| 1 | 2 |
Beste Beatrijs,
Sinds een jaar heeft onze oudste zoon verkering. Ze zijn tot over hun oren
verliefd. Hij is eerstejaarsstudent in een andere plaats, zij is 17 en zit
nog op de middelbare school. Na veel drammen hebben ze het bij de
wederzijdse ouders voor elkaar gekregen dat ze de meeste dagen van de week
bij elkaar slapen, afwisselend bij ons en bij haar ouders. Eerst zou het
samen slapen zich beperken tot de weekends, maar nu gebeurt dat ook op
andere dagen van de week. De resterende twee of drie dagen zit onze zoon
dan op zijn studentenkamer. Haar ouders zijn er ook niet blij mee (we
hebben ze hierover gebeld), maar ze leggen zich erbij neer, omdat hun
dochter anders teveel stennis maakt.
Naar ons oordeel is hun gedrag als ze bij ons zijn beneden alle peil. Na
het wisselen van enkele verplichte zinnetjes, vertrekken ze naar zijn
kamer. Om te eten komen ze even beneden en dan trekken ze zich weer terug.
Meehelpen met tafel dekken of de afwas is er niet bij en ook de verdere
deelname aan het gezinsleven is minimaal. We zitten kortom enkele dagen
van de week opgescheept met een inwonend stelletje dat volledig zijn eigen
gang gaat en zich nergens mee bemoeit. We hebben hier met hem over
gepraat, maar er verandert niets. Nu wil zijn vriendin niet meer dat wij
met hem onder vier ogen spreken.
Hoe kunnen we onze zoon duidelijk maken dat wij geen inwonend stelletje
meer willen? We zijn erg op hem gesteld en we hadden ook altijd een goede
verhouding met hem, maar we willen een normaal gezinsleven leiden.
Ouders met inwonend stelletje
Beste Ouders met,
Dat samen slapen in uw huis had natuurlijk meteen in de kiem moeten worden
gesmoord. Het is veel moeilijker om het nu terug te draaien. Ik hoor het
gesputter over verworven rechten al. Hoe u er een eind aan kunt maken?
Ogen dicht en in het diepe springen! U gaat hem uitleggen dat het
afgelopen is. Uw zoon mag van zijn vriendin niet met u alleen spreken?
Niets mee te maken! U wacht hem op en dwingt een gesprek af – zonder
haar erbij. Het beste is om deze relatie tot een weekendrelatie te
reduceren. Dan hebben ze doordeweeks tijd voor hun eigen dingen. Wil uw
zoon niet ook een beetje een studentenleven leiden, met vrienden, met een
bredere horizon, dan alleen een geliefde om mee op z’n kamer te zitten
en in bed te liggen? Moet deze vriendin ’s avonds geen huiswerk maken of
zoiets?
Leg de voordelen uit van een iets lossere (weekend)verhouding. Het is toch
niet leuk voor een jongen van 19 om het ingekapselde leven te leiden van
een duf stelletje dat op ouders parasiteert? Maar los daarvan, ook al wil
hij dit wél, u wil het níet meer. U bent de ouders, het is uw huis, u
betaalt de hypotheek, u wil geen semi-permanente huisgenoot die u niet
zelf hebt uitgezocht (en al helemaal geen akelige splijtzwam, al hoeft u
dat laatste er niet bij te vertellen). Hij heeft een studentenkamer, daar
kan hij doen en laten wat hij wil. Als zijn vriendin nog thuis woont en
doordeweeks niet kan reizen, pech gehad. Zo gaat dat met tienerrelaties.
Een beetje smachten en toeleven naar een volgende ontmoeting heeft de
liefde nooit kwaad gedaan. Volgend jaar kan ze misschien wel zelfstandig
gaan wonen. Maak uw zoon duidelijk dat zijn relatie als een
energie-opslorpend, zwart gat in uw huis zit, en dat dat u te zwaar valt.
Als u altijd een goede verhouding met uw zoon hebt gehad, moet hij voor
redelijkheid vatbaar zijn. Zo niet, heel jammer, maar dat samen slapen in
uw huis is desondanks afgelopen.
Beste Beatrijs,
Onze zoon van 18 heeft sinds de zomervakantie stevig verkering met een
meisje van 16 uit de andere kant van het land. Regelmatig is ze in het
weekend of in een schoolvakantie bij ons. Zoals te verwachten zijn de
jongelui zeer met zichzelf en elkaar bezig. Een fatsoenlijk gesprek is er
niet bij, ze praat alleen met onze zoon. En een beetje hulp bij het koken of
de afwas kunnen we ook wel vergeten. En dan zwijg ik nog over de viezigheid
in de badkamer.
De grootouders van onze zoon begroette zij met een slap handje, onderuit
gezakt in een luie stoel. Ze deed geen enkele moeite om aan het gesprek deel
te nemen en zat ondertussen voortdurend aan haar vriendje te friemelen, die
tot haar ongenoegen weinig aandacht aan haar besteedde. Haar tenenkrommend
gebrek aan manieren begint mij flink te irriteren.
Mijn vraag is wat je mag verwachten van iemand die regelmatig te gast is in
je huis? Mag je een (jeugdige) gast wijzen op zijn of haar gedrag (‘ik zou
het prettig vinden als je opstaat bij het begroeten van familieleden’) of
moeten we onze zoon aanspreken op het gedrag van zijn vriendinnetje?
Intussen klem ik mijn kaken op elkaar en wacht het onvermijdelijke einde van
deze verliefdheid af.
Tandenknarsende moeder
Een jongen van 18 en een meisje van 16 aan de andere kant van het land - dat lijkt me niet iets wat een lang leven beschoren is. In het algemeen verlopen dit soort relaties toch weer snel. Al was het maar omdat het moeite kost steeds weer die afstand te overbruggen.
Dat neemt niet weg dat ik uw ergernis goed kan navoelen. Dit meisje heeft een slechte opvoeding genoten. Je onderhouden met de huisgenoten van je vriend, een handje meehelpen in het huishouden zijn belangrijke verplichtingen van een logé. Dat doet zij dus allemaal niet. Vervelend. Maar het heeft weinig zin voor u om dit manco in haar opvoeding bij te gaan spijkeren. Daarvoor zit er te weinig perspectief in de relatie. Wèl kunt u het stel samen aanspreken. Dus als het gaat over meehelpen, dan zegt u tegen hen: willen jullie even samen de afwas doen, de badkamer opruimen of wat dan ook. Als uw zoon aan de slag gaat, dan zal ze wel meedoen met hem. Als ze het zelfs dan laat afweten, zal hij des te spoediger op haar afknappen.
Sterkte, het gaat wel weer voorbij.