Reacties

juni/juli/augustus 2003

Als u reacties of vragen heeft over de website of over de problemen en antwoorden, kunt u die e-mailen naar beste@beatrijs.com of u kunt het formulier invullen.
De reacties worden hieronder geplaatst, tenzij u er bezwaar tegen heeft.
Alle eerder op deze site gepubliceerde reacties:

Na enige aarzeling toch een reactie op uw rubriek van afgelopen zaterdag. Het gaat om de mevrouw die advies vraagt vanwege haar man die tijdens visites na een half uur gaat zitten lezen, een op zich tenenkrommende gewoonte die echt niet kan. Mijn vraag zou echter zijn, waarom hij dat doet? Is hij misschien slechthorend en is luisteren zo vermoeiend voor hem dat hij na een half uur het gesprek niet meer bijbeent? En durft hij dit niet te zeggen of is hij zich hiervan misschien niet eens bewust? Mocht slechthorendhed de oorzaak zijn dan kan begeleiding door een maatschappelijk
werkende van een audiologisch centrum zinnig zijn, weten mijn man en ik uit eigen ervaring (mijn man is slechthorend). Deze mensen kunnen heel veel op het gebied van doofheid en communicatie en acceptatie betekenen! Het is maar een idee.

Ineke W.

In Trouw van 16/8/03 beantwoord je de vraag van een echtgenote wier man op een visite gaat ijsberen, in een hoek gaat zitten en gaat lezen. Ik kan je verzekeren dat deze man doof aan het worden is. Wellicht is hij zich dat niet bewust maar zeker zijn echtgtenote niet. Hij kan namelijk de conversatie niet verstaan, moet voortdurend "hè?" en wat zeggen en hij trekt zich tenslotte terug.
Het ergste is dat hij zijn kwaal voor zijn vrouw verborgen houdt. Ik kan je verzekeren dat er thuis ook de nodige echtelijke problemen zijn. Wel gezegd, niet gezegd, wel verstaan, half verstaan enzovoort. Het advies had dus moeten luiden: ga met je man samen naar een audicien of een KNO-arts voor een gehoortest en koop een goed hoortoestel. Dat hoortoestel moet dan wel geschikt zijn om achtergrondlawaai, zoals op feestjes, weg te halen. Deze hoortoestellen zijn te kust en te keur te koop. Op die manier kan je behoorlijk een gesprek voeren.

Jan de L.

P.S. Tot slot heb ik nog elf tips voor omgang met doven:

1. Een dove verstaat de eerste woorden van een zin niet! Roep de aangesprokene aan, of trek op een andere manier zijn

aandacht. Voorbeeld: man leest krant, vrouw roept: wil je even koffie zetten. Man verstaat: ...........even koffie zetten, kan dus net

zo goed zijn: zal ik even koffie zetten. "Wat zei je, schat " enz. enz.

2. Een dove doet onwillekeurig aan liplezen! Sta dus niet in de keuken tegen de muur te praten terwijl je aardappels schilt

maar draai je even om!

3. Praat niet terwijl je op naaldhakken over het parket of de plavuizen loopt. Sta even stil terwijl je iets zegt, de dove

hoort anders alleen het getik van de schoenen en verstaat niet wat er gezegd wordt.

4. Loop niet weg terwijl je praat. Gezellig koffiedrinken aan tafel en dan plotseling opstaan en de gang inlopen, al doorpratend.

5. Rammel niet met borden of kopjes en lepeltjes terwijl je praat. De partner verstaat echt niets, met alle frustraties van dien.

6. Heb er begrip voor dat Nederlandse gesproken TV-uitzendingen (films, series) vrijwel niet te volgen zijn. Lang niet alle uitzendingen zijn ondertiteld op Teletext pagina 888. Vooral als de mond van de toneelspeler niet te zien is, is de

uitzending onbegrijpelijk. Een dove kijkt liever naar buitenlandse uitzendingen.

7. Een dove, met goed hoortoestel, verstaat ongeveer om het andere woord! Dus 50 % niet! Een zin is dan wel te begrijpen

maar het luisteren is enorm vermoeiend. Heb daar begrip voor, praat desnoods iets langzamer.

