet verbazen als mensen die in de gaten krijgen dat er ook nog een eerste helft van het feest was (waar zij niet welkom waren) onmiddellijk rechtsomkeert maken om ergens anders op eigen kosten te gaan eten. Kortom een heilloos plan. Als het voor u te duur is om alle gasten van een pizza te voorzien, moet u minder mensen uitnodigen of het hele pizza-idee laten varen.

Artikelen in Verjaardag.

Gelabeld met .


Wanneer stoppen ouders met betalen voor hun kinderen?

Beste Beatrijs,

Toen onze drie kinderen nog studeerden, gingen mijn man en ik van tijd tot tijd met een of twee of alle drie naar een concert of uit eten. Wij betaalden toen altijd alle kosten. Inmiddels hebben de kinderen allemaal goede banen en als ik nu met een van hen ergens ga koffie drinken of lunchen, vind ik het eigenlijk niet meer vanzelfsprekend om hem of haar vrij te houden, maar lijkt het me logisch dat ieder zijn deel betaalt. Ben ik nu krenterig? Het gaat me niet zozeer om het bedrag maar om het idee.

Blijven betalen?

Beste Blijven betalen,

Bij kleine uitjes, zoals ergens koffie drinken of lunchen, staan ouders en kinderen te dicht bij elkaar om rekeningen te splitsen. Dan lijkt het op een afspraak tussen vage kennissen. Het is in zo’n situatie (ook tussen goede vrienden/ vriendinnen) toch gebruikelijker dat één partij de (lage) rekening betaalt. Bij een routine van goedkope uitjes betalen vrienden meestal om en om, maar vanuit hun jarenlange zorgtraditie zijn het meestal de ouders die betalen, hoewel een volwassen kind natuurlijk ook best eens de rekening kan oppakken. Een attent kind doet dat ook: ‘Laat maar, mama, ik betaal die lunch wel even.’

Veel ouders zitten tot de laatste snik vast aan hun ingebouwde zorgreflex.

Bij duurdere uitjes, restaurant- of concertbezoek, hangt het ervan af of er een uitnodiging aan vooraf is gegaan (dan betaalt degene die uitnodigt) of dat er een afspraak is gemaakt om samen iets te doen. In het laatste geval kunt u prima voorstellen dat ieder voor zich betaalt. Toch leert de ervaring dat de meeste ouders doorgaan met betalen voor hun volwassen kinderen. Dat gaat van gratis oppassen tot financiële hulp bij huisaanschaf. Veel ouders zitten tot de laatste snik vast aan hun ingebouwde zorgreflex en stoppen hun kinderen, hoe zelf bedruipend ook, graag wat toe, of het nu gaat om een appel voor onderweg of een vakantie met hele gezin naar het verre oosten.

Artikelen in Ouders en volwassen kinderen.

Gelabeld met .


Kosten rouwadvertentie

Beste Beatrijs,

In onze familie is een bejaarde tante overleden Ze heeft zes broers en zussen, van wie een broer eerder al is overleden. Eén zus is dement en weduwe. Namens de broers en zussen is er voor de overledene in een landelijk dagblad een overlijdensadvertentie geplaatst. De oudste zus die dit regelde heeft een rekening gestuurd naar de overgebleven broers en zussen, maar ook – zonder dat dit van tevoren besproken was – naar de kinderen van de overleden broer en de kinderen van de demente zus. Of ze namens hun overleden respectievelijk demente ouder een deel van de advertentiekosten willen overmaken. Die kinderen vrezen dat bij elk volgend overlijden van een oom of tante een dergelijk verzoek komt. Is het redelijk dat neven en nichten meebetalen deze en volgende keren? Kunnen ze aangeven dat ze in de toekomst niet meer namens hun ouders in de kosten willen delen? Of kunnen ze betaling weigeren, omdat een en ander niet van tevoren is besproken?

Meebetalen aan rouwadvertentie

Beste Meebetalen aan rouwadvertentie,

Als er een overlijdensadvertentie namens een groep wordt opgesteld, moeten alle in de advertentie genoemden van tevoren worden gepolst en om instemming gevraagd of ze willen meebetalen aan de rekening. Het is ongepast om zonder overleg een advertentie te plaatsen en daarna een rekening te sturen naar mensen die erin figureren.

