| 1 | 2 | 3 |
Beste Beatrijs,
Mijn man en ik hebben een goede vriend, die vaak langskomt. Hij eet graag met ons mee, en dat vinden we gezellig, al heeft hij slechte tafelmanieren. Hij hangt voorover, met z’n mond tien centimeter boven het eten, leunt met een elleboog op de tafel en laat z’n linkerhand achter zijn bord langs op zijn schoot hangen, terwijl hij met de rechterhand zijn eten naar binnen ‘schuift’. Jaren geleden - voordat mijn man in beeld was - was er zelfs een pril begin van meer dan vriendschap tussen ons, maar tijdens een van onze gezamenlijke maaltijden waren die slechte tafelmanieren echt een afknapper voor mij. Nu is hij nog steeds vrijgezel, en binnenkort komt hij bij ons eten, samen met een vrijgezelle vrouwelijke collega van mij. Ze kennen elkaar niet. Een en ander geheel vrijblijvend, ze zijn beiden op de hoogte van de komst van de ander. Maar toch ook weer niet geheel zonder bijbedoeling - laat ik zeggen dat ik wel mogelijkheden zie. Ik vrees alleen dat mijn collega ook prijs stelt op fatsoenlijke eetgewoonten. Mijn vraag is nu: is er een manier om hem in te lichten over zijn tafelmanieren, of moet ik mij daar helemaal niet mee bemoeien?
Huisvriend eet onbeschaafd
Beste Huisvriend eet,
Deze situatie vraagt dringend om enige opvoeding. Sterker nog, het is uw plicht als goede vriendin om dit manco onder de aandacht van uw vriend te brengen. Zijn toekomst staat op het spel. U bent zelf jaren geleden op hem afgeknapt, omdat zijn aanblik onder het eten u afstootte, terwijl u hem als mens leuk of interessant vond. Kunt u nagaan hoe belangrijk het is om goede tafelmanieren te hebben! Vrouwen vallen zonder voorbehoud voor gladakkers, dubieuze handelaren in vastgoed of despoten, maar zodra een man eigeel op z’n kin heeft of smakt onder het eten, maken ze zich ijlings uit de voeten. Zonder tafelmanieren lukt het niet om een vrouw voor je te winnen.
Een man moet enig savoir-vivre aan de dag leggen, anders kan hij het wel vergeten. Maak uw vriend hierop attent. Nodig hem nog een keer uit voor het gemeenschappelijke etentje plaatsvindt en leg het hem uit in duidelijke bewoordingen. Kam hem niet persoonlijk af, maar houd het feitelijk en concentreer u op het gedrag. Het doel van uw missie is concrete hulp, niet om hem af te breken. Zeg dat vrouwen (mannen trouwens ook, maar goed, het gaat nu even over vrouwen) slecht reageren op verkeerde tafelmanieren: ze worden namelijk bevangen door weerzin en walging. Op een grove manier voedsel wegwerken is een effectieve methode om het geringste lustgevoel de kop in te drukken. Als hij een goede indruk wil maken, is het minste wat hij doen kan: rechtop zitten, met mes en vork eten, niet voorover hangen, niet te snel eten en aandacht besteden aan de tafelconversatie. Vertel hem dat een onappetijtelijke manier van eten in het licht van de milieuproblematiek of de wereldwijde kinderarbeid een onbelangrijke kwestie is, maar dat toch onverminderd geldt dat vrouwen niet nieuwsgierig zijn naar een man die z’n eten als een varken naar binnen slobbert, hoe briljant z’n geest verder ook moge wezen.
Wie weet, trekt hij zich uw woorden aan. Zo niet, is dat jammer, maar dan hebt u in ieder geval uw best gedaan.
Beste Beatrijs,
Als mijn vrouw en ik met vrienden eten, word ik wel eens onaangenaam getroffen door hun tafelmanieren. Men legt bijvoorbeeld na het eten zijn mes en vork met de heften buiten het bord neer of in elkaars verlengde alsof het roeispanen zijn. Is het geen beter gebruik om mes en vork in hun geheel naast elkaar op het bord neer te leggen? Ik leerde dat ooit zo thuis, maar er zijn nu eenmaal veel verschillende culturen. Hoe hoort het eigenlijk? Of moet ieder maar doen wat hem of haar goeddunkt?
