Beste Beatrijs,
Op mijn werk wordt mij (vrouw, 30 jaar) regelmatig gevraagd ‘of ik soms ook kinderen wil’, vaak ook nog in een groter gezelschap. Ik vind dit een vervelende vraag, en verder valt het me op dat hij nooit aan mannelijke collega’s wordt gesteld. Ik weet dan nooit wat ik moet antwoorden. ‘Nee’ lokt reacties uit als ‘Waarom niet?’ en hetzelfde geldt voor ‘Ik weet het nog niet’. Als ik ‘Ja’ zeg, komt er ‘En wanneer dan wel?’
Eigenlijk zou ik het liefst ‘Waar bemoei je je mee?’ zeggen, maar dat kan ook weer niet. Ik maak me er weleens met een grapje van af, maar ik wil gewoon het hele onderwerp niet bespreken, en ik ben op zoek naar een neutrale reactie die voortvarend een eind maakt aan de discussie. Kortom een beleefde manier om te zeggen: ‘Dat gaat je niets aan’. Kunt u mij zo’n reactie aan de hand doen?
Privé in eigen buik
Beste Privé,
Het is tamelijk onbeschoft om iemand te vragen naar haar voortplantingsvoornemens. Aan mannen wordt deze vraag zelden of nooit
gesteld, omdat het vaderschap nu eenmaal minder gevolgen heeft voor mannen
dan het moederschap voor vrouwen. Bij sollicitaties is het zelfs verboden
om te informeren naar zwangerschapsplannen, hoewel veel werkgevers, zeker
als het een klein bedrijf of instelling betreft, wel flink de pest in
zullen hebben, als de sollicitante al zwanger was tijdens het gesprek.
De vraag ‘Wil je kinderen?’ is intiem van aard en dus zeker niet
geschikt om in de kantine op het werk met een handjevol willekeurige
collega’s door te nemen. U er met een grapje van afmaken is trouwens een
uitstekende afleidingsmanoeuvre. Maar als men doorgaat met uithoren, is de
beste manier van reageren om u volledig op de vlakte te houden. Het meest
nietszeggende antwoord luidt dan: ‘Misschien wel, misschien niet.’
Hier wordt niemand iets wijzer van, terwijl het toch beleefd klinkt. Elke
volgende vraag kunt u op dezelfde manier pareren: ‘Misschien willen we
het wel, misschien willen we het niet’, Ondervragers krijgen dan toch
snel in de gaten dat u niet zo’n zin in dit onderwerp hebt.
