Spring naar inhoud


Duurzaamheid promoten

Beste Beatrijs,

Ik doe mijn best een steeds groenere consument te worden. Intussen word ik moedeloos van wat ik om me heen zie: buurman A vult wekelijks een afvalbak met drankblikjes omdat hij statiegeldflessen lastig vindt. Buurvrouw B heeft vijf honden. Vriend C kiloknalt en plofkipt er vrolijk op los. Buren D rijden in twee grote brandstof slurpende oldtimers. Collega E vliegt twee weekenden per maand naar haar Zwitserse vakantiehuis. Vriendin F shopt zich suf aan de nieuwste wegwerpmode. Neef G gaat alweer een weekje zonnen in Cuba. In de tuin van kennis H branden van oktober tot maart drie slingers kerstlampjes rondom de terraskachel. De een na de ander plempt z’n tuin vol betontegels. Het zijn allemaal reuze aardige mensen en brave burgers. ‘Wijst elkander terecht,’ schreef de apostel Paulus, maar ik kan toch moeilijk iets zeggen over andermans uitpuilende vuilbak? Afkeurend kijken als buurvrouw haar bataljon geliefde viervoeters uitlaat? Verwijtend reageren op de blije aankondiging van een weekendtrip naar New York of de vakantiefoto’s uit onzinnig verre oorden afkraken? Maar hoe ik ook mijn best doe om stilzwijgend het autoloze, vleesloze, afval scheidende en consuminderende voorbeeld te geven – navolging zie ik niet in mijn omgeving. Ik wil niemand veroordelen en leef natuurlijk zelf als welvarende westerling per definitie ecologisch gezien op veel te grote voet. Maar ik vrees dat er een moment komt dat ik tegenover sommige mensen niet langer mijn mond kan houden. Bestaan er beleefde manieren om duurzaamheid te promoten?

Hoe overtuig ik de medemens?

Beste Hoe overtuig ik de medemens,

De apostel Paulus schreef: wijs elkaar terecht in een sfeer van zachtmoedigheid. Hij hield de slag al om de arm: een terechtwijzing kan alleen op een omzwachtelde manier uitgesproken worden, anders leidt die tot woede. Buurtgenoten en kennissen opvoedend toespreken is in het algemeen niet raadzaam. De betweter die precies weet wat de ander verkeerd doet is niemands favoriete gespreksgenoot. Dat is een beetje het probleem met profeten: in eigen, bekende kring worden ze meestal uitgelachen. Als u mensen wil omturnen kunt u zich beter richten op onbekenden. Daarvoor is het dienstig om naam te maken. Naar een geliefd of bewonderd persoon wordt beter geluisterd dan naar zomaar een kennis die preekt over stokpaardjes.

Sluit u aan bij een groep gelijkgezinden.

Populariteit kunt u verwerven door op internet aan de weg te timmeren. Ga twitteren, begin een blog of een vlog en verzamel volgers. In uw eentje is dat hard werk. En u moet er maar net talent voor hebben om een missie aan de man te brengen. Het is op den duur effectiever om u aan te sluiten bij een groep gelijkgezinden. Als lid van een (politieke) partij of pressiegroep op het gebied van milieu of klimaat kunt u meedoen met vergaderen, flyeren, brochures schrijven, langs deuren gaan, actie voeren zowel in het echte leven als op internet, misstanden onderzoeken en aan de kaak stellen, petities opstellen, medestanders wakker schudden en politieke aandacht afdwingen. Wanneer u hierover van gedachten wisselt met vrienden en buurtgenoten, kunt u er misschien een paar begeesteren, maar verwacht er niet te veel van. De planeet redden is hoe dan ook meer een taak van samenwerkende regeringen en wetgevende instanties die maatregelen moeten treffen dan van gemotiveerde enkelingen, al zal er geen structurele verandering plaatsvinden zonder voorhoede die druk blijft uitoefenen. Deel uitmaken van een (geweldloze) voorhoede is zeker een beleefde manier om duurzaamheid te agenderen.

