| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |

Beste Beatrijs,
Ieder jaar sturen we zo’n 150 kaarten met kerst/nieuwjaarswensen naar familie en kennissen.
Er zijn kennissen bij, die we eigenlijk nooit meer zien of misschien één keer per jaar. Maar ja, ze staan op de lijst. Zij sturen ons ook jaarlijks een kaart met goede wensen. Familieleden spreken  we regelmatig en in het begin van het nieuwe jaar bellen we ze ook nog wel eens om de goede wensen  telefonisch over te brengen. We hebben hier eigenlijk genoeg van. Het kost ons veel moeite en geld. Dat eventueel uitgespaarde geld zouden we liever naar een goed doel overmaken. Zouden we kunnen stoppen met de kerstkaartgewoonte?

Moe van het signeren

Beste Moe van,
150 kerstkaarten is teveel. Dat is belachelijk. U hoeft u niet als een massamedium te gedragen. Er zijn veel mensen die van de lijst geschrapt kunnen worden wegens overbodigheid. Om te beginnen alle familie en vrienden in uw naaste omgeving die u regelmatig spreekt. Hun kunt u in de loop van december en januari mondeling de beste wensen geven. Dat hoeft dan niet ook nog eens schriftelijk te worden bevestigd, ze geloven u zo ook wel. Verder kan iedereen met wie u plichtmatige relaties onderhoudt van de lijst worden afgevoerd. Ik denk niet dat u de kerstkaartengewoonte helemaal in de vuilnisbak moet gooien. Er zijn altijd mensen met wie u nauwelijks nog contact hebt, maar met wie u toch iets van een relatie wil onderhouden. Oude vrienden die ver weg wonen, een paar verre familieleden, aan wie u met enige warmte denkt, zijn wellicht oprecht blij met een levensteken van u, juist omdat elkaar spreken er nooit meer van komt. Stuur die mensen wel een kaart. En schrijf er een paar persoonlijke regels bij. Dat vinden ze leuk. Een kerstkaart is vaak het laatste draadje dat uit elkaar gedreven mensen nog verbindt. Wordt dat doorgeknipt, dan rest slechts begrafenisbezoek. Wat u verder met goede doelen wilt doen, moet u zelf weten. Dat heeft niets te maken met het wel of niet versturen van kerstkaarten.


Beste Beatrijs,
Eigenlijk willen wij na twintig jaar geen kerst- of nieuwjaarswensen meer  versturen. Volgens mij zijn wij niet de enigen. Iedereen voelt zich verplicht, en het kan bij ons oplopen tot wel honderd kaarten die we moeten versturen. We hebben bedacht dat we het bedrag dat we hier normaal gesproken aan besteden beter naar een goed doel kunnen overmaken. Weet u een gepaste tekst om op een kaart te zetten, zodat wij dit aan onze kennissen kunnen laten weten?

Moe van de kerstpost

Beste Moe van,
Als u geen zin meer hebt om kerstkaarten te versturen, dan kunt u er toch gewoon mee ophouden? Waarom zou u iedereen over uw voornemen gaan inlichten? Op die manier bent u alsnog bezig met kaarten versturen, en dan kunt u net zo goed in een PS-je de beste wensen toevoegen. Men merkt het vanzelf wel. De enkeling die gewond zou kunnen raken omdat hij meent uit de gratie te zijn gevallen, kunt u handhaven op uw lijst, die daardoor tot hanteerbare proporties van een handjevol kan worden teruggebracht. Ik denk niet dat het mensen interesseert dat u een nobeler bestemming hebt gevonden voor het geld dat u anders aan de kerst- en nieuwjaarswensen besteedt. De keuze van goede doelen is een persoonlijke beslissing, evenals de hoogte van uw schenking. Deze overwegingen staan los van het al dan niet versturen van kerstkaarten en u hoeft uw vrienden en kennissen niet op de hoogte te brengen van uw filantropische acties.
Maak het niet te ingewikkeld, lijkt me. Als u genoeg hebt van een verplichting die volgens u zinloos is geworden, dan staat het u vrij ermee op te houden. Er volgen geen sancties. Niemand zal reclameren: ‘Zeg, ik heb geen voorgedrukte en gesigneerde beste wensen van je gekregen. Hoe zit dat?!’ Het enige wat zal gebeuren is dat u per jaar minder voorgedrukte en gesigneerde beste wensen in de brievenbus krijgt. Maar daar zult u toch niet rouwig om zijn, als u ze zelf niet meer verstuurt?


Beste Beatrijs,
De kerst komt er weer aan, dus ook de tijd van kerstkaarten versturen. Samen met mijn zoon ben ik (gescheiden vrouw) bij mijn vriend gaan wonen. Wat is de juiste volgorde van ondertekenen? Mijn vriend zet zijn naam als laatste, omdat volgens hem degene die de kaarten schrijft als laatste moet worden vermeld. Mijn volgorde is anders: eerst de naam van de man, daarna de naam van de vrouw en als laatste de naam van het kind. Al twijfel ik hier zelf weer over, omdat het kind er al was en de man er later is bijgekomen.

