| 1 | 2 |

Beste Beatrijs,
Als mijn man en ik fietstochtjes maken, nemen we vaak koffie en brood mee omdat we het leuk vinden om ergens te picknicken. Zo ook laatst toen we na bezichtiging van een prachtig dorpskerkje een bankje zagen onder een schaduwrijke boom, heel geschikt om onze lunch te gebruiken. Tot mijn verbazing zei mijn man dat we door moesten rijden, want dat bankje stond tegenover een dorpscafé. Volgens hem kun je het niet maken om daar je eigen brood op te eten. Ik was het niet met hem eens, we zijn wel op het bankje gaan zitten maar we hebben steeds gediscussieerd over de vraag of we er goed aan deden of niet.
Toen ik dit voorval later aan vrienden vertelde, bleek tot mijn verbazing dat ze mijn man gelijk gaven. Kunt u uw licht hierover laten schijnen? Ik voeg er nog aan toe dat we uiteraard geen gebruik hebben gemaakt van het toilet van het café, waar we uitzicht op hadden, want dan zou de zaak heel anders liggen.

Met de thermosfles op pad

Beste Met de thermosfles,
Als dat bankje min of meer deel uitmaakt van of grenst aan het terras van het café, dan moet u daar niet gaan zitten om uw meegebrachte voedingsmiddelen te consumeren. Als het daarentegen duidelijk buiten het territorium van het café valt, bijvoorbeeld aan de overkant van de straat, dan kunt u daar rustig gaan zitten en alles eten en drinken wat u maar wilt. U kunt zelfs naar de wc in het café, als u een 50-centsmuntje op de toog legt.


Beste Beatrijs,
Wanneer ik op een zonnige dag met mijn partner op een vol terras zit om een glas wijn te drinken of een lunch te gebruiken, wordt er nogal eens gevraagd of men bij je aan tafel mag schuiven (,,Is deze stoel nog vrij?''). Ik vind dat erg onplezierig. Is het gepast om 'nee' te zeggen tegen zo'n verzoek als het terras verder vol zit?

Gehecht aan territorium

Beste Gehecht,
Wie op een terras iets gaat drinken, heeft recht op één stoel per persoon, niet op de belendende lege stoelen. Als mensen vragen 'Is deze stoel nog vrij?' willen ze niet bij u en uw gezelschap aanschuiven, maar ze willen op de lege stoelen zitten en zich met hun eigen zaken bemoeien. Als er sprake is van een vol terras, met grote tafels, waarvan de uwe nog twee lege zitplaatsen biedt, bent u niet gerechtigd om deze stoelen te monopoliseren. U zult niet alleen de nieuwkomers, maar ook de uitbater van het terras tegen u in het harnas jagen.
Voor de lunch ligt dat anders. Men kan inderdaad het aanschuiven weigeren, als men zit te eten aan een tafel, waar in theorie nog twee mensen bij kunnen. In de praktijk zal deze situatie zelden voorkomen, want de meeste restauranthouders werken juist met kleine tweepersoonstafels om gedwongen aanschuiven te vermijden. Kleine tafels kun je tegen elkaar aanzetten voor een groter gezelschap. Grote tafels kun je niet splitsen om meerdere gezelschappen tegelijk te bedienen.