| 1 | 2 |

Beste Beatrijs,
Sinds een half jaar heeft mijn dochter van vijftien stevige verkering met een jongen van bijna twintig. Het kostte ons enige tijd om hier overheen te komen. Net nu we hier een beetje aan gewend zijn, dient het volgende probleem zich aan. De ouders van de vriend van mijn dochter hebben ons uitgenodigd voor hun 25-jarig huwelijksfeest. We hebben met hen echter nog geen kennis gemaakt. We willen dus niet gaan, maar voor onze dochter zal dat vervelend zijn. Hoe kunnen we dit oplossen op een subtiele manier, die voor alle partijen aanvaardbaar is?

Niet in feeststemming

Beste Niet in,
U kent die mensen niet, dus u gaat ook niet naar hun 25-jarig huwelijksfeest, dat is zonneklaar. Op feestjes waar u gastheer noch gastvrouw kent, hebt u niets te zoeken. (De uitnodiging is ook een beetje maf.) U schrijft een hartelijk kaartje met felicitaties en deelt mee dat u tot uw spijt niet in staat zult zijn op het feest te verschijnen. Een reden hoeft u verder niet te geven. U kunt, als u wilt, ook nog schrijven dat u hoopt hen bij een andere gelegenheid eens te ontmoeten.
Ik begrijp niet waarom het voor uw dochter vervelend is als u niet naar dat feest gaat. Zij zal toch wel vaker naar feestjes zonder haar ouders gaan? Wat kan het haar schelen dat u daar niet ook rondhangt? Een bijeenkomst waarbij wederzijdse (schoon)ouders elkaar leren kennen bij een kopje thee is echt iets heel anders. En dat komt later wel een keer. Of niet natuurlijk, want verkeringen van 15-jarigen kunnen heel snel weer voorbij zijn. Haast voor (schoon)ouderlijke kennismaking is in ieder geval niet geboden.


Beste Beatrijs,
De schoonouders van onze jongste zoon hebben ons uitgenodigd voor het vieren van hun 35-jarig huwelijksfeest in gezelschap van hun grote familie, kinderen, kleinkinderen, tijdens een brunch, niet in onze woonplaats. Wij hebben deze schoonouders natuurlijk op de bruiloft van onze zoon ontmoet. Zij zijn zo’n twintig jaar jonger dan wijzelf (wij zijn eind zeventig). Het zijn best aardige mensen, maar meer ook niet. Wij voelen weinig voor dat feest. Maar hoe vertellen we dat aan het bruidspaar en aan onze zoon en schoondochter? Wij willen niemand kwetsen.

Onwillige bruiloftsgasten

Beste Onwillig,
Deze mensen zijn familie noch vrienden van u, dus u hoeft zich niet in het minst verplicht te voelen. Pak de doos met smoezen uit de kast en zoek een mooie uit. Bel ze ruim van tevoren op en kondig uw afwezigheid aan: "Een van u beiden voelt zich de laatste tijd niet zo lekker, heeft moeite met lopen of een ander kwaaltje, zo’n verre reis brengt u niet makkelijk op, u heeft dan al een andere afspraak gepland waar u niet onderuit kunt," - u kunt vast wel iets verzinnen wat plausibel klinkt. Het excuus mag trouwens best slap zijn – het is op uw leeftijd heel normaal dat u niet elke gelegenheid om feest te vieren met beide handen aangrijpt, temeer omdat u niet bij de intimi van het bruidspaar hoort. Tegen uw zoon en schoondochter vertelt u hetzelfde verhaal: dat het u vreselijk spijt, maar dat u het niet op kunt te brengen, te moe, te ver, te inspannend, of wat dan ook.
Stuur het bruidspaar vlak voor de feestdag nog een fijn bloemenboeket, voorzien van de beste wensen. Ik verzeker u dat niemand zich beledigd zal voelen.