Artikelen in Aanspreken en begroeten, Taalgebruik.

Gelabeld met , , .


Rsvp

Beste Beatrijs,

Ter gelegenheid van mijn verjaardag heb ik per mail vrienden en goede kennissen uitgenodigd voor een drankje. Sommige mensen hebben gereageerd, de meerderheid laat niets van zich horen. Mag ik ervan uitgaan dat deze mensen toch wel komen, of zal ik ze afschrijven? En hoe hoort het eigenlijk?

Komen ze wel of komen ze niet?

Beste Komen ze wel of komen ze niet,

Ga ervan uit dat van degenen die niets hebben laten horen de meerderheid zal komen. Een vuistregel voor feestjes is dat een kwart tot een derde van het totale aantal genodigden niet zal komen. Als u 30 mensen hebt uitgenodigd, zullen er tussen de 20 en 25 mensen komen. Ook van degenen die wel toegezegd hebben zal een klein deel alsnog niet komen opdagen wegens ziekte of andere last minute problemen.

In verband met de voorbereidingen voor een feestje (hapjes en drankjes) is het handig als mensen van tevoren laten weten of ze wel of niet aanwezig zullen zijn. Door RSVP op de uitnodiging erbij te zetten of een regeltje ‘Wil je even laten weten of je wel of niet komt?’, kunt u genodigden aansporen hun voornemen kenbaar te maken. Een uitnodiging zonder vorm van RSVP is vrijblijvender – genodigden die hun komst niet hoeven te bevestigen kunnen op het laatste moment nog eens bekijken of ze de gelegenheid de moeite waard vinden of liever iets anders willen doen op die avond.

Artikelen in Traditionele etiquette, Verjaardag.

Gelabeld met .


Een wachtwoord delen

Beste Beatrijs,

Enkele jaren geleden moest een vriendin van mij een paar weken thuis bijkomen van een operatie en ziekenhuisopname. Om haar herstel wat prettiger te maken gaf ik haar mijn Netflixwachtwoord, zodat ze kon kijken via mijn account. Het is nu drie jaar later en zij kijkt nog steeds via mijn account naar series en films. Inmiddels hoor ik een klein stemmetje in mijn hoofd dat het oneerlijk is dat zij nooit heeft aangeboden om mee te betalen aan de kosten. Het lijkt mij te laat om hier wat over te zeggen. Moet ik het zo laten? Het is de moeite niet waard om ruzie over te krijgen, maar ik ben toch een beetje teleurgesteld in die vriendin. Zelf zou ik in zo’n situatie altijd aanbieden om mee te betalen.

Meeliften met Netflix

Beste Meeliften met Netflix,

Het is helemaal niet te laat om hier wat van te zeggen! U had dat veel eerder moeten doen, maar los daarvan is het nooit te laat om een eind te maken aan wat voor onrechtvaardigheid dan ook. Zeg tegen uw vriendin: ‘Je hebt er vast niet bij stil gestaan, maar ik wil je eraan herinneren dat Netflix geen gratis dienst is. Toen ik je een paar jaar geleden mijn wachtwoord gaf om je afleiding te bezorgen tijdens je herstelperiode was het niet mijn bedoeling om deze dienst permanent voor je te betalen. Mijn fout overigens. Ik had erbij moeten zeggen dat het een cadeau voor drie maanden was. Maar goed, we zijn nu drie jaar verder en ik wil je vragen of je je eigen abonnement kunt nemen. We kunnen ook doorgaan met het delen van mijn abonnement, maar dan wil ik je vragen om de helft van de kosten te betalen.’ Dat zal uw vriendin vast heel redelijk vinden. Het lijkt me niet iets om ruzie over te krijgen. Als u überhaupt geen zin meer hebt om uw account te delen (volgens de voorwaarden mag delen niet eens, behalve met inwonende huisgenoten), verandert u gewoon uw wachtwoord en deelt u dat mee aan uw vriendin.

