Moderne Manieren

| 1 | 2 |

Beste Beatrijs,
Mijn zoon heeft sinds een half jaar een vriendin. Een vriendelijk meisje, maar uit een geheel ander milieu. Aan haar kledingkeus is dat al goed af te lezen. Zij draagt het liefst ‘tijger’-bloesjes, -rokjes en dergelijke en is er trots op dat ze die voor een paar euro op de markt heeft gekocht. Ieder z'n smaak.
Nu heeft ze mijn dochter een zelfde setje cadeau gedaan. En hoewel mijn dochter het wel mooi vindt, herken ik daar niet meer mijn goed geklede kind in. Ik zou de kleding natuurlijk 'te heet' kunnen wassen, maar dat is niet eerlijk.
Hoe kan ik op een nette manier proberen de stijl te behouden die ons gezin al die jaren heeft gekenmerkt?

Geen marktkleding voor mijn kind

Beste Geen marktkleding,
U schrijft niet hoe oud uw dochter is, en dat maakt een groot verschil. Op jonge kinderen, pakweg onder de acht jaar, heeft u een flinke invloed wat kledingkeuze betreft. Met oudere kinderen, vooral meisjes, wordt dat een stuk moeilijker. Als u iets koopt wat zij niet mooi vindt, dan weigert ze het aan te trekken. Bij de aanschaf van kleren is het dus belangrijk dat moeder en kind het eens zijn en de nieuwe kleding allebei leuk vinden. Als uw dochter iets wil hebben wat u lelijk of ordinair vindt, dan zegt u gewoon: daar ga ik niet voor betalen. Als ze vervolgens ouder wordt, dan roept ze: dan koop ik het wel van mijn eigen geld! Maar zo ver zijn we nog niet.
Het is voor buitenstaanders riskant om kinderen kleding cadeau te geven. Soms vindt de moeder het mooi, maar het kind niet en dan voelt de moeder zich verplicht het kind het kledingstuk toch aan te trekken omdat het anders zo ondankbaar staat tegenover de gever. Of andersom: het kind is er blij mee terwijl de moeder het niks vindt, en dan hebben we uw lastige parket.
Besteedt u er niet te veel aandacht aan. Wie weet, vergeet uw dochter het ook en dan kunnen deze kleren rustig achter in de kast liggen te vegeteren. U kunt ook best zeggen dat u dit niet zo goed bij haar vindt passen. Zolang ze zich iets van uw oordeel aantrekt, krijgt u uw zin. Als uw dochter het wel prachtig vindt, dan is er weinig wat u ertegen kunt ondernemen. Ook zonder dit cadeau-exemplaar had uw dochter vroeg of laat op eigen kracht de tijgerprint ontdekt. Heel veel tienermeisjes maken een fase van tijgerprints door. Soms duurt die wel tot in hun jaren dertig. De tijger is mooi, sterk en sexy – er zijn naargeestiger symbolen om mee te experimenteren.


Beste Beatrijs,
Van een vriendin krijg ik af en toe een zak met kleren die nog in goede staat zijn, waar haar eigen kind uit gegroeid is. Mijn dochter van acht stort zich altijd op die zak en zoekt daar precies de kleding uit die ik vreselijk vind: naveltruitjes, topjes en strakke, korte rokjes. Ik vind dit soort sexy kleding niet bij haar leeftijd passen. Bovendien is ze ietsje mollig en de blote, bolle buik onder zo’n scharminkelig hesje geeft haar iets ordinairs wat ik niet goed kan aanzien. Ze draagt ook het liefst schoenen met hakken, die haar belemmeren bij het rennen en op straat spelen. Het lijkt wel alsof haar kindertijd nu al voorbij is. We maken wel eens ruzie over wat ze aan wil, maar zonder veel effect. Is dit een verloren strijd of moet ik het anders aanpakken?

Moeder van een al te blote dochter

Beste Moeder Van,
De mode is erg geseksualiseerd op het moment en schrijft strakke, uitdagende kleding voor met veel bloot erin. Kleine meisjes richten zich op grote meisjes en vinden mooi wat zij mooi vinden. Bezig zijn met mode, kleren en uiterlijk is iets wat zich tussen meisjes en vrouwen afspeelt. U en uw dochter hebben pech dat het de tijd is van de naveltopjes en niet bijvoorbeeld van de petticoats, want die zouden haar vast veel beter staan. Maar het is niet anders. Misschien voerde u in de jaren zestig strijd met uw moeder over ordinaire minirokken en nu gaat het over haltertruitjes.
U moet voor ogen houden dat het een kwestie van mode is en niet van vroegrijpe seksualiteit. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want die ongegeneerd sexy outfits voor achtjarigen maken een kind ofwel tot een glamoureuze mini-Lolita of (in het geval van een minder perfecte lichaamsvorm) tot een potsierlijke wannabee. Dat wilt u natuurlijk niet voor uw dochter, zeker niet al op achtjarige leeftijd, wanneer behaagzucht nog ver van haar bed zou moeten staan. Maar allà, het enige wat haar drijft is om gewoon mee te doen met de mode, scoren bij haar vriendinnetjes en het gevoel hebben erbij te horen.
Aan deze behoefte valt bijzonder weinig bij te sturen of om te buigen. Als een meisje van acht ideeën in haar hoofd heeft over wat wel en niet leuk is om aan te trekken, krijgt u dat niet meer veranderd. Ze zal ook niet begrijpen waar u moeilijk over doet, want zij vindt haar eigen keuze mooi en die van u tuttig of saai of stom of (laatste redmiddel) kriebelig.
Probeer die zak met krijgertjes te onderscheppen, voor uw dochter ‘m in handen krijgt, en gooi weg wat u niet bevalt. Neem ruim de tijd en zoek compromissen als u met haar nieuwe kleren gaat kopen. Een maatje groter van een iel topje kan vaak al wonderen doen. Koop niets wat u echt tegenstaat, maar koop vooral niets wat zij lelijk vindt, want ze zal weigeren het te dragen. Bedenk uiteindelijk dat u in uw eentje niet tegen de heersende modeterreur op kunt en dat er belangrijker dingen zijn om je zin over door te drijven dan kleren.