Gestoord door capriolen met eetgerei
Beste Gestoord door,
Zonder twijfel is uw methode van eetgerei hanteren geheel correct en aanbevelenswaardig, vooropgesteld dat u zich ook aan de regel ‘Niet met vork of mes zwaaien tijdens het praten, laat staan ermee in de richting van de aangesprokene wijzen’. Mes en vork worden na het eten dwars op het bord gelegd met de heften naar een kant. Dat hebt u goed geleerd en hopelijk ook goed doorgegeven aan uw eigen kinderen. Daar houdt het verder mee op. U kunt niet nog meer meer mensen opvoeden in deze richting, want daar zijn etentjes met vrienden niet voor bedoeld. Als mensen zich niet houden aan de heersende conventie, zonder dat ze daar iets kwaads mee bedoelen maar gewoon omdat ze zich er niet van bewust zijn, dan is de passende reactie om net te doen alsof het u niet opvalt. Er niet op letten dus. Misschien een goed voornemen voor het nieuwe jaar: zulke begeesterde tafelconversaties met vrienden voeren dat u na afloop echt niet meer zou kunnen zeggen hoe deze of gene z’n mes en vork heeft neergelegd.
Beste Beatrijs,
Ik heb een vriend die heel erg ongemanierd is. Tijdens het eten zit hij te boeren, en zo af en toe smakt hij ook nog of wroet hij met zijn vingers in zijn mond om voedselresten eruit te halen. Ook zijn zus is ongemanierd; ze stapt bijvoorbeeld zonder te groeten in de auto waar ik ook in zit. Ik heb hem hier wel eens op gewezen en verteld hoe belangrijk goede manieren voor mij zijn, maar hij leek er niet erg van onder de indruk.
Ik (jonge vrouw) kom zelf uit een heel goed milieu, ben heel erg attent, hoffelijk tegen iedereen en vooral fijngevoelig. De lompheid van mijn vriend stuit me tegen de borst. Ik klap dicht. Intussen ben ik uitgenodigd om volgende week zaterdag uit eten te gaan met deze vriend en zijn familie. Ik heb er geen zin in. Hoe kan ik het best tegen hem zeggen dat ik er toch liever vanaf zie?
Fijnbesnaard meisje
PS: De vriend en zijn zus hebben net als ik een goede opleiding, maar ik denk dat manieren van huis uit, dus vanuit de opvoeding meegegeven moeten worden.
Beste Fijnbesnaard,
Neemt u het toch niet zo zwaar op allemaal. Dit is een vriend van u en
geen geliefde. Heftige liefdesrelaties kunnen wel eens crashen op
milieuverschillen of op onprettige eetgewoontes, maar een beetje
vriendschap moet daar tegen bestand zijn. Kennelijk heeft hij wel
andere waardevolle eigenschappen, waardoor u hem toch als vriend
blijft beschouwen.
Als uw vriend u heeft uitgenodigd om met zijn familie te eten, en u
hebt in eerste instantie geaccepteerd, dan is er geen elegante manier
om daar onderuit te komen. U kunt de afspraak afzeggen, maar uw vriend
zal dat opvatten als terugkrabbelen in de vriendschap - waar hij
gelijk in heeft.
De keuze is helder. In het ene geval neemt u uw vriend voor lief met
al z'n tekortkomingen op het vlak der goede manieren, en gaat u
gezellig uit eten met de familie Flodder. Wie weet wordt het toch nog
een leuke avond, ook al hangt het gezelschap smakkend met de ellebogen
over tafel, en druipt het vet van hun kin. In het andere geval wilt u
van hem af als vriend, en dan beroept u zich op andere prioriteiten:
de poëzie, de opera of uw behoefte aan rust en contemplatie.
