Reacties 1
Als u reacties of vragen heeft over de website of over de problemen en antwoorden, kunt u die e-mailen naar beste@beatrijs.com of u kunt het formulier invullen.De reacties worden hieronder geplaatst.
Omdat ik de Beatrijs pagina in de HP
altijd met zoveel genoegen lees kom ik ook eens op de site kijken, maar de
meeste items die ik hier zie komen me zo bekend voor! Zijn het, zeg maar,
allemaal herhalingen, of kijk ik niet goed en staan er ook nieuwe
vraag-en-antwoorden op?
Mona L.
Beste Mona,
De problemen die in HP/De Tijd zijn behandeld komen daarna op de site
terecht. De site dient dus eigenlijk als een archief voor de rubriek. De
meeste bezoekers zijn dan ook geen HP-lezers. Niet alles wat mensen mij
voorleggen komt in HP/De Tijd. In principe beantwoord ik alle vragen die
aan mij worden voorgelegd, maar niet alles is geschikt om ook in mijn
rubriek te behandelen. In dat geval laat ik het bij een persoonlijk
antwoord. In deze rubriek 'Reacties' op de site staat nog wel
correspondentie die niet in HP is verschenen. Ook komt er eens in de zo
veel tijd een bijlage over een onderwerp, die niet in de HP staat.
Beatrijs
Ik zag een opmerking
over pop-up advertenties op internet.
Antwoord van Beatrijs was: als u de site nog een bezoek waard vindt leer u
dan aan deze banners meteen zo snel mogelijk weg te klikken maar.... het
kan ook op een andere manier! Op http://www.panicware.com
is een gratis programmaatje te downloaden. Dit heet Popup stopper en doet
precies wat zijn naam zegt! Het is wel even wennen dat als je bewust een
tweede browser wilt openen dat je dat moet doen terwijl je de
"Shift" toets ingedrukt houdt maar dat went heel snel en....
nooit meer die vervelende pop ups op je scherm! Zegt het voort.
Met vriendelijke groet,
S. G.
http://www.choisser.com/faceblind/.
Geachte mevrouw Ritsema,
De brievenrubriek is goed, en enig om te lezen. Ik ben werkelijk
ingenomen met uw adviezen. Soms valt me een wat ironische ondertoon op
waardoor ik af en toe twijfel aan de mate waarin u zichzelf, de briefschrijver of de lezer van
HP serieus neemt. Is dat zo bedoeld?
Met groeten en dank,
Ineke O.
Dank u wel voor de complimenten, en ja, de rubriek heeft inderdaad een wat ironische ondertoon. Dat is niet omdat ik
briefschrijvers/lezers/mezelf niet serieus neem, maar omdat het anders te
braaf wordt. In een zo kort bestek als deze rubriek kan ik geen
ingewikkelde verhalen houden. Vraag en antwoord moeten allebei bondig
zijn. Ik moet brieven vaak sterk inkorten. Het gevaar van platitudes ligt op de loer.
Daarom gooi ik er wat (ironische) humor doorheen.
Beatrijs
Hartelijk dank voor het beantwoorden
van mijn vraag hoe te handelen bij het bezoek
van mijn buitenlandse vrienden. Ik was
blij verrast een persoonlijk antwoord te ontvangen; ik was ook blij
verrast dat u het probleem herkenbaar
genoeg achttte voor HP/De Tijd (1 juni 2001).
Door uw advies realiseerde ik mij dat op dat soort etentjes niemand krijgt
wat hij wil. Natuurlijk zit ook dochter (en schoonzoon) niet te wachten op
vrienden van mummy dearest, die wil haar voor zichzelf. En terecht. En ik
ook.
Dat is de ingang!
E. P.
Opmerking bij het onderwerp "Bijnamen
op het werk"
Bijnamen hebben niet alleen een negatieve functie. Van Engelse kostscholen
is bekend dat het juist tot eer strijkt bijnamen te hebben, hoe meer hoe
beter zelfs. Het betekent namelijk dat de bedoelde opvalt in de
middelmatige massa en wat is erger dan de middelmaat? Het doel is immers
(..?) bekend te staan als de bonte hond in plaats van als anonieme
geoormerkte koe in de kudde. Bijnamen geven vanwege dit soort
uitstekendheid (die, denk ik dan, ook negatief kan uitsteken) schijnt al
in gang te worden gezet bij groepen vanaf acht mensen.
