Beste Beatrijs,
Ik ben een jonge, gemotiveerde studente, volgens anderen heel aantrekkelijk. Ik ben helemaal geen flirttype en kleed mij ook zeker niet uitdagend. Wel houd ik van een verzorgd uiterlijk en van mooie (dus niet blote!) kleding. Mijn probleem is dat ik last heb van ongewenste aandacht. Als ik op straat word aangesproken of nagefloten, doe ik net of ik het niet hoor. Dat kan me niet zo veel schelen. Wat mij wel ontzettend ergert is als een medestudent of, nog erger, een docent zich zo gedraagt. Omdat ik met rust gelaten wil worden, stel ik me altijd heel serieus en afstandelijk op. Zonder succes, want blijkbaar denken ze dan dat ze nog beter hun best moeten doen. Een medestudent (minstens tien jaar ouder dan ik) dook op een gegeven moment overal op waar ik was om kletsverhalen tegen mij te houden. Laatst maakte ik zelfs mee dat een hoogleraar een dubieuze opmerking maakte en mij achterna floot. In de collegezaal! Hoe maak je iemand duidelijk dat dit gedrag niet hoort?
Ik heb vaak het gevoel dat ik alleen aantrekkingskracht uitoefen op dit soort viezeriken en nooit op een degelijk iemand, die respect voor mij kan hebben. Is het zo dat mooie vrouwen vooral aantrekkelijk zijn voor walgelijke mannen?

Nagefloten

Beste Nagefloten,
Een hoogleraar die zich laat gaan op de manier die u beschrijft heeft alle grenzen uit het oog verloren. Op zo’n moment moet u een opmerking paraat hebben om hem op zijn nummer te zetten. Ik denk in de richting van: ‘Op de universiteit verwacht ik geen bouwvakkersgefluit in mijn richting.’ En u geeft hem een ijskoude, minachtende blik. Als hij zich niet onmiddellijk uitput in duizend excuses, kunt u overwegen om een klacht in te dienen bij de vertrouwenspersoon of de commissie ‘ongewenste intimiteiten’. Elke zichzelf respecterende universiteit beschikt over dergelijke instanties.
Het voorbeeld van die tien jaar oudere medestudent vind ik minder sterk. Zijn misdaad is dat hij probeert met u te praten. Ook van andere studenten vindt u het vervelend dat ze u aanspreken. Tja, iemand die contact probeert te leggen is niet meteen in overtreding. Alles hangt af van de manier waarop. Natuurlijk, fluiten, obscene geluiden maken of grove taal uitslaan is allemaal onvergeeflijk. Elke reactie is te veel eer, dus het beste is om onaangedaan dwars door zo iemand heen te kijken. En aan iemand die u hinderlijk volgt kunt u vragen of hij daarmee op wil houden omdat u niet geïnteresseerd bent. Maar niet iedereen die een gesprekje met u wil aanknopen is per definitie walgelijk. Dat kan niet waar zijn. Het lijkt erop alsof u alleen maar door uw medestudenten met rust gelaten wil worden. Maar toch niet alle studenten gedragen zich als subintelligente kwijlebabbels? Er zitten ook sympathieke, ja zelfs degelijke types tussen. Onderhoud u in de pauzes en voor of na de colleges met de studenten (m/v) die u wél kent. Als u omringd wordt door een cordon van bekenden, zult u niet snel door onbekenden worden lastig gevallen. Maar als u altijd alleen staat (en jong en mooi bent), zullen mannen u blijven aanspreken. Daar helpt geen moedertjelief aan. Geef hun het voordeel van de twijfel, zolang dit op een beschaafde manier gebeurt.