Beste Beatrijs,
Sinds enkele jaren werk ik op een leuke afdeling met 15 personen. Als een collega een nieuw huis betrekt, is het gebruikelijk om de hele afdeling uit te nodigen voor een bezichtiging en een borrel met hapjes en drankjes. Ik heb dit al verschillende keren meegemaakt. Niet speciaal tot mijn genoegen. Ik ben niet erg geïnteresseerd in slaap- of badkamers van mijn collega’s en voel me eigenlijk een indringer. Zelf zijn mijn vriendin en ik onlangs verhuisd naar een koopwoning. Al ruim voor de sleuteloverdracht vroegen verschillende collega’s naar de datum van het feest. Ik heb hier weinig zin in en mijn vriendin voelt er ook niets voor. We geven een besloten feestje voor directe familie en vrienden. Wat nu te doen? Is het volgens de etiquette verplicht om een housewarming feest te geven voor collega’s?
Mijn huis is privé
Beste Mijn huis,
Het kan bij u op het werk wel traditie zijn om collega’s op een housewarming party te trakteren, maar u hoeft daar niet aan mee te doen. Als u mensen wil laten komen om uw nieuwe huis te bekijken, mag u uitnodigen wie u wil. Als u geen zin hebt in collega’s, doet u dat niet. U hoeft ook niet aan uw collega’s te vertellen dat u wel degelijk een feestje geeft voor vrienden en familie. U zwijgt erover, er is gewoon geen feest, dus niemand hoeft zich gepasseerd te voelen.
Beste Beatrijs,
Een collega wordt vijftig en heeft het hele team (zeventien mensen onder
wie twee leidinggevenden) uitgenodigd bij hem thuis op een vrijdagavond.
Er staat van alles op het programma voor die avond. Voor een muzikaal
intermezzo heeft hij een beroep gedaan op een collega om zijn hobby in de
praktijk te brengen: piano spelen. Deze collega heeft daar geen zin in. De
collega’s wonen verspreid en dit feest kost hen reistijd. Meer dan
de helft van het team kan of wenst niet te komen. Nu blijkt dat dit feest
alleen voor het team is. Verder komt er niemand op die avond, geen
vrienden, geen familie. De jarige reageert even teleurgesteld als claimend
bij afzegging of dreigende afzegging. De leidinggevenden voelen zich
verplicht te gaan en zeggen dat er een respectabel aantal collega’s
dient te verschijnen. Degenen die niet gaan hebben last van schuldgevoel.
Er is van tevoren niet gezegd dat het een teamaangelegenheid betrof. Hoe
moeten wij ons opstellen zonder de jarige zonder te kwetsen? Er zou immers
bijna niemand vrijwillig op de verjaardag verschijnen.
Verplicht feestvieren
Beste Verplicht,
Dit is een typisch voorbeeld van het verwarren van vrienden en
collega’s. Mensen zien hun collega’s zo vaak dat ze soms het gevoel
hebben een nauwere band met hen te hebben dan met hun persoonlijke
vrienden. Dit is een gevaarlijke misvatting. Een collega vervult een
andere rol in iemands sociale landschap dan een vriend of familielid.
Normaal gesproken geeft iemand die jarig is een feestje voor intimi en
bekenden, onder wie desgewenst ook een paar collega’s op wie hij gesteld
is. Maar een feestje geven voor uitsluitend collega’s is even absurd als
je vrienden optrommelen om een vergadering van je werk te bezoeken. Een
persoonlijke mijlpaal viert men niet met zakelijke contacten. Mensen
willen hun vrije tijd naar eigen inzicht besteden en daaronder valt de
vrijheid om een uitnodiging al dan niet te accepteren. Werkgerelateerde
gezelligheid krijgt gewoonlijk gestalte in het personeelsfeestje of de
afdelingsborrel. Deze vorm van vertier wordt georganiseerd door de
directie of de leiding en een belangrijk kenmerk is dat werknemers worden
vrijgehouden. Op zomaar een verjaardag worden gasten geacht een cadeautje
mee te nemen. Als werknemer kun je het niet maken om je collega’s vrije
tijd en cadeaus af te troggelen. Om te voorkomen dat die hele bijeenkomst
een vreselijke sof wordt (dat bijvoorbeeld maar de helft of minder van de
genodigden komt opdagen) moet een van de twee chefs gaan praten met deze
feestjesgever en druk op hem uitoefenen om het af te blazen. De
leidinggevende moet uitleggen dat dit niet de manier is om een 50ste
verjaardag te vieren, dat het ongetwijfeld goedbedoeld is, maar dat het
beter niet door kan gaan. Als uw baas dit niet aandurft (wat niet zou
pleiten voor zijn leidinggevende capaciteiten), moet u zelf de taak maar
op u nemen. Het is toch belangrijk om uw collega van een serieuze misstap
te weerhouden.
