Beste Beatrijs,
Mijn broer viert elk jaar zijn verjaardag op zaterdagmiddag. Voor ons is dat lastig, vanwege activiteiten
van de kinderen (scouting en paardrijden) en de lange reistijd van tweeenhalf uur.
Toch probeer ik altijd te komen. Deze keer kwamen mijn zoon en ik na de lange treinreis om 16.00 uur
aan. Het was erg gezellig en ook zoonlief had plezier met de neven. Om kwart voor zes begonnen de andere
gasten op hun stoel te schuiven: om 18.00 uur was het feest immers afgelopen (ik wist dat niet). De andere
gasten vertrokken terwijl ik nog met een glaasje wijn zat. Gelukkig mocht ik nog even blijven zitten,
maar mijn broer en schoonzus begonnen stipt om 18.00 uur met borrelnootjes opruimen en afwassen en ik
werd geacht te vertrekken.
Niet erg aardig, vond ik. Ik overweeg om volgend jaar niet meer te komen. Vijf uur reizen voor een feestje
van nauwelijks twee uur. Maar als ik niet kom, hebben we weinig contact meer.
Zonder eten weg
Beste Zonder eten,
Vraag volgend jaar aan uw broer of u wat langer mag blijven. Iemand tweeënhalf uur laten reizen
en zonder eten weer wegsturen voor tweeënhalf uur terugreizen is inderdaad bijzonder schrieperig.
Zeg tegen uw broer dat het u niet lukt om er eerder te zijn, dat de reis voor zo’n kort verblijf
de moeite niet is en dat het prettig zou zijn als u kon blijven eten. Het is raar dat u dat moet
vragen, maar het is nog veel raarder dat hij die normale gastvrijheid niet vertoont. Maar goed, broers
en zussen onder elkaar moeten hier toch vrijuit over kunnen spreken. Nodig uw broer met zijn gezin
in de loop van het jaar, ruim voor zijn volgende verjaardag, trouwens eerst zelf eens uit bij u thuis.
Niet voor een verjaardag, maar gewoon voor de gezelligheid. En serveer hen een warme maaltijd, voor
ze de terugreis weer aanvaarden. Misschien brengt uw gastvrijheid hem op een idee.
Beste
Beatrijs,
Wij wonen als broers en zussen met onze gezinnen nogal ver van elkaar,
althans, voor Nederlandse begrippen. Ik woon met man en kinderen in het
verre Enschede. Met verjaardagen of andere festiviteiten nodigen we de
familie (uit westelijker gelegen provincies) op zaterdagmiddag uit, rond
15.00 uur, met de bedoeling te blijven eten en de rest van de avond met
ons door te brengen. Ons idee is: dan hebben ze nog een beetje waar voor
hun reis (ze zitten voor zo’n akkefietje toch gemiddeld drie uur in auto
of trein). Nu heb ik een schoonzusje dat ons ook uitnodigt voor een
verjaardag, maar dan doordeweeks, ’s avonds. Na een dag werken, op
school, thuis of waar dan ook, vind ik het een beetje veel gevraagd om met
z’n viertjes drie-en-een-half uur in de auto te gaan zitten voor twee
uur verjaardagsvisite. Dus: we komen al een jaar of drie niet meer bij het
bewuste zusje over de vloer. Ik maak daar verder geen probleem van, maar
wat wil nu het geval, mijn schoonzus wél!
Ze mailt me dat ze het heel jammer vindt dat we nooit meer komen,want we
zien elkaar nu zo weinig. Ze kan begrijpen dat we eens een kéér niet
kunnen, maar niet drie jaar lang. Ik op mijn beurt vind haar uitnodigingen
ontmoedigend. Wat vindt u?
Te ver weg voor even op en neer
Beste Te ver weg,
Drieenhalf uur in de auto is te veel voor een doordeweekse
verjaardagsvisite. Zeker als er ook nog kinderen bij zijn die de dag
daarna weer naar school moeten. Zelfs als zo'n verjaardag in het weekend
valt en er wordt vanaf 8 uur 's avonds een feestje gegeven, lijkt het mij
nog te ver weg. Het is niet echt een plezier om langer te moeten reizen
dan de gezelligheid duurt. Als ander nadeel van het bezoeken van verre
feestjes kan gelden dat er vaak hoe dan ook weinig tijd is om als familie
met elkaar te praten, omdat er op zo'n feestje natuurlijk ook allerlei
vrienden en kennissen rondlopen. Uw eigen opzet, familie uitnodigen in het
weekend zodat je de middag er ook bij kunt betrekken, is veel beter.
Leg dit aan uw schoonzuster uit bij de volgende gelegenheid en nodig uzelf
meteen uit voor een apart familiebezoekje in een weekend kort na de
betreffende verjaardag. Zeg dat u graag langs wil komen op een zaterdag-
of zondagmiddag, omdat dat een veel rustiger manier is om elkaar weer eens
te spreken - en voor de kinderen ook veel prettiger.