Artikelen in Internet en e-mail, Vrienden en kennissen, Ziekte.

Gelabeld met .


Een klassieke erfenisruzie

Beste Beatrijs,

Vijf jaar geleden overleed mijn moeder. Mijn vader (75) kreeg daarna een relatie met een andere vrouw.  Zij is twintig jaar jonger dan hij en inmiddels gescheiden. Volgende maand gaan ze trouwen. Ze wonen al in het huis dat mijn ouders lang geleden samen gekocht hebben. Mijn broer en ik zijn geschokt dat zij in gemeenschap van goederen willen trouwen. Wij vinden het een vreselijk idee dat zij de helft van de nalatenschap van mijn vader krijgt, als hij komt te overlijden of als hun huwelijk misloopt. We vinden dat een vrijwillig gescheiden vrouw van in de vijftig, met volwassen zelfstandig wonende kinderen en een eigen inkomen financieel voor zichzelf dient te zorgen. Hoe kunnen we onze vader ervan weerhouden om in gemeenschap van goederen te trouwen? Onze moeder zou dit ook niet gewild hebben.

Daar gaat de erfenis

Beste Daar gaat de erfenis,

Een tweede huwelijk op gevorderde leeftijd gaat altijd meer mensen aan dan alleen het trouwende stel zelf. Het in gemeenschap van goederen gesloten huwelijk van uw vader kan inderdaad op termijn tot gedeeltelijke onterving van zijn twee kinderen leiden. De kans is groot dat uw vader eerder zal overlijden dan zijn twintig jaar jongere vrouw die vervolgens recht heeft op de helft van zijn erfenis. Begrijpelijk dat u en uw broer dit met lede ogen aanzien.

Tweede huwelijken worden meestal volgens het format ‘huwelijkse voorwaarden’ gesloten, juist met het oogmerk om de erfenis voor kinderen uit het eerste huwelijk veilig te stellen en om gold diggers te ontmoedigen. Per 1 januari 2018 verandert overigens de huwelijkswetgeving en wordt de huidige standaard ‘algehele gemeenschap van goederen’ vervangen door ‘beperkte gemeenschap van goederen’, waarbij het aanvangsvermogen en een latere, al of niet onder uitsluiting verkregen schenking of erfenis als privébezit van de verkrijgende partner worden aangemerkt en buiten het gemeenschappelijke bezit vallen.  Echtgenoten blijven dus eigenaar van hun kapitaal en bezittingen. De opties ‘algehele gemeenschap van goederen’ en ‘huwelijkse voorwaarden’ blijven beschikbaar – via een regeling bij de notaris. Wie geen keus voor het een of het ander maakt, trouwt automatisch op ‘beperkte gemeenschap van goederen’.

Voer toch nog eens een gesprek met uw vader, al dan niet met uw broer samen, maar in ieder geval zonder zijn aanstaande erbij. Bespreek de consequenties van zijn voorgenomen huwelijksopzet en vraag hem op de man af of het werkelijk zijn wil is dat u en uw broer de helft van de erfenis mislopen – en misschien meer dan dat, als het huis op een of andere manier voor de langst levende blijft gereserveerd, waarna haar eigen kinderen ermee aan de haal gaan na haar dood. Uw vader heeft natuurlijk het recht om zijn nieuwe liefde het maximum mogelijke na te laten, afgezien van de legitieme porties (kinderen hebben altijd recht op de helft van hun kindsdeel), maar laat het duidelijk zijn dat hij deze beslissing weloverwogen genomen heeft. Hem ervan weerhouden kunt u niet. Als u het moeilijk vindt om keihard over geld te spreken, dring er dan tenminste op aan dat hij zich door een notaris laat voorlichten over de financiële consequenties van een en ander.

Artikelen in Ouders en volwassen kinderen.

Gelabeld met .


