Beste Beatrijs,
Onze achttienjarige dochter is net geslaagd voor haar Vwo-eindexamen. Eerst komt natuurlijk die lange, welverdiende vakantie, maar dan? Ze heeft de afgelopen maanden geen geschikte studie kunnen vinden, behalve dan iets wat ‘mens & milieu’ heet (of ‘maatschappij & milieu’, daar wil ik vanaf wezen), maar die studie kun je alleen aan de andere kant van het land doen en zij wil nog niet op kamers. Bij ons in de stad valt ook van alles te studeren, maar die studies lijken haar saai en nu wil ze haar beslissing een jaartje uitstellen. Mijn man vindt het uitstel zonde van de tijd en begint al te mopperen over geld. Volgens hem kan ze beter meteen ergens aan beginnen, al is het niet haar eerste keus. Ik ben het wel met hem eens, maar het lijkt me niet goed haar onder druk te zetten
Moeder van besluiteloze dochter
Beste Moeder Van,
Uw dochter wil het milieu redden. Dat is een mooi
voornemen voor een meisje van achttien. Lofwaardiger dan degenen die op
het grote geld afkomen. Toch zijn dit soort doelen-op-lange-termijn niet
echt relevant voor de keuze van een opleiding. Een studie is één ding -
wat je er later mee gaat doen iets anders, en vaak hebben die twee maar
betrekkelijk weinig met elkaar te maken. Veel 18-jarigen worden als motten
naar een kaarsvlam aangetrokken door studierichtingen, waarin trefwoorden
figureren als ‘mens’, ‘cultuur’, ‘milieu’, ‘communicatie’,
‘informatie’, ‘beleid’, ‘management’, ‘Europees’of ‘internationaal’.
Ze verwachten in deze studies allerlei zaken van gewicht te bestuderen,
die hen zullen equiperen voor hetzij persoonlijke rijkdom, hetzij
wereldverbetering. Dit is een treurig misverstand. Hoe moeilijker aan
buitenstaanders uit te leggen wat een studie nu eigenlijk inhoudt, hoe
minder zo’n studie voorstelt. Rijk worden leert men hoe dan ook niet op
de universiteit en wie zich later in wil zetten tot heil van mens, milieu
of maatschappij moet zichzelf in de eerste plaats een inhoudelijke
deskundigheid verwerven.
Het is belangrijk dat uw dochter een gebied of richting vindt waar ze zich
thuis voelt, zonder dat het beroepsperspectief hier een doorslaggevende
rol in speelt. Alles op z’n tijd. Affiniteit met het vakgebied moet ook
niet worden verward met de studie zelf leuk vinden. Een studie hoeft niet
‘leuk’ te zijn, een opleiding is geen entertainment. Als uw dochter
het nu nog niet weet, kan het geen kwaad om er wat langer over na te
denken. Dat is beter dan op instigatie van pa zomaar ergens mee te
beginnen. Laat haar echter wel op eigen kosten nadenken en niet op de uwe.
Leg uit dat u vanzelfsprekend haar opleiding betaalt, maar niet een jaar
van improductiviteit. Als ze niet studeert zal ze een baantje moeten nemen
en als ze thuis blijft wonen zal ze kostgeld moeten betalen. Misschien
schrikt dat vooruitzicht haar zo af, dat ze zich alsnog snel inschrijft
bij de universiteit. Saaie studies worden ineens een stuk aantrekkelijker
als het alternatief bestaat uit ongeschoold werk, waarvan je de
verdiensten ook nog gedeeltelijk moet afdragen.
