Beste Beatrijs,
Sinds een paar maanden heb ik een nieuwe geliefde, met wie ik erg gelukkig ben. Als vijftigers met allebei een echtscheidingshistorie zijn wij niet bepaald nieuwelingen op het gebied van de liefde. We wonen ieder in ons eigen huis en hebben er geen behoefte aan bij elkaar in te trekken. Hoe ouder je wordt, hoe moeilijker om je dagelijkse leven aan te passen aan een fonkelnieuwe huisgenoot. Er is één lastig puntje. Mijn vriendenkring, vooral het vrouwelijk deel daarvan, wil mijn vriend heel graag leren kennen en zij nodigen ons steeds uit voor etentjes bij hun thuis. Mijn vriend heeft helemaal geen zin in ‘saaie echtparenavondjes’ bij onbekende mensen. Ik kan me zijn gebrek aan enthousiasme wel voorstellen en neem het hem ook niet kwalijk. Alleen dat gedraai om onder die uitnodigingen uit te komen bevalt me niet. Is er een manier waarop ik mijn vriendinnen duidelijk kan maken dat hij niet geïnteresseerd is zonder dat ik hen beledig?

Verliefd op een huismus, Zandvoort

Als u jong was geweest, zeg in uw jaren twintig, zou ik het gebrek aan animo van uw geliefde voor uw sociale omgeving niet vertrouwd hebben. Wie wel eens een thriller leest, ziet onmiddellijk rode lampjes knipperen, wanneer de nieuwe minnaar van het mooie meisje niets te maken wil hebben met haar vrienden- of familiekring. Onder het mom van allesverzengende passie wil de snoodaard haar dan losweken uit haar vertrouwde omgeving en een folie à deux beginnen, die overmijdelijk uitmondt in allerlei akeligs.
Maar u bent in de vijftig en de kans dat u een adder aan uw borst koestert is verwaarloosbaar. Uw vriend heeft geen behoefte aan nieuwe vrienden, want hij heeft zijn eigen vrienden al en hij wil geen lange avonden spenderen aan conversatie met onbekenden. Binnen uw voorzichtig-aan-dan-breekt-het-lijntje-niet-verhouding is dat begrijpelijk. U leidt allebei uw eigen leven en woont niet onder één dak. In de buitenwereld wordt niemand ontriefd als u zich niet als stel gedraagt. Blijft over de nieuwsgierigheid van uw vriend(inn)en.
Vertel hen de simpele waarheid: dat uw vriend geen ‘man van etentjes’ is. En waarom dan wel niet? Tja, hij is daar te zenuwachtig, te ongedurig voor, hij heeft te weinig vrije tijd, hij voelt zich er te oud voor, hij kijkt liever naar de tv met een bord op schoot, het doet er niet toe waarom. Uw vriend is nu eenmaal geen etentjes-man en wil het ook niet worden. Ga zonder chaperon bij uw vrienden eten en laat ter compensatie een foto van hem circuleren.