Moderne Manieren

Reactie

oktober/november/december 2005

Reageer op de vraag-en-antwoorden of op de website via beste@beatrijs.com of door het invullen van het formulier. De reacties worden hieronder geplaatst, tenzij u er bezwaar tegen heeft.

Archief alle reacties

2005
juli/augustus/september
april/mei/juni
januari/februari/maart

2004
september/oktober/november
juli/augustus
april/mei/juni
januari/februari/maart

2003 (vanaf mei)
september/oktober/november/dec
juni/juli/augustus
mei

Januari 2000 - april 2003
Reacties 3
Reacties 2
Reacties 1

Zie voor meer reacties op de problemen die deze week in Trouw staan Beatrijs in Trouw.

In de eerste plaats geniet ik altijd heel erg van uw geestige en wijze antwoorden in "Moderne manieren" !
Maar ter zake. Je hoeft geen kattenhater te zijn, als je last hebt van andermans katten, die o.a. gele plekken veroorzaken in je grasveld!
Ik(bijna 80 jr.) heb zelf twee lieve poezen,(moeder en dochter) en heb het probleem opgelost d.m.v. een diervriendelijk schrikdraadsysteem (verkrijgbaar bij de dierenwinkel.)
Een duurdere optie is het maken van een ruime dieren-ren, waar ze overdag terecht kunnen. Mijn filosofie is dat mijn dieren anderen niet mogen lastig vallen. Mijn haan en zijn dames mogen pas na 8 uur 's ochtends het nachthok uit en mijn duiven heb ik weggedaan, omdat sommige buren last hadden van de mest! (En dat zijn de buren die graag  mijn "dierentuin" verzorgen als ik met vakantie ben.)

J. Mellema
Heeft u zelf buren met katten die vrij in uw tuin rondlopen? Die in uw keuken komen, vlees meenemen en de net gebakken cake aanvreten?
Wel eens van toxoplasmose gehoord? Dat wordt overgebracht via katten poep.
Je komt er nooit meer van af en is gevaarlijk voor zwangere vrouwen. Mijn tuin ligt er vol mee met kattenpoep.
Ik moet handschoenen aan om in mijn tuin te kunnen werken en een hordeur kopen om de katten buiten te houden.
Als mijn kinderen anderen lastig vallen kan men komen klagen maar katten zijn vrij en mogen rustig anderen terroriseren. Dierenliefde? Prima, maar wel in je eigen tuin. Vind in je eigen tuin een oplossing en leg de oplossing niet bij de buren.

Hilde S.
 

Hij/zij die een kat aanschaft, schaft een huisdier aan en dat heeft z'n consequenties. Als dat beestje  bij de buren in de tuin zit (altijd bij de buren!!!),blijft de kat binnen. Blijven de kattenburen in gebreke (leuk hoor: spuitbusje, plastic zakje enz. als het maar bij de ander is!) dan heb ik een modern maniertje om dit probleem op te lossen.
Mijn buren hadden ook zo'n kat. Ook zij weigerden hun verantwoording te nemen t.o.v. de huiskat. Op een morgen lagen er vier jonge merels in onze tuin. DOOD. Niet opgegeten maar gewoon DOOD. Dat waren 'onze' mereltjes. Iedere morgen de begroeting. Niet meer nodig.
Mijn vrouw en ik zijn toen naar het dierenasiel gegaan  en hebben daar,om te proberen, een vriendje uitgezocht om ons te vergezellen. En dat was Willempie. Een rottweiler met....een kort lontje. Diezelfde avond nog stond mijn buurvrouw aan de deur voor overleg. Als ik die hond weg deed,ging bij haar de kat naar binnen. Prima deal,netjes opgelost. Onze winst....meer begrip voor elkaar. Groetjes van achter de jeneverbes van deze hondenvriend aan het kattenvrouwtje,

Roelof S.

Met veel plezier lees ik uw rubriek, en geniet ik van uw woordkeuze, formulering en duidelijke oplossingen.
Nu het mij persoonlijk raakt, ik zat 10 maanden geleden in dezelfde positie als 'overstelpt' vind ik het moeilijk het nut van de etiquette in te zien. Mensen die dit zo strak hanteren op een van de meest ingrijpende momenten van een mensenleven vind ik op dit punt bekrompen en weinig sociaal.
Uw reactie mag dan volgens de etiquette zijn maar is in mijn ogen onbeleefd. Een uurtje televisie kijken is niet alleen luxe tijdens deze heftige periode maar ook onontbeerlijk voor de ontspanning die vaak zo zeldzaam is.
Bovendien waar blijf je, als elke reactie weer gevolgd moet worden door een nieuwe?
Uw reactie op deze briefschrijver raakt mij diep, eenvoudig te verklaren uiteraard, maar afgezien daarvan vind ik de cynische toon ronduit ongepast.
Ik zou het op prijs stellen als u mijn reactie doorstuurt naar 'overstelpt', met afzender en e-mail gegevens.

Lilian H.


