Beste Beatrijs,
Dit jaar organiseert ons bedrijf (ongeveer 200 personeelsleden) een kerstbuffet op een zaterdagavond in een snelwegrestaurant. Het eten is gratis, alle drankjes zijn voor eigen rekening, ook frisdrank en mineraalwater. Partners van werknemers zijn ‘van harte welkom voor het buffet tegen 60 euro per persoon exclusief drankjes’. Ik heb toch al weinig zin om na een week hard werken, mijn vrije zaterdagavond door te brengen met collega’s die ik veel meer zie dan mijn eigen gezin. Maar word ik dan ook nog geacht bij te betalen? Ik vind 60 euro per partner buitensporig voor een bordje buffeteten. Als ik mijn vrouw meeneem, komt daar ook nog 25 euro bovenop voor de oppas die we moeten regelen. Breek ik een fatsoensregel als ik thuisblijf? Het is overigens taboe om af te zeggen, dus ik zal een goede smoes moeten verzinnen.
Prijzig kerstbuffet
Beste Prijzig,
Een traktatie die geen traktatie is. Als de directie zo nodig iets in de kerstsfeer moet organiseren voor het personeel, dan kunnen ze een borrel geven op een werkdag, vanaf 16.00 tot 18.00 uur. Kerstpakketten of, nog beter, kerstgratificaties uitdelen kan ook. Maar nooit verplichten ze de werknemers om hun vrije zaterdagavond in te leveren, en het is ronduit gierig om de werknemers te laten betalen voor hun drankjes.
U kunt zonder bezwaar afzeggen, met de mededeling dat u die dag dringende bezigheden elders hebt. Als men u vraagt wat dat dan wel mag zijn, dan antwoordt u dat u die avond wordt verwacht op de verjaardag van uw oude moeder/ vader/ schoonmoeder/ schoonvader/ lievelingstante/ lievelingsoom. En u zegt luchtigjes: volgend jaar beter. Natuurlijk is volgend jaar diezelfde persoon weer jarig, dus blijft het excuus geldig.
Beste Beatrijs,
Ik werk al een aantal jaren met veel plezier in mijn huidige baan, tweeënhalve dag per week,
in de andere helft studeer ik. Ik heb leuke collega’s, een goed salaris en een sympathieke,
sociale bazin. Dat sociale heeft ook z’n nadelen: twee à drie keer per jaar organiseert
zij activiteiten voor alle collega’s om het team te versterken en elkaar beter te leren kennen.
Ik vind dat een beetje tijdverspilling (één keer per jaar lijkt me voldoende), maar
goed. Nu heeft zij het plan ontvouwd om begin volgend jaar met alle collega’s een weekendje
weg te gaan. Omdat ik maar halve dagen werk, zie ik daar tegen op. Ik vind mijn collega’s erg
aardig, maar ik heb er geen behoefte aan in mijn vrije tijd intensief met hen om te gaan. Hoe vertel
ik mijn chef dat ik totaal geen zin heb om mee te doen - bij voorkeur zonder mijn baan in gevaar
te brengen?
Verplicht sociaal
Beste Verplicht,
Een werkgever hoort geen weekends of vakantiedagen van de werknemers te claimen. Of die werknemers
een volledig dienstverband hebben of in deeltijd werken maakt geen verschil. Team building activiteiten
vinden onder werktijd plaats, met hooguit een uitloop naar de avond in de vorm van een gezamenlijk
etentje of een borrel. Een heel weekend gaat te ver. Bespreek het met uw collega’s. Waarschijnlijk
loopt niemand over van enthousiasme. Ten slotte brengen de meeste mensen hun vrije tijd liever
door met hun familie of vrienden dan met hun collega’s. Laat vervolgens een afgevaardigde
het bespreken met de chef en zeggen dat het personeel het niet zo’n goed idee vindt. Als
iedereen het wél fantastisch vindt, en u dus alleen staat, moet u uw bedenkingen met de
chef bespreken. U zult toch niet worden ontslagen om het geven van uw mening? Zo extreem is uw
standpunt trouwens niet. Als uw chef zo sympathiek is, zal ze toch ten minste rustig naar u luisteren?