8. Een dove zegt niet graag he? en wat? Hij doet dus net of hij het gehoord heeft en humt een beetje mee. Misverstanden alom,

dat heb ik toch verteld, weet je dat niet meer....enz.

9. Een dove ergert zich als een goed horende, uit gewooonte, ook he en wat zegt. Hij zal dan niet de zin herhalen! Het is verbazingwekkend hoe vaak goed horenden gewoon he en wat zeggen terwijl ze het prima verstaan hebben. Er wordt in Nederland

ongeveer 50 % teveel gepraat omdat alles twee keer gezegd wordt, nergens voor nodig.

10. Koop zachte vloerbedekking. Tegels, parket, plavuizen, alles uit den boze!

11. Telefoneren. Als je iemand opbelt waarvan je weet dat die doof is, zeg dan luid en duidelijk je volledige naam. Dus niet:

hoi, met Ali. (Antwoord: met wie spreek ik?) Maar: Hallo, Piet, goedenmorgen, je spreek met je schoonzuster Ali Pietersen.

Uw rubriek wordt steeds met intresse door mijn vriendin/vrouw gelezen. Als haar iets raakt raaken wij daarover in discussie. Het artikel over de brokkenpiloot trof ons in dit opzicht. Uw reactie zou volgens ons niet tot een verdieping kunnen leiden van de relatie, slechts tot een compromis met haar zelf. Leren genoegen nemen met wat er is. Zij zou zich zelf ook de vraag kunnen stellen houd hij genoeg van mij en kan hij het ook voldoende in daden omzetten, anders blijft het alleen bij mooi praten. Wat houd die liefde dan in.

Deze uitwisseling tussen mij en mijn vrouw was gebasseerd op onze eerdere ervaringen in relaties. Voor ons is de hamvraag:

Ben je tevreden met hoe hij uitdrukking geeft aan zijn liefde of blijf je voor minder gaan, ook goed, maar dan weet je waar je voor gaat.

Mensen zijn in het algemeen te snel tevreden met de woorden ik hou van jou, zonder tegen elkaar te expliciteren wat dat voor je inhoud, zodat je weet wat een ieder daar onder verstaat.

Mijns inziens te romantisch. Dat zou weleens een reden kunnen zijn waarom zoveel relaties stranden.

Nicole

Hoewel u zinnige dingen zegt over chagrijn in relaties en uw adviezen misschien best zouden werken denk ik dat de vrouw van deze raad niet vrolijk zal worden.Ik geloof er niets van dat de problemen alleen het huishouden betreffen. Het gaat hier over onvoldoende verantwoordelijkheid nemen en dat manifesteert zich meestal op meer levensgebieden. Het is niet eerlijk de vrouw met alle verantwoordelijkheid op te zadelen (ze 'moet' nogal wat!) opdat de man zich vrolijk in zijn kindrol kan blijven wentelen. Hoezo 'moderne manieren'? De man heeft misschien moeite met hetgeen doorgaans vanzelfsprekend is in een relatie en daar moeten zij beiden iets mee. Met het advies dat u nu geeft kan zelfs een vrouw met een superhumeur en engelengeduld niet uit de voeten, want het is niet op te brengen om moeder-van-je man te spelen. Ik leef zelf samen met een hele lieve,goedbedoelende 'brokkenpiloot' en ik word daar soms ook heel erg chagrijnig van. Ik zou dit stel aanraden enkele gesprekken met een derde persoon te voeren, zodat vrouw en man zich beiden kunnen uitspreken zonder dat er ruzie van komt en dan samen, begeleid, kunnen kijken hoe ze hun leven kunnen inrichten op een voor beiden aanvaardbare manier.

