Beste Beatrijs,
Ik heb een zoon van 13 uit mijn allang voorbije huwelijk (man vertrokken naar het buitenland) en een zoon van 8 uit een kortstondige verbintenis met een man die zich na het bericht van mijn zwangerschap uit de voeten maakte en nooit meer iets van zich heeft laten horen. Vrij snel na de geboorte van mijn jongste leerde ik een aardige man kennen. Hij kwam en bleef bij ons. Mijn oudste zoon is verstandelijk beperkt. Hierdoor blaat hij overal rond dat hij een andere biologische vader heeft.
Mijn vriend en ik wonen nu ongeveer zeven jaar samen, en zodra bij kennissen de kinderen ter sprake komen, vragen ze: ‘Goh, de jongste, is die biologisch van je partner?’ Of zoiets. Ook ouders van vriendjes vragen dit telkens of ouders die ik bij de scoutinggroep tegenkom. Ik word zo moe van die indiscrete vragen. Ik heb soms geen zin om naar bijeenkomsten te gaan, waar ik weer die vraag verwacht.
Moet ik mijn leven lang aan alle bekenden en misschien beginnende vrienden vertellen met wie ik in bed heb gelegen? Zelfs de logopediste van de oudste vroeg er laatst naar. Mijn vriend vindt het ook heel vervelend, want hij zorgt erg goed voor de kinderen en zij zien hem als vader. Wat moet ik antwoorden? Aan de andere kant wil ik wel eerlijk zijn. Ook tegenover de kinderen.

Doorgezaagd over vaderschap

Beste Doorgezaagd,
Het is verschrikkelijk onbeschoft om een vrouw uit te horen over wie de biologische vader van haar kind is. Voel u dus niet verplicht deze nieuwsgierigheid te bevredigen. Hoe te reageren? Laat een ijzige stilte vallen en geef vervolgens antwoord op iets anders, zoals politici dat ook wel doen, als de vraag hun niet bevalt. U kunt iets afgemetens zeggen in de trant van: ‘Ons gezin bestaat uit vier personen. Jan-Diederik en Tom zijn de kinderen. Ik ben de moeder en mijn man is de vader.’ Als ze doorvragen, zegt u dat u geen zin hebt er dieper op in te gaan.
Voor zover uw jongste zoon nog niet weet dat de persoon die hij als zijn vader beschouwt niet zijn biologische vader is, moet hem dat een keer worden verteld, liefst voordat een van uw bemoeizuchtige kennissen meent hem op dit levensfeit attent te moeten maken. Laat u zich overigens niet door angst voor onbeschaamde vragen weerhouden van de omgang met andere mensen. Als u zich ongenaakbaar en onverschillig betoont in de kwestie ‘biologisch vaderschap’, houden ze vanzelf op u ermee lastig te vallen. Wees ervan overtuigd dat ze het geklets achter uw rug voortzetten, maar haal uw schouders erover op.