Ongevraagde goede raad

Beste Beatrijs,

Ik heb al jarenlang een goede vriendin, we kunnen over veel onderwerpen fijn van gedachten wisselen. Zij heeft één onhebbelijkheid, waar ik moeite mee heb: ze geeft mij ongevraagd adviezen. Toen ik ging verhuizen, adviseerde ze mij de tuin niet zo bewerkelijk te maken als bij het vorige huis. Nu ik een recreatiewoning heb, vindt ze dat ik bezoek zoveel mogelijk moet afhouden, omdat ik weinig ruimte heb. Zelf is ze wel twee keer langsgekomen en vroeg bovendien of ze haar buurvrouw, die ik van verjaardagen ken, mee mocht nemen. Ik weet niet goed hoe ik op deze adviezen moet reageren.

Ongevraagde goede raad

Beste Ongevraagde goede raad,

Trekt u zich er niets van aan! Goede raad is vaker een kwestie van stijl, enthousiasme of een bepaalde dringende manier van spreken dan een serieuze mededeling. De mensen kletsen maar wat. Als uw vriendin meent dat u beter uit zou zijn met een minder bewerkelijke tuin of dat u bezoek moet afhouden, is dat alleen maar een lukrake gedachte die op dat ogenblik in haar hoofd opkomt. Een uur later of een week later is ze niet alleen vergeten dat ze dat gezegd heeft, maar is ze zelfs vergeten dat ze het nodig vond dat u een makkelijke tuin zou krijgen!

De meeste uitlatingen van de meeste mensen zijn volstrekt onbelangrijk. Ze zeggen maar wat om iets te zeggen, zoals ze doelloos de pluisjes van een uitgebloeide paardenbloem wegblazen. Ook al menen ze op dat moment wat ze zeggen, ze gaan echt niet de volgende keer dat ze u zien controleren of u hun aanwijzingen wel hebt opgevolgd. Welnee, dan vallen hun weer nieuwe dingen op die om verse goede raad vragen. Neem de adviezen van uw vriendin niet letterlijk, hecht er geen waarde aan en schenk er zo min mogelijk aandacht aan. Reageer op een niet-verplichtende manier met ‘Oké’ (wat niet meer betekent dan ‘Ik heb je gehoord’) en leg het naast u neer.

Artikelen in Vrienden en kennissen.

Gelabeld met , .


Hoera, de baas is vijftig!

Beste Beatrijs,

Het hoofd van de kleine afdeling waar ik werk wordt binnenkort vijftig. Nu doet zich de vraag voor: wat te doen met haar verjaardag? Een Sara-pop gaan we uiteraard niet in haar kantoor neerzetten, maar vijftig is te vroeg voor een boek met aardige herinneringen – als ik me niet vergis is dat eerder bedoeld voor bij een pensionering. Zijn er tradities voor zulke gevallen? We willen de dag niet onopgemerkt voorbij laten gaan en denken duidelijk liever aan iets persoonlijks dan aan iets van grote materiële waarde – alleen al omdat zij daar zelf niet om geeft.

Als de chef 50 wordt

Beste Als de chef 50 wordt,

Dat het hoofd van uw afdeling vijftig jaar wordt is volstrekt onbelangrijk. Niemand op het werk wordt geacht om daarbij stil te staan en er bestaat dan ook geen traditie voor. Een vijftigste verjaardag viert men in huiselijke kring met familie en persoonlijke vrienden – op het werk zijn er geen festiviteiten. Daaruit volgt dat medewerkers geen geld hoeven te lappen voor een gemeenschappelijk cadeau of een etentje. Ondergeschikten hoeven niet te betalen voor de verjaardag van de leider, we zijn hier niet in Noord-Korea. Niemand hoeft een toespraak te houden en het is ook zeker geen aanleiding tot het zingen van liederen of het samenstellen van een liber amicorum. Die conventies worden ingezet om een pensionering luister bij te zetten. Misschien komt het afdelingshoofd op haar verjaardag met een taart binnen om te trakteren bij de koffie. Gevulde koeken of tompoezen, uitgedeeld door de jarige zelf – dat is zo’n beetje het niveau van de feestelijkheden.