Wie weet ziet ze zelfs wel de redelijkheid in van uw bezwaren.
Beste
Beatrijs,
Bij onze instelling gaat de hoogste baas met pensioen. Er wordt een feest
gegeven vanaf 17.30 uur tot 01.00 uur. Van collega’s hoor ik:
‘Natuurlijk ga ik er heen.’ Eigenlijk heb ik daar geen zin in. Ik heb
niets met deze man. Hij is aardig, maar hij boeit me niet. Ik heb ook niet
veel te maken met hem in de werksituatie. Verder ben ik niet zo iemand die
graag naar grote feesten gaat, waar je elkaar nauwelijks kunt verstaan.
Bovendien draag ik twee gehoorapparaten en dit maakt het altijd moeilijk
alles te volgen, maar dit terzijde.
Ik ben een vrouw van 52 en zit graag thuis of kies zelf mijn uitjes. Moet
ik me nu verplicht voelen om ook te gaan, of kun je in dit geval ‘voor
jezelf kiezen’? Kan ik ook gewoon zeggen: ‘Ik voel er niet zo voor’,
of moet er een smoes komen?
Geen fuiven
voor mij
Beste
Geen fuiven,
Het lijkt me niet verstandig om weg te blijven. Ik begrijp dat u dit soort
personeelsfeestjes vervelend vindt, maar u stelt zichzelf erg afstandelijk
op, als u uw gezicht helemaal niet laat zien. Het gaat er niet om of u de
vertrekkende baas al dan niet boeiend vindt, het gaat om gezelligheid met
collega’s en betrokkenheid bij de instelling. Zeggen dat u ‘geen
zin’ hebt is geen goed plan. Daarmee demonstreert u een houding die
staat voor: ‘Het interesseert me werkelijk geen bal, de mensen van het
werk en de sfeer hier’. Dat kan natuurlijk, maar daar maakt u zich niet
geliefd mee, en u verkleint de kans dat uw collega’s u terwille zullen
zijn, wanneer u iets van hen nodig hebt. Als u niet wil gaan, moet u in
ieder geval de moeite nemen een smoes in stelling brengen (‘helaas,
moeder wordt 80 jaar, familiefeest, kan er niet ontbreken’ of iets
dergelijks). Maar ik raad u aan om er wél heen te gaan. Van half zes tot
zeven uur, dat moet toch wel op te brengen zijn. Flink circuleren, liefjes
om u heen glimlachen. Dan heeft in ieder geval iedereen gezien dat u er
was. Om zeven uur knijpt u er stilletjes tussenuit. Heeft niemand in de
gaten. Hebt u nog steeds de hele thuis voor u zelf.
Beste Beatrijs,
Ik vind het vreselijk om altijd weer naar personeelsfeesten te moeten
gaan. Collega’s willen het nooit accepteren als je zegt dat je daar
totaal geen behoefte aan hebt. Al een paar maal ben ik niet naar een
personeelsfeest geweest en dat heb ik geweten ook. Ze kijken je dan op je
werk scheef aan, net of je ruzie met ze hebt.
Dat is toch belachelijk? Waarom wil niemand 'nee' accepteren? Hoe willen
ze nou in hemelsnaam de zogenaamde 'teamspirit' verbeteren als iedereen
met tegenzin naar personeelsfeesten moet gaan?
Liever thuis op de bank
Beste Liever Thuis,
Er is niemand die u met het pistool op de borst dwingt om naar
personeelsfeestjes te gaan. U hoeft zich ook niet te verantwoorden of u
schuldig te voelen. U vraagt zich af waarom niemand uw 'nee' accepteert,
maar dat doen ze wel, want u gaat er gewoon niet heen. Ze moeten het wel
accepteren, want ze kunnen u niet dwingen. Men kan een os naar de
waterkant leiden, maar het dier niet dwingen te drinken.
