Beste Beatrijs,
De laatste weken valt het me op dat een collega van mij,
niet een meerdere, mij bewust niet aankijkt. Je voelt het als iemand nadrukkelijk de
andere kant opkijkt. Vorige week kwam ik haar op de trap tegen. Ze had een
'raadselachtige' glimlach rond haar mond en keek geïnteresseerd naar datgene wat zich
rechts van haar bevond, terwijl ik links voorbij liep. Nu moet ik erbij zeggen dat ik
beslist overgevoelig ben voor dit soort non-verbaal gedrag. Ik werk in een zogenaamde
staffunctie en kan uit dien hoofde met haar te maken hebben. Wat is wijsheid in deze om te
doen?
Genegeerd
Beste Genegeerd,
U vermoedt dat uw collega ergens gepikeerd over is, maar u houdt er rekening mee dat er
niets aan de hand is. In zo'n situatie is non-verbale communicatie een te dubbelzinnige
graadmeter. Wat een geluk dat er ook nog woorden bestaan. U schrijft dat u vanuit uw
functie met haar te maken kunt hebben. Regel het zo dat u inderdaad met haar te maken
hebt, zonder anderen erbij. Loop haar kamer binnen en vraag om iets zakelijks (een
puntenslijper, een dossier, haar deskundige commentaar). Als ze normaal en vriendelijk
reageert, vervliegt uw bange onzekerheid. Als ze doorgaat met kilte verspreiden en
oogcontact vermijden, dan zegt u onschuldig: 'Sorry, maar ik heb het gevoel dat je niet
naar me wil luisteren. Heb ik iets misdaan?' Dat hele erge zal dan wel op tafel komen.
