| 1 | 2 | 3 |

Beste Beatrijs,
Wij wonen in een fijn appartementencomplex, waar een paar maanden geleden ook een echtpaar uit ons vroegere buurt is komen wonen. Dit echtpaar heeft de gewoonte ontwikkeld om elke week onaangekondigd op de stoep te staan en vervolgens uren te blijven plakken. Pogingen om hen met smoesjes te weren halen niets uit. Ze blijven komen en worden steeds brutaler. Hoe kunnen wij hen ontmoedigen?

Opdringerige buren

Beste Opdringerig,
De volgende keer dat uw medebewoners u overvallen, laat u hen niet binnen, maar u zegt: ‘Ach, het spijt me, dit is geen goede tijd, we hebben andere dingen te doen. Wil je de volgende keer even bellen van tevoren? Hier is ons nummer voor het geval je het niet hebt.’
Als ze de dag erna opbellen met de vraag of ze nu langs kunnen komen, zegt u: ‘Nee, het komt nu niet zo goed uit, wat denk je van, eens even kijken, aanstaande zondag over twee weken om vier uur ’s middags?’ Het idee is dus dat u hen alleen op afspraak wil zien. Als ze dit een paar keer te horen hebben gekregen, hetzij aan de voordeur, hetzij aan de telefoon, dan laten ze het wel uit hun hoofd om nog onaangekondigd langs te gaan.
Als ze te lang blijven plakken, dan zegt u: ‘Sorry, ik wil jullie niet weg hebben, maar…’ En dan geeft u een of andere reden: ‘We moeten zo de deur uit / we zijn moe, we gaan naar bed / we moeten boodschappen gaan doen / we hebben een andere afspraak’. Alles is goed behalve: ‘We hebben er genoeg van!’

Beste Beatrijs,
Onze buurman van 36 jaar wipte omstreeks koffietijd bij ons binnen. Mijn man en ik zijn 70 jaar. Na ongeveer een uur werd er aangebeld door een vriendin met een bloemstukje voor mijn zieke man. Ik stelde de buurman en onze vriendin aan elkaar voor en na het uitwisselen van enige beleefdheden vertrok hij. Diezelfde middag echter belde hij mij op en deed zijn beklag over de gang van zaken. Hij voelde zich min of meer weggestuurd, terwijl hij er eerder was. Hij had op z’n minst een telefoontje met verontschuldigingen van mij verwacht. Hoewel de toon vriendelijk tussen ons bleef, drong hij nogal op excuses aan. Nu, dat was geen moment bij me opgekomen, zei ik eerlijk. Vindt u dat een telefoontje achteraf wel gewenst was geweest? De verplichting daartoe maakt mij nerveus: ik loop dan op eieren en de aardige, vriendelijke, informele toon is verdwenen. Deze jongeman geniet veel faciliteiten van ons, en zijn argument dat ik zijn leeftijd niet serieus neem, verwerp ik. Wat zijn in zo’n geval de spelregels?

Voor het blok gezet

Beste Voor het blok,
Het door u beschreven voorval bevat geen enkel element dat ook maar in de verte lijkt op een conflict. Mensen komen bij elkaar op bezoek en vertrekken dan weer, daar komt het op neer. Uw buurmans vraag om excuses is absurd, omdat u niets misdaan hebt. Hij is vrijwillig gekomen en vrijwillig weggegaan. U schrijft dat hij veel faciliteiten van u geniet. Recht van overpad? Leent hij uw grasmaaimachine? Tapt hij uw kabel af? Staat hij op uw parkeerplaats? Een prettige relatie met de buren is belangrijk, maar laat u niet uitbuiten of op uw kop zitten. Excuses zijn niet aan de orde, en als dat tot verkoeling leidt, dan moet dat maar.


Beste Beatrijs,
Sinds een jaar wonen wij (gezin met vier opgroeiende jongens tussen de zestien en tien jaar) in dit huis. Wij hebben het idee dat de buren (rond de 60) niet erg blij met ons zijn. De jongens zitten elkaar nog al eens in de haren en de huizen zijn gehorig. Wel hebben ze een sleutel van ons huis voor noodgevallen. Laatst waren we een weekje op de camping, terwijl onze oudste thuis was wegens een vakantiebaantje. Overdag heeft de buurman een voor ons bestemd pakje aangenomen, dat hij ’s avonds kwam afgeven. Mijn zoon die boven zat heeft geen bel gehoord en de buurman heeft toen maar zichzelf binnengelaten. Net op dat moment kwam mijn zoon de trap af, waarop de buurman zei: ‘Oh, ik dacht dat er niemand thuis was.’ Wij vinden het vreemd dat hij niet gewacht heeft tot hij iemand van ons zag om het pakje af te geven. We zijn geneigd de sleutel terug te vragen, maar daarmee komt mischien de verhouding nog meer op scherp?

Geërgerde buurvrouw

Beste Geërgerd,
U neemt het de buren kwalijk dat zij voor u een pakje hebben aangenomen en dit in uw huis neerlegden, terwijl u met vakantie was. U houdt met de mogelijkheid rekening dat uw 60-jarige buren van uw afwezigheid gebruikmaken om eens ongestoord in uw huis de laden te lichten of wie weet zelfs wel enige spullen achterover te drukken. Ik kan me vergissen, maar dit lijkt me vergezocht. Graag zou ik willen wijzen op de onschatbare waarde van een prettige verhouding met de buren. Als u de sleutel gaat terugvragen, raakt de verhouding verziekt, dat had u zelf al
bedacht. Stelt u het zich maar voor: jaar in jaar uit niet groeten, klagen, zeuren, chagrijnen, de hele mikmak. Probeer het toch plezierig te houden! Bedank de buren voor hun goede zorgen met het pakje. Bied aan de post te verzorgen, als zij met vakantie gaan. Verontschuldig u voor het kindergeschreeuw en drink eens een kopje koffie met ze. Als de verhouding goed is, dan storen ze zich ook minder aan het lawaai van uw kant.