Het is overigens niet erg gebruikelijk om een overlijdensadvertentie te plaatsen voor tantes en ooms. Overlijdensadvertenties worden meestal geplaatst door familie in de verticale lijn: partners, kinderen, kleinkinderen. Wanneer een overledene geen partner en geen kinderen heeft, plaatst de horizontale familie (broers en zusters) vaak wel een advertentie, al dan niet met hun kinderen erbij. Bij forse aantallen wordt hun nageslacht samengevat onder de noemer ‘neven en nichten’. Voor zo’n advertentie betalen de broers en zusters de kosten en niet hun kinderen, ook niet wanneer hun ouders eerder zijn overleden. In geval van dementie is er een financieel bewindvoerder die kan betalen. Uitzonderingen daargelaten hebben neven en nichten doorgaans weinig behoefte om overlijdensadvertenties voor tantes en ooms te plaatsen, omdat dat snel kan oplopen en al te begrotelijk wordt.

In het geval dat u beschrijft zijn er dus een paar dingen mis gegaan. Formeel gesproken hoeven de kinderen die zijn aangesproken als plaatsvervanger voor hun ouders niet mee te betalen aan de advertentiekosten, want hun is niets gevraagd. Misschien zullen ze met hun hand over hun hart strijken en alsnog betalen uit aardigheid, maar ik raad hun wel aan om te zeggen dat ze dat in de toekomst niet meer zullen doen. Ze willen van tevoren worden geraadpleegd voor een advertentie en beslissen of ze wel of niet meedoen, en niet onverwacht een rekening gepresenteerd krijgen.

Artikelen in Broers en zussen, Dood en begrafenis.

Gelabeld met .


Koud in huis

Beste Beatrijs,

Mijn man en ik lopen steeds tegen het volgende op. Hij heeft het heel snel warm, ik heb het heel vaak koud. De thermostaat in huis staat standaard op 17 graden, een ideale temperatuur voor mijn man, maar ik vind het kil. Ons huis is vrij van hypotheek, mag ik dan een beetje meer geld uitgeven aan warmte? Gelukkig komt de zomer er aan, maar hoe komen we hier uit?

Koukleum

Beste Koukleum,

17 graden is een prima temperatuur om actief bezig te zijn: stofzuigen, dweilen of andere fysieke activiteiten, maar wie achter de computer zit, tv kijkt of een boek leest, krijgt het dan al snel koud, zelfs bij het dragen van een dikke trui. Een te lage kamertemperatuur kan vooral ’s avonds heel deprimerend zijn. Je hebt ook weer geen zin om je voortdurend in een deken of een slaapzak te hullen. Bij onenigheid over de gewenste kamertemperatuur is het meestal zo dat degene die behoefte heeft aan warmte het wint van degene die behoefte heeft aan koelte. Met andere woorden: de thermostaat gaat omhoog. Dit omdat het veel makkelijker is om langdurig in een iets te warme ruimte te verkeren (die persoon kan zich licht kleden) dan urenlang te moeten koukleumen. Daar wordt een mens chagrijnig en depressief van. Zet de thermostaat hoger en maak er desnoods ruzie over met uw man. U hebt het recht om u comfortabel te voelen in uw eigen huis.

Artikelen in Liefde en relaties.

Gelabeld met .


Al te hartelijk

Beste Beatrijs,

Als zestigplusser zit ik (vrouw) op een wekelijkse bridgeclub met voornamelijk leeftijdgenoten. Nu wil het geval dat een vrouw die een klein jaar lid is en met wie ik geen contact heb buiten de club, mij telkens innig omhelst als begroeting. Ik zit dan aan tafel met anderen en zij loopt langs en gaat om mijn nek hangen. Een flink aantal leden ken ik al meer dan vijftien jaar, maar niemand doet dit. Ik voel me opgelaten, want het is nu iedere week raak. Wat moet ik doen? We zijn allebei getrouwd, maar ik ga haast denken dat zij verliefd op me is, want ik ervaar dit als zeer ongewoon.

