| 1 | 2 | 3 | 4 |

Beste Beatrijs,
Onze dochter van 15 heeft sinds een paar maanden verkering met een jongeman van 22. Hier zijn wij niet blij mee. Het is een lieve jongen, maar wij vinden hem veel te oud voor haar. Hij heeft voor haar al meerdere relaties gehad. Hij is haar eerste vriendje. Hij zou in onze ogen geen relatie met haar moeten willen. Van hem verwachten wij redelijk volwassen gedrag, onze dochter pubert volop. Wij weten ook wel dat je echte liefde niet kan/mag tegenhouden, maar dit gaat toch alle perken te buiten? De regels die wij stellen: school gaat voor enzovoort zijn niet te handhaven. Hij gedraagt zich kinderlijk ondanks zijn 22 jaren. Zij wenst als volwassene behandeld te worden, wat helaas nog niet echt lukt (begrijpelijk). Hoe moeten wij hiermee omgaan?

Losgeslagen dochter

Beste Losgeslagen,
Een bekende situatie, maar daarom niet minder zenuwslopend. Dochter heeft zich verslingerd aan een totaal ongeschikt figuur en ouders staan er handenwringend naast. Wat te doen? Dat leeftijdsverschil is trouwens vrij normaal en ook niet onrustbarend. Veel tienermeisjes zijn totaal niet geïnteresseerd in hun relatief onnozele leeftijdgenoten.
U schrijft: de regels zijn niet te handhaven. Waarom eigenlijk niet? Zij luistert helemaal niet meer? Gaat haar eigen gang en trekt zich niets aan van wat u zegt? In dat geval ziet het er inderdaad vrij hopeloos uit. Voer voor de verandering een gesprek met uw dochter en haar vriend erbij. Doe net alsof u hem serieus neemt en bespreek de situatie. Ga niet in op hun verkering, want daar hebt u toch geen vat op. Het gaat u er alleen maar om dat zij haar schoolwerk niet verwaarloost. Probeer hiervoor zijn instemming te vinden. Doe een beroep op z’n verantwoordelijkheidsgevoel. Hij zal toch niet willen dat zijn geliefde een kansloze drop-out wordt? Als hij het met u eens is (terwijl uw dochter bokkig zit te zwijgen), moet u hem verder aan uw kant zien te krijgen door over prioriteiten te beginnen. Zeg dat u vindt dat uw dochter te veel tijd aan de liefde besteedt en dat dat ten koste gaat van inspanningen voor school.
Misschien is hij gevoeliger voor uw zienswijze dan uw dochter die natuurlijk alles onzin vindt wat u zegt, en dan zou u winst boeken. Maar mogelijk is hij het niet met u eens en gaat hij zich verzetten tegen wat u naar voren brengt. Op dat moment komt uw dochter in een loyaliteitsconflict. Ze mag dan smoorverliefd zijn, ze zal het toch niet leuk vinden als haar vriend zich tegen u keert. In dat geval zaagt die vriend ongewild een beetje aan z’n eigen stoelpoten en dat zal hem op den duur geen goed doen.
Blijf met haar in gesprek, dat is altijd aan te raden. Voor de rest is het afwachten en tandenknarsen. Tienerliefdes gaan doorgaans weer voorbij. Uw dochter zal hierop geen uitzondering zijn. Over een jaar of wat zal ze op hem uitgekeken zijn, of anders hij wel op haar. En dan wegen 16 jaar van uw opvoeding zwaarder dan haar vervlogen kalverliefde.

Beste Beatrijs,
Onze dochter van zestien heeft sinds een half jaar een vriend van negentien. Het probleem is dat hij liever thuis eet dan bij anderen. Als hij een heel enkele keer bij ons is, eet hij bijna niets. Bij hem thuis zijn ze de afgelopen vijf jaar niet op vakantie geweest. Hij studeert en daarnaast werkt hij iedere zaterdag, vaak ook nog de zondag en verder alle vakanties. Mijn dochter blijft wél bij hem thuis eten. Nu had ik bedacht: als hij niet bij ons eet, dan mijn dochter ook niet meer bij hem. En verder probeer ik ze te stimuleren samen iets te ondernemen. Wat vindt u hier van of kan ik me er beter niet mee bemoeien?

Geërgerde moeder

Beste Geërgerd,
Als die jongen zo druk is met studeren en werken en nauwelijks vrije tijd heeft, zal de verkering snel weer over zijn, denk ik. Aan verkeringen tussen tieners moet u sowieso zo min mogelijk aandacht besteden. ’t Is allemaal weer voorbij, voor u ‘boe’ kunt zeggen. Verdiep u niet in wat hij wel en niet eet en hoeveel precies en waar. Waarom zou uw dochter niet meer bij hem mogen eten, als hij toevallig het liefst thuis eet? Ik zie niet wat het een met het ander heeft te maken. Hen stimuleren om samen iets te ondernemen? Die jongen heeft het druk! Te druk zo te zien voor een serieuze verkering. Wees blij! Uw dochter is daar toch eigenlijk nog te jong voor. Waarschijnlijk is het romantische idee van een vriendje hebben voor haar belangrijker dan zich ook in de praktijk als stel te gedragen. Verheug u daarover en laat hen met rust.


