Beste Beatrijs,
Binnenkort zijn wij 25 jaar getrouwd en we willen een groots opgezet feest geven voor ongeveer 175
mensen. Dat zijn er erg veel en het lijkt ons voor de genodigden niet prettig om twee keer in een
rij te moeten staan. We stellen ons voor dat we bij aanvang van het feest ieders felicitatie in
ontvangst nemen, waardoor wellicht een rij ontstaat. Maar aan het einde van de avond of als mensen
naar huis gaan, willen we ze niet nog een keer in de rij laten staan om afscheid te nemen. Ik heb
wel eens ergens kaartjes op tafel zien staan met een pakkende tekst erop om dit duidelijk te maken.
Weet u hoe wij deze mededeling kunnen formuleren?
Niet in de rij, alstublieft
Beste Niet in de rij,
Ik denk dat het probleem zich niet zal voordoen. U bent ’een groots opgezet feest’ van
plan. Dat betekent niet een betrekkelijk korte receptie van tweeënhalf uur, waar iedereen ongeveer
tegelijk aankomt en weer vertrekt, maar een langer feest over de hele avond zonder vaste eindtijd.
Dan gaan mensen op uiteenlopende tijden weer weg. U kunt ervan uitgaan dat sommige mensen alweer
zullen vertrekken voor de laatste is aangekomen. Meestal houden ze het bij het afscheid heel kort: „’t
Was leuk! Bedankt! Tot ziens!” Dus ik zie die rijen op het eind van het feest niet ontstaan.
Kaartjes her en der op tafel met een ontmoedigende tekst om afscheid te nemen, lijkt me geen goed
idee. Dat maakt geen hartelijke indruk. Begroeten bij binnenkomst en afscheid nemen bij vertrek hoort
er nu eenmaal bij op een feest.
Beste Beatrijs,
Hoe kun je in een uitnodiging verwoorden dat men
uitgenodigd is voor een receptie maar dat het niet de bedoeling is dat
mensen in de rij gaan staan voor de felicitatie? In dit geval is er
sprake van een afscheid van een directeur die met pensioen gaat. Is er een
ander (wellicht buitenlands) woord voor ‘receptie’, waardoor
genodigden meteen snappen wat de bedoeling is?
Lekker informeel
Beste Lekker informeel,
U vraagt naar een woord voor een gelegenheid waarbij het níet de
bedoeling is dat genodigden de gastheer/jubilaris de hand schudden,
terwijl betrokkenen elkaar wél kennen. Maar die gelegenheden bestaan niet
en dus het woord ook niet. Alleen commerciële plaatsen van samenkomst
werken zo. Als u een café, een restaurant of een discotheek binnenkomt,
hoeft u niet de eigenaar op te sporen om een handje te geven. Maar op
bijeenkomsten waar gasten op persoonlijke titel zijn uitgenodigd is dat
wel de gewoonte.
Mensen die voor een afscheidsreceptie komen formeren trouwens lang niet
altijd spontaan bij binnenkomst een rij om te feliciteren. Dat is
typerender voor huwelijksrecepties. Vaak lopen ze wel af op de jubilaris
om hem te begroeten en een paar woorden te wisselen. Anderen zullen dat
niet doen, omdat ze hem liever na het formele gedeelte de hand willen
drukken en die verspreiden zich over de zaal. Als er een speech is en een
dankwoord, kan er eventueel bij wijze van huishoudelijke mededeling worden
gezegd dat het niet de bedoeling is dat mensen in de rij gaan staan. Aan
de andere kant zullen gasten toch de scheidende directeur de hand willen
schudden. Dat is nu net het hele punt van zo’n receptie. En als er veel
gasten zijn, ontstaat er automatisch op enig tijdstip, hetzij bij
binnenkomst, hetzij bij weggaan, iets wat op een rij lijkt. Ik zie niet
wat daar het bezwaar van is.
Beste Beatrijs,
Het valt me de laatste tijd op dat er zich op recepties lange wachtrijen
vormen, omdat degenen die aan de beurt zijn om te feliciteren doen alsof ze
alle tijd van de wereld hebben om eens uitgebreid met de betrokkenen van
gedachten te wisselen. Zodat de andere gasten nog langer in de rij staan.
Dat is toch niet de bedoeling van een receptie? Ik vind dat mensen zich meer
zouden moeten realiseren dat er ook bejaarde of vermoeide mensen achter hen
in de rij kunnen staan, voor wie het wachten een beproeving kan zijn. Is het
niet tijd voor een verandering van de gewoonte op dit gebied?
Kokend in de rij
Beste Kokend,
Het probleem dat u signaleert is zeker niet van recente datum, maar
eeuwenoud. Het is onlosmakelijk verbonden met het fenomeen ‘receptierij’.
Iedereen weet dat je moet feliciteren en dan snel doorlopen, maar weinigen
doen het. Er is ook niet echt een oplossing voor, behalve misschien dat
oplettende gasten zich zouden kunnen ontfermen over bejaarde of slecht ter
bene gasten, door hen uit de rij te plukken, en aan de arm mee te voeren
naar voren onder het prevelen van excuses: ‘Neem me niet kwalijk dat mijn
oud-tante Cora even voorgaat. Als zij niet snel de beschikking krijgt over
een stoel, komen er valpartijen.’ Wanneer u uzelf eenmaal met de vermoeide
bejaarde naar voren hebt gedrongen, staat niets u in de weg om uw eigen
felicitaties ook maar meteen over te brengen. Houd het wel kort. En vergeet
daarna niet oudtante Cora naar een stoel te leiden.
© Beatrijs Ritsema 2000-2008