Hoe signeer ik?

Beste Hoe signeer ik,
In een ongebroken-gezinssituatie, waarin één persoon de kerstkaarten schrijft (meestal knapt de vrouw des huizes dit klusje op), is uw volgorde het meest gebruikelijk: Karel, Elly, kinderen. Hiermee volgt u trouwens de regel van uw vriend: de kaartschrijver zet zijn of haar naam achteraan, maar wel vóór de kinderen. Als de man schrijft, wordt het: Elly, Karel, kinderen.
In een gebroken-gezinssituatie ligt het anders, omdat uw familieleden en oude vrienden waarschijnlijk u en uw zoon als de basiseenheid beschouwen en niet u en uw vriend. De familieleden van uw nieuwe vriend kennen uw zoon misschien nauwelijks, dus waarom zou zijn naam er dan bij moeten? Ik geef maar wat voorbeelden van dingen waar de kerstkaartschrijver over kan nadenken.
De beste oplossing is dan dat iedereen de kerstwens zelf ondertekent. Die namen komen als confetti verspreid over het oppervlak van de kaart terecht, zoals collega’s op het werk gezamenlijk een felicitatiekaart voor een jubilerende collega ondertekenen. Schrijf de kerstkaarten aan uw eigen relaties, uw vriend doet dat ook, een van u beiden doet de gemeenschappelijke vrienden, en vervolgens signeren de huisgenoten de kaarten die zij willen signeren.


Beste Beatrijs,
Kerstkaarten. Ik verstuur en ontvang ze graag. Maar wat te denken van de steeds meer in zwang komende, dolkomische afbeelding, gevatte computertekst, peutertekening of kleurenprint van een zelfgemaakt kunstwerk? Om maar te zwijgen van de alvast bijgesloten zakelijke mededeling en het oneigenlijk gebruik van de kerstzegels. Kortom, de kerstkaart is verworden tot een clownesk, berekenend, zelfs narcistisch gebeuren. De ingetogen kerstgedachte raakt steeds verder uit zicht. Of maar gewoon blij zijn dat er aan mij wordt gedacht?

Kritische kerstkaartenontvanger

Beste Kritisch,
‘Kritisch zijn’ en ‘Kerstmis vieren’ vormen een onverenigbare combinatie. Zoals ‘een wulpse madonna’ook schuurt en wringt. Het kerstgebeuren is een amalgaam van religieuze, commerciële, traditionele, vulgaire, gezellige, heidense, consumptieve, spirituele, hartelijke, glamoureuze én ook ingetogen elementen. U kunt uit deze grabbelton kiezen wat in uw kraam te pas komt. Iedereen heeft zo zijn eigen invulling van de kerstgedachte, dus laten we niet elkaars kerstkaarten gaan zitten afkammen. Inderdaad, u mag blij zijn dat er aan u is gedacht, en de aard van de afbeelding op de kerstwens doet verder niet ter zake. Wees ervan overtuigd dat de mensen iets uitgezocht hebben, waar ze zelf (om duistere redenen, maar goed) bijzonder mee zijn ingenomen. Of het nu een ongeïnspireerde koppoter van een peuter is of een mislukte poging tot humor. De intentie telt! Wat niet wegneemt dat het ongepast is om facturen, huurverhogingsaankondigingen en overlijdensberichten bij de kerstwens in te sluiten. Ook notulen, carpoolschema’s en wervende folders dienen apart te worden verzonden. Wél mag aan de neutrale zakelijke rondschrijvens de kerstwens bij wijze van PS-je worden toegevoegd. Zonder kerstzegel in dat geval, want we gaan met Kerstmis niet beknibbelen op een paar rottige eurocenten.


Beste Beatrijs,
In de huiselijke kring bestaat enige discussie over de regels voor het versturen van kerst- en nieuwjaarskaarten. Stel ik stuur een kaartje naar een goede collega op mijn werk. Ik ken zijn/haar partner niet en omgekeerd geldt hetzelfde. Onderteken ik dan de kerstgroet met alleen mijn naam of ook die van mijn partner en richt ik de kerstkaart ook alleen aan deze collega of vermeld ik ook zijn/haar partner?
Onze kinderen zijn al boven de 18 en wonen voor een deel niet meer thuis. Vermeld je dan toch telkens de namen van je kinderen bij de kerstgroet en vanaf wanneer is dat niet meer gebruikelijk? Een aantal mensen deponeert een kerstkaart in het postvakje van een collega of zonder postzegel in de brievenbus van buurtgenoten. Kan dat of is dat een misplaatste vorm van zuinigheid?

