| 1 | 2 |

Beste Beatrijs,
Mijn zoon is een blozende bolle baby van een paar maanden. Als ik met hem buiten loop, worden we regelmatig overvallen door oude dametjes die zich uitputten in complimentjes. Dit gaat gepaard met aaien in zijn gezicht. Ook andere moeders moedigen, zonder overleg, hun snotterige peuter aan om de lieve baby een kusje te geven. Een half uurtje in de draagzak naar de markt levert vijf vreemde vingers op die allemaal zonder toestemming aan mijn zoon zitten. Zelfs was er een dame die net  uit het openbaar toilet kwam en het niet kon laten hem aan te raken. Ik ben best gevleid dat ze mijn kind een leuk ventje vinden maar dat gefriemel erbij, daar houd ik niet van. Vaak gebeurt het zo snel dat ik nauwelijks rustig kan reageren en in een reflex de vreemde handen wegduw, een vrij agressief gebaar. Hoe kan ik deze lieve besjes en vriendelijke moeders duidelijk maken dat ik hun reacties wel waardeer maar graag met hun handen thuis? Ik wil niemand afsnauwen of als een overbezorgde moeder overkomen.

Belaagd door baby-aaiers

Beste Belaagd,
Baby’s, vooral schattige baby’s, roepen zorgzame instincten en aai-reflexen op. Niet alleen bij de eigen moeder, maar ook bij andere mensen. Zo werkt de natuur. Wie schattigheid uitstraalt heeft een grotere kans om te overleven, als toevallig de eigen moeder ontbreekt om voor de kleine te zorgen. Maar ik begrijp wel dat u het vervelend vindt als iedereen de hele tijd aan hem zit. Dat zouden mensen niet moeten doen, zeker niet aan het gezicht van de baby. Als ze nou nog voorzichtig met één vinger over zijn aanbiddelijke handjes aaien (kijk toch, hoe klein!), allà, maar voor de rest zouden ze hun handen thuis moeten houden. U vraagt hoe u de ongewenste intimiteiten kunt weerstaan. Dat is nog niet zo makkelijk. U schrijft het zelf al: er wordt razendsnel toegeslagen. En het gaat weer wat ver om bij wijze van algemene preventie te roepen: ‘Niet aankomen, alstublieft!’ Peuters die gehoor dreigen te geven aan de suggestie van hun moeder om kusjes te geven (een merkwaardige aansporing - waarom zou je je kind aanmoedigen om onbekenden te kussen?) kunt u afremmen door te zeggen: ‘Doe maar niet, hij spuugt!’
Maar verder zult u toch rekening moeten blijven houden met onverhoedse aai- of kus-uitvallen van overenthousiaste (oudere) vrouwen, daar helpt geen moedertje-lief aan. ’t Is niet kwaad bedoeld, moet u maar denken. Naarmate uw zoontje ouder wordt, neemt de aai-reflex trouwens wel af. Als u iemand aanstalten ziet maken, kunt u proberen haar af te weren door te zeggen: ‘U kunt beter niet aan hem komen, want daar gaat hij van huilen.’


Beste Beatrijs,
Is het normaal dat zwangere vrouwen te pas en te onpas door anderen over hun buik geaaid worden? Bij vrienden durf ik nog wel te protesteren, hoewel dat ook niet altijd goed valt, maar tegen mijn schoonfamilie kan ik niet op. Terwijl mijn schoonvader, toen ik twee maanden zwanger was, al voor het eerst naar mijn buik greep (zonder te vragen). Zelf ervaar ik dat als behoorlijk ongepast. Voor de goede orde: ik ben niet iemand die zich uitdagend kleedt, of de hele tijd aandacht voor haar zwangerschap vraagt. Wat te doen? Wat te zeggen?

Vogelvrij door buik

Beste Vogelvrij,
Zwangerschap roept het gemeenzame in de mens wakker. Het geaai over de buik is de non-verbale begeleiding van de onuitgesproken gedachte ‘Waar een lolletje al niet toe kan leiden!’ Het is lastig om er iets tegen te doen. Bij wijze van krasse tegenmaatregel kunt u, zodra het aanraken begint, kreunend dubbelklappen, alsof de weeën al begonnen zijn. Dat zal ze leren. Verklaar u nader met: 'Sorry, ik schrik altijd zo als iemand ineens aan me begint te zitten.' Laat een pijnlijk bedoelde stilte vallen en zeg dan overdreven nuffig: 'En ik vind het ook niet prettig.' Of iemand nu zwanger is of niet, mensen moeten gewoon hun handen thuishouden.