Beste Beatrijs,
Onze dochter van 15 heeft sinds kort een vriendje. Daar zijn we om te beginnen al niet zo blij mee, want we vinden haar nog erg jong. Maar daar komt bij dat de ouders van haar vriend andere normen en waarden hebben (regels qua alcohol en uitgaan) en niet kerkelijk zijn. Nu wil ze niet meer naar de kerk en begint zich behoorlijk tegen onze regels en gedachten af te zetten. Moeten we haar verbieden met hem om te gaan?

Verkeerd vriendje

Beste Verkeerd,
Een dochter van vijftien met een vriendje... dat is altijd vervelend, zeker als het een vriendje betreft ‘met een andere achtergrond’. U vraagt of u als ouders de omgang zouden moeten verbieden. Mijn wedervraag is: zou u dat lukken? In dat geval zou ik zeggen: schroom niet en verbied de omgang. Maar ik denk dat zo’n verbod geen schijn van kans heeft.
Een vijftienjarige domweg iets verbieden werkt meestal niet. Tieners moeten de zin van de regels inzien. Van regels over huiswerk maken, uitgaan, thuiskomtijden, alcoholgebruik, seks valt de redelijkheid meestal wel over te brengen, ook al wordt er gesteggeld over de precieze invulling van een en ander. Maar hun de omgang met een vriend/vriendin verbieden? Ik vrees dat ze zo’n verbod naast zich neer zullen leggen. Het is al moeilijk om zoiets voor elkaar te krijgen voor kinderen onder de twaalf, laat staan in de tienerleeftijd.
Uw tienerkind wil niet meer naar de kerk. Dat is een veelvoorkomend verschijnsel in gelovige gezinnen. Het gebeurt ook zonder verkeerde vriendjes. En alweer: ik vrees dat u er weinig tegen doet. Misschien kunt u haar nog een tijdje dwingen tot kerkgang. Maar dan zal ze er een tijdje later mee ophouden. Dat hoeft nog steeds geen ramp te zijn. Veel gelovig opgevoede tieners dwalen een tijdje weg en keren later weer terug in de schoot van de kerk. Tieners worden in deze tijd op zoveel gebieden geacht hun eigen mening erop na te houden dat het heel lastig is hun een godsdienstige praktijk voor te schrijven, waar ze om wat voor reden dan ook op dat moment van hun leven niets in zien. De moslims lukt het, maar ten koste van een enorme prijs.
Als de dingen lopen volgens plan, hebben tieners, tegen de tijd dat ze met de keuzes te maken krijgen als waar uw dochter voor staat, genoeg opvoeding achter de rug dat ze uit vrije wil datgene doen waarvan hun ouders belangrijk vinden dat ze het doen. Maar soms krijgen tieners toch andere ideeën. En feitelijk staan ouders dan machteloos. Er valt niets tegen te beginnen. Behalve marchanderen en op hen in praten. Blijf in ieder geval met uw dochter in gesprek. En laat haar niet vallen, mocht ze keuzes maken die u niet zinnen.


Beste Beatrijs,
Onze dochter van 14 is razend verliefd op een jongen van 17. De verkering is inmiddels een maand of twee dik aan. Het probleem is dat deze jongen, behalve slapen, letterlijk niets doet. Hij gaat niet naar school, hij werkt niet, hij is kortom superlui. Hoe moeten wij als ouders ons hierin opstellen?

Hardwerkende vader

Beste Hardwerkende vader,
Het zit u dwars dat uw dochter haar hart heeft verloren aan een nietsnut. Gelukkig is ze pas veertien jaar. Jong genoeg om regels te handhaven die de geliefden beletten in elkaars huis de nacht door te brengen. Seksuele activiteiten kunt u niet voorkomen, maar door aan de regels vast te houden kunt u deze wel ontmoedigen. Als u bovendien in de gaten houdt of ze haar dagelijkse bezigheden (huiswerk, sportclub) niet verwaarloost, zorgt u er voor dat haar leven in evenwicht blijft.
Deze regelhandhaving gaat makkelijker, naarmate u een grotere hekel hebt aan het object van uw dochters begeerte. Want hoe zou uw opstelling moeten zijn, als uw dochter hoteldebotel was van een ook in úw ogen geweldig figuur?
Toejuichen? Het groene licht geven? Hem als toekomstig schoonzoon in de
schoot der familie opnemen? Daar is het toch ook veel te vroeg voor.
Als uw dochter energiek en actief van aard is, raakt ze onvermijdelijk tezijnertijd op hem uitgekeken en zal ze hem aan de dijk zetten. Ouders hebben hier niet of nauwelijks invloed op. U kunt zich vasthouden aan de wetenschap dat heel weinig mensen blijven hangen aan een vroege liefde.