Beste Beatrijs,
Sinds een jaar wonen wij met onze dochter van twee jaar in een hoekhuis met uitzicht op een speeltuintje. In de aangrenzende huizen wonen gezinnen die het erg goed met elkaar kunnen vinden. Een groot deel van hun vrije tijd brengen ze samen door op het stoepje voor de ingang van de speeltuin. In de winter kunnen ze rechtstreeks bij ons naar binnen kijken; in de zomer wordt het uitzicht gelukkig belemmerd door gebladerte van een struik. In de zomer gebeurt het bovendien regelmatig dat het tuinmeubilair de straat op gaat en dat deze gezinnen tot laat in de avond een barbecue- of pannenkoekenfestijn houden. Zoiets zouden ze ook in hun eigen tuin kunnen doen.
Ik heb geen behoefte aan contact met deze mensen, ze zijn mijn type niet. Ik zorg er dus voor dat ik op de dagen dat ik niet werk, zoveel mogelijk met mijn dochter het huis uitga om een bezoek aan de speeltuin te vermijden. En in de winter zit ik zo min mogelijk in de zithoek, zodat ik me niet zo bekeken voel.
Ben ik nu zo intolerant of is dit inderdaad een buitenissige situatie? Wat kan ik er tegen doen of hoe moet ik er mee leren omgaan?

Te veel gezelligheid bij de buren

Beste Te veel,
Mij wordt niet duidelijk wat de buren nu eigenlijk misdaan hebben. Ze hangen tegenover uw huis rond voor de ingang van de speeltuin en kunnen bij u naar binnen kijken. Hier is een eenvoudige oplossing voor: hang lichte vitrage op. Dan kunt u nog wel naar buiten, maar zij niet meer naar binnen kijken. U neemt het hen kwalijk dat zij barbecues en pannekoekenfestijnen niet in hun tuin, maar bij de speeltuin houden. Ik zie daar het bezwaar niet van in. De kinderen willen buiten spelen en rennen, terwijl de ouders zich met elkaar verstaan en een oogje op de kinderen houden. Dat is nu net het idee van zo’n speeltuintje.
Als u met uw dochter naar dit speeltuintje gaat, bent u niet verplicht tot kletspraat met deze buren. U kunt daar rustig op een bankje zitten en een tijdschrift lezen of iets dergelijks. Wel moet u hen groeten, en even een kort praatje over het weer of de kinderen kan ook geen kwaad. Het lijkt me beter om te zorgen voor een prettige verstandhouding met de buren, dan altijd met uw dochter weg te vluchten op de dagen dat u niet werkt. Er zit ook een groot voordeel aan dat deze mensen bij het pleinmeubilair horen: sociale controle - zij houden in de gaten wat er gebeurt en kunnen ingrijpen als er dingen misgaan. Als uw dochter wat ouder wordt, zal zij zelf naar de speeltuin willen, en dan hoeft u er niet meer voortdurend naast te zitten. Hoe meer mensen uit de straat zij kent en andersom, hoe veiliger het daar voor haar is en hoe beter zij zich thuisvoelt in haar woonomgeving. Deze buren zijn uw type niet, schrijft u. Dat hoeft ook helemaal niet om toch vriendelijk met elkaar om te gaan. Oppervlakkige vriendelijkheid, geen diepgevoelde.