Mijn persoonlijke indruk is dat hetzelfde op het werk geldt: "Wie
zonder bijnaam is, leeft karakterloos". De negatieve effecten van
(stereo)typering blijven echter. En onderdrukken - formeel of door
afkeuring te laten blijken - zal niet helpen. Wat rest is voorbeeldig
gedrag en steun aan wie zich zo gedraagt.
Jurgen v.d. V.
Dag Beatrijs,
In je laatste rubriek (nummerweergave)
wilde iemand niet bekend zijn als hij (of zij, dat vergat ik) belde.
Vreemde vraag, het is goeddeels een technische kwestie. Inderdaad, je kunt
iedere keer een code intoetsen om onbekend te blijven.
Maar je vergat te melden dat elke telefoonaanbieder de mogelijkheid heeft
om standaard te blokkeren wie de afzender is. Ik heb dat laten doen bij
UPC, waar ik via bel.
Nadeel is wel eens, omdat ik één van de weinigen ben die dat doen, dat
bepaalde vrienden als volgt opnemen: "Hallo nummer onbekend, ha Renzo
hoe is ie?" Want ik ben de enige die zij kennen, die zo is.
Enfin, je komt er niet uit, zoals bij vrijwel elke kwestie. Ik begrijp die
vragensteller echt niet, hij kan toch besluiten niet op te nemen als er
gebeld wordt? Vreemde mensen.
Vriendelijke groet,
Renzo V.
Beste Beatrijs,
Afgedwongen excuses (zie
gebrek aan empathie) werken niet maar om wel je eigen betrokkenheid te
tonen lijkt me erg onecht en niet terecht. Juist in het ziekenhuis is meer
empathie op zijn plaats dat is belangrijk. Helaas, ook daar ontbreekt het
nog al eens. Als je het over etiquette wil hebben is dit wel het noemen
waard, of is het alleen belangrijk hoe iemand op de Albert Cuyp gekleed is
?
P. F.
Beste Beatrijs,
Kan een vader op de trouwerij van zijn dochter een smoking dragen?
Met vriendelijke groet,
Anita W.
Beste Anita,
Een smoking is in principe avondkleding. Die draagt men dus niet overdag
maar 's avonds bij feestelijke gelegenheden. Bij een trouwerij overdag (de
inzegening van het huwelijk in de kerk of op het stadhuis) was het vroeger
wel gebruikelijk dat heren een jacquet aantrokken (rokkostuum). 's Avonds
verkleedde men zich dan in smoking. Die jacquets zie je tegenwoordig
nauwelijks meer, behalve als het een hele sjieke, superdeftige trouwerij
is. Een net donker pak is overdag voldoende. De smoking is eigenlijk een
code, dat wil zeggen dat, als besloten wordt de code te volgen, (bijna)
iedereen er een aan heeft. Dat moet dan ook op de
uitnodiging staan: Black Tie. Of allemaal wel of allemaal niet, dat is het
idee.
Het staat uw vader natuurlijk vrij om 's avonds bij wijze van feestelijk
gebaar een smoking aan te trekken, maar als hij de enige is, loopt hij wel
de kans om door andere gasten gewenkt te worden met het verzoek of hij hun
een drankje wil komen brengen. Men denkt dan dat hij de ober is.
Met vriendelijke groet,
Beatrijs
Op een uitnodiging voor een bruiloft stond :"Black
Tie and Regrets only" Wat moeten we dan aan?
Henk B.
Geachte Henk,
Black tie betekent smoking. Van de gasten wordt verwacht dat ze in
avondkleding verschijnen. De heren in smoking, de dames in een korte of
lange avondjurk, al dan niet met décolleté.