Ongewenst geknuffeld

Beste Ongewenst geknuffeld,

Het beste lijkt me om de koe bij de horens te vatten en duidelijk te zijn. Schiet deze vrouw even aan op een ander moment dan bij het begroeten en zeg op verontschuldigende toon tegen haar: ‘Je bent altijd erg enthousiast om mensen te omhelzen, maar ik zou je willen vragen om mij niet meer te knuffelen of aan te raken, want ik heb moeite met fysiek contact, sorry, ik ben geen touchy-feely persoon.’ In dit zinnetje schrijf ik expres ‘mensen’, ook al doet ze het alleen bij u, want op die manier doet u het voorkomen alsof zij het niet specifiek op u gemunt heeft, maar alsof het haar gebruikelijke manier van doen met iedereen is. Door te zwijgen over uw verliefdheidsvermoeden en haar geknuffel als uiting van algemene welwillendheid te duiden behoedt u haar voor gezichtsverlies. Ook is het goed om de schuld van uw ongemak bij uzelf te leggen en niet aan haar te wijten.

Artikelen in Aanspreken en begroeten, Scholen en verenigingen.

Gelabeld met .


Als mannen vrouwelijk schoon prijzen

Beste Beatrijs,

Na mijn scheiding ben ik gaan internetdaten via een serieuze site. Gezien mijn leeftijd, 55, werd mij aangeraden te mikken op ongeveer twaalf jaar oudere mannen, omdat mannen van mijn eigen leeftijd jongere vrouwen zouden willen. Ik kreeg omgang met een man van dertien jaar ouder, die mij een keer zonder aanleiding vertelde dat hij zijn werkster er goed vond uitzien. Ook van een voormalige collega van hem benadrukte hij haar schoonheid. Hij gaf mij ook complimenten, maar ik vond het toch vervelend. Om meerdere redenen maakte ik het uit en begon te daten met man 2. Op zeker moment kwam mijn ongenoegen ter sprake over het nodeloos uitweiden over de aantrekkelijkheid van andere vrouwen en tot mijn verbazing zei deze man dat hij dat zelf ook deed. Gezien mijn gevoeligheid wilde hij wel proberen om het niet meer te doen, maar dat zou wel moeilijk zijn, omdat hij nu eenmaal enthousiast werd van mooie vrouwen. Is het iets van deze tijd dat mannen vrijuit tegen hun date commentaar geven op het uiterlijk van vrouwen? Als ik mijn ex potenter zou vinden dan mijn huidige partner (waarschijnlijk ligt dat punt bij mannen wat gevoeliger dan uiterlijk), zou ik dat niet tegen hem zeggen. Wat vindt u?

Geen onschuldig compliment

Beste Geen onschuldig compliment,

Om te beginnen dit: als vrouw van 55 hoeft u niet te mikken op mannen die minstens twaalf jaar ouder zijn! Er zijn genoeg mannen tussen de vijftig en zestig die helemaal niet met alle geweld een vrouw van tien of vijftien jaar jonger willen, maar gewoon iemand zoeken van dezelfde leeftijdscategorie. Er is geen enkele reden dat u zich op voorhand zou moeten richten op mannen van tegen de zeventig. De persoon of instantie die u dat heeft aangeraden spreidt een naargeestig soort seksisme ten toon, waar u niet mee gediend bent.

Dan uw vraag. Nee, het is niet speciaal iets van deze tijd dat mannen zich in het bijzijn van een vrouw prijzend (of juist laatdunkend) uitlaten over andere vrouwen. Het verschijnsel dat mannen zich dit soort obligate observaties permitteren hoort eerder bij vroeger tijden, toen vrouwen als zodanig in mannelijke ogen een ondergeschikte rol speelden. Met dezelfde vanzelfsprekendheid waarmee mannen over honden of auto’s konden zeggen: ‘Dit is een mooie hond (auto), dit is een lelijk exemplaar’, matigden ze zichzelf de positie aan om elke vrouw die toevallig hun blikveld kruiste openlijk aan een kritisch oordeel te onderwerpen, ongeacht de toehoorder.

