| 1 | 2 |

Beste Beatrijs,
Het avondeten is bij ons altijd een druk moment van de dag. Zodra hun bordjes zijn opgeschept, beginnen de kinderen (vier en twee jaar) te eten om hun eerste honger te stillen. Daarna wordt er gezongen en gepraat, maar weinig gegeten. Als wij dan zelf klaar zijn, staat er vaak nog een half bord eten te wachten. Wij helpen de kinderen om hun bord leeg te eten maar dit duurt vaak erg lang. Wij zouden graag wat meer rust tijdens het eten willen hebben en wat ruimte om met elkaar te praten. We willen de kinderen graag leren dat Papa en Mama ook even met elkaar willen praten. Maar de onrust blijft toch elke keer de kop op steken. Wat kunnen wij doen om het avondeten prettiger te laten verlopen?

Eten? Ho maar

Beste Eten? Ho,
Avondeten met kleine kinderen is per definitie onrustig. Dat hoort er nu eenmaal bij. U moet het niet vergelijken met een etentje van u en uw man alleen, want dat is iets totaal anders. U kunt wel een paar eenvoudige regels verder aanscherpen. Bijvoorbeeld: kinderen moeten wachten met eten, tot iedereen zijn bord heeft opgeschept. Dus verbied hen om als wolven aan te vallen. Verder is zingen aan tafel verboden. Druk dat de kop in. Praten mag natuurlijk wel. Een interessante conversatie is zelfs de belangrijkste functie van een gemeenschappelijke maaltijd. Intussen kunt u de kinderen er af en toe vriendelijk aan herinneren dat ze moeten dooreten, en de tweejarige af en toe een hapje in de mond stoppen. Zo vermijdt u dat ze pas halverwege zijn, terwijl u allang klaar bent.
Een serieus gesprek voeren met uw man aan het avondeten zit er voorlopig niet in. Dat lukt niet en dat geeft ook niet. Het avondeten is een gemeenschappelijke activiteit van ouders en kinderen. Het tafelgesprek moet zoveel mogelijk centraal zijn, dus is het kinderen toegestaan zich in het gesprek van hun ouders te mengen. Precaire of ingewikkelde onderwerpen bewaart u voor een gesprek onder vier ogen, als de kinderen in bed liggen.

Beste Beatrijs,
Mijn dochter van zeven houdt van normale Hollandse kost. Zodra er iets anders op tafel komt, pasta of iets dergelijks, begint ze te zeuren dat ze het niet lekker vindt. Wij hebben de afspraak dat ze minimaal tien happen ergens van moet proberen. Als ze het dan niet lekker vindt, mag ze alsnog een boterham. Maar soms weigert ze al na één hap om verder te eten. Dan houdt ze zicht dus niet aan de afspraak. We hebben haar daarom al eens een keer zonder eten naar bed gestuurd. Maar we voelden ons schuldig, omdat ze met lege maag naar bed ging. Wat is de beste reactie als ze weigert na één hap? Boos worden, haar naar haar kamer sturen en een uur daarna alsnog een boterham geven? Of haar zonder eten naar bed sturen? Of zeggen: ‘Ach dan krijg je wel een boterham’ en er verder geen aandacht aan schenken?

Kind wil niet eten

Beste Kind wil niet,
Het is raar dat uw dochter niet van pasta of rijst houdt. Dit zijn heel neutrale voedingsmiddelen, in de sfeer van aardappels of brood. Leg uw dochter uit dat het onmogelijk is om pasta of rijst af te wijzen. Dat is net zoiets als water niet lekker vinden. In de saus kan natuurlijk wél van alles zitten wat kinderen niet lekker vinden. Serveer de saus daarom voor haar naast de pasta of de rijst en niet erop of erdoorheen. Begin met een gerecht dat veel lijkt op wat ze normaal wel eet. Als ze bijvoorbeeld van gehaktballen houdt, maak dan een pastasaus met gehakt (en weinig andere ingrediënten), en zeg erbij dat het precies hetzelfde is, namelijk een gehaktbal in kleine stukjes. Met al het eten dat kinderen niet willen is het overigens een kwestie van stug volhouden. Ga door met het regelmatig op tafel zetten. Met de jaren raakt ze er wel aan gewend.
Vertel haar dat ze op moet houden om van tevoren mee te delen dat ze iets niet lekker vindt, omdat dat heel onbeleefd is. Zelf kunt u beter ophouden met onderhandelen over het aantal happen. Leg een bescheiden portie op haar bord, vooral niet teveel, want dat demotiveert. Altijd de saus naast de pasta of de rijst, en wacht af wat ze ervan eet. Als ze niets eet, dan maar niet. Maar sta niet toe dat ze later gaat bijtanken met boterhammen met hagelslag! Geef haar ook geen snacks vlak voor het avondeten. Zonder warme maaltijd gaan slapen op haar normale bedtijd (dus niet eerder bij wijze van straf) is helemaal niet erg. Door de dag heen krijgen kinderen genoeg te eten. Boos worden, als ze niet wil eten, of haar naar haar kamer sturen heeft geen zin. Zo maakt u het probleem groter dan het is.