Op personeelsfeestjes wordt de teamspirit verbeterd, want de mensen die erheen gaan, hebben plezier
in een feestje. Als u uw collega's ook eens van een andere kant wil meemaken, de laatste roddels
wilt horen of domweg een gezellige avond wilt doorbrengen op kosten van de baas, raad ik u aan
om ook eens te verschijnen. Geheel vrijblijvend natuurlijk, dat spreekt vanzelf.
Beste Beatrijs,
Over een tijdje viert een collega haar 20-jarig
jubileum. Dat is natuurlijk heel leuk maar de receptie vindt plaats in Purmerend. Tijdstip
(vrijdag, 17.00 uur) en lokatie zijn handig voor de jubilaris, die na afloop in vijf
minuten thuis kan zijn, maar voor veel collega’s niet erg centraal en ver van het
openbaar vervoer. Wij moeten moeizaam door de spits onze weg vinden. Een glaasje
meedrinken zit er ook nauwelijks in, gezien de kans op alcoholcontrole. Het liefst zou ik
afzeggen en een kaart sturen.
Bij voorbaat moe, Amsterdam
Beste Bij Voorbaat,
Feit is dat voor jubilea, bruiloften, feesten, ja zelfs voor
begrafenissen altijd betere lokaties denkbaar zijn dan wat er op de uitnodiging staat.
Daar komt bij dat het de goedwillende receptiebezoeker tegenwoordig wel heel erg moeilijk
wordt gemaakt. Autobestuurders staan op rantsoen van één alcoholische consumptie per
uur. Helemaal uit Amsterdam in de file om wat sapjes te drinken, hoe durven ze het te
vragen!
Kennelijk ziet u dit jubileum als een plicht. Plichten zijn er om te betrachten, dus ga
naar die receptie om dat goeie mens niet in haar eentje tussen de witte wijn en de
zalmcanapés te laten zitten. Met een aureooltje boven uw hoofd kunt u om half zeven
huiswaarts keren. Drie dronken collega’s als passagier en u heeft de rest van het
weekend een goed humeur.
Beste Beatrijs,
Het personeelsuitje is voor mij een absolute crime. Een etentje vind ik leuk, een
feestje is ook goed, maar een uitje, nee. Daarin ben ik blijkbaar een van de weinigen.
Sinds kort heb ik een nieuwe baan. Bij mijn vorige werkgever heb ik 10 jaar gewerkt en na
vijf jaar was ik gevrijwaard van deze uitjes. Nu in mijn nieuwe baan werd er speciaal voor
mijn komst zo'n uitje georganiseerd. Het is een klein team, dus dat was makkelijk op korte
termijn te regelen. Mijn functie is die van personeelsfunctionaris en dan denkt men dat er
voor zo iemand niets leukers is dan gezellig met z'n allen ergens heen te gaan,
bijvoorbeeld naar een pretpark. Deze keer had ik niet het gevoel dat ik er onderuit kon en
ben dus meegegaan. Hoe kan ik dat in de toekomst oplossen?
Spelbreker, Eindhoven
Bijna iedereen houdt van aardbeien, maar een deel van de liefhebbers zal bezwaar maken, als ze een bord aardbeien, overgoten met sterke drank en dikke lagen slagroom voorgeschoteld krijgen. Op dezelfde manier vindt bijna iedereen het leuk om af en toe iets gezelligs met collega's buiten werktijd te doen, maar niet allemaal willen ze daarbij in de achtbaan of in de botsautootjes. Terecht heeft Youp van 't Hek een veto uitgesproken op 'groepen in de zaal' (allemaal personeelsuitjes), want die mensen komen om lol te hebben met elkaar en niet voor het geboden amusement. Gezelligheidsactiviteiten van bedrijven moeten elke werknemer aanspreken, dus een minimumvariant is beter dan iets patserigs. Van de drie basiselementen eten, drinken en praten vindt iedereen wel één ding leuk. Met etentjes of feestjes is succes verzekerd. Juist nu u peroneelsfunctionaris bent, heeft u meer invloed dan andere werknemers op hoe het jaarlijkse gezellig samenzijn eruit moet zien. Grijp uw kans en bemoeit u zich ermee.