| 1 | 2 | 3 |

Beste Beatrijs,
Wanneer ik iemand bel en een telefoonbeantwoorder of voicemail aan de lijn krijg die ik op dat moment niet wil inspreken, dan hang ik op zonder iets te zeggen. Het gebeurt soms dat ik desondanks word teruggebeld. Men heeft dan via nummerherkenning mijn telefoonnummer gezien. Wanneer het familie of vrienden betreft heb ik daar geen enkele moeite mee, maar als het wildvreemde mensen zijn of instanties, dan ervaar ik dat als opdringerig. Op zichzelf vind ik nummerherkenning heel handig, maar min of meer onbekende mensen terugbellen op grond van die informatie komt mij voor als onbeleefd. En om bij iedereen die ik niet goed ken *31* voor het telefoonnummer te gaan intoetsen (om nummerherkenning te voorkomen) gaat me ook een beetje ver. Kortom, zijn er al omgangsregels geformuleerd met betrekking tot nummerherkenning?

Betrapte beller

Beste Betrapt,
Het maakt een iets te gretige indruk om iemand terug te bellen die geen boodschap heeft achtergelaten, en aan wie je dan moet uitleggen dat je toch gemerkt hebt dat ie gebeld heeft. Gretig en al te nieuwsgierig. Daarom kan ik me niet goed voorstellen dat instanties zich er aan bezondigen, zeker niet als je bedenkt hoeveel moeite het vaak kost voor een beller om een instantie aan de lijn te krijgen, en dan geen sprekende computer, maar een persoon van vlees en bloed. In den blinde terugbellende instanties zijn moeten wel heel dringend om werk verlegen zitten (wie zou er gebeld hebben? misschien een klant met een miljoenenopdracht?)
Instanties doen het volgens mij niet of nauwelijks, en particulieren zóuden
het niet moeten doen. Als een beller geen boodschap achterlaat, betekent dat dat het telefoontje geen belang heeft, of dat de beller niet bereikbaar kan of wil zijn. Of misschien was het wel iemand die een verkeerd nummer intoetste en ophing zodra hij een onbekende stem op de voicemail hoorde. Kortom: niet onuitgenodigd terugbellen, en zeker niet naar onbekende nummers.


Beste Beatrijs,
Het bestaan van nummerweergave wordt verondersteld bekend te zijn. Ik beschik hierover en mijn vrienden en bekenden weten dat. Ik voel mij niet verplicht hen hier voortdurend aan te herinneren. Door dit moderne foefje ontstaan echter wel eens gênante situaties als het verhaal van de beller en het telefoonnummer niet corresponderen. Dan voel ik me bijna een voyeur in mijn eigen huis. Hoe kan ik hier integer mee omgaan?

Leugendetector tegen wil en dank

Beste Leugendetector,
U bedoelt: een vriendin belt een afspraak af met het excuus dat ze ziek in bed ligt, en u ziet op de nummerweergave dat ze in ieder geval niet vanaf haar huis belt. Of uw zuster doet alsof ze elders in het land zit, terwijl haar telefoontje uit haar eigen huis komt. Of uw man belt dat hij moet overwerken, terwijl op uw schermpje het nummer van een gezamenlijke vriendin oplicht.
Alleen in dat laatste geval moet u in het geweer komen. Alle andere kennelijke leugens moet u maar opvatten als smoezen, die u zonder nummerverklikker ook met meer of minder twijfel had geslikt.

Beste Beatrijs,
Soms bel ik iemand op, tref hem of haar niet thuis, hang weer op en word een paar uur later teruggebeld. Die persoon heeft dan een apparaatje dat nummers registreert. Ik vind dit een naar gebruik, hoewel mij bezworen wordt dat het uit vriendelijkheid gebeurt. Ik bel liever zelf terug, of, als het dringend is, laat ik een bericht achter op de voice-mail. Zo'n ongevraagd telefoontje komt vaak erg ongelegen en bovendien wil ik niet worden ‘beloerd’ door middel van nummerherkenning. Hoe kan ik dit vermijden?

Don’t call us, we’ll call you

Beste Don’t,
U kent de situatie dat u uw sleutel in het voordeurslot steekt, de telefoon hoort rinkelen, boodschappentassen laat vallen, een sprintje trekt de gang door, de kamer in en nèt als u opneemt, tuut-tuut-tuut hoort? Nummerherkenning dient ter bevrediging van deze nieuwsgierigheid (èn om stalkers te ontmaskeren, èn om binnenkomende telefoontjes te screenen op gewenstheid). Het is het auditieve equivalent van het spionnetje, waarin je kon zien wie er nu weer aanbelde. En het biedt mensen die anders bij de telefoon wachten op een levensteken van hun geheime liefde de gelegenheid om rustig de boodschappen te doen.
U ervaart een onverwacht telefoontje als een overval. Grappig - dat is nu precies de reden dat de mensen die u zo graag onverwachts op hun nek wilt springen een nummerherkenningsapparaat hebben aangeschaft. Ze willen niet overvallen worden, zelfs niet door u. Schaft u zichzelf ook zo’n apparaatje aan. Het is een onmisbaar wapen in de machtstrijd tussen beller en gebelde. U kunt ook voor u belt code *31* intoetsen, waarmee uw nummer onherkenbaar wordt. Maar gemaskerd bellen wekt wantrouwen en tegenzin om op te nemen. Wie belt kan een belletje verwachten, zo werkt het telefoonverkeer.