Moderne Manieren

| 1 | 2 |


Beste Beatrijs,
Mijn vriend is de laatste jaren een aantal kilo aangekomen, iets waar hij zelf niet echt blij mee is. Hij is niet moddervet, maar wel een beetje ‘gezet’ nu. Mijn vriend is gezellig van aard, een opgewekt persoon die met iedereen praat en overweg kan. Waar hij mee zit is het volgende: mensen die hem al een poosje niet hebben gezien (een achteroom, vroegere buurman, oud-dorpsgenoot.) voelen zich vaak gelegitimeerd om hem bij een onverwacht weerzien op een lollige manier op z’n tekortkoming te wijzen: ‘Zo! Het leven gaat je goed, hè? Hahahahaha!’ (joviale klap op schouder), of erger: ‘Tjee, wat heb jij een bolle kop gekregen! Nou, (wijzend naar mij) je geeft hem zeker goed te eten, hè? Hahahaha!’ Nodeloos te zeggen dat deze personen zelf vaak bepaald geen mister/miss Universe zijn, maar dat terzijde.
Binnenkort hebben we een familieweekend met zijn familie en hij ziet nu al op tegen de amicale, onder het mom van gezelligheid gemaakte opmerkingen over zijn uiterlijk. Hij weet niet hoe hij hierop moet reageren, maar ik vind dat hij best van zich af mag bijten. Ik kan het ook voor hem doen, maar wat zeg ik dan?

Gestoken door lolbroeken

Beste Gestoken,
Onaardige opmerkingen maken over iemands uiterlijk is altijd ongepast. Het mag niet als constatering en ook niet bij wijze van grapje van joviale vrienden onder elkaar. Deze schending van de etiquette mag bij uitzondering, omdat men onder vrienden of familie verkeert, lik op stuk worden gepareerd. Het is beter als uw vriend het zelf doet en niet u als te hulp snellende vriendin, want hij is degene die aangevallen wordt, dus hij moet terugslaan. Hij kan iets terugzeggen in de trant van: ‘Ja, hoor, op naar de honderd kilo, voor minder doe ik het niet! (korte stilte) En jij bent er trouwens ook niet jonger op geworden de laatste tijd, zie ik.’ Dit zegt hij op een luchtige manier – hij maakt een geintje, net zoals die ander dat deed. Toespelingen op veroudering vindt niemand leuk om te horen, maar het is even onbetwistbaar de waarheid als de extra kilo’s van uw vriend.


Beste Beatrijs,
Het overkomt mij nogal eens dat mensen mij aanspreken op mijn uiterlijk.
Zo lang als ik mij kan herinneren heb ik wallen onder mijn ogen. Er is natuurlijk wel sprake van wisselingen in de ernst, afhankelijk van mijn nachtrust en de hevigheid van mijn allergie voor huisstof, bomen en grassen. Maar ik vind het heel erg onbehoorlijk dat soms zelfs volslagen vreemden mij aanspreken: ‘Slecht geslapen?’, ‘Wat zie je er moe uit!’, ‘Daar kan je wat aan laten doen, hoor!’
Ik vind dat heel vervelend en heb verschillende manieren van reageren: negeren of over iets anders beginnen. Of ik zeg: Ik vind het heel vervelend dat je dit zegt, ik zeg toch ook niet tegen mensen ‘wat zie je er rot uit of wat zit je haar slecht of zou je niet eens aan de lijn doen’?
Is het nu flauw van me dat ik me zo erger aan deze warme betrokkenheid van de medemens of is het onbehoorlijk iemand aan te spreken op de wallen die zij heeft?

Fitter dan ik eruit zie

Beste Fitter dan,
Men moet de mensen niet op hun uiterlijk aanspreken, tenzij in complimenteuze zin. En dat alleen bij uitzondering. Want sommige mensen gebruiken het zinnetje ‘Je ziet er goed uit!’ als een standaard conversatie-opening, en van dat soort geslijm wordt ook niemand wijzer. Wat men u toevoegt is irritant, omdat u zelf ook wel weet hoe u eruit ziet. U zou de ironische respons kunnen overwegen: ‘Dankjewel, hoor! Daar kikker ik helemaal van op!’ Of met gelijke munt terugbetalen: ‘Hallo! Zelf maak je ook niet zo’n florissante indruk!’ Maar dat is allemaal erg vermoeiend, en leidt tot vruchteloze discussies over hoe erg het is en wat er allemaal wel of niet verholpen kan worden, en daar hebt u natuurlijk ook geen zin in.
Het best in zo’n geval is, denk ik, misten. Dus vaagjes voor u uitkijken alsof de opmerking langs u heen gaat. ‘Ja, ja’ mompelen, alsof u met uw gedachten heel ergens anders bent. En vervolgens meteen maar ter zake komen of over iets anders beginnen, zoals u nu ook al doet. Maar onbehoorlijk blijft het, die ongevraagde kritiek. Laten we hopen dat de mensen die u lik op stuk hebt gegeven zich in het vervolg zullen bedenken voordat ze met hun ongevraagde commentaar komen.