Giftige mannelijkheid kan beter beperkt blijven tot mannen onder elkaar in de kleedkamer.

In deze tijd geldt het dwangmatig en publiekelijk beoordelen van vrouwen op uiterlijk als een voorbeeld van giftige mannelijkheid. Uitlatingen in die sfeer kunnen beter beperkt blijven tot mannen onder elkaar in de kleedkamer. Wanneer u zo iemand treft als date, raad ik u aan onmiddellijk de betrekkingen stop te zetten, want het is onaangenaam om voortdurend te moeten aanhoren hoe fantastisch een andere vrouw eruit ziet en daarmee impliciet ingewreven te krijgen dat u zelf spijtig genoeg tekortschiet. Geloof hem niet als hij zegt dat hij zijn leven zal beteren, want iemand van tegen de zeventig is te oud om zijn gewoontes te veranderen.

Artikelen in Liefde en relaties.

Gelabeld met .


Ik wil geen restitutie!

Beste Beatrijs,

Het gebeurt wel eens dat vrienden of collega’s een klein bedrag (een paar euro) dat ik eerder voor hen betaald heb aan mij willen teruggeven. Na een paar keer beleefd weigeren krijg ik het geld alsnog toegestopt. Ik neem het liever niet aan, omdat ik het de moeite niet vind. Dit gehannes met geld is ongemakkelijk en bovendien heb ik het gevoel dat ik me hebberig opstel en beleefdheidsgrenzen overschrijd. Hoe hoort het eigenlijk? Zijn er regels voor hoe veel weigerpogingen iemand moet ondernemen?

Weigeren of aannemen?

Beste Weigeren of aannemen,

De regel is om geld dat u hebt voorgeschoten zeker te accepteren, als men u terug wil betalen. U hebt gelijk dat onder vrienden minimale bedragen doorgaans niet worden verrekend, maar als iemand per se wil betalen, is er geen reden om restitutie te weigeren. Sommige mensen vinden het vervelend om bij iemand in de schuld te staan, ook al gaat het om een futiel bedrag. Door te weigeren om het geld aan te nemen dat mensen willen teruggeven lijkt het bovendien alsof u hen een fooi wil geven, waardoor u zich boven hen plaatst. U kunt ervan verzekerd zijn dat u geen hebberige, onbeleefde indruk maakt, als u toestaat dat mensen hun schuld bij u wegwerken. Zij hechten eraan dat een in hun ogen scheve balans weer wordt recht getrokken.

Artikelen in Collega's, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met , .


Een feestdag in de vastentijd

Beste Beatrijs,

Momenteel zitten we midden in de 40-dagen vastentijd. Voor mij betekent dat geen suiker en geen alcohol. Dit weekend zijn wij te gast op een bruiloft. Toen wijzelf trouwden hebben we ons best gedaan voor uitgelezen eten en drinken. We worden er nog steeds blij van als we van vrienden of familie te horen krijgen hoe bijzonder die taart toch was of dat men zo genoten heeft van de speciaal biertjes. In dit kader vraag ik me af of het niet erg onbeleefd is om te vasten op iemands bruiloft.

Vasten op een huwelijk

Beste Vasten op een huwelijk,

Het is een goede gewoonte op feestelijke bijeenkomsten om niet elkaars eet- en drinkgedrag in de gaten te houden, laat staan daar commentaar op te geven of vragen over te stellen. Zeker niet in deze tijd, waarin vele mensen zich om zeer uiteenlopende redenen onthouden van uiteenlopende spijzen en dranken. Genodigden zitten daar niet om elkaar de maat te nemen, maar om het gezellig te hebben. Kans is groot dat mensen het te druk hebben met elkaar om erbij stil te staan dat u geen alcohol drinkt of de taart aan u voorbij laat gaan. Doe gewoon waar u zich goed bij voelt. Na afloop kunt u altijd een algemeen soort compliment geven wat een prachtig verzorgde bruiloft het was met heerlijk eten en drinken.

Artikelen in Bruiloft, Eten en drinken.

Gelabeld met , .