| 1 | 2 |

Beste Beatrijs,
Sinds een paar maanden hebben wij een nieuwe buurman. Een gescheiden man die een paar keer per week een vriendin op bezoek heeft. Wanneer zij seks bedrijven, kan ons hele gezin ervan meegenieten. Een paar katten is er niets bij. Af en toe zou ik wel op de muur willen bonken. Ik wil geen ruzie, maar hoe lossen wij dit op?

Teveel liefdesdecibellen

Beste Teveel,
Er zijn twee manieren om van dit burengerucht af te komen. De ene is om het lawaai te pareren met ander lawaai. Elke keer als de seks begint, zet u een muziekje op, of u draait het volume van de tv omhoog, net hard genoeg om de aahs en oohs die door de muren dringen te overstemmen.
De andere manier is om de buurman erop aan te spreken. U begint het gesprek met een vraag: ‘Wist u dat deze huizen heel gehorig zijn?’ En u vervolgt: ‘Het is lastig om dit ter sprake te brengen, maar het is toch beter als u het weet: uw seksuele verkeer is voor ons aan de andere kant van de muur van minuut tot minuut te volgen. Niets ontgaat ons, helaas. Wat zou hieraan te doen zijn?’ Op die manier wordt hij gedwongen constructief mee te denken. Misschien gaat hij het rustiger aan doen, misschien is er een andere kamer in zijn huis die hij als slaapkamer in kan richten.
De situatie met hem bespreken is natuurlijk het beste. De andere manier (overstemmen met eigen lawaai) kunt u achter de hand houden voor geval de aanspreekmethode niet werkt.


Beste Beatrijs,
Ik heb een heerlijk beschut en zonnig dakterras. Op zondagochtend mag ik daar graag uitgebreid ontbijten en de kranten lezen. Helaas grenst mijn terras pal aan de slaapkamer van (mij verder onbekende) buren, die blijkbaar gelukkig getrouwd zijn en van hele lange, luidruchtige vrijpartijen houden met het raam open. De geluidsoverlast verpest mijn zondagochtenden en meestal vlucht ik gegeneerd met de kranten weer naar binnen. Hoe kan ik er op een nette manier voor zorgen dat ik de komende zomer van mijn terras kan genieten?

Zonloos

Beste Zonloos,
Zo'n tachtig jaar geleden slaagde de behaviorist James Watson erin het jongetje Albert te voorzien van een hardnekkige fobie voor witte pluizige dieren. Elke keer als de peuter zijn handen uitstrekte naar een aaibare, witte laboratoriumrat, liet Watson een gemene sirene afgaan, waar kleine Albert zich rot van schrok. Moderne psychologen zouden dit experiment op ethische gronden verwerpen. Als u kwaad wilde, zou u het zondagochtend-exhibitionisme van uw buren kunnen bestrijden met telkens dezelfde onaangename geluiden, zoals de Vogeltjesdans of de Radetzkymars op topvolume. Dat zou hun de lust benemen. Maar u bent er niet op uit de buren te pesten. U wilt uzelf beschermen. Zodra het eerste gekreun opstijgt, zet u dus mooie muziek op. Het hoeft niet eens keihard. Vanuit uw kamer golft La Traviata over het terras. Ook Phil Spectors 'wall of sound' is heel geschikt. Aan sommige geluiden valt alleen te ontkomen door ze te verdrinken in andere geluiden.