| 1 | 2 |
Beste Beatrijs,
Onlangs speelde een violist in een restaurant speciaal voor mij een mooi
nummer. Hoe moet ik me gedragen tijdens het spelen? Moet ik de violist de
hele tijd aankijken, kan ik tussendoor een hapje of slokje nemen? Ik vraag
het, omdat ik me wat ongemakkelijk voelde op dat moment.
Gevleid, maar dan?
Beste Gevleid,
Het ‘speciaal voor iemand spelen’ wat sommige restaurantmuzikanten wel eens
doen, is een manier om een speciale fooi binnen te slepen. Het is
opdringerig gedrag dat ze niet zouden moeten vertonen. De muzikanten worden
immers al betaald door de restauranteigenaar. En als ze op eigen initiatief
binnen komen vallen, moet de restauranteigenaar ze onverwijld naar buiten
dirigeren. U kunt de violist even vriendelijk toeknikken en vervolgens
gewoon doorgaan waar u mee bezig bent, namelijk eten en converseren met uw
tafelgenoten.
Beste Beatrijs,
Op de bekende vraag van de ober in een restaurant "Heeft het
gesmaakt?" antwoordt een vriend van mij steevast met
"Dankuwel". Hij is van mening dat dit antwoord in
overeenstemming is met de (vroegere) etiquette. Zelf geef ik liever een
meer inhoudelijk antwoord, waarbij ik zo nodig ook kritische
kanttekeningen plaats. Hoe staat het met de vroegere en moderne etiquette
op dit punt?
Restaurantgast
Beste Restaurantgast,
'Dankuwel' is een beetje vreemd antwoord op de vraag of het eten heeft
gesmaakt. Waar wordt precies voor bedankt? Voor de belangstelling? Een
inhoudelijk antwoord is beter. In vroeger tijden werd, althans in de
hogere kringen, de kwaliteit van het diner geen passend gespreksonderwerp
geacht. Men complimenteerde een gastvrouw niet met de gebraden gans of met
de bitterkoekjespudding, want die waren klaargemaakt door dienstbode of
kok, die gewoon hun werk deden.
De opkomst van de ober-formule 'Heeft het gesmaakt?' moet in de jaren
zeventig worden geplaatst. Uitbaters van schemerige bistro’tjes
suggereerden hiermee betrokkenheid bij het welbevinden van de klant. Veel
restauranteters vatten deze vraag echter op als het vissen naar
complimentjes. Het moet obers dan ook absoluut worden ontraden om elke
gang aan een evaluatie te onderwerpen. Eén keer na afloop van de hele
maaltijd is voldoende. Al is het wel zo sjiek als obers het onderwerp
helemaal niet aanroeren, vanuit het idee dat er vanzelfsprekend
topkwaliteit eten wordt geserveerd. Het beste motto hangt achter de bar in
snackbar ’t Hoekie: ‘Bent u tevreden, vertel het uw vrienden. Heeft u
klachten, vertel het aan ons’.