Artikelen in Collega's, Verjaardag.


Koppelaar in de werksfeer

Beste Beatrijs,

Ik werk als zzp’er in een verzamelpand met andere zzp’ers. Iemand die daar ook werkt vroeg me laatst om de naam en contactgegevens van een van mijn opdrachtgevers bij een project waarbij ik al sinds lange tijd betrokken ben. Hij zag wel een rol voor zichzelf in dit project. Hij doet andersoortig werk dan ik, dus hij is geen directe concurrent. Maar hij is erop gebrand overal een slaatje uit te slaan, ook in het sociale verkeer. Ik heb nogal vaag gereageerd dat ik er binnenkort op terugkom.

Eigenlijk wil ik mijn opdrachtgever niet opzadelen met iemand die zich zomaar aandient. Bovendien kan hij deze specifieke diensten waarschijnlijk niet gebruiken. Normaliter draag ik alleen mensen voor die integriteit hoog in het vaandel dragen en met wie ik eerder gewerkt heb. Wat zal ik doen als deze zzp-collega erop terugkomt? Botweg zeggen hoe ik erover denk? Een smoes verzinnen waarmee ik zijn verzoek vriendelijk afwimpel? Of overdrijf ik en is het beter als ik zijn voorstel doorspeel aan mijn opdrachtgever? We komen elkaar dagelijks tegen bij de kantoorlunch, dus ik wil graag een goede sfeer houden.

Voor een karretje gespannen

Beste Voor een karretje gespannen,

Uw kantoorgenoot wil u gebruiken als een intermediair voor een eventuele opdracht bij een van uw opdrachtgevers. Op zichzelf niet zo raar. Zzp’ers doen niet anders dan aan de weg timmeren om ergens een opdracht binnen te slepen. Via persoonlijke contacten gaat dat altijd beter dan via sociale media of Linked-In of zoiets.

Is het niet juist de bedoeling van zo’n flexwerkerspand om nuttige contacten in de kantine op te doen? Uw kantoorgenoot zit in een andere branche dan u en vormt geen concurrent voor uw eigen werkzaamheden. Wat is erop tegen om als doorgeefluik te fungeren? U hoeft niet garant voor hem te staan of de loftrompet te blazen tegenover uw opdrachtgever. Uw chef zal wel vaker uit verschillende hoeken dit soort aanmeldingen krijgen en is ongetwijfeld prima in staat om mensen die zich aanmelden af te poeieren, als hij geen behoefte heeft aan hun expertise. Maar misschien kan hij hem wel gebruiken. Als u deze persoon niet ziet zitten of u twijfelt aan zijn kwaliteiten, kunt u dat desnoods in vertrouwen (niet op schrift!) erbij zeggen tegen uw opdrachtgever. Zo van: deze persoon zoekt werk en wil zich hier aanmelden, maar ik heb geen hoge pet van hen op.

Het doorgeven van een e-mailadres betekent geen persoonlijke aanbeveling van uw kant. Er is niets verloren en niets gewonnen, als u uw kantoorgenoot deze dienst bewijst. U kunt er zelfs een voorbehoud bij geven: ‘Dit zijn de contactgegevens, je kunt het altijd proberen, maar ik denk niet dat er veel kans is.’

Artikelen in Zakelijke relaties.


Als een klein kind wil meespelen

Beste Beatrijs,

Wij wonen in een fijne buurt aan een parkje waar kinderen graag voetballen. Mijn zonen van 14 en 11 voetballen vaak met twee buurjongens van 13 en 11 jaar. Nu is er een jongetje van 7 uit de buurt dat ook wil meedoen. De pubers hebben daar niet altijd zin in. De ouders van dit jongetje vinden dat hij mee moet kunnen voetballen, omdat het veldje er voor iedereen is. Hij mag af en toe meedoen, maar dan hebben de pubers minder plezier in hun spel. Wij willen de sfeer in de buurt goed houden. Toch vinden we het fijn dat de jongens zelf ook met plezier buitenspelen. Wat kunnen we doen? Er zijn geen voetballende leeftijdsgenoten voor de zevenjarige.

