Spring naar inhoud


Krijsende buurkinderen

Beste Beatrijs,

Vroeger verheugde ik mij altijd op de zomer. In het weekend tot een uur of tien uitslapen en dan – als het lekker weer is – in de tuin ontbijten. Sinds een jaar wordt dit genoegen mij ontnomen: er is twee huizen verderop een stel komen wonen met twee kinderen van onder de vijf jaar. In het weekend laten de ouders hun kinderen al om acht uur in de tuin spelen, met het nodige gekrijs en gehuil. Toen mijn kinderen klein waren, mochten ze voor tien uur niet naar buiten. We ontbeten wel voor tienen buiten, maar als ze tijdens het ontbijt teveel lawaai maakten, gingen ze onherroepelijk weer naar binnen. Hoe laat ik deze mensen weten dat ik last heb van hun kinderen zonder dat ik hen kwets? Het zijn verder aardige buren, met wie ik een prettige band heb.

Gestoord bij het uitslapen

Beste Gestoord,

Als u een prettige verstandhouding hebt met de buren, kunt u naar hen toegaan en vragen of ze hun kinderen in het weekend ’s ochtends voor de tv willen zetten in plaats van in de tuin te laten. Tot negen uur lijkt me. Tien uur is wel erg laat. Die kinderen zijn vaak al om zeven uur op. Als u het op een vriendelijke, verontschuldigende manier vraagt, krijgt u misschien uw zin. Wat u ook kunt doen is bedenken dat diezelfde kinderen op zomeravonden bij hun nachtrust gestoord zullen worden door rumoer van drinkende en barbecuende buren. U herinnert zich met weemoed de jaren dat u uw eigen kinderen binnenhield. Ik herinner me met weemoed mijn eigen jeugd (in de jaren zestig), toen in de zomer de kinderen van de straat om zeven uur ’s ochtends naar buiten gingen om verstoppertje of stoepbal te spelen. En niemand van de buren die hier tegen protesteerde. Nu ja, zo koestert iedereen zijn eigen herinneringen.

Artikelen in Buren, Kinderopvoeding.

Gelabeld met .


0 Responses

Blijf op de hoogte, abonneer je op de RSS feed voor reacties op dit artikel.



Sommige HTML is toegestaan