Vragen naar privéleven op groepsreis

Beste Beatrijs,

Mijn man en ik hebben voor onze vakanties een voorkeur voor georganiseerde reizen, omdat we dan tijdens de excursies meer te zien krijgen dan wanneer we alleen zouden gaan en omdat de reisleider vaak goede uitleg geeft. Hoe gerenommeerd een dergelijke reisorganisatie ook is, er zitten altijd irritante mensen in de groep, die zich met mij bemoeien. Ik laat mijn privéleven liever thuis. Men vraagt naar mijn leeftijd, en als ik het antwoord ontwijk, dan wordt de volgende dag gevraagd hoe oud mijn kinderen zijn of hoe lang ik al getrouwd ben. Als ik zeg dat ik hier liever niet op antwoord, voel ik een vervelende sfeer. Soms kaats ik onmiddellijk de bal terug. Vaak is het dan afgelopen met nieuwsgierige vragen, maar soms ook weer niet. Hoe kan ik deze mensen op een beleefde manier laten weten dat ik geen prijs stel op hun bemoeizucht?

Door de mangel gehaald

Beste Door de mangel,

U moet voor ogen houden dat wat u ‘bemoeizucht’ noemt onvermijdelijk is tijdens groepsvakanties. Mensen trekken een tijdje met elkaar op, beleven allerlei dingen samen en leren elkaar vanzelf enigszins kennen. Sommige mensen gaan juist vanwege de sociale contacten mee met een groepsreis. Ze vinden het ontmoeten van nieuwe mensen interessanter dan de bezienswaardigheden. Zelf vinden ze natuurlijk helemaal niet dat ze bemoeizuchtig of nieuwsgierig zijn, maar dat ze belangstelling tonen voor hun medereizigers. Tegen volmaakt onschuldige vragen als: ‘Waar komt u vandaan (welke woonplaats)? Wat voor werk doet u of uw man? Hebt u kinderen?’ enzovoort, kunt u geen bezwaar maken. Je kunt niet met een groep optrekken, als dat soort basale koetjes-en-kalfjespraat taboe is. Ook vragen naar de leeftijd van uw kinderen is heel gebruikelijk. De vraag ‘Hoe oud bent u zelf?’ is daarentegen tamelijk onbeleefd. Die vraag stelt men niet aan dames, zeker niet als ze duidelijk boven de 35 zijn. Die hoeft u dus ook niet te beantwoorden. U kunt er een grapje over maken. Dat werkt altijd beter dan het antwoord: ‘Dat zeg ik liever niet.’ U kunt iets zeggen als: ‘Ik loop al zo lang mee dat ik het niet meer bij kan houden.’ Of: ‘Ik zit in het team van Methusalem.’ Of gespeeld geschrokken: ‘Mijn leeftijd? Kind, ik durf het getal niet eens te noemen!’