S. v. H.

In de krant van zaterdag 28 juni stond uw advies aan een meneer of mevrouw Alias over het gebruik van een voor zichzelf bedachte nieuwe naam in een rouwadvertentie. Uw conclusie 'Dat mensen, al advertenties spellend is, die naam niet herkennen is hun probleem, niet het uwe' is erg interessant.
Laten we het probleem eerst eens stap voor stap doorlopen: Waarom worden rouwadvertenties gezet. Allereerst om het overlijden van een mens wereldkundig te maken. Daarnaast wordt informatie gegeven waar en wanneer nabestaanden, vrienden en kennissen hun respect voor de dode kunnen betuigen. Verder wordt de advertentie natuurlijk ondertekend door de nabestaanden zodat buitenstaanders weten bij wie ze met hun conoleances terecht kunnen.
Daar is een derde reden bijgekomen. In de tweede helft van de vorige eeuw is het een verschijnsel geworden om vooral aan anderen te laten weten dat je toch wel erg veel verdriet hebt door het overlijden. Zo gebeurt het zelfs dat Jan en alleman advertenties zetten na het overlijden van een bekende persoonlijkheid, ook al hebben zij de betrokkene niet verder gekend dan dat zij diens gezicht wel eens in de krant of op tv hebben gezien. Overigens is daar in het door meneer of mevrouw Alias genoemde geval geen sprake van.
Het dus belangrijk om een advertentie toch vooral te ondertekenen met je echte naam en niet met eentje die je, al dan niet onlangs, voor jezelf hebt bedacht. Anders weet de rest van de wereld niet wie deze advertentie heeft ondertekend (ergo wie de treurende is) en vervalt daarmee de hele zin van het ondertekenen. Nogmaals: ondertekenen doe je niet voor jezelf maar voor de anderen.
Terzijde zij opgemerkt dat Alias zich wel erg makkelijk en comfortabel in de slachtofferrol wentelt. Hij/zij had ook zelf een initiatief kunnen nemen voor het opstellen van een advertentietekst of kunnen toewerken naar een
compromis. In plaats van Alias op zijn/haar verantwoordelijkheid te wijzen beloont u deze mokkende en pruilende Alias door een sneer te geven naar de lezers van de familieberichten. Het dedain en de neerbuigendheid naar de lezers van de familieberichten in de laatste zin van uw conclusie stuit mij tegen de borst. Ik ben dan ook blij dat de door u gepropageerde 'Moderne manieren' niet de mijne zijn.

Almer R.

Ik ben zo'n nieuwe vrouw van "een ex". Ik word behandeld zoals omschreven door "ex". Buiten dat het zeer vervelend voor mij en mijn man is, is het vooral voor de kinderen buitengewoon triest iedere keer hun moeder uit haar dak zien gaan als mijn naam genoemd wordt. Wij hadden pas ook zo'n afscheidsmusical. Moederlief werd hysterisch aan de telefoon. Ondanks dat ik haar nooit wat misdaan heb heeft zij zich in haar hoofd gezet dat ik haar veel pijn gedaan heb. Ik heb haar nog nooit gesproken! En ik zorg wel voor haar kinderen, denkt daar iemand ooit aan? Zorg voor het eten in de weekends en maak dat alle was weer netjes schoon en opgevouwen mee naar hun mamma kan. Kijk we hoeven echt geen vriendinnen te worden, maar een normale communicatie moet toch mogelijk zijn! Dus ex, zet inderdaad je ex uit je hoofd, want hij wil je niet meer. Ga leven.

Yvonne

Waarom maakt die "gentleman tot de laatste snik" zich nu zo druk over een vrouwelijke collega die links van hem wil lopen? Is dat nu echt zo belangrijk dat je je dagen in Londen erdoor laat verpesten?
Is het niet Amy Groskamp die in haar boek uitlegt dat etiquette bedoeld is om het onderling verkeer tussen mensen soepel te laten verlopen, en vooral niet iets waar je je koste wat het kost aan moet houden? Haar boek, herzien door Reinildis van Ditzhuyzen, haalt een voorval aan op een diner van Koningin Wilhelmina. Zij had buitenlandse gasten en één van hen, ik meen de Zuid Afrikaanse president Botha, dronk zijn vingerkommetje leeg. Wilhelmina aarzelde geen ogenblik en dronk het hare ook leeg, om te zorgen dat Botha zich niet ongemakkelijk zou voelen. Dat is nog eens stijl!
Als deze meneer de diepere betekenis van etiquette had begrepen dan was hij niet met de betreffende dame in discussie gegaan over een dergelijke futiliteit.

Barbara K.