Spring naar inhoud


Vrouwen en sukkels

De feministische strijdbijl kan worden begraven, want de vrouwen hebben de oorlog gewonnen. Nooit eerder heeft het leven vrouwen zo toegelachen als in het eerste decennium van de 21ste eeuw en de toekomst ziet er uitgesproken zonnig uit. De transformatie van de vrouw als ondergeschikt, aan huis en haard gekluisterd wezen tot vrij en onafhankelijk individu, voor wie de wereld aan haar voeten ligt, voltrok zich in minder dan een halve eeuw. In haar boek The Richer Sex zet de Amerikaanse Lisa Mundy alle verworvenheden nog eens op een rijtje en laat zien dat de vrouwelijke achterstand op verschillende fronten zelfs verkeerd is in een voorsprong.

Vrouwen bevinden zich massaal op de arbeidsmarkt en beschikken vaker over een universiteitsdiploma dan mannen. Hun hogere opleiding geeft meer verdienpotentieel en nu al treedt in veertig procent van de gezinnen de vrouw als kostwinner op. Mundy interviewde een reeks stellen, waarvan de vrouw de meestverdienende was en de man ofwel een klein baantje had, ofwel thuis voor het huishouden en de kinderen zorgde. Een zuivere rolverwisseling dus en nog wel tot beider tevredenheid. Zou dit werkelijk de trend voor de toekomst zijn?
Ik betwijfel het ten sterkste en niet omdat ik vind dat vrouwen geen kostwinner horen te zijn of dat mannen niet geschikt zijn voor zorgtaken, maar omdat ik niet goed voor me zie hoe zo’n relatie van de grond komt. Hoe je ermee begint als het ware. Vroeger was het niet ongebruikelijk voor mannen om met een vrouw uit een lagere sociaal-economische klasse te trouwen. Dat komt bijna niet meer voor. Relaties worden aangegaan op basis van (economische) gelijkwaardigheid en gelijke inzet. Als je eenmaal met iemand bent verbonden, en je hebt al samen kinderen en een huis, is het begrijpelijk dat degene die het meeste geld kan verdienen dat ook doet. Het maakt niet uit of dat de vrouw of de man is. Mensen kunnen tenslotte ontslagen of ziek worden, andere tegenslag krijgen, of hun prioriteiten kunnen verschuiven, waardoor de algehele taakverdeling moet worden herzien.

Maar een relatie aangaan, waarbij de ongelijkwaardigheid (vrouw als topdog, man als underdog) al van tevoren zit ingebakken, ligt nog steeds niet voor de hand. Daarvoor is het traditionele liefdesscript te zeer ingesleten. Grofweg dicteert dit script: mannen vallen op schoonheid, vrouwen vallen op kracht. Alles relatief natuurlijk. Soms is maar een kleine flikkering van schoonheid of leukheid genoeg voor een man en hij wil ook echt geen domme vrouw – bovendien wil het oog van een vrouw ook heus wel wat. Maar een vrouw valt niet voor een man die zij als zwakker dan zichzelf beschouwt, en erger nog, een man valt niet gauw voor een vrouw die hij als sterker beschouwt. Kracht in deze vergelijking kan fysieke kracht betekenen, maar ook intelligentie, getalenteerdheid of geldverdienpotentieel.

Een vrouw die een man bewondert is al voor hem gevallen. Een man die een vrouw bewondert weet dat hij geen kans maakt. Als illustratie van dit hardnekkige patroon kan het groupie-verschijnsel dienen. Beroemde rocksterren en sporthelden hebben nooit gebrek aan jonge meisjes die hen bij de uitgang opwachten om zich aan hen te geven, ook al is het voor niet meer dan een vluggertje, terwijl vrouwen als Madonna, Lady Gaga, de tenniszusjes Williams nooit op die manier worden omzwermd door een horde op seks of een relatie beluste mannelijke fans. Hoog gestegen vrouwen hebben het moeilijk op de liefdesmarkt.

Down daten is de logische oplossing voor de vrouwelijke suprematie, maar het enthousiasme van Lisa Mundy ten spijt vrees ik dat er weinig van terecht zal komen. Een vrouw valt niet voor, althans in haar ogen, een sukkel.

Artikelen in Column.


3 Responses

Blijf op de hoogte, abonneer je op de RSS feed voor reacties op dit artikel.

  1. Kerel schrijft

    Ik heb zelf in zo een situatie gezeten. Mijn (nu ex-)vrouw en ik hadden een gelijkwaardige baan en dito inkomen. Totdat ik uitviel en niet meer goed aan de slag geraakte.
    Het leek ons enige tijd later de juiste tijd om samen het ouderschap aan te gaan, met dien verstande dat ik dan de zorgtaken op me zou nemen.
    In de loop der jaren werd ik hierin ongelukkig en voelde me steeds minder man.
    Ik stond er natuurlijk zelf bij maar was niet meer bij machte om dit op te lossen dmv duidelijke communicatie.
    Ondertussen hingen ook al grotere financieele zaken aan het inkomen van mijn ex; zij wou gewoon niet minder werken om mij wat meer lucht te geven en dat ik wat meer buitenshuis zou kunnen zijn.
    Ik vind het zo verdrietig en pijnlijk hoe het ging en vooral omdat ik als het ware “gevangen” zat in de situatie.
    Het heeft mijn manbeeld naar mezelf ernstige schade berokkend. Als je zoiets doet als stel, moet je er wel heel goed over nadenken en praten/onderhandelen.

    Ik ben 3 jaar geleden uit dat huwelijk gestapt, ik zag geen oplossingen meer.
    Ben er niet trots op.

  2. Suzanne schrijft

    Of je nu een man of een vrouw bent, ik vind het jammer dat je nog altijd als minderwaardig of zwakker wordt gezien, een sukkel of een underdog wordt genoemd (ja, deze termen staan allemaal in bovenstaand stuk), als je besluit om niet of parttime te werken om zelf je kinderen op te voeden, in plaats van ze 60 uur per week uit te besteden. (40 uur werk + reistijd = toch algauw 60 uur per week als het niet meer is).
    Hulde aan iedereen die bereid is zelf voor zijn/haar kinderen te zorgen, daar is moed voor nodig!

  3. Miss Who schrijft

    Dus een man die minder geld verdient is een sukkel? ik dacht van niet! Ik heb me er nooit iets van aangetrokken of een partner nu meer of minder dan ik verdient. Het gaat mij erom of ik de mens die hij is bewonder. Hoeveel geld hij heeft is maar een klein onderdeel van het plaatje. Of hij een goed hart heeft, of we met elkaar kunnen lachen praten en vrijen, en ook wel of hij uiterlijk bij mij past is voor mij veel belangrijker.
    50 jaar is niet veel om de man/vrouw verhoudingen te veranderen. Nederland loopt ook nog een beetje achter doordat er relatief weinig vrouwen economisch zelfstandig zijn. Ik hoop dat er in de toekomst steeds meer mensen wat ruimer over gaan denken. Want liefde gaat niet over jeugd, schoonheid en geld..



Sommige HTML is toegestaan