Beste Beatrijs,
Ik heb drie kinderen en woon in een volksbuurt. Een klasgenoot van mijn zoontje (zes jaar) woont ook in de straat en belt regelmatig aan om binnen te mogen spelen. Het is echt een straatjochie: een grappig, blond koppie met een altijd zwarte snoet en stralende, ondeugende ogen. Meestal loods ik hem eerst naar de keuken waar hij goedmoedig zijn handjes en gezicht laat boenen en daarna gaat hij samen met mijn zoontje lekker met lego, treintjes en autootjes spelen. Met goedkeuring van zijn moeder stuur ik hem zonder pardon het huis uit, als hij ondanks mijn waarschuwing toch straatmanieren bezigt (die heeft hij in overvloed) en het moet gezegd: hij gedraagt zich werkelijk voorbeeldig. Maar de laatste tijd gaat mij iets steeds meer dwars zitten: hij stinkt. En niet zomaar een beetje: als hij weg is, blijft de lucht nog uren hangen. Ik zie er steeds meer tegenop zie om hem binnen te laten. Mijn moeder die een dag in de week oppast zegt: ‘Dan loods je hem toch voortaan via de douche naar binnen?’ Mijn vrienden raden me af om zijn moeder aan te spreken. Wat kan ik doen?

Buurjongetje stinkt

Beste Buurjongetje,
Lichaamsgeur is een afschuwelijke sociale handicap en een groot taboe. Bijna iedereen deinst ervoor terug om het onderwerp aan te snijden. Maar als niemand wat zegt, zal dit jongetje op den duur gemeden en gepest worden op school en ook op straat trouwens. Tegen de tijd dat hij erachter komt wat er met hem aan de hand is, heeft hij zoveel deuken opgelopen en is hij zo wantrouwend geworden ten opzichte van de medemens dat het wel eens verkeerd met hem zou kunnen aflopen. Kinderen die gemeden en gepest worden, trekken zich in zichzelf terug of worden agressief. Wie weet kunt u dit voorkomen, dus toon moed en laat hem niet in de steek! Ga naar die moeder toe en bespreek uw zorgen. Vermijd het woord ‘stinken’, spreek over ‘doordringende lichaamsgeur’ en over ‘ongewassen kleren’. Want waarschijnlijk zijn er twee dingen aan de hand. Niet alleen gaat uw buurjongetje te weinig in bad, maar hij draagt te lang dezelfde ongewassen kleren. Zeg dat u bang bent dat hij gepest gaat worden, omdat hij zo’n rare, muffe, ongewassen geur verspreidt. En dat u dat zo erg zou vinden, omdat u hem zo’n leuk kind vindt (veel complimenten zijn hier op z’n plaats). De boodschap moet gevat zijn in een toon van betrokkenheid, sympathie en waarschuwing. Als u het voorzichtig, vriendelijk, maar wel serieus brengt (plus alle adviezen hoe dit eenvoudig in rechte banen valt te leiden door betere hygiëne), denk ik niet dat zijn moeder boos wordt. Zij wil het beste voor haar kind, u wilt dat ook. Zij zal gaan nadenken over wat u gezegd hebt.
Als ze toch verontwaardigd roept waar u zich mee bemoeit, dan hebt u het in ieder geval geprobeerd. Wanneer het kind later alsnog bij u aanbelt, volg dan de raad van uw moeder: zet hem voor het spelen onder de douche en trek hem daarna schone kleren van uw zoontje aan.


Beste Beatrijs,
Mijn buurman wast zelden zijn kleding. Als wij in dezelfde ruimte verkeren, dringt zijn aanwezigheid onaangenaam in onze geurreceptoren. Hoe kan hij ertoe aangezet worden zijn hygiënische gewoontes te verbeteren? Ik zou er graag iets van zeggen zonder onbeleefd over te komen, maar ik ben bang onze relatie te bederven.

De buurman stinkt

Beste De buurman,
Jullie wonen in hetzelfde huis, neem ik aan? Studentenflat of iets dergelijks? Dat ken je elkaar goed genoeg om niet overdreven omzichtig te hoeven doen. Zeg er wat van! In een tweegesprek - dus niet waar anderen bij zijn. Klop een keer op zijn deur, maak een praatje over koetjes en kalfjes en snijd het onderwerp aan. De mededeling moet niet op een beschuldigende manier worden gebracht, maar als een vorm van hulp, alsof u hem wijst op een gevaarlijk afstapje.
Het gaat ongeveer zo: ‘Je bent je er waarschijnlijk niet van bewust, maar je draagt je kleren te lang achter elkaar. Dat moet je natuurlijk zelf weten, maar ik wil je er wel op attenderen dat je daardoor een geur’ (beter niet het woord ‘stank’ gebruiken) ‘verspreidt van oud zweet en ongewassen kleren. Mensen ruiken zichzelf niet gauw, dat is bekend, maar anderen wel! Er worden ook grappen over gemaakt, ik waarschuw je maar. In je eigen belang zou je vaker schone kleren moeten aantrekken.’
Het idee van dit slecht-nieuws-gesprek is dat u hem uit vriendelijkheid attendeert op een onprettig verschijnsel waar hij zich mogelijk niet van bewust is. Als het gesprek loopt zoals het moet lopen, zal uw buurman u dankbaar zijn dat u de moeite hebt genomen dit tegen hem te zeggen, want stinken is een van de grootste sociale barrières die er bestaan. Een normaal mens treft dan z’n maatregelen, met als bijkomend voordeel dat omwonenden weer vrij kunnen ademhalen. Als hij roept dat het hem niets kan schelen, is dat verder zijn eigen verantwoordelijkheid, maar dan hebt u gedaan wat u kon.