| 1 | 2 |

Beste Beatrijs,
Sinds vier jaar wonen wij in ons huidige huis, tot onze grote tevredenheid. We hebben goed contact met de buren op één twistpunt na: onze kat. Ze klagen dat hij zich in hun voortuin ophoudt. Hij zou aan klimplanten en bomen krabben (waardoor een plant gesneuveld is) en op hun fietszadels zitten.
Wij vinden het heel vervelend dat anderen last hebben van onze kat. Dus hebben we gedaan wat in ons vermogen lag om de pijn te verzachten: we hebben aangeboden om de onkosten te vergoeden voor het maken van een afrastering voor de klimplanten, en een anti-­kattenmiddel gegeven om in de tuin te strooien.
Helaas, het mocht niet baten. Van het vergoedingsaanbod hebben ze tot op heden geen gebruik gemaakt, het middeltje hielp niet. De kat komt er nog net zo vaak en onlangs kwam de buurvrouw weer klagen. Wat haar vooral een doorn in het oog is, is dat ie ’s nachts op haar fietszadel zit en daar viezigheidjes (haren, zand) achterlaat. Toen ik opperde om er iedere dag een plastic zak omheen te doen en die weer te vervangen, zei ze dat ze daar geen zin in had. Zij vindt dat het onze kat is en dat die niet in hun voortuin hoort te komen. Volgens haar zijn er slechts twee opties: binnenhouden, wat wij niet echt diervriendelijk vinden, of wegdoen. Hoe kunnen wij uit deze impasse komen?

Kat ligt op zadel

Beste Kat ligt op,
Uw buren voeren een vergeefse strijd. Het zijn kennelijk kattenhaters - hun beschuldigingen zijn nogal obsessief en vergezocht. Een fietszadel als favoriete hangplek? Dat ligt helemaal niet lekker voor een kat. Planten verwoesten lijkt me ook een marginale bezigheid. Katten staan niet, zoals sprinkhanen, bekend om hun neiging de vegetatie te slopen. De buren zoeken gewoon een stok om een kat te slaan. U moet hun klachten maar een beetje langs u af laten glijden. Houdt u uw kat binnen, dan komt er wel weer een andere kat uit de buurt langs, waar de buren zich aan kunnen ergeren. Katten horen bij de standaardfauna van de menselijke omgeving en in tegenstelling tot honden genieten zij het voorrecht van vrij buiten rond te lopen. Ze betalen hiervoor een prijs (ze worden vaker overreden), maar er zijn geen wetten die bepalen dat katten binnen moeten blijven omdat ze bewijsbare schade zouden aanrichten. Mensen zijn vrij om een kat als huisdier te nemen, en de kat mag naar buiten, zonder dat de eigenaar een bekeuring krijgt. Als de buren weer klagen, moet u zich maar meelevend opstellen en zeggen: ‘Tja, dat is heel erg voor jullie, maar onze kat doet zoiets niet. Die is heel goed opgevoed. Het zijn altijd de goede katten die moeten lijden onder de slechte.’ Misschien dat de buren dan een andere kat uitzoeken om campagne tegen te voeren. Intussen kunnen ze hun fietszadels wekelijks bespuiten met het door u aangeschafte anti-kattengeurtje.


Beste Beatrijs,
De vijf jaar dat ik in dit huis woon had ik altijd een goed contact met mijn buurvrouw. Zij is halverwege de zeventig, ik halverwege de vijftig. Onze tuinen grenzen aan elkaar. Ik heb een heemtuin met van alles door elkaar, zij een heel keurige tuin zonder onkruid.
Alles ging goed, totdat ik besloot om weer poezen te nemen. Ik woon alleen, ben vaker thuis en verheugde me op de gezelligheid van deze dieren. Toen mijn buurvrouw dit hoorde, raakte ze vreselijk van streek. Zij is bang dat de poezen haar tuin verruïneren. Om haar tegemoet te komen houd ik de poezen overdag meestal binnen, maar af en toe moeten ze toch buiten kunnen lopen, vind ik. Bovendien lopen er door onze achtertuinen al jaren een stuk of drie buurtkatten van verderop rond, waar ze nooit iets tegen ondernomen heeft. Ik heb aangeboden de rommel (poep) op te ruimen die ze eventueel maken, ook die van de andere katten dus, (ik heb overigens thuis een kattenbak die intensief gebruikt wordt) en ik heb aangeboden om de grond aan te harken, als ze erin gegraven hebben, maar ze blijft eisen dat ik mijn poezen binnenhoud. De paar jaar dat ze nog te leven heeft (zegt ze), wil ze tegen een keurige tuin aankijken. Wat moet ik nu?

Poezenliefhebster

Beste Poezenliefhebster,
Huisdieren kunnen een bron van oorlog tussen buren zijn. Wat te denken van honden die alleen thuis zitten en urenlang janken. Of het koerende en mestproducerende gebroed van de duivenmelker, hanen die om vijf uur ’s ochtends de buurt wakker kraaien, om maar te zwijgen van ontsnapte pythons. Een poes brengt in dit panorama nog relatief weinig overlast met zich mee, vooropgesteld dat castratie- en sterilisatiewerkzaamheden zijn uitgevoerd, want krols gekrijs in de achtertuin is ook geen pretje.
In Nederland geldt de code dat poezen, in tegenstelling tot honden, vrij in de buurt mogen rondschuimen. Ik ken geen voorbeelden van mensen die hun buren wettelijk kunnen dwingen hun poes binnen te houden, zoals bijvoorbeeld honden wel aan de ketting moeten. Door uw opruim-aanbod en uw gedeeltelijke inperking van de poezenvrijheid heeft u al het mogelijke gedaan om uw buurvrouw terwille te zijn. Haar totale-opsluitingseis is niet redelijk. En alweer is een nodeloze brouille geboren, waar u, vrees ik, verder weinig greep op hebt.