| 1 | 2 | 3 | 4 |

Beste Beatrijs,
Sinds twee jaar heb ik een lieve vriend, die veel van mij houdt. Er is één probleem: als hij bij me is, zit hij de hele dag aan mij (aan mijn borsten). Soms benauwt het mij gewoon en word ik angstig van binnen. Als hij een weekend bij mij is geweest, ben ik blij dat hij zondag weer weg is. Terwijl hij zo lief en behulpzaam is. Ik ben bang omdat hij alleen maar aan mij denkt, niks zelf meer onderneemt en mij de hele dag vasthoudt, vooral mijn borsten. Wat kan ik doen? Ik wil hem aan de ene kant niet kwijt, maar als hij er is, verlang ik naar rust.

Grijpgrage vriend

Beste Grijpgrage,
Ik neem aan dat u uw vriend wel eens gevraagd hebt om een beetje te dimmen met het geflikflooi. Of dat u andere tekens van korzeligheid hebt uitgezonden. Maar hij voelt dat niet aan of hij trekt zich niets aan van uw gebrek aan enthousiasme. Dan blijft er maar een oplossing over: u moet van deze vriend af. Dit is geen gezonde relatie. Een man die niets zelf onderneemt en de hele dag z’n handen niet thuis kan houden is een kwelling. U schrijft nota bene: ‘ik ben blij als hij weer weg is’! Doe uzelf een plezier en zeg tegen hem de volgende keer als hij weggaat, dat hij maar helemaal weg moet blijven, want dat u niet gelukkig met hem bent. Hij is overduidelijk niet de ware. De ware is iemand met wie je blij bent als hij komt en droevig als hij gaat. Bij u ligt dit net andersom. Geef hem de bons!


Beste Beatrijs,
Ik ben een gescheiden vrouw en heb sinds anderhalf jaar een vriend. Met mijn ex-man ben ik dertig jaar getrouwd geweest en ik heb verder geen ervaring met mannen. Mijn vriend heeft een enorme belangstelling voor vrouwen. Wanneer we winkelen of wandelen ‘speurt’ hij voortdurend naar vrouwen. Hij maakt grapjes met mooie, jonge vrouwen, soms wel met vier verschillende in één straat. Ik word nooit betrokken bij die uitwisselingen. Als er een sexy geklede vrouw aankomt, draait hij zich om en volgt haar tot hij haar niet meer kan zien. Soms zegt hij tegen mij: ‘Kijk eens hoe dat juffie erbij loopt.’ Toen we bij een nichtje van mij op bezoek waren dat borstvoeding gaf aan haar baby, ging hij naast haar op de bank zitten en had alleen nog belangstelling voor het drinken van de baby. Op mijn klacht dat ik me buitengesloten voel als hij zo openlijk kijkt naar vreemde vrouwen en contact met hen maakt, terwijl hij met mij op stap is, zei hij dat er wel mannen zijn die erger zijn dan hij. Hij houdt nu eenmaal van uiterlijk schoon bij vrouwen, en dat staat los van mij, zegt hij. Van mij hoeft hij zijn ogen niet te sluiten voor mooie vrouwen, maar zijn gedrag tegenover mij vind ik niet tactvol. Ik zou willen dat hij meer rekening met mij hield. Wat vindt u?

Mijn vriend inspecteert vrouwen

Beste Mijn vriend inspecteert,
Uw vriend gedraagt zich buitengewoon horkerig. Het mag zo zijn dat vrouwelijk schoon hem aanspreekt (alsof dat iets bijzonders is!) en het mag zo zijn dat sommige mannen nog erger zijn dan hij, dit laat onverlet dat het ongepast is om zich in uw bijzijn op deze manier uit te leven. Dit kan helemaal niet. Het is grof en onaangenaam. Niet alleen tegenover u, maar ook tegenover de vrouwen die hij op deze manier denkt te moeten aanspreken. De meeste vrouwen op straat hebben geen behoefte aan likkebaardende opmerkingen van passanten. Dit gedrag valt tegenwoordig onder het hoofdstuk ‘ongewenste intimiteiten’.
U moet niet denken dat dit een normale manier van doen is voor mannen, want dat is het niet. Een man die met een vrouw (nota bene zijn geliefde) over straat loopt, gedraagt zich niet alsof hij op stap is met een kazernemaatje om het plaatselijke vrouwelijke aanbod te besnuffelen. Het is zelfs zo onbeschoft, dat ik me afvraag of deze man wel een geschikte kompaan voor u is. Als hij dit soort dingen doet, zal er ongetwijfeld nog veel meer mis zijn met hem op het gebied van empathie, omgangsvormen en antennes voor wat een ander wel en niet prettig vindt. Ik kan me kortom slecht voorstellen dat hij op andere gebieden wél rekening met u houdt. Persoonlijk zou voor mij de klacht waar u mee zit, ruim voldoende zijn om heel snel een eind te maken aan deze toch licht vernederende relatie. Dan liever alleen.


