Beste Beatrijs,
Ik ben een vrouw van 29 en heb na jarenlang flierefluiten sinds twee jaar
een relatie met een fantastische man van 36. Een heerlijke mannelijke
vent! Na een moeilijke tijd van communicatieproblemen, jaloezie van mijn
kant en wat duwen en trekken, lijken we het nu aardig goed te doen.
We kunnen goed met elkaar praten, zijn lief voor elkaar, voelen ons een
team, we hebben goede seks, het samenwonen gaat eindelijk relaxed, voor de
praktische schoonmaakproblemen is gezorgd. Alles is oké, totdat ik ben
gaan twijfelen. Mijn probleem is dat ik ineens heel veel ben gaan voelen
voor een collega op mijn werk.
Deze collega werkt gelukkig niet bij mij op de afdeling, maar hij zit wel
eens bij het groepje waar ik meestal mee lunch. En bij mij vliegen de
vonken er inmiddels vanaf! Ik straal en lach, ben blij. Ik voel me zoals
vroeger, toen ik nog vrij was en losse flodderrelaties had. Terwijl ik
dondersgoed besef dat ik meteen mijn koffers kan pakken, als ik vreemd zou
gaan. Ik zou het nooit willen verbergen voor mijn vriend. Ik heb altijd op
eerlijkheid in een relatie gehamerd. Zal ik het mijn vriend vertellen of
waait het wel weer over? Moet ik mijn collega ontlopen of zal ik hem juist
opzoeken? Ik weet dat onze aantrekkingkracht wederzijds is, zoiets voel
je.
Ik kom er niet meer uit. Ik vind mijzelf slecht, alleen al om de gedachte.
Verscheurd en wanhopig
Beste Verscheurd,
U moet bij de tv-serie ‘Rozegeur en wodka-lime’ te rade gaan. Daarin
worden week in, week uit soortgelijke dilemma’s uitgespeeld van jonge
vrouwen die twijfelen of ze de ware liefde bij de kop hebben of toch nog
weer verder moeten zoeken. Meestal wordt het adagium ‘volg de weg van je
hart’ toegepast, wat meteen de spanning in zo’n serie of soap een
beetje erin houdt. Ook u staat voor de keuze tussen teruggaan naar het
swingende vrijgezellenbestaan met flirtpartijen en avontuurlijke seks, en
anderzijds het comfort van een vaste verhouding. Ik kan moeilijk voor u
bepalen wat voor u het zwaarst moet wegen. Ik wil alleen een klein
waarschuwinkje kwijt.
U bent nu 29 en er lijkt misschien weinig verschil te bestaan tussen het
leven van nu en dat van tien jaar geleden. Het is nog steeds even
makkelijk om een man te verleiden. Maar dat gaat veranderen, al kunt u
zich dat nu nog niet voorstellen. Hoe verder u opschuift in uw jaren
dertig, hoe gecompliceerder en grimmiger de singles-scene. Voor een vrouw
van 35 is het moeilijker de man van haar leven te vinden dan voor een
vrouw van 30. Als u op een gegeven moment kinderen wilt, moet u zichzelf
ook de tijd gunnen om een verhouding met de toekomstige vader op te
bouwen.
Kortom, als u zich, alles in aanmerking genomen, gelukkig voelt met uw
vriend, ga dan niet met die collega naar bed. Ook niet bij wijze van
eenmalige frivoliteit. Als u daarentegen geen toekomst ziet in uw huidige
vriend, dan heeft het geen zin om trouw te blijven. Dan gaat het op een
zeker moment toch mis, of het nu met deze collega is of met een andere
man.
Mocht u besluiten bij uw vriend te willen blijven, ga hem dan niet uw
verliefdheid opbiechten. Uw overspelige gedachten zijn niet laakbaar,
zolang ze niet in daden worden omgezet.
Beste Beatrijs,
Al jaren lang heb ik (man, 42 jaar) zeer goed contact met de vrouwelijke
helft van een echtpaar waar mijn vrouw en ik veel mee omgaan. We doen veel
met ons vieren en onze kinderen, maar ik ga ook regelmatig met ‘de vrouw
van’ erop uit. Zij en ik zijn erg op elkaar gesteld en we vermoeden dat er
meer in zit dan alleen vriendschap, maar we blijven van elkaar af. Inmiddels
heb ik me al zo vaak verliefd gevoeld op haar zonder daar ‘te ver’ in te
gaan dat ik dit niet veel langer vol kan houden. Zij blijft zich ook zeer
ontvankelijk opstellen, maar lijkt haar gevoelens meer onder controle te
houden en zo door te kunnen en willen gaan. Wij houden veel van onze
echtgenoten en willen ook onze gezinnen geen schade berokkenen. Dit houdt
ons van elkaar af, maar ik kan het langzamerhand niet meer aan. Zoveel
liefde voor haar voelen en weten dat zij dat ook voor mij voelt. Ik voel dat
ik de vriendschap een wending moet geven. De vraag is welke kant op. Ermee
stoppen uit respect voor elkaars gezinnen en uit zelfbescherming of juist
die stappen te nemen waar ik al zo vaak over droom en waarbij niks zeker
is...
