| 1 | 2 |

Beste Beatrijs,
Onlangs nam mijn man afscheid van zijn werk. Voordat de – nogal grootscheepse – receptie plaatsvond, instrueerde hij mij om niet naast hem te komen staan, ‘want dan staat daar zo’n vrouw die weinig met het afscheid te maken heeft, een beetje dom handjes te schudden van onbekenden.’ Aangezien deze instructie aan duidelijkheid niets te wensen overliet, heb ik me tijdens de receptie op gepaste afstand van mijn man gehouden. Intussen ben ik wel benieuwd of er eigenlijk regels zijn voor partners van afscheidnemers tijdens de receptie.

Verdekt opgesteld

Beste Verdekt,
Jazeker zijn hier regels voor. Volgens het protocol zit de partner van de afscheidnemer (of jubilaris of prijswinnaar - wie er dan ook in het zonnetje wordt gezet) tijdens de toespraken naast zijn of haar wederhelft op de eerste rij. Als er sprake is van een receptierij staat de partner naast de gelauwerde en schudt dus ook handen. De rol van de partner is om glimlachend en voor iedereen zichtbaar te delen in het belangrijke moment en de felicitaties. Dit is niet het moment om anoniem te zijn. De aanwezigen (collega’s, werkrelaties van de afscheidnemer) zijn inderdaad onbekenden van de partner. Reden temeer om handjes te schudden! Als de andere genodigden weten wie de partner is, loopt die minder verloren rond op zo’n receptie. In uw geval was u misschien wel meelevend aangesproken: ‘Goh, voor u gaat er ook veel veranderen. De hele dag uw man over de vloer, dat zal nog niet meevallen.’


Beste Beatrijs,
Ik heb een druk gezin met vier schoolgaande kinderen. Daarnaast werk ik parttime, doe vrijwilligerswerk en heb ook een aantal hobby’s. Mijn man heeft een eigen zaak en bekleedt een paar bestuursfuncties in de politiek en in het bedrijfsleven. Daar horen nogal eens uitstapjes en recepties bij, waarvoor ik ook word uitgenodigd. Meestal heb ik geen zin om mee te gaan als ‘de vrouw van’. Ik houd toch al niet van receptiepraat en ik kom daar alleen oppervlakkige kennissen tegen. Vaak heb ik dan geen zin om voor zo’n uitje oppas te regelen. Laatst ben ik op verzoek van mijn man in plaats van de hele dag mee op stap, alleen ’s avonds bij een diner aangeschoven. Toen ik iemand hoorde opmerken dat ik vorig jaar ook al ontbrak, heb ik gewoon gezegd dat ik geen zin heb in dergelijke uitstapjes en dat het aan mijn man te danken was dat ik die avond wel aanwezig was. Mijn man vond het prachtig dat ik het zei, al geloof ik niet dat iedereen er gecharmeerd van was. Om dezelfde reden neem ik ook geen bloemen aan als ‘de vrouw van’ die altijd thuis is als haar man vergadert, want ík heb toch geen prestatie geleverd?

Geen recepties voor mij

Beste Geen recepties voor mij,
Nee, u hoeft zeker niet voortdurend met uw man mee naar dineetjes en recepties, die aan zijn werk of bestuursfuncties zijn gelieerd en waar u zelf weinig te zoeken hebt. Maar als men u vraagt waarom u zo zelden meekomt of waarom u pas ’s avonds verschijnt, terwijl de excursie al de hele dag bezig is, dan is het aardiger om te zeggen dat u het heel druk hebt met vier kinderen en wat voor andere bezigheden u nog meer hebt. Het klinkt behoorlijk cru om te zeggen dat ‘u er geen zin in hebt’. Daarmee zegt u eigenlijk dat u iedereen die daar wel aanwezig is, niet de moeite waard vindt om mee om te gaan. Misschien is dat wel de waarheid, maar dat vinden die mensen niet leuk om te horen. Waarom zou u hen willen beledigen? Zeg liever dat u geen tijd hebt. Verder is het ook uitgesproken onaardig om een bosje bloemen te weigeren. Daarmee schoffeert u degene die de bloemen aan u moet overhandigen en veroorzaakt u ongemak bij de rest van de aanwezigen. Als u niet aan rituelen wil meedoen, moet u dat van tevoren aan de organisatie laten weten, en niet het ritueel zelf saboteren.