Moderne Manieren

| 1 | 2 | 3 | 4 |


Beste Beatrijs,
Ik heb mijn broer al heel lang niet meer gezien, omdat ik absoluut niet met hem kan opschieten. Hij heeft in mijn jeugd heel vaak uitstapjes, vakanties, verjaardagen en weekends verpest door zijn egoïstische en onuitstaanbare gedrag (schreeuwen, vechten), en dat neem ik hem nog steeds kwalijk. Hij is nog steeds sociaal onaangepast, want hij heeft alleen belangstelling voor zichzelf, en het ligt niet aan hem dat hij op z’n 40ste nog steeds geen werk heeft, maar aan de rest van de wereld. Tot mijn verdriet houden mijn ouders hem altijd de hand boven het hoofd en willen geen kwaad woord horen over hem. Ze vinden zelfs dat ik weer contact met mijn broer moet zoeken, voor hun plezier. Ik heb daar geen zin meer in. Een bijkomende complicatie is dat hij en mijn ouders ver weg wonen.
Over een half jaar willen mijn man en ik ter gelegenheid van ons 25-jarig huwelijk een groot feest geven voor al onze vrienden en familie. Ik ben niet van plan om mijn broer uit te nodigen. Ik weet zeker dat hij weer spelbreker zal zijn en dat wil ik niet, zeker niet bij dit speciale feest. Mijn ouders zullen heel zuur reageren, als ik mijn broer niet uitnodig. Dit vooruitzicht geeft mij heel veel stress. Hoe maak ik hun duidelijk dat ik geen contact meer wil met mijn broer?

Mijn broer is vervelend

Beste Mijn broer,
U neemt het uw ouders kwalijk dat ze uw broer de hand boven het hoofd houden ondanks zijn onaangename persoonlijkheid. Tja, dat doen ouders nu eenmaal. Dat heet: loyaliteit voor het leven. Zolang de dingen niet volkomen uit de hand lopen, zijn ouders geneigd zich te bekommeren om het wel en wee van hun kinderen, of ze nu deugen of niet.
U hebt het over een ‘complicatie’: uw ouders en broer wonen ver weg. Dit lijkt mij juist een geluk bij een ongeluk. Uw broer woont ver weg - des te meer gelegenheid om bij hem uit de buurt te blijven. Uw ouders zouden het u erg kwalijk nemen als u hem niet uitnodigt voor uw huwelijksfeest. Ik denk dat uw ouders gelijk hebben. Als u zo’n groot feest geeft, waar de hele familie en vriendenkring komt opdraven, is het een daad van nodeloze agressie om uw broer niet uit te nodigen. U bent bang dat hij spelbreker zal zijn, maar hoe is dat mogelijk op een groot feest? Wordt hij stomdronken? Gaat ie mensen beledigen en lastigvallen? Gaat ie naakt op de tafel dansen? In dat geval moet u hem niet uitnodigen. Maar als dat soort extreem gedrag niet te verwachten is, wat hebt u dan voor last van hem? Het is een groot feest, u hoeft zich niet hem te bemoeien, hij loopt daar ook rond, dat is alles. Uw ouders tevreden, uw broer tevreden, en de komende 25 jaar tot uw 50-jarig huwelijksfeest kunt u hem weer ontlopen.


Beste Beatrijs,
Ik erger me al enige tijd kapot aan mijn broer. Hij weigerde iets te organiseren voor de gouden bruiloft van onze ouders. Op familiebijeenkomsten gedraagt hij zich altijd ongeïnteresseerd en laat duidelijk merken dat hij zo gauw mogelijk weer weg wil (neuspeuteren, verveelde blik, niet reageren als iemand iets zegt). Misschien hoort het bij zijn leeftijd (25 jaar) en trekt het later bij? Ik heb er al met hem over gesproken, dan zegt hij vaag ‘sorry’ maar zijn gedrag verbetert niet.

Geërgerde oudere zus

Beste Geërgerd,
Uw broer is met zijn 25 jaar het nakomertje in een familie die al toe is aan een gouden bruiloft. Hij onttrekt zich aan familieplichten en doet niet gezellig mee met feestelijkheden. Kennelijk heeft hij andere dingen aan zijn hoofd. Misschien liefdesverdriet of lust in ruige feesten of een oceanisch verlangen naar Meer, Beter, Hoger. Hou op met uw broer nog langer op te voeden. De schoot van een goede familie is als een trampoline: men zet zich af tegen z’n bloedverwanten, maar kan er tezijnertijd ook weer een zachte landing op maken.


Beste Beatrijs,
Mijn broer barst van het talent, maar heeft al jaren een suf baantje als postbode en blijft daar maar in hangen. Als ik hem aanspoor eens iets beters te zoeken, roept hij: dit is wat ik wil. Intussen wordt hij steeds slomer. Hoe kan ik hem opporren?

Bemoeizuchtige zuster

Beste Bemoeizuchtig,
Al bezit iemand een stradivarius - als hij er geen aardigheid in heeft, wordt het nooit wat met de muziek. Talent onbenut laten komt in de praktijk op precies hetzelfde neer als talentloosheid. Laat uw broer met rust. Wees blij dat hij geen drugs gebruikt of aan de alcohol is of malversaties pleegt. Postbode is een eerzaam beroep.


Beste Beatrijs,
Wat zou u doen, als u een bord soep moet opeten, waar u geen zin in hebt? Er is geen grond om het woedend op te smijten, er is geen ober om het bord weg te halen, er is verder niemand in de kamer, behalve u met dat bord soep en u moet het opeten. Mijn broer stelde mij deze vraag toen we nog op de middelbare school zaten en dit werd een filosofisch, existentieel probleem voor mij. Iedere oplossing werd door hem namelijk afgekeurd.

In de soep gedraaid

Beste In de soep,
Dit is een eigenaardig probleem, zeker als je bedenkt dat je een weigerachtige peuter nog met geen tien paarden kunt dwingen zijn bordje andijviestamppot naar binnen te werken. In uw geval is het bord soep niet eens echt, maar imaginair. U heeft niet zozeer last van de filosofische implicaties van dit raadsel – diverse adequate oplossingen liggen voor de hand -, als wel van de macht die u uw broer toekent om uw oplossingen af te keuren. Wie denkt-ie wel dat-ie is? Soms een betere amateur-filosoof dan u? Zodra u hem laat opvliegen met z’n bord soep, bent u verlost van uw dwanggedachte.