Wenkende liefde
Beste Wenkende,
Als u de vriendschap een intensiverende wending geeft, is de kans groot dat
uw huwelijk sneuvelt of zwaar beschadigd raakt. Dat andere huwelijk loopt
hetzelfde gevaar. Maak een rekensom hoeveel mensen (kinderen incluis)
ongelukkig zullen worden van de manoeuvre waar u over droomt en hoeveel
mensen gelukkig. Maak dezelfde rekensom voor het geval u een punt zet achter
uw aparte ontmoetingen. Kies vervolgens de optie die het meeste collectieve
geluk oplevert.
Beste Beatrijs,
Ik was ervan overtuigd dat liefde op het eerste gezicht slechts
voorkomt in boeketreeksromannetjes. Ik kan nu met recht zeggen dat het
bestaat: mijn collega kwam mijn kantoor binnen, ging zitten, keek me aan… en
ik kreeg spontaan alle symptomen die horen bij deze toestand. Ik heb het een
hele tijd voor mezelf ontkend, totdat dat niet meer ging. Ik heb mijn
besluit genomen om ontslag te nemen, want ik houd het niet meer uit. Daarbij
komt dat ik een partner heb en mijn collega getrouwd is. Waar komt dan toch
die behoefte vandaan om het mijn collega ‘op te biechten’? Doe ik er wel
wijs aan dit te doen? Kun je van twee personen tegelijk houden?
Getroffen door de bliksem
Beste Getroffen door,
Opbiechten lijkt me niet verstandig, want u hebt een partner en uw collega
ook, dus daar kan alleen maar ellende uit voortkomen. Van twee personen
tegelijk houden kan een tijdje goed gaan, maar nooit voor lang. Ontslag
nemen lijkt een beetje hard van stapel lopen, vooral omdat er niets tussen u
en uw collega is gebeurd. Hoogstwaarschijnlijk heeft hij nergens last van.
Ik bedoel: niet van liefde op het eerste gezicht. Als u makkelijk een ander
baantje kunt krijgen, dan moet u dat doen, maar neem geen ontslag om thuis
te gaan zitten kniezen. Dan kunt u beter blijven zitten, hard werken en
wachten tot het voorbij gaat. Het gaat altijd voorbij.
Beste Beatrijs,
Ik ben een man van 43 jaar, met twee tienerkinderen. Vorig jaar kreeg mijn
vrouw een burn-out en werd mijn vader ernstig ziek. Ter afleiding heb ik
mijn ouwe hobby (muziek) weer opgepakt en met volle overgave. Vorige maand
moest ik voor mijn werk een zware managementtraining volgen. Bij die
training ontmoette ik een vrouw. Ik ben smoorverliefd geworden. Zij is een
gescheiden vrouw die sinds tweeënhalve maand een nieuwe vriend heeft. We
hebben veel telefoongesprekken en ontmoeten elkaar regelmatig. Ze heeft
onlangs gezegd dat zij ‘als ze niet op de rem stond, als een blok voor
mij zou vallen.’ Zij wil haar huidige vriend geen pijn en verdriet
aandoen en de relatie een kans geven. Wat moet ik met deze situatie?
Verliefde manager
Beste Verliefd,
U moet zo snel mogelijk maken dat u wegkomt. Het object van uw
verliefdheid zegt nota bene zelf dat ‘ze op de rem staat’. Daarmee
bedoelt ze dat ze niet zo’n zin heeft om dat wat ze heeft (een prille
verhouding met haar eigen vriend) op te geven om iets met u te beginnen.
En gelijk heeft ze. U bent getrouwd! Ze schrikt terug voor de ellende die
dit met zich meebrengt en kiest voor haar vriend. Maak het haar niet
lastig door haar te blijven achtervolgen, maar zet haar uit uw hoofd. Dit
heeft als voordeel dat u uw vrouw en gezin niet bedriegt. Uw vrouw had
vorig jaar een burn-out. Dat zal voor alle gezinsleden zwaar geweest zijn
en waarschijnlijk nog steeds. Gun uw vrouw de tijd om op te krabbelen en
zichzelf terug te vinden, en probeer haar daarbij te helpen. Als u ergens
in wilt vluchten, omdat alles u af en toe de keel uithangt, kunt u zich
beter in de muziek storten dan overspel plegen. Verbreek de contacten met
deze vriendin en probeer liever uw huwelijk te redden.