Beste Beatrijs,
Mijn ouders hebben me opgevoed met een flinke dosis spaarzin. Nog nooit heb ik geld geleend. Ik ben twee jaar bijstandsmoeder geweest en zelfs toen zette ik nog geld opzij voor mijn kinderen. Inmiddels heb ik weer een goede baan en ik ben er trots op dat ik een aardig banksaldo heb dat ik helemaal zelf heb opgebouwd.
Nu heb ik sinds een tijdje een vriend die het financieel bijzonder moeilijk heeft. We wonen inmiddels samen. Mijn vriend heeft een uitstekend salaris, maar daar houdt hij bijna niets van over. Hij betaalt alimentatie en een groot deel van de bijstand van zijn ex-vrouw wordt op hem verhaald. Bovendien betaalt hij alle schulden af die hij samen met zijn ex-vrouw heeft gemaakt. Zij hebben een lening gesloten om een nieuw interieur en een auto te kopen, zaken die hij allemaal bij zijn ex-vrouw heeft achtergelaten.
Tot we gingen samenwonen praatten we zelden over geld. Maar nu word ik regelmatig met de geldzorgen van mijn vriend geconfronteerd. Zijn auto was kapot, hij kon de reparatie niet betalen. Hij moest nieuwe brillenglazen - daar had hij geen geld voor. Nieuwe kleding kan hij zich niet permitteren. Op vakantie kunnen we alleen als ik betaal. Het komt er op neer dat ik bijna alle extra kosten voor mijn rekening neem (kosten voor levensonderhoud delen we). Ik heb nu het onprettige gevoel dat ik betaal voor het slechte financiële beleid dat mijn vriend en zijn ex vroeger voerden. Dat ik geen nieuwe eethoek kan kopen omdat mijn vriend nog acht jaar bezig is het nieuwe interieur van zijn ex af te betalen, vind ik erg zuur. Anderzijds voel ik me schuldig dat ik niet bereid ben belangeloos de financiële nood van mijn vriend te lenigen.

Onterecht vrekkig?

Beste Onterecht,
Uw irritatie is begrijpelijk. Maar het is nauwelijks een optie om níet te betalen, als zijn auto kapot is of als hij een nieuwe bril nodig heeft. Probeer het te zien als kosten die voor hem zijn, dingen die híj nodig heeft, en niet als een indirecte manier om zijn financiële wanbeheer uit het verleden te subsidiëren. U betaalt de bril of de vakantie, omdat u van hem houdt en omdat zijn probleem uw probleem is - dat werkt beter dan wanneer u denkt dat u eigenlijk de sofa van zijn ex aan het afbetalen bent.
Als uw vriend intussen wél een verstandig financieel beleid voert, is het voor u ook weer makkelijker om te dokken dan wanneer hij nog steeds missers maakt (te dure supermarktinkopen bijvoorbeeld of toch weer iets op afbetaling). Kortom, als u vertrouwen hebt in de manier waarop uw vriend nu met geld omgaat en in uw gezamenlijke toekomst, betaal dan ruimhartig de noodgevallen. Geef hem voor zijn verjaardag geen luxe-artikelen, maar een nieuw paar schoenen of een overhemd. En misschien moet hij toch eens in een verkennend gesprek met een advocaat zien te achterhalen of de onderhoudskosten voor zijn ex (die natuurlijk ook best een baantje kan zoeken) wel binnen redelijke kaders vallen. Bedenk hierbij wel dat een advocaat ook geld kost.