Buurkind wil meedoen

Beste Buurkind wil meedoen,

Laat de kinderen het zelf uitzoeken. Dit is typisch een probleem van alle tijden, waar kinderen zelf uit moeten komen. Het is heel vervelend als ouders bij elk wissewasje als scheidsrechter moeten optreden. De zevenjarige mag af en toe meedoen met voetballen. Dat is heel aardig van de grotere kinderen. Maar een kind van zeven kan niet verwachten dat oudere kinderen altijd doen wat hij wil. Dat is niet realistisch. Verschillende leeftijden hebben verschillende belangen. Grotere kinderen mogen hun eigen spel spelen en hoeven zich niet altijd aan te passen aan een kleintje. Als er geen leeftijdgenoten in de buurt wonen, moeten de ouders een andere oplossing verzinnen: vaker speelafspraken maken met vriendjes van school of hun spruit op een voetbalclub doen.

Artikelen in Kinderopvoeding, Tieners.

Gelabeld met .


Botte vader

Beste Beatrijs,

Gisteren waren mijn ouders met mijn broer bij mij op kraambezoek. Mijn vader toonde niet veel interesse. Hij keek even in de wieg, maar had het al snel weer over belangrijker zaken, zoals de aankoop van een trekhaak en hoeveel die gekost heeft. Mijn moeder en broer waren wel enthousiast over de baby en wilden graag met hem op de foto. Toen ik mijn vader vroeg of hij er ook op wilde zei hij ‘Vooruit dan maar’. Toen mijn dochter van drie vroeg welke foto hij de mooiste vond, antwoordde hij: ‘De foto waar jij niet op staat!’ Hij probeert dan grappig te zijn, maar het komt erg onaardig over en het komt de sfeer niet ten goede. Dergelijke opmerkingen maakt mijn vader vaker. Ik heb er ook wel eens iets van gezegd, maar dan zegt hij ‘dat hij nu eenmaal zo is.’ Ik zou willen dat ik me nadien niet zo aangeslagen voelde. Hoe moet ik hiermee omgaan?

Vader bederft sfeer

Beste Vader bederft sfeer,

Beschouw zijn uitingen als willekeurige wartaal.

Sommige mannen hebben niets met baby’s, peuters of kinderen. Soms hebben ze zelfs niets met mensen in het algemeen. Daarbij heeft uw vader ook nog eens een bedenkelijk gevoel voor humor. Sommige mannen proberen hun verlegenheid of hun angst voor emoties op die manier te maskeren. Kom altijd onmiddellijk op voor uw kinderen, als uw vader grapjes maakt ten koste van hen, en ga sowieso, wanneer het u te dol wordt, tegen hem in met een corrigerende opmerking: ‘Nou, Pa, zo kan die wel weer, dat is echt niet grappig!’ of ‘Kun je je een beetje inhouden? We zitten hier voor de gezelligheid, niet om elkaar af te katten!’ Maar hij pleit zichzelf bij voorbaat al vrij door te zeggen dat hij nu eenmaal zo in elkaar zit, dus meer zelfsturing in de toekomst valt er niet van hem te verwachten. Laat de hoop hierop varen en neem een bewuste beslissing om zijn woorden niet meer persoonlijk op te vatten. Beschouw zijn uitingen als willekeurige wartaal en laat ze van u afglijden. Schuif zijn empathietekort niet op het conto van kwaadaardigheid, maar van onvermogen. Het is spijtig, maar dit is uw vader en met hem zult u het moeten doen.

Artikelen in Ouders en volwassen kinderen, Taalgebruik.

Gelabeld met .