Spring naar inhoud


Een afgedwongen cadeau

Beste Beatrijs,

Ongeveer een maand voor haar verjaardag kreeg ik van een goede vriendin een appje met een foto van het cadeau dat zij graag zou willen ontvangen plus informatie over waar ik het kon kopen. Dit stoorde mij nogal. Het gewenste cadeau lag ruim boven ons gebruikelijke budget en ik had al iets anders op het oog. Uiteindelijk heb ik het cadeau wel aangeschaft en daar kwamen ook nog verzendkosten bij. Ik wilde voor haar verjaardag niet gierig overkomen, maar al met al kostte het mij het dubbele van wat ik gebudgetteerd had. Later verklaarde ze dat ze op deze manier verzekerd was van een geschikt cadeau, omdat ze wilde minimaliseren. Ik vond dat zo naar om te horen, want ik zoek altijd met veel zorg cadeaus uit. Nu ben ik zelf over enkele weken jarig, maar voel mij toch wel erg bezwaard om zomaar een screenshot van een gewenst artikel toe te sturen. Hoe zal ik dit oplossen?

Cadeaus bestellen

Beste Cadeaus bestellen,

Een vraag om een bepaald cadeau te krijgen is nooit een verplichting. Het is altijd een vrijblijvende suggestie. Niemand kan van een ander eisen om een bepaald cadeau te kopen. Mensen hebben hun eigen ideeën en niet te vergeten: hun eigen budget. U hoeft zich niets aan te trekken van mensen die druk op u uitoefenen om uw budget te overschrijden omdat ze zo graag iets willen hebben. U was iets anders van plan om te geven aan uw vriendin – een prima reden om haar suggestie niet te volgen. Als ze had gevraagd waarom u niet deed wat ze had gevraagd, had u kunnen zeggen dat u dit cadeau leuker vond of geen geld had voor het gevraagde.

Voor uw eigen verjaardag raad ik u aan om hetzelfde te doen als altijd. Als u niet gewend bent om verlanglijstjes rond te sturen, doet u dat nu ook niet. Boven een bepaalde leeftijd (zeg boven de 21 jaar) hebben wensenlijstjes voor de zoveelste, niets-bijzonders-verjaardag toch vaak iets kinderachtigs.

Artikelen in Cadeaus, Verjaardag, Vrienden en kennissen.

Gelabeld met .


8 reacties

Blijf op de hoogte, abonneer je op de RSS feed voor reacties op dit artikel.

  1. Mia schrijft

    wij krijgen van enkele familieleden ook altijd een ‘verlanglijstje’ deze is ook specifiek voor ons en bij de kinderen wordt er gewenst dat ik ruim van te voren aangeef wat ik koop, zodat dit ‘afgestreept kan worden’. Dit voelt als een boodschappenlijst en ik heb me er nooit aan gehouden. Elk jaar zeg ik netjes ‘we hebben zelf al iets gekozen’. bij de wedervraag voor een wensenlijstje houden we het bewust vaag iets waar ik om moet glimlachen of een bon,bloemen of boek :iets met een B. Na wat jaren is het wel duidelijk, de lijst of de vraag om onze lijst, krijgen we niet meer bij elke verjaardag!

  2. Emma schrijft

    Hoewel het niet netjes is om te vragen om een specifiek cadeau wat ook nog eens boven budget is, vind ik de mensen die pertinent hun eigen cadeau wensen uit te zoeken in plaats van suggesties te volgen ook niet leuk bezig. “Ja maar dat vind ik niet leuk om te geven!” Ja nou en? Wie is er nou jarig? Ik geef liever iets waarvan ik weet dat de ontvanger er zeker blij mee is, dan dat ik ze met mijn goedbedoelde cadeau opscheep waar ze waarschijnlijk helemaal niet op zitten te wachten. Afstrepen gaat mij dan ook weer te ver. Dan moet je verschillende dingen aan verschillende mensen geven. Wie suggesties niet volgt en zelf iets uitzoekt moet dan vervolgens niet beledigd zijn als het cadeau ergens op een logeerkamer verdwijnt.