Beste Beatrijs,
Ik ben 28 jaar en heb sinds twee jaar een relatie. Mijn vriend is 32 jaar en heeft voor mij nooit eerder een serieuze relatie gehad. Sinds een half jaar wonen we samen. Jammer genoeg hebben we steeds vaker ruzie. Ik erger me steeds vaker aan hem, bijvoorbeeld als we naar mijn ouders gaan. Hij is dan heel stil. Hij toont in niemand interesse en mengt zich in geen enkel gesprek. Ik vind dat hij tekort schiet in zijn manieren. Als hem bijvoorbeeld iets wordt aangeboden en hij hoeft het niet, zegt hij ‘nee’ in plaats van ‘nee, dank je’. En hij zit onderuitgezakt op zijn stoel. Hij toont zich totaal niet betrokken. Ik vind dat niet prettig, en hij weet dat ook. Als ik na afloop over zijn houding begin, ontkent hij alles wat ik zeg. Hij vindt van zichzelf dat hij zich prima opstelt.
Het is duidelijk dat we allebei een hele verschillende opvoeding hebben genoten.
Hij hoeft niet altijd mee naar mijn ouders, maar ik vind wel dat hij af en toe zijn gezicht moet laten zien. Ik hou veel van hem, maar ik wil niet voortdurend ruzie. Hebt u een tip voor mij, want zo gaat het echt niet meer.

Mijn vriend gedraagt zich bot

Beste Mijn vriend,
Dit ziet er niet uit als een fijne relatie, waarin u beiden iets aan elkaar hebt. U schrijft: ‘Ik hou veel van hem,’ maar dat blijkt verder eigenlijk nergens uit. U schrijft helemaal niets leuks of aardigs over hem. Alleen maar dat hij zich niet gedraagt in gezelschap, dat jullie steeds vaker ruzie hebben, dat u zich ergert en het belangrijkste: dat hij niet naar u luistert. Als u aan hem vraagt of hij zich wat prettiger wil opstellen tegenover uw ouders, dan weigert hij dat. Maar zelfs als hij uw ouders niet ziet zitten, dan nog zou hij omwille van zijn relatie met u uw verzoek moeten honoreren en zich coöperatiever opstellen of er althans zijn best voor moeten doen.
Hieruit concludeer ik dat hij u ook niet de moeite waard vindt om zich voor in te spannen of om aardig tegen te zijn. Ik vraag me af: wat ziet u eigenlijk in hem? ‘Houden van’ zegt me niks. Liefde blijkt uit de dingen die je voor en met elkaar doet. Hij lijkt me niet een erg aardig persoon. Het feit dat hij pas vanaf z’n 30ste de eerste serieuze relatie meemaakt in z’n leven geeft ook al te denken (kennelijk iemand bij wie andere vrouwen uit de buurt blijven).Wilt u daar de rest van uw leven mee doorbrengen? Veel ruzie hebben is niet goed, hoor, in een relatie. Ruzie maken vreet energie, en de bedoeling van een relatie is juist dat die je energie geeft om de rest van je leven aan te kunnen. Denk er nog maar eens over na of hij echt wel de man van uw leven is. U bent 28, dat is nog jong. Als u weg bent, vindt u gauw genoeg weer een ander.


Beste Beatrijs,
Ik (meisje van 18) heb een probleem met mijn vriend van 19: hij reageert nauwelijks op wat ik hem vertel. Na een jaar verkering mis ik iets heel essentieels in onze relatie. Afgelopen zomer was ik een maand in Canada waar ik veel heb gezien en meegemaakt. Zowel op de foto’s die ik liet zien of op mijn verhaal over de ontmoeting met mijn familie kwam amper een reactie. Ik vertelde over de Rocky Mountains en hij begon over zijn Zwitserland-vakanties: daar zijn de bergen pas hoog. Ik was nog niet uitgesproken of hij begon over toen zijn ouders naar bla bla bla zijn geweest. Kortom bij alles wat ik vertel weet hij de glans er vanaf te halen. Uiteindelijk heb ik niets kunnen delen met hem over mijn reis. Dit gaat met alles zo. Ik kocht een handmatige papierversnipperaar en liet hem zien. Hij begon meteen over zijn baas: die had namelijk een electrische en die was veel beter. Ik heb al heel vaak geprobeerd iets persoonlijks te delen met mijn vriend, maar hij komt altijd met tegenverhalen over zijn moeder, vader, zus, of zijn baas, of zijn opa.
Eigenlijk heb ik hier geen zin meer in. Hoe vertel ik hem dat ik niet meer verder met hem wil op deze manier? Ik heb al deze dingen al vaker onder zijn aandacht gebracht maar er verandert niets.

Hoe kom ik van hem af?

Beste Hoe kom ik,
Je vriend lijkt mij een buitengewoon onaardig en vervelend persoon, die jou weinig plezier bezorgt. Het lijkt me heel verstandig om er een punt achter te zetten. Er lopen zoveel leukere jongens rond. Het is zonde van je tijd om langer met hem om te gaan.
Maak het snel met hem uit. Dat hoeft niet op een ingewikkelde manier te gebeuren. Zorg dat er weinig tijd beschikbaar is. Dat je bijvoorbeeld een half uur later ergens anders moet zijn. Houd het kort. Zeg tegen hem dat je het uit wilt maken omdat je niet meer van hem houdt. Je wordt niet meer blij als je hem ziet, je hebt geen zin meer om dingen samen te doen, je wilt niet meer met hem uitgaan. Ga het niet precies uitleggen door zijn fouten nog eens uit te spellen. Laat je niet verleiden tot het beantwoorden van de vraag waarom je niet meer wilt. Zeg dan: sorry, ik weet het niet precies, maar mijn gevoel is gewoon weg.
Als dit allemaal duidelijk is, vertrek dan razendsnel en ga niet een week later nog eens met hem praten en ga niet in op voorstellen tot contact. Uit is uit, en dan moet je elkaar niet meer zien.