Regrets only betekent dat u verzocht wordt u van tevoren af te melden
(liefst niet op het allerlaatste moment), als u niet van plan bent naar
het feest te komen. Reageert u niet op de uitnodiging, dan gaat men ervan
uit dat u aanwezig zult zijn.
Met vriendelijke groeten,
Beatrijs
Grote ergernis bij internet-websites
is de site die ineens de gehele beeldruimte inneemt en vervolgens niet
meer weg te klikken valt. En als het dan lukt om zo'n opdringerige site
weg te klikken popt er vaak weer een nieuw ongevraagd scherm op, en nog
een, en nog een. Het is onbeschoft internetgedrag waar weinig tegen te
doen is, maar het werkt wat mij betreft wel averechts: zo'n website mijd
je vervolgens als de pest.
Holly M.
De websites met "pop-up schermen" zijn inderdaad erg
irritant als u aan het surfen bent. Het is een verkeerde manier om om
aandacht te schreeuwen, de makers hopen tevergeefs dat u daardoor sneller
op een reclamebanner klikt (waar zij geld voor krijgen) of op de site
blijft. Als u van plan bent de
site te verlaten, laat u zich heus niet verleiden te blijven door zo'n
stom venster! Helaas zijn er nog veel webmasters die niet inzien dat dit
soort reclame "not done" is in de internetwereld. Als er een
site is met van die schermen, staat er waarschijnlijk niet zo veel
interessants op, en moet u de
site inderdaad maar mijden. Als u de site afgezien van de pop-ups toch
goed vindt, kunt u de e-mail aan de webmaster schrijven dat u die manier
van reclame maken vervelend vindt en dat andere mensen daar waarschijnlijk
ook
vinden, waardoor ze minder gauw geneigd zullen zijn de site te bezoeken.
Als hij niet reageert, moet u maar een drastische maatregel nemen: u
bezoekt de site helemaal niet meer. Of u legt uw ergernis even opzij, en
maakt er een
sport van om alle banners zo snel mogelijk weg te klikken.
Groeten,
Beatrijs
Uw artikel
in HP/DE TIJD d.d 05.01.01 over doorstuurmails
schiep ruimte in hart en op harde schijf.
Dank.
J. A. Torroella, Spanje
Ik zou graag informatie
willen over kledingetiquette.
Wat draag je wanneer en waarom?
Hoe is het ontstaan en wie houdt zich er nog aan?
Ronald v. T.
Beste Ronald,
Kleding heeft drie functies: 1. bescherming van het lichaam tegen
invloeden van buiten (kou, hitte, regen, sneeuw enz.) 2. onttrekking van
de geslachtsdelen aan de blikken van andere mensen (totale naaktheid wordt
met seks en privacy in verband gebracht) en 3. een symbolische functie.
Met het dragen van bepaald soort kleding geef je aan ergens bij te horen. Jouw
vraag is gericht op functie nr. 3, de symbolische. Je vraagt je af of er
nog codes zijn en waar die vandaan komen. In het algemeen ligt dit
heel eenvoudig. Je kijkt om je heen wat andere mensen aan hebben, en als
je op die mensen wil lijken, trek je ongeveer dezelfde kleren aan. Als je
je juist wil onderscheiden, dan trek je iets anders aan. Als de sfeer in
een bepaald milieu (bijvoorbeeld op een kantoor) zodanig is dat iedereen jasje/dasje aanheeft, dan is dat blijkbaar de code
voor een correct uiterlijk. Voor vrouwen mantelpakje, panties en pumps.