Met veel plezier starten we de zaterdagochtend met het lezen van de rubriek Moderne manieren. Al eerder heb ik een vraag ingediend en antwoord gekregen. Het gaat mij nu om een reactie op het onderdeeltje:
Lekker informeel (zaterdag 5 november 2005) 
Wat de inzender/briefschrijver noemt, heb ik juist enige weken geleden ondervonden. Na een werkzaam leven van ruim 41 jaar in 7 verschillende gemeenten, ben ik sinds een paar weken met de VUT/FPU en ik heb mijn vertrek aangekondigd als een afscheidsbijeenkomst. In mijn officiële uitnodiging heb ik aangegeven dat de gasten bij binnenkomst niet in de rij moeten gaan staan, maar dat ik zelf naar hen toe kom, om elkaar de hand te schudden en vaarwel te zeggen. Op een paar mensen na, heb ik ze allemaal (92) gesproken. Er was geen rij.  Het was een heel gezellig en informeel afscheid, ook met speeches. Deze werkwijze heb ik overgenomen van een wethouder, die 16 jaar in functie is geweest en vorig jaar vertrok. Voorheen heb ik ook nodeloos vele malen en heel lang in de rijen gestaan bij afscheidsrecepties. 
En wat schetst mijn verbazing. Juist vandaag ontving ik weer twee uitnodigingen van  twee  ex-collega's, die voor de zelfde opzet kiezen. Het heeft dus gewerkt en is goed bevallen en wordt overgenomen.
Naar mijn idee is het van groot belang om in de uitnodiging precies aan te geven wat je wil en dat lukt het ook.

Marinus Z.


Met veel interesse heb ik de informatie over moderne etiquette die u geeft op uw internetsite gelezen. Omdat ik graag weet ‘hoe het hoort' in combinatie met het moederschap, kwam ik terecht bij de vraag van een zogende moeder. Hoewel u in het eerste gedeelte van uw antwoord aan de zogende moeder laat blijken dat borstvoeding bij het dagelijkse leven hoort, ben ik toch onaangenaam verrast over uw stelling dat borstvoeding in een café of restaurant etiquette-technisch geen schoonheidsprijs verdient.
De meningen over het geven van borstvoeding in het openbaar zijn inderdaad verdeeld. Dit komt, doordat het geven van borstvoeding hier in Nederland helaas niet de gewoonste zaak van de wereld is. Nederland vormt hierbij een schril contrast met landen als Hongarije, Zweden en Oostenrijk, waar het geven van borstvoeding eerder regel dan uitzondering is. Hier zijn verschillende redenen voor, zoals de begeleiding bij borstvoeding en de duur van het bevallingsverlof. De ongeschreven regels van het leven, de zogenaamde omgangsvormen, zijn bedoeld om mensen op een ontspannen manier prettig met elkaar om te laten gaan. Het wordt de zogende moeder echter onnodig moeilijk gemaakt haar kindje met veel plezier borstvoeding te kunnen geven (waar en wanneer dat nodig is) als zij ook nog rekening moet gaan houden met mensen die zich zouden kunnen storen aan het geven van borstvoeding in het openbaar.
Het geven van kunstvoeding aan een baby is door zeer ongunstige omstandigheden helemaal ingeburgerd in de Nederlandse maatschappij. Wanneer men over het voeden van een baby praat, wordt er dan ook vaak vanuit dat oogpunt geredeneerd; ouders beseffen vaak niet dat dit de omgekeerde wereld is. Het geven van borstvoeding aan een baby is immers een natuurlijk vervolg op zwangerschap en bevalling. De realiteit is echter dat men nog steeds wanhopig probeert de borstvoeding volgens de strakke richtlijnen die op kunstvoeding van toepassing zijn te laten verlopen. Op deze manier werkt de mens in zijn onwetendheid het welslagen van de borstvoeding echter tegen. Borstvoeding is de beste voeding voor baby's: niet voor niets raden Unicef, de WHO en de Europese unie aan om baby's 6 maanden exclusief borstvoeding te geven. Dit heeft veel gezondheidsvoordelen voor moeder èn kind. Ook voeden op verzoek is belangrijk voor de gezondheid van de baby: het zorgt dat de melkproductie van de moeder op peil blijft voor de behoefte van de baby en houdt de bloedsuikerspiegel van de baby op niveau. Voeden voor vertrek en pas weer als de moeder thuiskomt, is niet het beste voor de baby en belemmert de moeder in haar gewone dagelijkse en sociale leven. Het geven van borstvoeding hoort een normale aangelegenheid te zijn in onze samenleving; het gaat ten slotte om het voeden van je kind. Het is niet de zogende moeder die zich omwille van de onwetende medemens aan een bepaalde etiquette zou moeten houden; het zijn juist de mensen die zich storen aan het geven van borstvoeding in het openbaar die daarin bijgeschoold zouden moeten worden.
Op uw vraag 'Wat moet een baby in een restaurant?' is mijn antwoord: Eten, net als de moeder, de vader, de opa en de oma. Aan honger valt niet te ontkomen, zeker niet voor een baby. Ik vraag mij in het bijzonder af wat voor antwoord u geeft aan een moeder die vraagt of zij haar baby in een restaurant een fles kunstvoeding mag geven. Had die baby ook thuis moeten blijven? Feit is, dat een borstvoedende moeder vaak niet eens wordt opgemerkt door andere aanwezigen. Een moeder die borstvoeding geeft wacht meestal niet eens tot haar baby huilt, maar reageert gelijk op eerdere hongersignalen die haar kindje afgeeft. De baby ligt tijdens het voeden voor de moeder langs en verder is er niets te zien of te merken. Wat in dit plaatje verdient geen schoonheidsprijs? Dit in tegenstelling tot een hongerige baby die moet wachten op een flesje; voor een hongerige baby duurt wachten heel erg lang en hij zal dit zeker ook laten horen. Wanneer een baby de fles krijgt is dit ook duidelijk te zien. Wordt dit echter als aanstootgevend ervaren?
Borstvoeding is een interessant onderwerp waar veel over te leren valt; voor meer informatie over borstvoeding verwijs ik naar www.borstvoeding.nl , de website van de Nederlandse samenwerkende borstvoedingsorganisaties.
Ik hoop dat u door deze brief voldoende redenen ziet om borstvoeding en etiquette op een betere manier te benaderen.