Kerstkaartenverstuurder

Beste Kerstkaartenverstuurder,
Als u een kaartje naar een collega stuurt, van wie u de partner niet kent en die zelf uw partner ook niet kent, adresseert u alleen aan hem/haar en ondertekent alleen met uw eigen naam. De vraag dringt zich trouwens wel op waarom u collega’s met wie u niet echt bevriend bent, (u bent nooit bij elkaar over de vloer geweest) kerstkaarten zou sturen. U kunt deze personen toch gewoon mondeling prettige kerstdagen toewensen? En de week daarna wenst u hen ‘gelukkig nieuwjaar’. Dat is twee keer iets aardigs voor de prijs van niks.
Kinderen die niet meer thuiswonen. Tja, als de geadresseerde uw kinderen goed kent, dan zet u hun namen wel erbij, en als dat niet zo is, dan niet. Dit is niet iets om jarenlang mee door te gaan. Er komt een moment dat kinderen allang het huis zijn, en het gezinsleven als zodanig is opgehouden te bestaan. De kinderen schrijven hun eigen kerstkaarten naar hun eigen vrienden/familie, en u bent met uw tweeën over. Dan ondertekent u alleen als stel, en laat de kindernamen weg.
Kerstgroeten in postvakjes van collega’s doen lijkt me overbodige onzin. U stuurt uw huisgenoten toch ook geen kerstkaarten? Kerstkaarten zijn voor vrienden en familie die je niet elke week ziet en met wie je wel contact wil blijven houden. Op mensen die hun kerstkaarten persoonlijk in brievenbussen stoppen is niets aan te merken. Het spaart postzegels, het vermindert de drukte op het postkantoor, en de amateur-postbode maakt zo een frisse wandeling, even weg uit de bedompte decemberhuiskamer.


Beste Beatrijs,
Ik ben sinds lang vegetariër. Doorgaans heb ik geen last van bekeringsdrang, maar producten kopen uit de bio-industrie vind ik grenzen aan misdadig. Zeker als mensen een goed inkomen hebben, snap ik echt niet waarom ze niet kiezen voor vlees van dieren die kunnen leven naar hun aard.
Nu overweeg ik om wat feiten uit de praktijk van de bio-industrie bij mijn kerstwensen te voegen en op te roepen deze producten te boycotten. Ook omdat Kerstmis steeds meer een eetfestijn wordt. Wat vindt u ervan?

Diervriendelijke Kerstdagen toegewenst

Beste Diervriendelijk,
De klacht dat Kerstmis steeds meer een eetfestijn wordt is al minstens een halve eeuw oud. Mensen vinden het heerlijk om dat tegen elkaar te zeggen, hoewel ze zelf toch ook graag met Kerstmis iets speciaals op tafel zetten voor gasten. Het zijn altijd de anderen die zondigen. Uw plan om uw kerstkaarten van voorlichtingsmateriaal over de bio-industrie te voorzien spreekt me niet zo aan. Mensen stellen het doorgaans niet op prijs om de beste wensen te krijgen en in dezelfde adem opvoedend te worden toegesproken. Als u uw vrienden wilt bekeren, kunt u dat beter via een apart aanschrijven doen. Gebruik dan geen decemberzegels voor de frankering.


Beste Beatrijs,
Al jaren zou ik liever geen kerst- en nieuwjaarskaarten ontvangen (het milieu zou daar ook bij gebaat zijn), maar niettemin stijgt de stapel elk jaar. Het druppelt door tot half januari. Ik stoor me aan de onpersoonlijke wensen die mensen sturen, waar alleen hun naam op is geschreven. Ook komen er steeds meer goede wensen van bedrijven. Nu kan ik die kaarten eenvoudig bij het oud papier gooien, maar ik voel me toch min of meer verplicht een kaart terug te sturen. Als mensen een kaart met een persoonlijke tekst sturen, doe ik dat graag. Maar wat doe ik met die andere kaarten? Moet ik daar ook op antwoorden? Ik heb ook geen zin om elk jaar het goede voorbeeld te geven met mooie kaarten met echte teksten. Ik doneer dan eigenlijk liever 30 euro aan Amnesty. Wat vindt u?

Liever geen kaart dan een suffe

Beste Liever geen,
Bedrijfskerstkaarten vallen onder reclamedrukwerk en kunnen dus worden genegeerd. Dat geldt trouwens voor alle kaarten waar u niet blij mee bent. U bent nooit verplicht te antwoorden. Hoe minder kaarten u verstuurt, hoe minder u er terug krijgt. Na een paar jaar droogt de stroom ongewenste post vanzelf op. U stuurt uw kaarten naar uw uitverkorenen met een persoonlijk woord, zoals u dat passend vindt. Niet om anderen het goede voorbeeld te geven, maar omdat u het graag op uw eigen manier doet. Donaties aan Amnesty staan hier geheel los van. U geeft iets aan een goed doel omdat dat goede doel u bevalt, niet om onder de niet-bestaande plicht van de kerstkaarttraditie uit te komen.