Beste Beatrijs,
Eens per zoveel maanden komt een vriend van mij een weekend logeren. Erg
gezellig, alleen eet en drinkt hij alles op. Zet ik een fles cognac neer
of een schaal snoep op tafel, hopla weg. Ontbijt: melk, brood, fruit, het
wordt allemaal met smaak tot de laatste kruimel verorberd. Ik erger me
heimelijk aan zijn mateloosheid, zo van: het is gratis, dus eten en
drinken we zoveel we maar kunnen. Anderzijds schaam ik me ook wel voor die
gedachte. Ik vind gastvrijheid belangrijk en het is ook niet zo dat ik het
niet kan betalen.
Mijn vriend consumeert teveel
Beste Mijn vriend,
Een hele fles cognac? Misschien moet u na een of twee glaasjes zeggen:
‘’t Is mooi geweest, we gaan slapen.’ Maar voor de rest - hoeveel
kan een mens verstouwen bij de maaltijden? Een koe en een kalf, en een
heel paard half, een os en een stier, zeven tonnen bier, een schip vol
rapen en een kerk vol schapen (en nog kon Gijs van de honger niet slapen).
Uw vriend blijft niet langer dan een weekend. U kunt de extra kosten
betalen. Hij geniet van het hem voorgeschotelde eten en drinken.
Gastvrijheid betekent: ik zorg ervoor dat je het prettig hebt en dat het
je aan niets ontbreekt. U houdt zich aan deze conventie en uw vriend doet
uw gastvrijheid eer aan. Wat is nu eigenlijk het probleem?