Geertje D.


Met belangstelling lees ik altijd uw rubriek Moderne Manieren op zaterdag. Zaterdag 29 oktober jl. is u een zeer goede vraag voorgelegd inzake door "Proost!" over wijn.
Met uw antwoord slaat u echter driemaal de plank volkomen mis!
Er is slechts één reden waarom wijn geproeft wordt: om vast te stellen of de wijn wel of niet "gekurkt" is. Als een wijn gekurkt is, heeft er een chemische reactie plaatsgevonden tussen de wijn en de kurk waardoor de wijn een kurksmaak heeft. Gekurkte wijn mag zondermeer geweigerd worden. Een sommelier zal in een beter restaurant u zeker hiermee helpen. In sommige gevallen zal de sommelier zelf al geproeft hebben. Op deze wijze wordt deze ongewenste situatie voorkomen. Wat is een "beter" restaurant? De
vraagsteller heeft het over een wijntje. Mijns inziens wordt in een beter restaurant geen wijntje gedronken.
Wel of geen droesem in een wijn doet geheel niet terzake! Wij Nederlanders zien en drinken graag gefilterde wijn. Als je het glas tegen het licht houdt kijken we er het liefst doorheen. Dat is dus wat we het meest voorgeschoteld krijgen. Echter, bij gefilterde wijn ontbreekt naast het droesem ook het karakter ervan. Ongefilterde wijn is met droesem prima te drinken. Deze ongefilterde (= troebele) wijnen zult u echter niet vaak tegenkomen. Wijn terugsturen met droesem is absoluut geen geldig excuus. Wijn behoort dus niet altijd droesemvrij te zijn! In dergelijke gevallen behoort een sommelier de fles te schudden om het droesem te vermengen met de wijn. Dit is een volkomen normale en voor de hand liggende handeling. Op deze wijze blijft er wat rest droesem achter in de fles en iets in het glas. Wel of niet opdrinken ervan hangt af van de drinker. De prijs van een fles doet niet terzake.
Bovendien is voortijdig bijvullen van een glas usance, immers, je kan het weigeren! Ook hier zal een sommelier op toezien. Wat men voor ogen heeft is het opheffen van snelheid tussen waarmee men een
glas leeg heeft gedronken. De sommelier speelt een cruciale rol in dit geheel.
Ik vertrouw erop u hiermee naar behoren te hebben geïnformeerd.

H. Oterdoom


U schrijft in Trouw van 29 oktober dat alcohol bijschenken niet kan als het glas nog inhoud bevat.
Drinkers zouden dan niet kunnen tellen hoeveel glazen zij op hebben, en dus verantwoord kunnen inschatten of ze nog in staat zijn om bijvoorbeeld auto te rijden.
Mag ik u wijzen op onderzoek van Ridderinkhof. Hij denkt zelfs dat de grens van 0,5 promille verlaagd moet worden. (http://www.nrc.nl/scholieren/artikel/1036995033262.html)

Marco B.
Ik ben het vaak eens met de adviezen, maar dit keer toch echt niet. Als je met iemand trouwt of gaat samenleven met iemand die al kinderen heeft uit een eerder gezin, dan krijg je die kinderen er toch echt bij.
Het is nu net de bedoeling dat de kinderen zowel bij de vader als de moeder blijven leven en wonen, ook volwaardig bij de ouder waar ze het kleinste deel van hun tijd doorbrengen.
Het zou toch wat zijn als de nieuwe partner van zijn ex ook zo denkt (zogenaamd het hoofdadres van de kinderen - hoezo een onderscheid daartussen).
 
Rutger E.