Beste Beatrijs,
Mijn man en ik bewonen een historische boerderij op het platteland met
schapen, kippen, poezen en een grote tuin. Tijdens onze vakanties kwamen
mijn schoonouders altijd op ons huis passen, maar na afloop was er dan veel
achterstallig onderhoud aan de tuin. Wat we hun niet konden verwijten - ze
zijn gewoon te oud voor zo’n klus. Afgelopen zomer zochten en vonden we in
onze kennissenkring een echtpaar dat in ruil voor verblijf op onze boerderij
gedurende een maand de tuin wilde bijhouden en onze dieren verzorgen. Na
terugkeer bleken huis, tuin en dieren tiptop verzorgd. Aanvankelijk waren we
blij, maar later kreeg ik twijfels. Het echtpaar in kwestie bleek vrijwel
dagelijks gasten over de vloer gehad te hebben, er was flink gegeten uit
moestuin en vrieskist en de koffievoorraad was vrijwel uitgeput. Ze
vertelden dat ze dagelijks lekker van de douche genoten en hoe blij ze waren
met de gelegenheid om familie en vrienden te onthalen in omstandigheden,
waar ze lyrisch over waren. Naar mijn gevoel heeft dit echtpaar behoorlijk
geprofiteerd van hun vierweeks gratis verblijf op een prachtlocatie, waar ze
allerlei - ons onbekende - mensen te gast hebben gehad. Mij is de lust
vergaan om dit echtpaar een volgende keer weer op onze boerderij te laten
passen, terwijl ze zeiden dat ze graag wilden terugkomen. Moeten we eerlijk
zijn?
Ontevreden over huisoppassers
Beste Ontevreden,
U lijkt wel spijt te hebben dat u dit zorgechtpaar niet hebt laten betalen
voor het buitenkansje om op uw huis te passen! In het algemeen is het
vreselijk moeilijk om mensen te vinden die voor een paar weken in andermans
huis willen zitten. Meestal zijn alleen studenten hiervoor te porren, en als
het verblijf met werk gepaard gaat, willen ze een vergoeding. Als eigenaar
moet je maar hopen dat bij thuiskomst niet van alles verwaarloosd of kapot
blijkt.
Daar had u allemaal geen last van. Uw huisoppassers hebben zonder financiële
tegenprestatie tot uw tevredenheid uw huis, tuin en veestapel verzorgd. Ze
hadden alleen geen zin om een maand in sociaal isolement door te brengen,
dus nodigden ze vrienden en familie uit en spraken daarbij voorraden van in
en om het huis aan. Kunt u dat niet beschouwen als een compensatie voor de
taken waarvan zij zich hebben gekweten? Als u niet wilde dat zij aten uit de
moestuin, dan had u dat van tevoren tegen hen moeten zeggen. Als u niet
wilde dat zij bezoek ontvingen, dan had u bezoek moeten verbieden. Als u uw
koffievoorraad op peil wilde houden, dan had u hen moeten opdragen om hun
eigen koffie mee te nemen. En als u niet wilde dat ze dagelijks douchten,
had u de maximale douche-frequentie moeten voorschrijven. Bij dergelijke
restricties was het echtpaar waarschijnlijk teruggedeinsd. Natuurlijk hoeft
u hen niet opnieuw te vragen, als u ontevreden bent. Bedenk wel dat het heel
moeilijk zal zijn om mensen te vinden die voldoen aan uw
huisoppassersprofiel.
