Moderne Manieren

| 1 | 2 |


Beste Beatrijs,
Een aantal kennissen bij mij uit de buurt komen elke week wel langs. Op zich leuk, zou u zeggen, maar dat valt nog te bezien! Ze komen niet bij mij langs omdat ze me mogen, maar omdat ze nieuwsgierig zijn naar mijn privé leven, want eigenlijk liggen we elkander totaal niet!
Als ze komen, bieden ze altijd - gespeeld vriendelijk - aan of ze wellicht het huis schoon zouden kunnen maken. Het is lastig om hier bezwaar tegen te maken, want ik heb een vrij zware vorm van reuma. Als ze mijn huis dan schoonmaken, komen ze ook in mijn tweede slaapkamer terecht, waar ik seks met mijn man heb. Het is heel fijn dat dat deel altijd proper is, maar de gevolgen zijn minder fijn. Mijn man en ik hebben op onze tweede slaapkamer namelijk een kast, waarin al onze hulpmiddelen voor ons -overigens avontuurlijk- seksleven liggen. Dit is -vind ik- iets voor ons samen, ons avontuurtje, ons geheimpje. Altijd zijn al mijn hulpmiddelen keurig netjes opgeruimd en geordend, maar mijn kennissen zijn echte roddeltantes en vertellen dit door aan de gehele buurt! Op deze wijze heb ik steeds minder plezier in de seks met mijn man...

Machteloze reumapatiënt

Beste Machteloos,
Kennissen moeten zich niet bemoeien met de schoonmaak van andermans huis, tenzij het om extreem hulpbehoevende mensen zonder geld gaat. Maar zelfs die hebben recht op thuiszorg. U maakt niet de indruk dat u in deze minvermogende categorie valt, dus u kunt dit werk beter door een voor dit doel ingehuurde en betaalde werkster (m/v) laten opknappen. Dat houdt de verhoudingen met de buren/kennissen helder. Zij komen voor de koffie en de gezelligheid; de werkster of schoonmaker voor het schoonmaken.
Als u niet wilt dat mensen uw seksspeelgoed zien en schoonmaken, raad ik u aan deze spullen achter slot en grendel te houden - hetzij in een apart afsluitbaar kastje, hetzij de hele kamer op slot, en de sleutel veilig in uw damestasje. Dat lijkt me ook zonder nieuwsgierige kennissen al aanbevelenswaardig. Een werkster, uw eigen kinderen, die toch ook wel eens in huis zullen rondlopen, hebben daar niets mee te maken. Misschien dat uw eigen man na gedane zaken de hulpmiddelen kan schoonmaken?


Beste Beatrijs,
Mijn broer is op z'n vijftigste getrouwd met een buitenlandse vrouw. Hij heeft z'n echtgenote ontmoet via een vriend en diens vrouw. Ondanks de vele pogingen van mijn moeder, mijn dochter en mijzelf wilde mijn broer niet eerder sociale contacten leggen en onderhouden.
Op de verjaardagen van mijn broer en schoonzuster raak ik regelmatig in gesprek met deze vriend. Steeds probeert hij mijn inmiddels overleden moeder - die hij éénmaal heeft gezien - ter sprake te brengen. Hij heeft theorieën over een verband tussen mijn bijdehante, geëmancipeerde moeder en het late huwelijk van mijn broer. Ik voel me dan gedwongen ofwel mijn moeder zwart te laten maken, ofwel een boekje open te doen over het verleden van mijn broer. Omdat deze keus me niet aanstaat, geef ik het gesprek een andere wending, maar bij de volgende verjaardag is het weer raak. Ik voel me hier onprettig bij. Wat te doen?

In een hoek gedrongen, Amsterdam

Het lijkt wel alsof er een wedstrijd gaande was. Ik tel in de gauwigheid al vijf personen die zich ingespand hebben uw broer het huwelijksbootje in te dirigeren. En dan na jarenlange vergeefse pogingen gaat uiteindelijk een buitenstaander met de eer strijken. Het familiekamp faalde. Vergis ik me, of proef ik iets bitters in uw woorden, als u schrijft dat u 'een boekje open zou kunnen doen over het verleden van uw broer'? Mijn fantasie slaat hierbij onverbiddelijk op hol. Ik zie een stoet van potentiële verloofdes voor me, aangeleverd door uw moeder, door uzelf en nota bene door uw dochter (wie schoof zij zoal naar voren? klasgenootjes? studiegenootjes? - de wanhoop moet groot geweest zijn). Stuk voor stuk gouden kansen en wat deed uw broer? Niets! Niet in beweging te krijgen die man! Over eigenheimers gesproken.
Vergeeft u mij deze ongepaste uitweiding. Dat het liefdesleven van uw broer pas zo laat op gang kwam is werkelijk mijn zaak niet. Ik verplaatste me even in een mogelijk weerwoord op de triomfantelijke houding van zijn vriend, de koppelaar. Niet alleen wist hij wel hoe hij dit varkentje wassen moest, maar daarbij meent hij ook zeker te weten welke fouten in het verleden zijn gemaakt en door wie. In de roes van zijn succes als liefdeskoerier heeft hij zichzelf stiekem gepromoveerd tot therapeut en zoals het amateur-therapeuten betaamt, werkt hij met simpele sjablonen: slechte jeugd, zwarte schaap van de familie en natuurlijk de eeuwige dominante moeder. Veel roddelaars poseren als therapeuten, omdat de analyserende manier van praten hun een schijn van objectiviteit verleent. Maar hij wil gewoon zijn visie opdringen in de hoop daarbij sappige details uit het verleden te weten te komen. Terecht wilt u daar allemaal niets mee te maken hebben. Uw broer is nu in kennelijke harmonie getrouwd, een reden om je te verheugen in plaats van te zitten simmen over de tijd dat hij nog zoekende of juist niet zoekende was.
Als uw afleidingsmanoeuvres naar een minder beladen gespreksonderwerp niet werken, dan zit er niets anders op dan uw wens duidelijk voor hem uit te spellen: 'Ik praat nu liever niet over mijn moeder. Ik moet er nog steeds aan wennen dat zij er niet meer is.'