Als je dan in een spijkerbroek of trainingspak op het werk komt, dan
betekent dat eigenlijk: ik heb lak aan de ongeschreven regels, ik trek aan wat ik
zelf mooi/comfortabel/leuk vind en iedereen moet mij maar nemen zoals ik
ben. Dat kan best, daar kom je een heel eind mee. De kledingconventies
zijn de afgelopen 25 jaar een stuk minder strikt geworden. Er heerst alle
mogelijke vrijheid. Toch zal degene op kantoor in z'n trainingspak merken
dat hij af en toe niet serieus wordt genomen, bijvoorbeeld niet door
klanten. Die denken dan: die man heeft niet eens de moeite genomen om een
net jasje aan te trekken, hij zal ook wel geen zin hebben om moeite voor
mij als klant te doen. Ook al is dat een vooroordeel, zo werkt het nu
eenmaal. Er is een categorie kleren die altijd wordt geassocieerd met
vrije tijd (ik hoef waarschijnlijk niet op te sommen welke kleren dit
zijn) en er is een categorie kleren die een formele uitstraling heeft (ook
deze kleren kun je waarschijnlijk zelf wel verzinnen - tip: de ijsmuts zit
er niet bij en de bikini en de duster ook niet).
Bij formele gelegenheden (begrafenissen, promoties, plechtige
bijeenkomsten) wordt van de mensen verwacht dat ze bijdragen aan de sfeer
door hun kleding aan te passen aan de eisen van het moment. Dat is de
symbolische waarde van
kleding. Naar een begrafenis draagt men geen disco-outfit vol glitter en
glans. Naar een huwelijksfeest geen afgeknipte spijkerbroek met T-shirt
met opdruk, behalve als er op het feest toevallig beach-volleybal wordt
gespeeld. De kleding drukt de bereidheid uit om zich te onderwerpen aan de
sfeer van de gelegenheid, waarvoor men zich gekleed heeft.
Belangrijk is om te onthouden dat iemand met zijn kleding altijd iets
uitdrukt. Ofwel gewoon conformisme door mee te doen met de rest en de
genoegzaam bekende standaarden. Ofwel anti-conformisme door zich met
nadruk underdressed of overdressed te vertonen (de bekende smoezelige
ik-heb-overal-lak-aan-spijkerbroek op een officiële receptie danwel het
strapless cocktailjurkje achter de balie van een bank).
Het soort kleren dat mensen aantrekken varieert in de tijd op de
golfslagen van de mode. In de 16de eeuw droegen mannen maillots, nu weer
iets anders. De ene keer is de hoepelrok in de mode, dan weer de minirok.
Maar het idee
dat bepaalde kleren bij bepaalde gelegenheden horen is van alle tijden.
Die symbolische functie zal nooit verdwijnen.
In de hoop je vraag zo naar tevredenheid beantwoord te hebben,
Met vriendelijke groeten,
Beatrijs
In tegenstelling tot u denk ik dat je zeer wel kunt regelen dat een ieder betaalt voor wat hij verteert. Gewoon van te voren laten weten wat de bedoeling is. Dit beperkt zich niet tot rookwaar en drank, maar geldt zeker ook de maaltijd.
Als iemand ruim meer consumeert dan hij uiteindelijk in kosten bijdraagt, op rekening van de anderen dus, die wellicht niet anders kunnen (gezondheid, financien) dan zich beperken, wie is er dan de ''schrieper", zoals u dat noemt? Met zulke mensen wil ik de tafel niet eens delen en ik ga ze zeer zeker niet zitten sponsoren. Na nare ervaringen met dit soort mensen, er valt achteraf niet over te praten, dan ben je een zeur en een gier, leer je dit af. Dus maar gewoon meebetalen, zegt u? Geen haar op mijn hoofd. Zo lang mensen dit gedrag slikken blijft het bestaan! En deze houding stimuleert u!
De meeste vriendelijke, sociale mensen zien het zo, dus laat je niets opdringen, is mijn devies. Om de beurt een rondje? Nee hoor, waarom? Ik drink als ik dorst heb, of trek in iets lekkers, en dat bestel ik dan. Soms geef ik weg, soms niet, soms pak ik iets aan en soms ook niet! In mijn eigen tempo, als het mij uitkomt. Bevalt uitstekend!
Wat een tuttige reactie van Beatrijs Ritsema op vraag
55 (skivakantie), ondertekend door ‘Liever onder ons’.
