| 1 | 2 |

Beste Beatrijs,
Ik heb een e-mailcontact met een oude vriendin die ik al lang niet meer heb gezien (ik woon in het buitenland). Een jaar geleden is haar man plotseling overleden en is zij vaker gaan mailen. Ik merk nu al maanden dat het eigenlijk eenrichtingsverkeer is met e-mails zonder veel inhoud. Op zichzelf is dat niet erg, als je er beiden voor kiest. Ik ben iemand die graag verder kijkt dan mijn neus lang is en ik schrijf mails die echt ergens over gaan met leuke en vaak ook nare dingen erin. Zij gaat nooit in op wat ik schrijf, maar overstelpt mij met mails die mij niet interesseren omdat het altijd over kinderen en zakelijke dingen gaat. Kortom ik heb het gehad met deze berichtgevingen. Mijn vraag is hoe ik daar op een humane manier mee  kan ophouden zonder kwetsend over te komen. Ik heb vroeger eens zoiets recht voor zijn raap aan iemand verteld en dat viel zo verkeerd dat ik dat niet meer wil doen. Ik ben al begonnen om gewoon niet meer te antwoorden, maar de mails komen nog steeds.
Een smoes verzinnen in de trant van ‘ik kan niet meer achter de computer omdat ik strak sta van de stress’ vind ik zelf ook geen goede. Hoe kom ik hier dan wel af?

Wat als vrienden spammen?

Beste Wat als,
Zoals u zelf al eens eerder hebt ondervonden bestaat er geen elegante of humane manier om iemand te laten weten dat u het wel gehad hebt met de contacten en dus met de vriendschap. Mensen die aan de dijk worden gezet trekken zich dat altijd persoonlijk aan. Tenzij er iets is gebeurd om laaiend over te zijn, raad ik u dat dan ook af.
Wat dan wel? Rustig doorgaan met laten verwateren. Dat gaat vanzelf. U hoeft niets te forceren. U krijgt allerlei mailtjes van uw oude vriendin, waar u niets mee kunt, waar niets in staat wat de moeite waard is om op te reageren, en zelf gaat ze ook niet in op wat u schrijft. Gewoon niet antwoorden, lijkt me. Totdat zij toevallig eens iets schrijft wat u wel interesseert, en dan mailt u wel terug. Of misschien hebt u af en toe spontaan zin om haar eens te mailen om haar te feliciteren met haar verjaardag of om de sterfdag van haar man te gedenken. U hoeft u niet verplicht te voelen om haar telkens te antwoorden. Door zelf spaarzaam te mailen hebt u wel degelijk invloed op de frequentie van contact. Die zal daardoor gaan afnemen. Als uw vriendin u gaat ondervragen waarom u zo weinig terugschrijft, schrijft u luchtig dat u het heel erg druk hebt.


Beste Beatrijs,
Mijn beste vriendin van vroeger en ik kregen na lange tijd weer contact met elkaar. Ik stelde haar voor met elkaar te mailen (we wonen ver van elkaar vandaan) en zij was daar zeer enthousiast over. Kort daarop schreef ik haar een lange e-mail en zij antwoordde even niet zoveel tijd te hebben, maar ‘in de herfstvakantie mail ik’. Maar in die herfstvakantie hoorde ik niets van haar en daarna ook niet. Dus stuurde ik haar opnieuw een berichtje, met de vraag of ze even wilde laten weten of mijn laatste mailtje was aangekomen.
Ze mailde me terug dat ik zeer dwingend en claimend op haar over kwam en ik moest niet menen naar haar wel en wee een visje uit te gooien, want daar trapte zij niet in. Ik was verbijsterd. Op dat moment heb ik nogal boos teruggemaild, waar ik achteraf spijt van heb. Ook dat heb ik haar nog eens per gewone brief laten weten. Ik heb totaal geen reactie meer gekregen. Mijn probleem is: hoewel ik geen vriendschap meer wil, zou ik toch de zaak willen uitpraten. Maar vanwege haar beschuldiging dat ik dwingend en claimend zou zijn, heb ik niet veel zin wéér degene te zijn, die contact zoekt. Dus eigenlijk heeft zij mij met die beschuldiging het zwijgen opgelegd. Wat zou u mij aanraden?

Afgepoeierd

Beste Afgepoeierd,
U hebt op dit moment alles gedaan wat mogelijk is om contact met uw oude vriendin te krijgen, behalve bij haar huis in hinderlaag gaan liggen tot ze zich vertoont en op die manier een gesprek afdwingen - en die optie zou ik u zeker afraden.
U bent elkaar weer tegengekomen na lange tijd, u stelde voor het contact voort te zetten door middel van e-mail. Zij reageerde enthousiast, maar waarschijnlijk hebt u enthousiasme gehoord, waar dat niet aanwezig was. Op uw mailtje antwoordde ze ‘dat ze even niet zoveel tijd had’. Geen tijd betekent geen prioriteit. Het is algemeen aanvaarde codetaal voor desinteresse. Later verweet zij u dwingend claimgedrag. U werd boos, u hebt zich per gewone brief daarvoor verontschuldigd, en kreeg alweer geen reactie.
Het is vervelend voor u, maar ze wil niets meer met u, en ze wil ook niet uitleggen waarom niet. Tenzij u zich als stalker ontpopt (en dat moet u echt niet doen) zit er niets anders op dan u hier bij neer te leggen. Op sociaal gebied heeft degene die iets níet wil, voorrang boven degene die iets wél wil.