  3. vera schrijft

    Beste Mia,
    Als moeder van een kind van ruim 1 jaar heb ik ook alle familieleden, inclusief opa’s en oma’s gevraagd zich aan het lijstje te houden. Dit omdat onze dochter al heel veel spullen heeft. We hebben zoveel cadeaus gekregen die veel ruimte innemen of waar ons kind geen interesse in heeft, dat alles wat wij niet kunnen gebruiken gelijk weer doorverkocht wordt of naar de speelgoedbank gaat. Ik raad u aan toch de verlanglijst te gebruiken omdat het zonde is als spullen totaal niet gebruikt worden.
    Groet, Vera

  4. Marie schrijft

    Ik vind verlanglijstjes eigenijk alleen gepast voor kinder verjaardagen. Daarbij weet je vaak niet precies wat de jarige wil en zijn online lijstje waar je anoniem iets van kan afstrepen vind ik echt een uitkomst. Kind blij en geen dubbele cadeaus. Ik heb gelukkig ook niet meegemaakt dat ouders er hele dure cadeaus op zetten.
    Voor volwassenen die allemaal een goed inkomen hebben hoeven er voor mij geen cadeaus te worden gegeven. Alleen bij speciale gelegenheden zoals een jubileum doet mijn familie aan een cadeau, en meestal is dat dan een groot cadeau waar iedereen voor inlegt en wat je dus zelf niet snel zal aanschaffen.

  5. Doortje schrijft

    Dat deze vriendin verklaarde ze dat ze op deze manier verzekerd was van een geschikt cadeau, omdat ze wilde minimaliseren, toont aan dat deze vrouw geen idee heeft waar minimalisme voor staat. Minimalisme gaat om ruimte geven aan dat wat echt belangrijk voor je is. Een echte minimalist had gezegd dat de aanwezigheid van haar vriend(in) voldoende cadeau is. Iemand op pad sturen met een boodschappenlijstje daarentegen toont vooral hebzucht.

  6. Henna schrijft

    De werkelijke drijfveer van vriendin was niet minimalisme, maar hebzucht. Nooit aan meewerken. Wat weleens kan, nadruk op: weleens: met een groep vrienden iemands hartenwens vervullen door een gezamenlijk cadeau te kopen, mits het betaalbaar is voor ieder.

  7. Peter. schrijft

    Mijn verjaardag vieren we de laatste jaren in kleine kring.
    De kinderen komen dan op visite, dat is voor mij het grootste cadeau.
    Omdat ik het goed heb hoef ik geen verdere cadeaus.
    Voordeel van weinig mensen over de vloer vind ik dat je ze dan meer aandacht kan geven.
    Ik vind een mooi cadeau meer iets voor iemand die het krap heeft en iets goed kan gebruiken. De kans op waardering is dan ook veel groter.
    Als ik zelf bij iemand op visite ga ( met of zonder verjaardag ) koop ik meestal een mooie bos bloemen of een fles wijn van een merk dat ik zelf ook lekker vind.

  8. Ivonne schrijft

    Wat ontzettend grappig om de toch uiteenlopende ideeen over cadeaus weer eens te lezen. Mijn broer stuurt al jaren lijstjes voor zijn kinderen. Als ik iets leuks zie ga ik mee, maar meestal ge(mis)bruik ik het moment om juist eens iets heel anders aan zijn kinderen te laten zien dan dat ze gewend zijn – niet ‘mainstream’ zullen we maar zeggen. Zelf interesseren cadeaus me helemaal niks. Maar geef ik mn moeder, die juist altijd veel te veel prullen koopt, als enige suggesties (bijv. voor Sinterklaas nu een electrische tandenborstel voor kids). Maar ze lijkt op mij en doet toch wat ze zelf wil ;). Kortom, wat een heerlijk onderwerp om je aan te ergeren. Beter af en toe ongenoegen over zoiets triviaals als cadeaus, dan ruzies over dingen die er echt toe doen in het leven.



Sommige HTML is toegestaan