Beste Beatrijs,
Sinds ruim een half jaar heb ik (man, 65-plus) een goede lat-relatie met een vrouw (een weduwe, ook 65-plus). Zij kampt nog steeds met vermoeidheid ten gevolge van een hartinfarct van twee jaar geleden. Zij heeft vier kinderen en vele kleinkinderen. Een aantal van hen komt heel vaak op bezoek, altijd onaangekondigd. Dit gaat al heel lang zo. Een stel komt bijna elke zondagmiddag. Hoewel ik de gastvrijheid van mijn lieve vriendin zeer kan waarderen, heb ik grote moeite met al die onaangekondigde bezoekjes. Mijn vriendin loopt maar rond met koffie en thee et cetera en hoewel ik haar probeer te helpen, is zij vaak erg moe na afloop.
Mijn eigen kinderen bellen altijd eerst op om te vragen of het uitkomt en omgekeerd doe ik dat ook altijd. Ik zie wel mogelijkheden om mijn visie op diplomatieke wijze aan de kinderen van mijn vriendin over te brengen, maar mijn vriendin wil dat nog steeds niet. Hoe denkt u hierover?
Onaangekondigd bezoek
Beste Onaangekondigd,
Deze gang van zaken lijkt ú niet ideaal, maar uw vriendin is niet anders gewend. Uit uw brief blijkt niet dat zij lijdt onder of opziet tegen het zeer regelmatige onaangekondigde bezoek van haar familie. Sterker nog, als u aanbiedt om haar kinderen diplomatiek mede te delen dat ze voortaan van tevoren belet moeten vragen, dan houdt uw vriendin u tegen.
Blijkbaar vindt ze het wel prima zoals het gaat. Ze is blij dat haar kinderen en kleinkinderen zo vaak bij haar langskomen. De vermoeidheid na een uitgebreid sociaal treffen met degenen die haar het meest na staan deert haar niet, omdat haar hart erdoor verkwikt raakt.
Blijf hier buiten. Vergeet niet dat u pas een half jaar een relatie met haar hebt en dat zij haar familie al sinds hun geboorte kent. Als nieuwste aanwinst binnen de familiekring kunt u zich beter koest houden dan er de lakens te gaan uitdelen. Laat uw vriendin dus haar gang gaan met haar familie op de manier zoals zij dat gewend is.
U hebt een lat-relatie. Als u niet bovenmatig geïnteresseerd bent in de halve zondag met de familie van uw vriendin (iets wat ik me best kan voorstellen), dan kunt u misschien de zondag beter in uw eigen huis doorbrengen.
Als enig concreet bezwaar noemt u het rondsjouwen met koffie en thee, waar uw vriendin vermoeid van raakt. Het zou schelen als de familie bijspringt. Vraag aan de bezoekers of ze zelf de koffie willen zetten/ kopjes naar de keuken brengen/ afwassen/ hapjes halen, dat soort dingen, omdat uw lieve vriendin (hun moeder) zich niet te veel mag inspannen. Liefhebbende familie zal zo’n verzoek met alle plezier honoreren. Als uw vriendin protesteert, zegt u: ‘Nee, nee, blijf jij nou maar lekker zitten,’ en u loopt met het bezoek mee heen en weer naar de keuken om ook even mee te helpen. Ook kleinkinderen zullen graag bereid zijn om oma klusjes uit handen te nemen.
Beste Beatrijs,
Ik (weduwe met een dochter van 10) heb sinds twee jaar een LAT-relatie.
Mijn vriend is gescheiden en co-ouder van twee zoons van 12 en 15 jaar.
Wij brengen de weekends samen door. Het ene weekend komt hij bij ons, het
andere weekend logeren mijn dochter en ik bij hem, als zijn kinderen er
ook zijn. Mijn dochter slaapt op de logeerkamer, waar ze nog geen stoel
heeft om haar spullen op te leggen. De jongens hebben een eigen kamer met
tv, computer, muziekinstallatie en speelgoed. Zij moet de computer delen
met de jongens (geeft altijd gedonder) en moet vragen of ze beneden tv mag
kijken, wat mijn vriend meestal niet goed vindt. Iets samen doen met mijn
dochter willen de jongens meestal niet. Gevolg: ze loopt er soms met de
ziel onder de arm, hoewel ze uiteraard van huis speelgoed meeneemt. Ze
krijgt dan van de jongens en ook van mijn vriend op haar kop dat ze zo
zeurt. Ik vind dat die computer naar beneden moet. Inmiddels hebben mijn
vriend en ik hierover hooglopende ruzie. Hoe kunnen wij dit oplosssen?
Frictie in de stieffamilie
Beste Frictie in,
U kunt beter geen weekends met uw dochter bij uw vriend doorbrengen, als
zijn zoons er zijn. Die kinderen hebben niets met elkaar te maken. Ze
worden alleen bij elkaar gegooid, omdat haar moeder en hun vader toevallig
iets met elkaar hebben. Ik vind het ver gaan, hoor, van u en uw vriend
allebei, om de kinderen zo voor het blok te zetten. Ik vind het ook
ongelooflijk dat uw dochter niet protesteert tegen het doorbrengen van
zoveel weekends in een ander huis, waar voor haar weinig te beleven is,
bij een man die, tja, alleen maar de vriend van haar moeder is, en met
jongens die vervelend tegen haar doen. De jongens komen voor een weekend
met hun vader. Waarom zit daar een vreemde vrouw plus dochter bij
inbegerepen? Daar zitten ze niet op te wachten. Ze komen voor hun vader.
U hebt een LAT-relatie met uw vriend. Dat zal wel niet voor niets zijn. De
relatie is niet stevig, niet intens, niet ‘voor altijd’ genoeg om
huwelijksplannen te maken. Als dat zo ligt (en dat kan best een prima
relatie zijn), moeten u en uw vriend de respectieve kinderen er ook zo min
mogelijk mee lastig vallen. Als gescheiden vader ziet hij z’n zoons
relatief weinig. Als ze er wél zijn, kan hij hun maar beter zijn
onverdeelde aandacht geven. Uw dochter is wat jonger, en heeft haar moeder
altijd om zich heen. Tegen uw vriend zal ze weinig bezwaar hebben, maar
het is voor haar toch veel prettiger om in haar eigen omgeving te zitten,
terwijl hij op bezoek komt en blijft slapen (kan ook doordeweeks) dan om
te logeren? Hoe zou u het zelf vinden om steeds maar weer te moeten
logeren in het huis van het beste vriendinnetje van uw dochter?
Hou op met die pseudo-grootfamilie-bijeenkomsten, want alle kinderen
vinden het vervelend. Tegen de tijd dat u en uw vriend gaan trouwen of
samenwonen, wordt alles anders. Dan moeten die kinderen wel. Maar zo ver
is het nog niet.