Spring naar inhoud


Jongere vriend wil geen kinderen

Beste Beatrijs,

Ik ben een vrouw van 31 met een hele grote kinderwens. Mijn vriend is een stuk jonger (hij is 22) en studeert nog. Ik ben kostwinnaar en heb een vaste baan. Hij wil nog geen baby. Ik probeer hem al anderhalf jaar over te halen, maar ik krijg hem niet overstag. Ik ben hier heel verdrietig over en dat weet hij (ik heb soms vreselijke huilbuien), maar ik wil ook niet zoveel zeuren dat het hele onderwerp hem tegen gaat staan. Binnenkort moet mijn spiraaltje er uit en ik wil dan eigenlijk stoppen met anticonceptie. Ik had nooit gedacht dat zo’n mooi verlangen tot zo veel wanhoop kon leiden. Hebt u misschien een supertip voor mij om hem te laten inzien dat dit voor ons samen heel bijzonder gaat worden?

Ik wil een kind!

Beste Ik wil,

In het algemeen ben ik geheel op de hand van vrouwen die kinderen willen, terwijl hun partner zich weigerachtig opstelt. Maar niet in uw geval. Ik vind het leeftijdsverschil met uw vriend te groot. Het lijkt me onverstandig om een 22-jarige met het vaderschap op te zadelen. Dat is echt te jong voor een man in deze tijd. Uw vriend is nog maar een jongetje. Hij moet z’n studie afmaken, erachter komen wat voor werk hij wil gaan doen, financiële onafhankelijkheid verwerven en misschien hier en daar nog wat experimenteren. Als u een kind krijgt, berooft u hem van zijn jeugd en van de tijd die hij nodig heeft om zich te ontwikkelen. Want wie moet er voor dat kind gaan zorgen, als u full-time kostwinnaar bent? Precies, uw vriend! Die bui ziet hij natuurlijk wel hangen, en ik kan me levendig voorstellen dat hij daar (nog) niet aan moet denken. Als u uw zwangerschapsplannen doorzet, loopt u een gerede kans om als alleenstaande moeder achter te blijven. Maar voor die noodsprong bent u nog te jong. U kunt uw energie beter steken in het vinden van een man die wat meer in uw eigen leeftijdscategorie zit en open staat voor het vaderschap. Tegen de tijd dat uw huidige vriend aan gezinsvorming toe is, bent u al te oud.

Artikelen in Liefde en relaties, Zwangerschap en baby's.

Gelabeld met , .


2 Responses

Blijf op de hoogte, abonneer je op de RSS feed voor reacties op dit artikel.

  1. N.Nicolaij schrijft

    Hallo!
    Na twee jaar wil ik toch nog even op mijn eigen bericht en de reactie van Beatrijs.
    Mijn vriend is absoluut geen jongetje! Zijn kalenderleeftijd was inderdaad wel jong, maar in zijn gedrag doet hij niets onder voor mij. Anders waren we ook geen relatie aangegaan natuurlijk!
    Echte liefde kent geen leeftijd. Geloof me: ik heb een jaar tegen mijn verliefde gevoel gevochten omdat ik geen relatie wilde beginnen met een jongen die 9 jaar jonger dan mij is. Inmiddels zijn we bijna 5 jaar samen en nog steeds erg blij met elkaar! Deze zomer gaan we trouwen en we zullen na de zomer proberen zwanger te raken. Nu is mijn vriend dus wel aan gezinsvorming toe en ben ik zeker niet te oud! (33)
    Mijn vriend zal nog wel 5 jaar bezig zijn met zijn studie tot architect, maar gelukkig heeft hij daarnaast een baan (4 dagen per week). En hoe het straks allemaal komt; dat zien we vanzelf.
    Ik ben in elk geval erg gelukkig en mezelf erg dankbaar dat ik destijds NIET het advies van Beatrijs heb opgevolgd om een andere man te zoeken! Er is maar 1 man voor mij en daar blijf ik bij!
    Met vriendelijke groet;
    De nog altijd verliefde Ik wil.

  2. DF schrijft

    Gelijk heb je!

    Zit ongeveer in hetzelfde schuitje als jij… Ben 29 en mijn vriend 22. We zijn een jaar samen… Is nog heel kort, maar het zit verdomd heel goed! Ik heb hiervoor een negenjarige relatie gehad met een man van mijn eigen leeftijd… En ik moet zeggen, mijn “jongetje” van 22 is veeeeeeeeeel volwassener dan die man van 28 (op het ogenblik dat we uit elkaar gingen).

    Op liefde staat dus geen leeftijd… Het probleem dat jij had (hij die nog niet klaar is voor kinderen en jij wel), heb ik nu ook. Maar ik vind het sowieso nog te vroeg in onze relatie. Ik wil minstens nog een jaartje wachten, en misschien is hij tegen dan er ook wat in gegroeid. Bij hem is het trouwens eerder het feit van “afhankelijk” zijn van mij, dat hem tegenhoudt. Hij wil financieel sterker staan en ook wat zekerder zijn van studies. Hij moet nog 4 jaar studeren, omdat hij na paar jaar werken, pas vorig jaar is beginnen studeren… Maar ik wacht… Want voor mij is er ook maar één man: dat “jongetje” van 22 :-)



Sommige HTML is toegestaan