| 1 | 2 |

Beste Beatrijs,
Door omstandigheden kan ik mijn vriendin maar eens in de twee weken ontmoeten. Ik vind het best moeilijk daar mee om te gaan. Hebt u een idee wat het makkelijker kan maken?

Ik mis haar zo

Beste Ik mis haar,
Schrijf haar een mooie brief en wacht op de postbode. Als ze van u houdt, schrijft ze terug en daarna bent u weer aan de beurt. Zo vliegt de tijd voorbij.


Beste Beatrijs,
Mijn vriendin en ik hebben sinds drie jaar een lat-relatie. In de eerste plaats haar keuze. Zij wenste, na 28 jaar huwelijk, een leven met veel vrijheid van handelen. Dit standpunt respecteer ik. In de praktijk betekent het dat we elkaar door de week niet zien of spreken, ook niet telefonisch. De weekenden (van vrijdagochtend tot maandagochtend) zijn dan voor ons. In de praktijk komt daar weinig van terecht. Vrijdag moet ze meestal toch nog werk doen of is ze andere verplichtingen aangegaan. Op zaterdag doet ze sport, boodschappen en andere huishoudelijke karweitjes. ’s Zondags moet ze (we) er vroeg uit, want ze heeft afspraken gemaakt. Kortom, de weekenden worden meestal gebroken door sport, sociale verplichtingen, oppassen op kleinkinderen of afspraken met vriendinnen die ‘vrouwen onder elkaar’ willen zijn. Dit alles frustreert mij in hoge mate. Ik heb hier diverse keren iets van gezegd, maar haar gedrag verandert niet. Stel ik een onredelijke eis als ik haar vraag om meer rekening met mij te houden?

Op afstand gehouden

Beste Op afstand,
Ik heb een treurig bericht voor u: uw vriendin houdt niet van u, althans niet op de manier waarop u zou willen dat ze van u hield. Ze is niet zo vreselijk geïnteresseerd in een exclusieve relatie met u. Dat blijkt wel uit de afwezigheid van (verbod op?) telefonisch contact doordeweeks. Het gaat wel heel ver om tot vrijdag te moeten wachten, als je toevallig op maandagavond je enkel hebt verstuikt of de lotto gewonnen.
Uw vriendin heeft het zo te zien prima naar haar zin heeft in het leven. Activiteiten en verzetjes genoeg. Ze lijkt me, eerlijk gezegd, een vrouw die helemaal geen behoefte heeft aan een man. Die lopen er wel meer rond: een eind in de vijftig, na een lang huwelijk gescheiden of weduwe geworden, kleinkinderen, en heerlijk onafhankelijk. Uw vriendin wil zelfs niet in het weekend huisje-boompje-beestje spelen. Waarom zou u dit van haar eisen, als zij er overduidelijk geen zin in heeft?
Laat haar los. U hoeft het niet meteen uit te maken, dat is ook weer zo dramatisch, maar aanvaard de geringe reikwijdte van haar liefde. Schaf het telefoonverbod af en ook het verplichte bij elkaar zitten tussen vrijdag en maandagochtend. Maak incidentele afspraken voor één avond of dagdeel tegelijk. Voor zo’n overzichtelijke tijdsspanne zal ze haar aandacht wel op u gericht kunnen houden. Houd intussen uw ogen open, misschien komt u een andere vrouw tegen, die haar hoofd wèl door u op hol laat brengen.