Wat is er tegen om inderdaad exclusief een vriendenclub te hebben en te
onderhouden? Te vaak, vrees ik, gaan zulke vriendschappen (zeker die van
mannen) ten onder aan dwingende partnereisen. Hoe flauw om te refereren aan
kinderclubjes zoals ‘De zwarte hand’. Er is toch wel iets volwasseners
op te merken over vriendschappen en de ontwikkeling daarvan? Je hebt
gelijk, ‘Liever onder ons’. Probeer zoveel mogelijk staande te houden
van je eigen, individuele vriendschappen. Laat de twee gelieven op een
ander moment gaan skiën.
Jantien M.
Hoe lang moeten de lezers van HP/De Tijd nog vergast worden op het vroeg-twintigste-eeuwse gezwets over kinderen en de daarbij horende sociale aspecten van mevrouw Ritsema? (zie vraag 27 over logeerpartijtjes en vraag 28 over kinderen aan de telefoon.) Ik val steil achterover bij de volstrekt ouderwetse denkbeelden van Beatrijs. Zo behandelden ouders hun kinderen in de jaren vijftig! Natuurlijk moeten kinderen respect hebben voor hun ouders en volwassenen in het algemeen, maar laten wij volwassenen ze dan alsjeblieft ook met hetzelfde respect behandelen. ‘Logeren? Alleen familieleden. Van buiten de stad.’ Excusez-moi? Mevrouw Ritsema, word wakker!
Hein S. (vader van twee kinderen)
Onvoorstelbaar hypocriet en egoïstisch zijn de
adviezen van Beatrijs Ritsema. Als leraar constateer ik onder jongeren een
sterke toename van egocentraal-egoïstisch gedrag, al dan niet
hedonistisch getint. Verklaarbaar, met zulke adviezen!
Bij deze een gratis advies aan mevrouw Ritsema: lees het boek Een
gedoodverfde minnaar van Rudolf Geel eens.
Ad v. H.
Vooral de antwoorden van vorige week (maagdelijkheid) en deze week (skivakantie) waren erg scherp geformuleerd. Ik heb het idee dat u een beetje baldadig wordt. Dat is leuk om te lezen.
Met vriendelijke hoogachting,
Hallo Beatrijs,
Ik ben webmaster op de site voor Animal Freedom, een site voor legale
actie
voor dierenrechten.
Op deze site probeer ik te omschrijven wat respect voor dieren is. De
meeste
mensen hebben wel een gevoel wat respect is, maar het lastig om het begrip
in al zijn aspecten te omschrijven, met name waarom respect zo belangrijk
is.
Een poging doe ik op de volgende pagina bedoelt voor kinderen / pubers:
http://www.animalfreedom.org/paginas/kids/vragen.html#respect
Heb jij ergens een electronische tekst met meer over het hoe en waarom van
"respect"?
Alvast bedankt,
Bert
Animal Freedom
Beste Bert,
Ik heb helaas geen algemene tekst ter beschikking over het onderwerp
'respect'. Wel wil ik die graag nog een keer schrijven. Tezijnertijd wil
ik
de vraag-antwoorden over etiquette en sociale omgang bundelen in een boek,
en daar moet dan een inleiding bij, die over respect gaat, de essentie van
mijn rubriek (en website). Het is een mooi thema dat uitnodigt tot
serieuze
bespiegelingen.
Als het zo ver is, zal ik je het je laten weten, dan kun je ernaar
doorverwijzen, als je dat wil.
Hartelijke groeten,
Beatrijs
P.S. Ik heb je website bekeken. Interessante materie.
Hallo Beatrijs,
De onderwerpen etiquette en respect stammen volgens mij volgens het
algemene begrip vrijheid. Heb je die pagina mbt dieren ook gelezen op
Animal Freedom:
http://www.animalfreedom.org/paginas/opinie/vrijheid.html
Ik ben nieuwsgierig naar je tekst over respect, succes met schrijven,
Bert
Blijft een inzending van een probleem anoniem?
-M. v. G
Beste M,
Ik behandel de problemen in mijn brievenrubriek in HP/De Tijd en op de
website in principe anoniem, tenzij de vragenstellers er prijs op stellen
dat hun eigen naam wordt vermeld.
Met vriendelijke groeten,
Beatrijs